inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 64085):

Zijn zij mijn ik?

Ze loopt de trappen met me op en af
wil dit dan dat,
iets drinken, contact,
een ap van hem, iets lezen,
een beeld een zin, een waarheid, licht
een goed-zijn, een alles is in orde
het is één groot hunk'rend puberachtig wezen,
hoezo, zo vraag ik haar, die drang
en zij, waarom 'k haar niet serieus wil nemen,
en neem ik steeds de benen?
Ik antwoord, omdat het zo complex,
niet te bevatten
van wat zij werkelijk wel wil, verlangt,
waarom me met die vragen knagen
ik wil dat ze met rust me laat,
niet aan mijn nek zo hangt!

Dan komen plots uit niets
de echte hulpbehoevenden
de één die wil een lift,
de ander of ze uit kan praten,
Jehova's aan de deur, een buur,
een keur aan vage kennissen opdagen
Ineens zie ik ze als mijn eigen ik
met zijn diverse lagen.

Schrijver: Ralameimaar, 4 mei. 2017


Geplaatst in de categorie: actualiteit

3,3 met 3 stemmen 98



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Evert de Boer
Datum: 7 mei. 2017
Bericht:Toen ik je gedicht las begreep ik mijn zwakte voor Engelse drop.
Het zijn de lagen met smaken die aanzetten tot snoepen, maar je gedicht zet aan tot lezen. Beiden met plezier!

Naam:switi lobi
Datum: 5 mei. 2017
Bericht:Ik vind de laatste twee zinnen ook het mooist.
En ik vind ook dat het teveel aan komma's het geheel onrustig maken... dat past op zich wel bij dit gedicht, maar toch. Misschien alle komma's aan het einde der zinnen weglaten?

Naam:Walter Tack
Datum: 4 mei. 2017
Bericht:De twee laatste zinnen die de mooiste zijn, zijn het antwoord op de complexiteit van de massamens.
Ik zou zo graag eens gij zijn voor één dag!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)