Alle inzendingen over wijken

848 resultaten.

Sorteren op:

straat (te Den Haag)

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Tienhovenselaan er verbleven eenvoudige portiekheiligen bij gebrek aan snollen of hoeren,- hoe zou mijn moeder ze ooit hebben herkend- Nee, dat waren andere wijken.…

de hemel van bedrog

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.130
stilte niet verveelde in het koesteren van elkaar samen weten te verliezen liet zich door passie niet bedriegen je kon niet leven in de hemel van bedrog waar houden van voorhanden was maar landen veel te weinig kansen had om voor te gaan het was de angst voor normen en moraal elkaar recht in de ogen kijken daarvoor moest liefde wijken…
wil melker24 februari 2004Lees meer >

11 M

hartenkreet
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.027
Hier sta ik met mijn handen in de lucht een stil protest tegen alles wat haat wie voedt jou steeds weer met wreedheid dat je het menselijk leven niet in zijn waarde laat Ik dood je niet ik verneder je niet maar blijf je voor altijd strak in de ogen kijken om je daarmee te laten zien dat ik voor jouw terreur nooit en te nimmer zal wijken…

In de verte

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.350
Soms zie ik in de verte het geluk dat op mij wacht Het pad er naartoe is nog lang ik had niet anders verwacht Het leven is niet makkelijk Gevuld met harde lessen Het gaat met vallen en opstaan je kunt de boel niet flessen maar zolang ik in de verte dat lichtpuntje blijf zien kan ik niet verdwalen en houd ik moed bovendien Ik wijk niet…

De dans van de meeuw

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Snavelhel voor aardedieren, bang voor regen, witte dansers maagdelijke doodskleed aan, gekraaloogd; nimmer zullen wijken zij ruimen met genot de lijken.…

- De vermaarde rozentuin -

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 679
De vermaarde beroemde rozen wensen niet te wijken, ondanks hun doornen niet rozenvariëteiten schitteren voorbehouden vol betekenis in het avondlicht der zon de koele frisse avondlucht, begon zwijgend als een bries met wereldallures, de vele kleine webben van spinnen te tonen de bijhorende kleine cirkeltjes een voor een krachtige…

Mijn dochter en ik

gedicht
3.5 met 91 stemmen aantal keer bekeken 17.245
Niets kan ik doen, opdat zij zal bereiken wat ik, amper gevonden, weer verloor; geen vindt van het geluk méér dan een spoor, ook zij niet, en ook zij zal het zien wijken. Ik sluit het boek.…
Ed Hoornik2 september 2021Lees meer >

Waarvan akte

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 628
handen schilderen luchtcirkels vol zover ik maar kan reiken sluit velden daarbij in en bosranden als kantelen van burchten opgetrokken in eiken waarachter mijn geliefden musiceren, dansen en spreken van liefde dan wel met open ogen mij onbereikbaar doch zoet beminnen zo speel ik vurig een rol opdat de hartstocht niet mag wijken…

Friese klok

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.240
De nathals weet amper van wijken. de torenklok echter laat blijken, dat 't waarlijk hoog tijd is, terwijl het een feit is, dat tijd ongemerkt kan verstrijken. De beschikbare tijd gaat heel snel. Dit beseffend gebruikt-ie hem wel: in een mum moet-ie kiezen. Z'n klok is een Friese: een Beerenburg drinkt-ie: een bel.…
Aubrey5 december 2012Lees meer >

Ik zag niemand

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 425
hemel gebeurt ben gaan lopen langs pleinen en straten er heerste een drukte alom er was geen mens die wilde praten heb het gevoel alsof ik steeds minder besta leven en gevoelens verdwijnen zomaar ergens in een onderste la uiteindelijk heb ik in de spiegel gekeken naar mijn gelijke ik zag niemand omdat andere beelden niet wilden wijken…

Met donker afgevlakt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 400
ik heb de wolken niet geschoren dat deed de wind in onderkanten plat met donker afgevlakt mijn macht reikt niet over dag en nacht weet van de schemering was al vroeg het kind van iedere rekening speelde tussen zwart en wit wist van geen wijken grijzen zag ik niet zij hadden geen gezicht het naamloos land van gaan en komen voedde…
wil melker2 september 2016Lees meer >

Guur schraalt de wind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 844
ik streep lucht heb genoeg van het vluchtige wolkenspel schaapjes die zeilen in een grazige blauwe weide de tijd is voorbij dat blaadjes romantisch ruizelen in machtige eiken het nu geel bruine loof begint in snel tempo te wijken na storm en regen is kale strakte overgebleven guur schraalt de wind door takken en sprieten voordat het…
wil melker19 november 2016Lees meer >

Mist

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 791
En dan is er mist je ziet nog net een hand voor ogen Mist kent geen mededogen het komt plots je mist zicht Duur komt het je te staan als 'witte wieven' je de weg versperren Geen enkel gedicht mantra noch wachtwoord doet hen wijken ze blijven-hologig-naar je kijken Gesluierd, gehuld in witte gewaden ze wenken, reiken naar…

Schone schijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
je ogen wijken niet omdat ze kijken alsof zij weten dat schijn bedriegt in het kruisen van de blikken proef ik de altijd durende strijd in het spanningsveld der ikken daar zijn geen sluiers meer voorhanden worden banden strakgetrokken met ontblote tanden ik lach terwijl het altijd menens is een schijnaanval omdat jij naar meer…
wil melker18 oktober 2017Lees meer >

huichelen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
We spelen de meest weerzinwekkende spelletjes in woord en beeld We posten ze en we liken Executies volgen we op You Tube Oorlogen en de vreselijkste rampen gewoon op het journaal Compleet verwoeste wijken waartussen je hier en daar nog lijken ziet prijken Maar vanmorgen een frontale botsing op de A73 Een spookrijder spookt niet meer…
C. Ale23 november 2017Lees meer >

Vergeven.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
soms diep verborgen bedekt met haat en pijn 't worstelt elke morgen met waarheid of met schijn 't Zit vol hoop te wachten op erkenning en op recht die het leed verzachten met de Liefde onderlegd 't Hart kan niet echt stralen door een wond die open ligt als 't recht niet valt te halen blijft vergeving onbelicht Trots zal moeten wijken…
Robert Doek28 november 2017Lees meer >

Renske Leijten en Pieter Omtzigt

snelsonnet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 846
en Pieter is een uiterst lastig joch Het liefst wordt hen voorgoed de mond gesnoerd Ze zwijgen niet, ze wijken niet die twee: ‘ ’t Moet uit zijn met dat slinks gesodemieter!’ Typerend voor een vrouw van de SP Kenmerkend voor een Kamerlid als Pieter De troep wordt eeuwig bij elkaar geveegd: De doofpot in, want die wordt nooit geleegd……

De antipoden

netgedicht
5.0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 450
de tegenstelling scherpt zal droom die proberen te verzachten in een uiterst subtiele benadering rationele en emotionele kanten zullen om voorrang vragen omdat zij denken dat de wereldse communicatie hen meer zal schragen de antipoden hard en zacht hebben geen recht van bestaan omdat beide benaderingen geen streep voor elkaar wijken…

Bezigheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 755
Als de slaap maar steeds blijft wijken, zit ik daar toch niet zo mee. Maak dan steevast maar een puzzeltje. Of maak er soms wel twee… Ik kies dan meestal voor sudoku. Hij houdt zorgvuldig mijn gedachten tegen ze gaan niet verder dan… van één tot negen. Negen, acht, zeven kijk, hier komt de zes.…
Antje14 november 2021Lees meer >

Liefdesemoties

netgedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 435
heerlijk gezicht met lachende ogen zag het was mijn eigen spiegelbeeld zonder enig perspectief in emoties vaag en onbestendig waar anders liefde een warme gloed trilde kaatste wit in hard lichtblauw existentiele kou waar vage omtrekkende bewegingen wel wilden maar zij zaten in het gepantserde perspectief van redenen die niet van wijken…
wil melker10 februari 2025Lees meer >

Dwaalsteden

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 521
De dwaalsteden waar ik dikwijls mijn hart verlies in arme wijken kennen niet de weidse verhalen van het platteland achter de dijken de momenten uit mijn vroege jeugdjaren die intiem waren met wildernis en natuur maken de eenvoud van mijn herbeleving intens en onverschrokken spontaan en puur alsof ik voor het eerst in korte broek in de bewoonde…

Onder de herfst

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 352
Zijn lijf sjouwde enkel zwakke wijken en gruwde om de ziekte die hem woog; de steen die brak, vluchtte voor zijn beloning.…
Wijnand Raben2 september 2025Lees meer >

Mistige velden

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 298
Er ontbreekt een steen, tussen de stenen, Zijn zwakke huid is in de wijk bekend. Hij had zeer diepe schrammen, ongekend, op hem rustte mijn voeten en tenen. In de nieuwbouw kon hij pijnlijk aarden, zijn metgezellen scholden hem vaak uit. Veel liever had hij de plant met zijn kluit dan de stoep dichtbij hem, zonder waarde.…

Het bankje

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.472
Het bankje waar we vroeger zaten daar bij die mooie oude eik die is gekapt en weggehaald voor een nieuw te bouwen wijk. Ik zie het aan met lede ogen een mooie tijd wordt teniet gedaan geen plekje om terug te keren als er straks nieuwe huizen staan.…
Moeke1 augustus 2005Lees meer >

de eindstreep

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.227
ik wil de eindstreep bereiken een doel hebben om naar te streven mijn wilskracht begint te wijken zoekend in mezelf naar motivatie om te leven vastzittend in een diep donker gat de klim is te zwaar was het maar een kronkelig oplopend pad had ik die kracht even maar op zoek naar de juiste woorden waar ik mijn gevoel in kan weergeven als…
dagmar11 september 2003Lees meer >

Offerande

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 996
Je bloedend bloeien ontluikt herfstgeuren van vast vertrouwen dat niet wijken zal voor snijdende kou; en koesterend kalm breek je de doornen van mijn verweer. Je neemt me op in een warm wellen van troostrijke baren en resonerende zuchten golven in ons refrein.…

de formateur

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.461
het dorp der dorpen sluimert in de zon de wijken zijn als late honingraten door koningin en bijenvolk verlaten een enkeling vindt schaduw op balkon het leven is terug naar waar ’t begon daar ligt een garnizoen van frontsoldaten dat vluchtte uit de broeierige straten de zee zorgt voor een generaal pardon nabij een donker middeleeuws kasteel…

Aan de sonnetten II (1879)

poëzie
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.777
Daar zijn er, die als schoonheid niet gedogen, Wat zich als groots hun niet wil openbaren, - En wijken zie ik reeds, in brede scharen, Wie 't schone in 't kleine alleen houdt opgetogen. Daar zullen mensen zijn, die op u wijzen, Als dat, waar zij geloof en liefde aan stieten.... Sonnetten! zelden zal men u slechts prijzen.…
Jacques Perk24 november 2001Lees meer >

Scheveningen

gedicht
3.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 7.331
erbarmen geen scherpe rotsen maar een veilig land na de havenhoofden zwarte kaden verworden zeebenen tot vaste voeten geen lager wal meer of het eeuwig boeten van hun vrouwen door de zee verraden het onheil komt niet van de woeste vloed maar van het wassend dorp achter de duinen dat tot het rijk van Nereus groeien moet gemeenschap die tot wijk…