1695 resultaten.
Pasgeboren Dutch Summer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De nawinter en de vroegzomer
hebben een deal gesloten.
Een nieuw seizoen brak aan,
ondanks viraal corona.
De vorst mag weer meeregeren,
overnacht.
De zon mag voluit haar gang gaan,
overdag.
Vrije mensen mogen lekker fietsen.
Uitslapen zonder valse muggen.
Nietsen zonder iets te moeten.
Of trek je wandelschoenen aan.
Ons klimaat is…
Strand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
479 Heb ik de woeste zee in mijn gedachten
nu ik over het strand loop nabij jouw droom
de geest van de elementen huilt als een wilde hond
aan de buitenkant van een gezellige broodjestent
krijgt het waaien eindelijk zinvolle bestemming
gekoesterd als een kind begint schemering te slapen.…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 We schuilen onder een boom voor
regen die niet meer is. Eén voor
één vallen opgespaarde druppels
uit bladeren. De brede stam en
wijde takken geven geborgenheid
in de grijze nacht. Geen ster of
maan te zien in de mistige deken
aan de hemel. In de verte alleen
het geluid van een auto die niet
slapen wil. Dan enkel nog het
vallen…
Vrouw op m'n pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik zag een vrouw
Ik voelde wouw
En al gauw
Sprak ik haar aan
Een open gezicht
Als een open toneel
Waarvan het doek niet valt
Sprak ze ook mij aan
Ze vertelde over rouw
En die bleef rauw
En ruw ook na 17 jaar
Om haar verloren man
Ik leefde mee met
Die emotionele, intieme
Bittere spontaniteit
Welke tijdloos lijkt te blijven
Maar…
KEURIG VERWILDERD
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Aan een geurig bloeiende wei
door het grote bos bij Chaam omringd
ligt een afgelegen jeugdherberg
stralend vol opwekkend licht roze
zuigt frisse adem van het morgenloof
om de gasten na het ontwaken
tot daad en wandeling te noden
drinkt rossig glanzend laat avondrood op
langs het grindpad naar de deur
staan slanke berken in een lange rij
hebben…
Tot ZIENS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 alleen lopend door het bos
voelt nu vreemd zo verlaten
niemand meer om tegen
te fluisteren of te praten
als antwoord op blikken
die mij soms hoopvol vragen
wat waren wij toch
onafscheidelijke maten
een blik was vaak genoeg
om elkaar te verstaan
helaas ik moest je laten gaan
weet je afscheid nemen
doet zo zeer geeft zoveel pijn
toen…
Alleen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
562 Wandel onder grote groene bomen,
ruik het vocht van het natte gras.
Voel op mijn schouders de zon opkomen,
het wordt vandaag een dag voor het terras.
Alleen blijf ik verder lopen,
alleen blijf ik verder gaan.
Blijf van binnen stilletjes hopen,
dat ik je ergens ook in je eentje zie staan.…
NIETS
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
459 laatst wandelde ik in twee
dagen van A naar B.
ik sliep in het bos en
kon alleen maar
luisteren en staren
naar de sterren.
er knabbelde iets, er rende iets
voorbij.
iets zoemde, iets tsjilpte,
verder niets.…
Doodlopend spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
442 Het was vroeg en bladstil
in het schemerende bos,
ik was er alleen
en volgde het spoor.
Het sneeuwde licht,
niets dan witte
zachtheid om mij heen.
De bevroren aarde
protesteerde krakend,
leek, overal waar ik liep
om antwoord te vragen,
maar de in nevel
gehulde bomen zwegen
en zuchtten diep.
Het dwarrelend bewegen
nam snel toe,…
Ik kwam jou tegen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
582 Je was samen
met je moeder
denk ik
Ik durfde
je niet te storen
Hoop je nog
eens tegen te komen
Met een wandeling
wellicht…
WANDA CATSMAN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
571 De sterke, steeds jeugdig blijvende vrouw
wandelt vol lust en blijde gedachten,
stapt flink voort, geniet soms van stil wachten,
onder de hemel, zwaar grauw of helder blauw.
Haar zwerfdrift, opgewekt door polderdauw,
is doordrongen van verkenningskrachten,
die bij verre tocht doen overnachten
in berghut, speuren door kloven, diep en nauw.…
Gids
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
604 Dank de roodwitte schildjes
gespijkerd op bomen,
geplakt op palen, hekken,
zij lieten je ‘t begin vinden
en tussen ‘t lawaai van snelweg,
treinen,
tussen bomen en bossen
hulst, dennentakken,
kardinaalsmutsjes
op pad,
bedolven met eikenblad
over hondesporen, geen wolven
vertelde j’ over je kinderen,
hoe je roeit met de riemen,
je…
De dood van Robert Walser
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.526 De kamer rook naar mandarijnen
toen hij, ver weg, in de bergen, ging wandelen
voor de laatste keer zonder overjas.
Ik kende hem niet.
Het was erg koud
het sneeuwde zachtjes
en de weg lag vrolijk in het verschiet.
Hij stapte stram voorwaarts
zijn vaag-rode stropdas om zijn hals
en zijn hoed stevig op zijn hoofd.…
Jouw Fitline
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
321 jij hebt dat
als klein kind
al ervaren
hebt de rotsmassa's
gezien en er
contact mee
gezocht in zien en
voelen kon het
levensgevaar
vanuit diverse
hoeken bekijken
en jij had al als kind
die speciale
neus ervoor
vandaar jouw Fit Line
waarbij je alles vanuit
een andere hoek
gaat bekijken en een
geheime wereld ontdekt
met…
een verleidelijke oproep
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
284 als kind heb jij al
met de aarde
gesproken
je vingers hebben
haar straling
gevoeld en
haar boodschap
was niet mis
te verstaan
rust en onmetelijke
massa blijkt soms
het verkeerde
fundament
te zijn met losse
onderdelen op
een natte al
lang glijdende
ondergrond
jij hebt dat als
kind ervaren
en leert nu de
mensen om…
Onbedwingbaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Wandelend denk ik veel na over het leven,
de zon die als een trouwe vriend bij mij is gebleven.
Regen die laat voelen wat verloren is gegaan,
maar zonder regen niets dat opnieuw in bloei gaat staan.
Tegen kou beschermd de wijsheid die ik leerde,
kijkend naar de ring die ooit mijn vinger vereerde.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Drempel van takken
de stilte nodigt mij uit
nieuw licht in de lucht
Het pad opent zich stil
onder mijn voeten, de aarde ademt
in zachte geuren van mos en vocht, een fluistering
van verbondenheid trekt door mijn lichaam en maakt mij lichter.
Bomen buigen langzaam
met hun kronen, hun wortels diep in de
bodem verankerd, terwijl hun beschermende…
Verstrengeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Dwarrelend brengt sneeuw licht in
mijn droom en de straten voeden zich
met deze nieuwe stilte.
Het water in het park roerloos (ondanks
mijn adem), niets beweegt zich,
behalve de droom.
Glinstering wordt geboren in het lamplicht
over de straten, moeiteloos springt mijn aandacht
van de ene naar de volgende en volgt zo
een pad door de niet…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
30 maart 2044
gedicht
2.5 met 334 stemmen
118.717 Vaag -van voor het grote tikken-
Hoor ik nog zijn bedauwde godenstem.
------------------------------------------
uit: 'Wandeling met mijn hond', 1993.…
Pad van het leven
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.075 wandelend door de dagen,
maak ik mijn voetstappen af
ik zie nieuwe mensen komen,
anderen slaan af
Mensen wandelen met elkaar
op dit pad,
van liefde en haat
weet welke weg je neemt
weet waar je staat
maar pas op voor dit pad
je glijdt makkelijk uit
sta gauw weer op
en kijk vooruit
je ziet je groepje wandelaars
twijfelt…
even.....
netgedicht
4.2 met 97 stemmen
15.994 Een zonnestraal, een zuchtje wind
Een brede glimlach van je kind
De koffie 's morgens voor je werk
Het zingen, zondags in de kerk
Het wandelen, de rit per fiets
Een vreemde groet je, uit het niets
Het leven als je wakker wordt
geniet er van, het is zo kort…
Einder nooit einde
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.710 Alleen verder
wandel voort,
kijk vooruit
zoals het hoort,
want als je ooit
naar boven kijkt,
en dan uiteindelijk
het punt bereikt,
waar zon en aarde
elkaar tegenkomen,
zijn al jouw dromen
eindelijk uitgekomen…
Het fluitje van mijn vader
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.009 Bij het omslaan van de krant
soms teder dan weer fel
Tijdens het wandelen
(aan het strand)
bij het plakken van een band
hoewel
Maar
nooit schel
wel onvervalst
muzikaal
en
als ik
muisstil ben
in mijn hoofd
althans
ogen gesloten...
wordt
er
gefloten…
Die lieflijk wordt bemind
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
557 Een hemel van
zoete bloemengeur
komt mij tegemoet
als ik in het park wandel.
Een goddelijk gevoel
van kalmte gaat door me heen.
Mijn innerlijk wordt
als een bloem.
Alle ruwe randjes in mij
veranderen in een
tere bloeiende bloem
die lieflijk
wordt bemind.…
Morgengroet
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
813 wat down in de vroege morgen
maakte jouw glimlach
me weer lichtvoetig
in een vluchtig elkaar passeren
jij naar je werk
ik aan de wandel
jouw morgengroet
klonk als een belofte
ineens fluisterde er een zonnige glans
aan mijn horizon…
dieren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
758 Fladderen als een vlinder
steken als een bij
vliegen als een vogel
zo heerlijk vrij
zwemmen als een vis
niet gevangen, jammer die was mis
wandelen met de hond
in de buitenlucht lekker gezond
zo kan je heel wat over dieren schrijven
maar ik stop, want je kunt het ook overdrijven!…
Dromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Ik wandel in de stad
zwevend tussen mijn zwalkende gedachten
Plots
loopt een oude man mij voorbij
En ik struikel
dankzij een gebroken kassei
De oude man stopt
Bekijkt mij beklagenswaardig aan
en wandelt vervolgens voort.…
Barcelona-Bayern München 2-8
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
916 Een lessie voor de wandelende Messi
Een Duitse Blitzkrieg overviel de club
Een eenzaam vrouwtje riep nog twee maal ‘Hup’
Ze zág een trage sacramentsprocessie
een zeef, wat zachtgekookte eieren
en hóórde steeds de Doodsklok Beieren…
Groene hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Je fietst
door 'Het Groene Hart'
voor mijn part
wandel je er
De einder ver
en immer
het geruis
van snelverkeer
Maar de vogels
strijken neer
op plassen
op zomen van groen
Hun snavels
in beweging
nerveus
hun vleugelslag
Er ademhalen
'moet je doen'
je ogen
op steeltjes.…