8640 resultaten.
gebroken wit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
696 samengaande zonnestralen
schijnen als een laatste overblijfsel
in mijn toegeknepen ogen
en rijgt zich dan in mijn hart
de dag sluimert in
als de zoveelste dag
en nachtvleugels settelen zich
in de sluier van het sprankelende
gebroken wit van de maan
ze neemt de dagelijkse zorgen weg
in een brede hemelse lach
en in een fluistering een…
het witte geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.097 ze heeft het altijd koud
hij kan en zal haar helpen
geeft haar waar ze naar
verlangt. maar voor wat
hoort wat (das zeker)
zij krijgt haar witte geluk
en hij die gek is op
magere lijfjes
zal van haar genieten
want zo gaat dat
zij zijn afhankelijk van elkaar
maar hij heeft geen idee dat
hij zieker is dan zij.…
Door witte guirlandes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
518 woorden vielen
in waaiers uiteen
door vuurwerk van de zin
strofen
schoten als pijlen
naar ongekende hoogte
cirkelden daar
in steeds snellere vaart
tot een veelkleurig begrijpen
als apotheose werd het gedicht
met een oorverdovende knal
door witte guirlandes uitgelicht…
Niet zwart wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Wit staarde voor zich uit
of was het toch zwart
hoe kleurrijk bleek het palet
daadwerkelijk toen zij
haar vriendelijke oogleden
verder opensperde dan tussen
haar wimpers door te gluren
wat haar inmiddels gewoon was
zweeg stilte langzaam aan haar voorbij
had zij dan niet genoeg wonderen gebaard
toch bleef leegte steken
het waarom immer…
Gebroken wit?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Zij schildert in het wit
samen met haar dochter
dansend op de ladders
van vertier op de sporten
van het gebroken wit.
Onder de tooi van alle jaren
sausen zij de vlekken weg
op smetteloze muren
van de argeloze passen
in hun simultane streken.…
In witte sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 er waren rozen
daarboven
in witte sferen
transparante muziek
lichtte op
bij vluchtig passeren
verbaasd naar
je lichaam kijken dat
alleen het zijn liet zien
nog een vage schijn
van het aardse
zonder vaste materie
het mysterie van
denken en overal
bestaan zonder gaan
geen woorden
maar weten
delen wat ooit is vergeten
voor…
- Witte Wijnazijn -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 indische groene schotel
pittige kipfiletreepjes dus
allerlekkerst
verhuizen naar de oven
gegrilde bakharing op roggetoast
of gepaneerde maatjes
dragen elk krokant een jasje
genieten de ideale lunchparade
lente-uitjes, currypoeder en look,
kervelpluksels ongeplukt,
onkurkt de wijn, wel droog
de mosterdvinaigrette zorgt verrukt
met witte…
bijna wit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 daar blaast de wind
over het water
creëert een wirwar
aan golfjes
hier bijten woorden
zich vast aan het papier
vermengt inkt zich
met zilte tranen
eens barst de poëzie
los als een bevrijdende regen
om te verstillen in stille woorden
ingetogen, bijna wit…
Witte Donderdag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
720 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.
Priester zijn is zo getuigen
van het Licht dwars…
Blauw niet wit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Het vlas staat in bloei
een plek om naar te kijken
ik word er stil van…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 ik heb de zomer getekend
diepblauw de lucht boven groen van de bomen
wat witte wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet…
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
De witte duif
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
816 Een witte duif kan veel vertellen
als hij neerstrijkt in een land
hij is 't symbool van vrede
en van gezond verstand.
Een witte duif geeft al aan
dat je voor Vrede niet moet
vechten maar dat het
vanzelfsprekend is en..ieders
recht.…
Ongebroken wit.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
824 de eigen waan verdrijven
in onbevlekte jurken zij aan zij danste
ze glorieus de modieuze passen,
wist daar iedereen mee te verrassen
in alle geleefde tinten ongebroken wit.…
Zwart wit
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
784 Het zwart en wit is al vroeg aanwezig
en begint haar levenslange strijd.
Het is aan jou wie je voedt schat.
Alles wat aandacht krijgt groeit.…
TEGEN WITTE SINT
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
680 Sint staat voor luie lepe blanke peren,
voor slavendrijverij, schijnheiligheid,
een beeld waar ik als bleekscheet onder lijd
dus moet ik eveneens gaan protesteren:
géén Witte Sint meer op ons grondgebied,
ook hij moet bontgekleurd zijn, net als Piet!…
Donker of wit?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
871 Donkere chocolade
consumeer ik niet meer
als ik niets over haar
afkomst heb geleerd,
maar als ik overstap
naar dezelfde zaligheid
van het alfabet
maar in een witte kleur
ben ik dan gered?
hangt aan mij dan niet de gelijke geur,
waarin ik niet alleen mijzelf
maar iedereen discrimineer?…
Op wit linnen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 ik ben het jaar
begonnen op wit linnen
de pigmenten mengen
gebeurde diep van binnen
het pastel van lente
kwam al snel
in sprankelende groei
tot bloei op het doek
een maand met koude kleuren
ontsierde de zomer die
toch tot diep in de herfst
zijn warme teugels liet vieren
met een donkerrode oogst
die overrijp boog
voor de eerste vlokken…
Zuiver wit
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
518 De wereld slechts
in schamele uren
getooid in zuiver wit.
Maagdelijk nog,
blind door schoonheid,
en eindeloos stil.
Onder zoete balsem
zijn beelden
dichtgesneeuwd. Enkel
een streelzachte adem
geeft de zekerheid
dat jij er nog bent.…
Witte nachtuil
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.292 Ze is een driehoek van wit dons,
haar poten haken in mijn hand.
Geluk waar toch geen naam voor is
dan schoonheid die je zelf niet kent.
Je hoort het suizen
er is een betekenis
het is niet zegbaar
je mag het niet verliezen.
-----------------------------------
uit: Verzamelde gedichten', 1993.…
Leven onder het witte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 turig is de koude wispel
gisteren was hij milder dan vandaag
in zijn vastgevroren natuur
rondom zie ik krokussende kleintjes
in het geel en paars gekleed
wijsneuzerig boven hun witte mutsjes
ze staan vriendschappelijk
naast hun evenknietjes
met pietepeuterige smoeltjes
waaruit dove klokjes klingelen.…
Witte Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Een witte mêlee
ontgroent het landschap tot een besmettelijke pers,
muilkorft ieder vers.…
Ons witte doek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Rode stoelen, wit doek en films.
Wij zien beeld en horen geluid.
We lachen of huilen tranen.
We denken en fantaseren.
Over plezier. Over liefde. Over leed.
Pas wanneer de film echt is afgelopen,
beseffen we waar we naar hebben gekeken.
Naar het witte doek in ons hoofd,
waar gedachten komen en weer gaan.
Dat stille witte doek.…
de witte verslaving
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
597 Kleurloos wit
ik kan het niet laten, ik wil het haten zei jij,
een verslaving, vechten ontwijken wil ik, dacht ik, zei jij
het houdt mij met een stille blik in zijn macht
het overtreft mijn geestkracht ongeacht de pijn
woekerend als een slanke witte slang, verleidt het jou,
teringzooi zo wit als verse sneeuw,
jij wankelt een reis in het…
Onder oplichtend wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 ik voel aan strand
de warme energie van
het collectief geheugen
in grijsblauw doorzichtig
schilderen golven ons leven
onder oplichtend wit
zij kabbelen gedachten
fluisteren woorden uit
de boeken van bestaan
alles is opgeslagen in
minuscule flintertjes zand
glijdend door de losse hand
zacht draagt wind
de refreinen van ieders lied…
wit (voor J.Z.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 hij schildert
de woorden uit
brengt ze in alle
kleuren bijeen
het onzichtbare licht
laat ons alles zien
in een gedeeld zwijgen
buigen de trage schemering
en hij voor de stilte
van het leven
het witte hart hangt
in de oneindige ruimte
de mooie woorden
moeten weg
kleuren verdwijnen
lossen op in witregels
er is niets van
het hier…
Achter wit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Nu loop je door
het lege huis
met vele herinneringen
ouder en getekend
je voetstappen
nieuw
de pot met verf
die zwaar voelt
in jouw hand
Straks beweeg je
de roller over muren
die liefkozingen
weerkaatsten,
haar schaterlach
en de pijnlijke ruzies
je bedekt ze
in stilte
achter wit…
Het tijdelijk wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 weer brandde geestdrift
zijn heilig vuur
trok vitaliteit zich
niets aan van jaar en uur
ik speelde als kind
met hagel en sneeuw
wind liet ons dansen in
een wereld van voorheen
het tijdelijk wit
had alles begraven
waar wij eerder om gaven
het voelde zo een
in samen smelten
warmde eeuwige jeugd
kou deerde mij niet
wist dat de zon…
Witte huiskerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Licht geel en verfijnd rood spelen samen
in de warm sprekende, zacht wenkende gloed,
die zelfbewust, maar bescheiden aandoet
achter Olterterper Spijshuisramen.
Blazende kou, winters duister omvamen
het verstilde, doch graag bezochte landgoed,
schenken sterk verlangen vol blij gemoed:
weids gerecht, dat ieder mag betamen.
Keukengeuren verspreiden…
Zwart wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
817 Zo wit kan zwart zijn..…