Alle inzendingen over ziel

7969 resultaten.

Sorteren op:

Controle

hartenkreet
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.442
Als een ervaren beminner, neem ik bezit van je ziel, Als ik met dwalende handen, langzaam voor je kniel. Ik neem je, laat het je beleven, Laat je voelen wat het is, controle uit handen te geven. Je voelt je ontspannen, gespannen en klein, nu je weet, dat je deze nacht de mijne zal zijn .…
May17 december 2004Lees meer >

Panic

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.466
Straks raak ik jou ~ als ik je schouders heb gestreeld, gekust, aanbeden, je buik, je borst, je hals, je benen, je haar en de vlekjes om je armen, jij mij - zoals je zo vaak iedere keer ietsje anders datzelfde op kan roepen, de vorm van elke borst, heup, bil omringt, mijn lippen - nog net kunnen zeggen - ~ kwijt ~…
Miro20 december 2004Lees meer >

The Scheme of Things

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.042
van het breekpunt scheidt Haar nietszeggend antwoord zei meer dan de boekdelen die samenvattend Mijn Muze werden genoemd Ik vergat haar zowat haar mysterie aan kleuren haar lekkende zekerheid Ik vergaf haar omdat de drie zinnen van haar email eerlijker waren dan mijn poëzie God hebbe mijn verschrijvende ziel…
wiron10 oktober 2005Lees meer >

O laat me...

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.145
O laat me eerbiedig u aanstaren, die biddend voor uw voeten kniel, om in één enkle blik te ontwaren uw hele wezen, vorm en ziel: mijn hele wezen zou 't bezielen, dat thans langs duistre wegen zwicht, en, boven 's levens stormend wielen, het heffen in uw glanzend licht.…

Paradijs

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.756
(dubbel blauw kust bruin dubbel bruin kust blauw) Ik zweef jouw ziel binnen en land op een eiland van zachte harmonie en jubelende melodie waar lach en liefde lucht en licht inkleuren waar niemand eist geen god heerst geen vlieg kwaad doet geen gevel instort slechts een zuivere zon zandkorrels een voor een dagelijks zegent Ik vlei…

de glazenwasser

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 683
Wanneer ik eens de vensters was, de vensters van mijn ziel, dan merk ik plots waarom het Licht bij mij niet binnen viel. Daar op dat venster zat het vuil, van vele,v ele jaren, en als ik het bijtijds niet was, dan blijft het zich vergaren.…

Eelt op je handen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
Voor mijn vader Eelt op je handen Eelt op je ziel Toen er alleen Vermoeidheid en Nauw'lijks vreugde Nog te ontdekken viel…

aanbidding

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 762
In aanbidding strek ik me uit naar de hemel, vol verlangen om de bron van mijn leven te ontmoeten Ik ervaar het in Alles om me heen In de veelheid van gezichten herken ik de bron en geniet intens even raken onze zielen elkaar, om vervolgens verder te gaan.…
tineke22 januari 2006Lees meer >

DE ZONNEBLOEM

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.358
De eenzame ziel Verteert rusteloos De impressie der dorre natuur. De roerende hand Bestrijkt in ijle trekken Het droge paneel. De vaste verf wekt In gulden beeld Het tafereel der gouden bloem. De zonnebloem Tast de eeuwigheid.…

hij robot

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.224
als vrije radicaal cirkelt hij rond de kern zijn bestaan dat zelf blijft draaien en cirkelen en zoeken naar de eigen kleine as legt hij soms verband tussen wat dromen zijn die anderen voor realiteit nemen en terwijl hij blijft groeien neemt het besef hand over atoom toe dat zijn ziel dichterbij is dan ooit hij is een vonk kleine sprankel…

een aardse vlinder

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 716
soms dan ben ik zo ondraaglijk weids waar mijn vlees als afhankelijke wees zuigt aan borsten doch mijn ziel de God verzoekt diepte niet te korsten zo ben ik van nature geschapen als een menselijke zot ik, die nauwelijks mijzelf ken en voortdurend mijn duizend loten bij elkaar moet rapen ja, ik ben een aardse vlinder lichtzinnig…

Oplichtend sterrenstof

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
ik zie ze gaan als strepen aan de hemel hun zielen helemaal vooraan geen ballast of verder aards omhulsel alleen kristal markeert de vaart tot waar de tijd zijn grenzen lost en naadloos overgaat in eeuwigheid ze zijn vervlogen in oplichtend sterrenstof met vurig laatste groet hun speelsheid is weer samen delen zij stralen nu oneindigheid…
wil melker20 augustus 2017Lees meer >

Voorgoed verloren

hartenkreet
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.509
Verloren was mijn leven toen je me gisteren in de rede viel en me dankte voor alles wat ik deed Verloren was mijn ziel toen je me vertelde dat je van iemand anders hield Verloren was ik door jou verlaten nergens nog kunnen zijn alleen jij, ik en de dood…

recht

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 867
balsem dat wie ik ben en zwachtel zacht het wezenlijke van je ziel om mijn zo broze lijf weet mijn angst dichtbij het jouwe opdat kracht van leven je niet ontgaat zie niet om naar leegte raad ik je wetende van mijn wrochten in toenmaals bestaan vind liefhebben mijn kind in wie jij bent en groots kunt zijn…

Ontmoeting in oneindigheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 863
Lang nadat mijn ziel langs de vingertoppen van het hiernamaals kroop, ontdek ik dat achter de kinderen van ons wakker bestaan bloed doorzet en onder ons vredig komt van ‘s morgen goud tot schaduw’s laat.…
Dion16 augustus 2006Lees meer >

ik zal zien

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
er zit een nachtuil op het randje van het raam je blaast ernaar en danst de hora voor jou alleen eb straks draait de veertiende dag zich om toch zijn er hoge golven binnen zitten koningen de bekers al geheven hun voeten op je graf even was jij god…
channanja11 september 2006Lees meer >

Aquarium

poëzie
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.141
In schem’rig groen stukje van de oceaan Zweeft als een schim het zeedier, transparant: Zich vergetend, ziet door glazen wand De mensengeest ‘t ontzaglijk wonder aan, Hoe ‘t zieltje, dat in elk trillend orgaan, Teer van doorschijnendheid, onzichtbaar brandt, ‘t vreemd, glazen vogeltje, zijn fijn als kant Geweven vleugeltjes doet slaan. Zo…

Binnenkant

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 880
mijn bloed stolt, mijn adem stokt jouw messcherpe blikken stuiten tegen de koude hardstenen wand die mijn ingewanden beschermt tegen een onvoorzien bruusk attaque van mijn welgeconserveerde bolster al mijn schone schijn verbrokkelt totdat zij volledig oplost in het niets en jij echt onbeschaamd indringend recht in mijn kale naakte ziel staart…
Marianne30 oktober 2006Lees meer >

de storm

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 995
Het stormt in mijn ziel De wind huilt Mijn romp schuurt Het zout maakt rauw de huid Regen klettert in mijn hoofd Striemende gedachten En het hart klampt zich wanhopig vast Voor de volgende golf Mijn olielamp knarst en flikkert Maar blijft zichtbaar In de donkerste uren…
pienepoen14 november 2006Lees meer >

Jonge Liefde

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.562
Gedeeld door twee vluchtige zielen, die, in elkaar geraakt door aangestoken vuren, verstrengeld elkaars geesten binnenvielen, omringd door vier hoge onstoffelijke muren.…

Onweer

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Bliksem en donder Verdriet en woede Alles tegelijk Een uitbarsting is gekomen Een diepdreigende uitbarsting Van verdriet en woede Opgekropte emoties Het lijkt net onweer Maar geen onweer in de lucht Maar in een ziel Een ziel die is verwoest Verwoest door emoties Emoties van woede en verdriet…
Simone31 december 2006Lees meer >

Weemoed

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
‘k hoorde mijn ziel in weemoed zingen toen de avond viel zonder enig licht geen morgenlicht om nieuw te beginnen alleen tranen brengen mij een wazig zicht hoelang blijft het duren voor de zon verrijst achter die hoge muren en mijn pijn verdwijnt komt er een ommekeer waar ik zolang op wacht vind ik mezelf ooit weer na een…

Stervensuur

hartenkreet
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.619
De armen gespreid, haar ogen gesloten, steeg haar witte ziel klapwiekend op de stralende hoogten in. Als een grote vogel vluchtte ze uit mijn armen vloog ze naar de verten, eindelijk uit haar kerker bevrijd.…

Omfloerste blikken

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 362
ik zag je slanke vingers lieflijk kleuren met een kleine knip kwamen geuren een zachte wind streelde het vermoeide brein je lachte ogen zeiden nu mag jij jezelf zijn ik vloeide langs omfloerste blikken in het loslaten van ikke het is geen trance mijn zielen zijn op pad lichaam houdt de wacht in ultieme vrijheid lach ik…

Haar unieke licht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
er ging een galerie aan mij voorbij alleen zij was er niet bij verdween in een vluchtig beeld waarin haar ziel heel even naar mij keek zij tekent de beladenheid van stilte waar alleen expressie spreekt uit een ijlte die met kleuren ingehouden warmte speelt na een ontdooiend begin openen ogen en gezicht kom je binnen in haar unieke…

weerspiegeling

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.453
de ziel spiegelt de werkelijkheid helderder dan wij er oog voor hebben…

Residu

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 683
Totdat de ziel van onze woorden wederkeert werp ik een baken in de zee van tijd dat uit de tal van tekens uit oneindigheid slechts jouw bewegen registreert. Wat komen moest en wat verloren ging, elk spreken kent zijn vastgesteld traject: het woord bepaalt de vorm van ieder ding - slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…

versteend in de pop

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
tijd vertraagt mijn groene vingers de houten pop een bomenelf knoestig gezicht knokige vuistjes zijn bruin olieachtige huid ademt transpireert stil en beweegt van binnen naar buiten in dikke zwellende druppels tijd vertraagt ik heb hem geen wil meegegeven maar zijn glinsterende oogjes verraden mij het is niet hij het is…

Fluisterbos

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.668
Alleen de zielen, s’nachts bij maanlicht. In afwezigheid van hun geliefden. Fluisteren zij, over het leven, dat zij ooit hebben geleefd. © avriends - 2007…