27000 resultaten.
Nazomer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.085 Zij is te moe om nog een deur te sluiten, leeft
als bloedend hert tussen haar eigen bloemen. Rank
na rank wordt herfstig, maar de jager prijst de praal
der bloemen en hij draagt ze weg als op een schaal.
--------------------
uit: ‘Voorbijgang’.…
Liefde, Seeds Of Love
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
621 Zij zal naast hem staan,
Hij kan van haar op aan
Als ze de deur uit gaat,
vertelt dat ze er wezen mag
En er voor hem zijn na een klotedag
Lekker tegen hem aan zitten, ook al zit hij dan te pitten
Elkaar soms strelen, zachtjes knijpen
Elkaar aanvoelen, willen begrijpen
En ook al is die hard, elkaar
soms de waarheid zeggen
en ruzie durven…
Hij kwam weder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 een zware deur ging open…
traag trad ze hem tegemoet
en nu was ‘t voor beiden hopen
dat alles weer kwam goed.
‘t leek of hij nooit was weggeweest
zijn aanwezigheid was lief en teder
of liefde alles vanzelf geneest
vroeg ze niet eens ‘n antwoord weder.…
De flowerpowergriet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 behang
zij openbaren stukjes leven
uit verstreken jaren
hun wereld was niet bang
geordend vol structuur
afnemende kerkelijke censuur
bloeiend verenigingsleven
spetterend vuur in nieuwe muziek
de anarchistische flowerpowergriet
de huizen van vandaag
kennen geen vraag naar energie
zijn selfsupporting op ieder gebied
alleen achter de deuren…
Zijn zij mijn ik?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 Dan komen plots uit niets
de echte hulpbehoevenden
de één die wil een lift,
de ander of ze uit kan praten,
Jehova's aan de deur, een buur,
een keur aan vage kennissen opdagen
Ineens zie ik ze als mijn eigen ik
met zijn diverse lagen.…
onbereikbaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
750 ze woonde daar alleen
in een kast van een kasteel
ik kon haar niet bereiken
ze sloot zich alle dagen op
ze had krullen in haar geest
en niemand om haar heen
niemand had de toegang tot
het slot van haar vervallen deur
verfrommeld blik, kapotte krik
gescheurde houten planken
ik zag haar nooit, mijn hart
doorboord door pen en schroef…
morgenstond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 haar
uitgestrekt
wijl ik het gat in mijn rug demp
ik stouw een belemmering
tussen holte en knie met haar laken
ik verwijt haar het slapen achter mijn rug
Ik gaap een valse opening in de dag
trompe-l'oeil, ga beslist
nog even op mijn zij liggen
vouw mijn deken onder mijn rechteroor
als om een vodje in de mond, de lapsusprop
trek de deur…
Beloftes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 smeulend houdt
stikkend in eigen rook
van de laatste wens
nadat de mens het
gebeuren langs zich heen
laat gaan de troep blijft staan
ja toen het knalde en
de drank echt warmde
het vuur laaide en loeide
van wellust en begeerte
ja toen was jij de man
maar nu het donker wordt
en ieder huiswaarts keert
word jij echt bang
voor deuren…
De vrouw die gepakt werd, door de wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 Met lood in d’r schoenen pakte ze de deur,
opende die, maar dat was al zwaar dus met ‘n kleur
rukte ze tot ‘t ding open ging,
al met al nog een heel ding!
Eenmaal buiten rukte en trok
de wind aan haar kleding, jas en rok
zelfs onder haar kleding moest ie zijn
nee buiten lopen was bepaald geen gein!…
Yoga..nisten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 Yoga
de ‘yoganisten’
ze zien het niet als geloof, religie of overtuiging maar
de ‘yoganisten’ 'evangeliseren’, informeren, leren er wel lustig op los
Met hun naakte zin- en zen overtuigende werkelijkheid
ze slaan nog net niet, nog niet, net nog geen voet tussen de deur
trekken nog net niet de kleren van je lijf
maar wel peuren, leuren…
Boldakijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 Een geel gevaarte monstert even aan
vlak langs spoor zeven van Utrecht Centraal
zie ze dringen tussen het metaal
men perst zich tegen hen die naast hem staan
op weg naar hun klimaatmanifestatie
honderden studenten en scholieren
in Noach's ark, symbool voor mens en dieren
strijdend tegen zondvloed onzer natie
deuren schuiven terug,…
Ik steek een storm op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 stilte van slapende cicaden
De wind is warm, de tijd kruipt
met de zon naar Napels
Het zit allemaal in mijn hoofd
hoog boven het leven
van volle straten en winkels
waar het geld nooit ver rolt
blikken beducht, kussen vluchtig
en handen handtastelijk zijn
Dat is niet goed
Ik steek een storm op
blaas stoelen van de terrassen
sla deuren…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Je zaaide een spoor dat over
de rails dat aan mijn leven
trok soms in een boemel dan
versneld op de bok van een
tgv of langs zoveel stations
van leefbaarheid, met de deuren
dicht om nooit uit te stappen,
denderde ik met je mee.…
Portsmouth
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 het was in Southsea Coffee aan Osborne Road
ze schuift een stoel weg van de tafel
de serveerster staat op
ik kijk door het brandraam naar buiten
het eiland lijkt niet ver van hier
is er iets dat je me niet verteld hebt
over Portsmouth en over het eiland
wankelt haar stem
zwijgend staat hij bij de deur
een etalagepop in kleren
die een…
Zegeningen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 De deuren zetten we langzaam open, om de warmte
te kunnen ontvangen.
Het ontwaken in stilte is verbazingwekkend, genietend van de kleur van de natuur.
De koffie staat te pruttelen,
zodat je er straks van kunt genieten,
de geur ruik je er bovenuit.
In en om het huis maken we het gezellig
en koesteren we de kleine mooie dingen.…
klein knuffeltje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
407 de kleinste telg aan de deur
kijkt zijn moeder achterom
afstand afstand roept hij
houd je handen schoon
boaz is in quarantaine
zoals alle mensen dat zijn
om besmetting te voorkomen
met het zo gevaarlijke virus
met vragende ogen kijkt hij
op deze aparte moederdag
naar zijn oma en opa omhoog
die hij zo graag knuffelen wil
een klein knuffeltje…
De wind swingt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 Kunnen we dan ook de deur niet uitkomen.
Hopelijk breken dan niet de dunnen stengels zonder meer
of komen we die glinsterregen toch niet tegen dit keer.
Dat alles doet geen pijn, zo mag een dag ook zijn.…
1,5m water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
339 grootziend
de boeren ploegen voort
We banen ons een weg uit de kou
door de rozen rechts, de lelies links
rood en wit dwarrelen
de blaadjes achter ons
We zijn met velen
morgen met meer
er rolt een donder door de wolken
de kinderen worden onrustig
de ouders halen hen naar huis
onderweg glimmen ze nog
van vrijheid, thuis
sluiten ze de deuren…
Bij 'Prostituée, 1921' van Eugène Atget
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
609 Ze lijkt er niet mee te zitten
dat de kunstfotograaf haar kiekt
integendeel
ze poseert alsof ze een gravin is
die voor haar landhuis staat
en met terugwerkende kracht
help ik haar droom te realiseren
Daar staat ze dan
zo met haar hoge laarsjes en de
blote bovenbenen onder de korte rok
als een dwerg voor een dubbelhoge
deur, die gesloten…
Venus was bang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Je hebt niets te verliezen en toch
kocht je de prins om met beloften
en waarschuw je de mensen
om schoonheid te mijden
die te verbergen onder kleren
en achter gesloten deuren
waar de tijd in hun huid kruipt
hun vlees verslapt en het aanvreet…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 Waarom bons ik niet op de deur?
Sla ik niet op de trom?
Roep ik U niet met luidde stem?
Waarom toch…, fluister ik?
Ben ik bang beschaamd
tegenover U te staan?
U die geen naam vergeet,
geen mens veracht.
Geen wezen met lege handen heen stuurt?
Ik ben een raadsel voor mezelf.
Maar U bent groter dan mijn hart.…
nergens staat tijd zo stil
gedicht
4.0 met 5 stemmen
1.528 nergens staat tijd zo stil dan in een leeg een eindigend gebouw
op een kier staan vastgeroest de stalen deuren
als bevelen zij reizigers onbehuisd
het uitbeveiligde onthevene gegruizelde raamloze binnen te gaan
niets sluiten ze nog af
wie daar binnen staat voelt zich buiten
de wind wervelt bladeren in een hoek
droge takken en dode libellen
in…
Hij kwam weder
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
799 een zware deur ging open…
traag trad ze hem tegemoet
en nu was ‘t voor beiden hopen
dat alles weer kwam goed.
‘t leek of hij nooit was weggeweest
zijn aanwezigheid was lief en teder
of liefde alles vanzelf geneest
vroeg ze niet eens ‘n antwoord weder.…
gesteven hart
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
671 De hond is een kutdweil
de kat is een loopse teef
de papegaai moet dringend tegen de bek
de kinderen jengelen
de dartele kermis in mijn binnenoor
als wespen die mijn kop in boren
wespen zijn mierenneukers
en mieren zijn kloothommels
ik ben een tochthond gereed
aan de deur bij het minste excuus
aangeschoten door het schurften
er moet dringend…
Gemis als manjaboom in januari
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
425 zegt iedereen wist het
dat jij en ik dat wij
dat alleen wij het nog niet wisten
dat ik van jou en jij van mij
Je kont ik kan je dromen
ik droom je elke dag
Jij kent na zoveel jaren
nu de weg wel
in mijn armen
ik verdwaal nog vaak
in jou
ben ik de weg graag kwijt
Het duurde lang de droge tijd
De regen komt
de wind speelt met de deuren…
Dichter worden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Treffen elkaar stilstaand,
voor gesloten deuren.
Daarachter stromen wilde rivieren.
Ooit zullen ze samenstromen,
op weg naar open wateren.
Zeeën en oceanen.
Voorbij de horizon.
Droom! Zie! Luister!
Naar hemelse muziek.
Hoor! Iemand klopt!
Zal ik mijn slot ontsluiten?
Geloof ik in mijn angsten?
Geloof in tijd en jaren?…
vol verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 vurigheid van hartstocht
elke mens rond om ons heen
waar de les van het oude jaar
ons klein tot nederig maakt
omhelst ver weg en dichtbij
nieuwe hoop de verwachting
in miljoenen verlichte huisjes
waar in kou van het oude jaar
toekomst ons belofte fakkelt
die ons stralend tintelen laat
heet hoop ons warm welkom
met hartelijk geopende deuren…
Nest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 Eerst zoemde er een hommel uit,
't Was verder volgepropt met zacht groen, waarop
een dood pimpelmeesje
Op 't plafond iets vastgeplakt,
dat 'k er niet vanaf
Ik maakte 't schoon
Toen hij weer aanbelde
luisterde en zocht hij
naar de vogelgeluidjes
waar die vandaan
In de geknotte connifeer
Voor mijn deur
De man van het nest…
Oorlog
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
831 lang
Ze gaan hun gang
Jongen de aarde blijft wel draaien
Ze blijven graaien
Laat je niet aaien
Als een hond bang in de nacht
Wij kijken het aan
Je lacht
Vandaag vijf jaren jong
Weet je hoe het verder gaat
Hoe het begon
Machtig waarachtig
Het leven is pijn
En verder ook prachtig
Laat je nooit voor het karretje spannen
Deuren…
AUGUSTUS
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
601 een kleurrijk en levendig feest in de tuin alom
witte klaverkopjes heersen over het gazon
waarover de bijen luidruchtig ronkend zoemen
de zonnebloemen keren hun hart naar de zon
tegen de schutting groeien nog de pompoenen
buxus en taxus in vormen geknipt rond het balkon
behouden hun groene kleur doorheen de seizoenen
ramen en deuren…