1059 resultaten.
impasse
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
745 achter beslagen ruiten zijn wij slechts schimmen
in het ruwe spel dat geen winnaars kent
in de waan van het kille berusten
gaat haast zonder oponthoud naar gindse einder…
Dode zuil
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
616 O, als ik had vermoed dat uit ons diepst verlangen
deez'onmacht was gegroeid;
de liefde in vlucht gevangen, verbannen en geboeid;
o, had ik het bevroed;
misschien had ik de waan verstaan,
en d'hunkering, dat broos torment,
uit haar streng arrest ontklemd,
en in vrijheid laten gaan.…
Gerecycled?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Ik bekeek mijzelf
als een stapel oude
kranten, waarop de
smid met zijn hamer
en de zegen rust en
de tijd verslaat op het
hete aanbeeld van de
waan, daar gloeit in de
nachten de blaasbalg
van het nieuws weer aan.…
Schone schijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
906 Doe maar leuk
Doe maar stoer
Laat een ieder in de waan
Laat geloven
Maak aannemelijk
Dat jou niets is aangedaan
Hou het luchtig
Met een glimlach
Camoufleer al je verdriet
Denk je echt
Dat wordt geloofd
Dat jou niets raakt
Je ermee weg kan
Dat is toch raar
Dat klopt toch niet
Doe maar leuk
Doe maar stoer
Speel maar door
Al was het slechts…
kolkenklank
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
677 die rond mijn hart waart
hoe hij klotst, onderweg, tegen een leger wordende horizon
nimmer thuisgeraakt door de wreedheid van de wind,
in de avond gebaard
jij beweegt naar rotsvaste gestaltes, waarin mijn lichaam vervaagt;
zich niet vertonen kan omdat verdriet om ziltig vertrouwen vraagt
wij verliezen ons niet aan de werkelijkheid of waan…
AVONDGELUIDEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.172 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avends hoort gij aan de verre steenwegen
paardenhoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 daar de bodem
viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht
de handen die reiken
dwars door de waan…
hartstocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 waar hart en oog en streling samenkomen
vergrijpen vurige tongen zich
aan smeulend vuur
de tweekamp tussen hunkering en waan
stuwt hartstocht op tot vruchtbaar samenspel,
de rede groet
de geest kan niet weerstaan het fel begeren,
uitzinnig kraait de rode haan
in driftig bloed
het willig vlees als brandend braambos,
wie buigt er voor…
Mijn boom herdenkt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 Mijn boom herdenkt
de stilte van de zee
het verhaal waarin jij
bent heen gegaan
en mijn wanen
denken mee
mijn droom herleeft
de stilte
van de armoede
in werkelijkheid
mijn boom is beleefd
en leeft in stille aardigheid
zonder opsmuk
met een verlegen gebaar
staat hij daar in weemoed
met alle takken klaar
om het leven te vertakken…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
582 Het beeld vervaagt
nog in mijn spel
in grote lijnen
etst de leegte
jouw beleving wel
je afdruk die
in lachen kaatst
het flonkeren dat
de sterren in
je ogen plaatst
hoe kan ik dat
ooit uit me wissen
ik voel je adem
langs de waarheid gaan
proef je tranen in
mijn eigen waan
om je nooit
te hoeven missen
ik hou van je
berg je sterren…
BARMHARTIGHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 volgen
achter zich de kim verzadigd zucht
voel ik opgekomen mededogen
voor een boompje door eenzaamheid verzwolgen
vermist onder verdwaasde wolkenlucht
de weide vlakte roept en wenkt mij
dichterbij en smeekt om hulp
er naast te gaan de eenling bij te staan
het kleine ding beweegt of het wil zeggen
laat mij maar wiegen in jouw eigen waan…
Gelouterden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Zo lang verdwenen
dat hun gezicht
mist en waan is.
Raden naar lichamen
listig tentamen.
Raam ik hun tranen
doen grootma en
opa me wenen.
Ik stap van het heden
in mijn genen.
Op een zwerfkei
twee gelouterden,
mijn grootouders.
Eens waren ze dood,
nu klein doch groot.…
verdwaalde mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 verdwaalde mensen in de stad
werpen hun schaduwen op straat
geketend aan een doelloos pad
bewegend in dezelfde maat
diep bedolven onder vele smarten
hebben zij zich in een waan gehuld
die de leegte in hun dorre harten
slechts met vluchtige verlangens vult
ik lees de wanhoop in hun holle ogen
en voel de pijn van hun verloren strijd
terwijl…
Hinkepinkeend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
500 Die kreupele eend is mijn goeroe, want hij doet
mij beseffen, dat onvolmaaktheid levenslustig
en waarachtig tekeer kan gaan, dat zogenaamd
abnormalen en onschuldig gehandicapten even
veel waard zijn dan de gave en dominante eenden,
die zich onterecht beter wanen, ook al ogen ze
onberispelijker en gaat het hen schijnbaar meer
voor de wind…
Gebroken ziel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
689 Wel de pijn, maar niet de tranen
Niet de woede, wel de wanen
Proberen zich een weg te banen
door de afgedankte gedachten
in mijn overvolle hoofd
Wel gezien maar niet gehoorde
Niet de daden, wel de woorden
Blijven hangen en doorboren
alles wat standvastig is
mijn uitgehongerde hart
Wel de illusie, niet wat zal lukken
Niet de leegte, wel…
Oerbos?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 In dichters boomgaard is
de nacht het vangnet voor
fictieve woorden, in een
morgenstroom van nog
te vinden eigenwaarden,
als de teksten geschreven
zijn die al achterhaald
of de inkt nog nat, lijkt
de kern en daad te zijn
vergeten, om waan en
waarheid te scheiden, wat
overblijft zijn alleen de
korsten van het avondbrood,
waarin…
een verhaal van alle tijden (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 Prometheus een
jonge rebel rammelt
aan de randen
van de aarde
een god met
een missie
schuwt de waan
van de dag niet
deze rebel with a cause
denkt vooruit
hij rooft het vuur
het licht van de
kennis uit de hemel
voor de mensheid
de Olympus schudt
op zijn grondvesten
de vertoornde Zeus
vuurt vanuit zijn
verheven woonplaats…
geen woorden voor ...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
484 eenzaamheid
schoonheid
vrijheid
pijn
die ons met elkaar verbinden
ieder ervaart het op zijn manier
zoals het donker verschillend
wordt ingevuld door blinden
maar toch is er een taal
waarvan we zonder woorden
weten wat er wordt gevoeld en bedoeld
iets wat spreekt tot ons allemaal
waardoor we ons in dezelfde
soort emoties verstrikt wanen…
Louis Couperus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 was een visionair, qua plaats en tijd
Zijn leven was primair schrijven gewijd
Soms voordrachtskunstenaar, zoals Homerus
Een rusteloze geest, een pen-nomade
Die metamorfoseerde in
figuren
Die hij bedacht, zijn eigen creaturen
Een eindloze portrettenpromenade
Theater van de geest in vijftig delen
Als dichtend schrijver op de rand
van waan…
Jaren overdenken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 Langzaam zak ik weg in dromen
op mijn leeftijd toegestaan
laat jonge jaren nog terug komen
levend in waan van tijd die ons is voorbij gegaan.…
Tussen ons zijn ik en jij
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
809 Een papegaai spreekt over waarheid
de snavel moe door eigen retoriek
vanaf het moment dat je inziet
dat ik iemand anders ben dan jij
tussen depressies en droeve wanen
nabij zoete dromen en wild verlangen
vanaf het ogenblik dat je begrijpt
dat jij iemand anders bent dan ik
voorbij alles nabij het tegenlicht
ben ik echt met mijn vedergewicht…
Herfstambacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
933 Ze heeft jouw ademhaling
en jouw verstilde stemgeluid
teruggevonden in de ruimte
van jouw versteende gedichten
duinvlinderlarve bij het zilte strand
stoute kleine rups in zoet tegenlicht
zij vond jouw verrukkelijke naam
tussen verloren wanen in het zand
ze heeft je nooit mogen aanschouwen
daarvoor was zij te schuw en te gehaast
maar zij…
Honderd vlaggen op het strand van Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
229 zij waaien zwart als de nacht zwart van de rouw
zij waaien van boosheid en verdriet het verzet
zij waaien tegenwind tegen de waan van de dag
zij waaien voor de kwelder en het boerenland
zij waaien voor lepelaar, bergeend en plevier
zij waaien tegen politiek van de korte termijn
zij waaien tegen het misverstand van onverstand
zij waaien bovengronds…
Om mij heen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
937 mijn hart goed luistert
Af en toe kan ik je voelen
door de stralen van de zon
jouw nabijheid beurt me op
als een klaterende bron
De spiegeling in het water
tovert soms jouw gezicht
uren kan ik blijven kijken
mijn blik op de golven gericht
´s Nachts sluit ik mijn ogen
ik zie je dan van heel dichtbij
zo hoef ik je niet te missen
en waan…
een nieuwe kans
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.119 'k staarde in een grauw verleden
kende geen toekomst
Was niet vatbaar voor 't heden
Wonden van een pijnlijk afscheid
nooit geheeld
vervormden pijnlijk elk nieuw beeld
Voorbij kwam jij
raakte me aan
verdreef die duistere waan
Leerde me mijzelf
niet meer te haten
't verleden met rust te laten
'k heb weer vrede met mezelf…
Waarheen zijn al mijn dromen?
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.693 Weer loop ik stil door al mijn dromen heen
de angsten en de wanen
zij die ik haatte en liefhad
zij hebben geen gezicht meer
uitgewist vergeten zijn hun namen.
De tijd is wreed slokt al je dromen op
de tranen en je woede
het slechte wat je geest verduisterde
je hart dat na nieuwe pijn weer bloedde.…
De troon kraakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
848 De koning wankelt langs de bergkloof
Hij grijnst de tanden bloot
In de waan van zijn krom geloof
In de afgrond lonkt het schroot
Doof blijft hij als de troon kraakt
Bijziend als lakeien op listen broeden
En een kraai, de onheilsbode, waakt
Zijn zwart verenkleed doet de val vermoeden
Van een kantelend rijk
Het kon niet anders dan zo gebeuren…
Kastelen...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.272 Eventjes wanen we ons in de vorige eeuw,
bij 't zien van al dat moois,
op de kerker na, die heeft iets lugubers
met z'n ketting aan de vloer en de kegel
eraan vast...
Een ervaring rijker, stappen we buiten,
in de wereld van de 21e eeuw,
maar héél eventjes waren we terug in de
tijd....…
Bloedende wereld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
868 als de wereld bloedend is door wonden
en er geen uitweg is voor geluk
wat zijn dan nachtengalen die muziek uitzonden
terwijl ze bewust waren van dit dramastuk
kan de zon dan blijven schijnen
met de mens al hun wanen
zonder dat planten en dieren wegkwijnen
in een plas doorweekt met tranen
de aardbol is compleet bedorven
in wat goed en fout…
Na de dienst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.009 Het Bijbelse Verhaal is te verstaan
als kanseltaal geen formulier is,
dat hoogstens voert tot woll'ge waan,
maar spraak die lèèft, van nu en hier is,
die maant en wekt als Petrus' haan
en zo voor 't Woord een goed koerier is."…