6661 resultaten.
Wacht op mij
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.760 Ik wacht op jou
Wacht jij op mij
Een band
Tussen twee mensen
Die dag in, dag uit
Een leven lang
Elkaar het beste wensen
In voor- en tegenspoed
Weten te stimuleren
Ondanks hier en daar
Een mindere dag
Toch blijven motiveren
Eens houdt het op
Gaat dit voorbij
Komt de herfst in ons bestaan
Als straks
De avond valt
Het duister wordt…
in overgaaf kon laten gaan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.001 je stem was hoog
doorzichtig in haar tonen
een barst in zuiver glas
vergruizelde je dromen
de klanken werden donker
door heimwee in je bloed
valse sentimenten hebben
nog een jarenlang tegoed
je bouwde met de dagen
een wereld van bestaan
waarin je niet kon zingen
je in overgaaf kon laten gaan
je flat is opeens woning
het uitzicht…
water
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.178 water, wiegend water
water van voor mijn bestaan
waarin ik wentel
waarin ik wacht
water, waar kom ik vandaan
water, weeënd water
water waar vloei je me heen
waar is het wonder
waar ik op wacht
water, ik voel me alleen
water, wassend water
water waarin ik mij baad
waar al mijn weerstand
weinig meer weegt
water, ik was mijn gewaad…
Werelden
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.386 Zijn drek is de luxe van
stranden van ver weg
waar de rimpelloze zee
zich mengt met een glimlach
van hun vergroeide voeten
de geopende handen
als het dienblad voor heg
en haag ontvluchte marionetten
die zonder ontzag
voor het oorspronkelijk bestaan
slechts geveinsd gerief begroeten.…
Zwakte
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.096 Door m'n zwakte heb ik de strijd verloren,
dromen...ze bestaan niet meer,
je bent m'n diepste ware liefde,
zelfs ademen doet nu hopeloos zeer.
Mijn zwakte heeft het wel geweten,
al vanaf de eerste avond in het begin,
en of het nu goed of slecht is,
ben voor je gevallen tegen beter weten in!…
In harmonie met de dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.971 Schommelend in zijn stoel
Zit hij tevreden en voldaan
Alles gedaan wat moest
Helemaal klaar om te gaan
Wachtend in die stoel
Denkt hij terug aan die oude tijd
Toen hij nog jong en atletisch was,
Een lang verloren feit
In harmonie met zichzelf
Bijna aan het einde van zijn bestaan
Denkt hij glimlachend terug
Dat hij het niet anders had…
Voorspoken
gedicht
4.0 met 168 stemmen
38.401 Al wat bestaat heeft steeds bestaan
en wat vergaat is al vergaan
eer het bestond.
----------------------------------------------------
uit: 'Ik had als kind een huis en haard', 1996.…
rilbeest
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
562 hij woont in mijn kamer
kleeft al een tijdje
aan de muur lijkt hij
een wolkje in mijn bestaan
op talloze pootjes
kruipt hij tussen koude kleren
met het vege lijf
of kriebelt langs mijn rug
ondraaglijk lijden wij
sinds ik hem stolpte onder glas
na een paar uur
geklaard en opgelucht
haalt hij eigenlijk adem?…
Maanloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
686 En op de spiegelgladde duistervijver
schaatsdansen de schuldeloze zwervers
dakloos dronken onder een onverlicht bestaan
rondjes, leger, van bijna dood naar heftig leven
wanend, verlangend, maar steeds geen maan
geen hemelplaneet of uitzicht uit het bordeelraam
de halfgesloten gordijnen, erg ver van liefde vandaan
achter het schimmenrijk van…
Evaluatie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.074 ’n lijf vreet, me afvroeg
hoe lang ik in ‘t verleden in ‘n spleet
buiten de tijdstroom heb gelegen
Bewustzijn gewekt door de historische
rilling; vrede van de koude oorlog
maakte plaats voor strijd om gunstige
posities in de nieuwe machtsverdeling
Zak terug in de spleet tot tij keert
de achterlijken die anders denkenden
geen bestaan…
Afscheid van de spijt
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.460 In die laatste dans van kansen
zeg ik jou bestaan vaarwel.
Jij zult met die ander dansen,
een opnieuw verbonden stel.
In die laatste dans van kansen
zie ik je met weemoed gaan.
Jij zult met die ander dansen,
ik blijf in de verte staan.
In die laatste dans van kansen
raak ik je voor eeuwig kwijt.…
De elementen
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
920 Zelfs de grijze, kale lucht
Die altijd Nederlands deed
Is nu een vreemde vrucht
Als een ander verkleed
Ook de straten, de stenen
Fluisteren langs mij heen
Zij vervloeken wat ik meen
En zwemmen in mijn wenen
De bomen, zo hier en daar
Voelen zich hoger, voldaan
Hun takken dienen als schaar
Knippen mij uit het bestaan
Het water voelt…
Wortels
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
973 en alle graveertechnieken
Z'n takken kennen alle winden
en hebben oude fietsen,
hevig onweer en kerstverlichting
doorstaan
Deze boom wil z'n leven in
het rijke bos, waar hij vandaan kwam
Het kwam er nog niet van
en het zal niet snel gebeuren
Z'n takken hopen op veel vrienden
en willen weinig horen:
Wil niemand dan even in stilte
bestaan…
Blauwkleurend worstelen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
894 we wilden ineens
het kind uit ons dromen
vroegen elkaar
wanneer het kon komen
zijn lijfje groeide
bolde jouw buik
krijste de lucht
en zijn longen eruit
blauwkleurend worstelen
op de grens van bestaan
kiezen voor leven of
dood verder gaand
wie heeft gevraagd
of jij wilde leven
heeft je gewaakt uit
een heel diep vergeten
ben je…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.274 Je spleet de taal
je penetreerde het water,
je hield het in je handen
zwervend, je gaf je over en zei
dit is mijn lichaam, dat
gedompeld werd, wat mij raakte,
een mismaakt gevoel zonder averij,
getekend door verval, eroderend
in getal, vergaan tot in de schoot
van dat bestaan.…
Het ruikertje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
841 Na elke celdeling
verlies ik
glans en kracht;
na vijftig delingen
eindigt m’n bestaan
dun en vaal
Na elke wasbeurt
verliest m’n overhemd
glans en kracht;
na vijftig beurten
is het ‘n scheurlaken
dun en vaal
Ongewassen leeft
m’n hemd stinkend lang
door celdeling echter
slijt ik zelfs in rust
Omgekeerd slijt
m’n hemd zelfs…
Geluk is levenskunst
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
710 leven is een tijdreis
op het ‘ruimteschip Aarde’
met weekeinden als
levensritme bepalende baken
in een zee van tijd
voor ouderen hebben
alle dagen hetzelfde gezicht
verliezen soms de
oriënterende grip op ‘t leven
gevaar van sleur
onbewust bestaan in ‘n flow
ligt op de loer op
wegen zonder pleisterplaats
van vermaak
de kale…
Wat een dag.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.477 precies zoals ik het graag heb
helemaal zoals ik het zelf wil
Ik was gewoon gebroken
en dan al die vlekken op mijn jas
er zat wat in mijn haar
en poep op mijn broek
Waar ik ook kwam,
ik was de schlemiel,
twee verschillende schoenen aan
waarvan één veter los
wát een dag…
Het zou verboden moeten worden
het zou niet mogen bestaan…
Mijn hemel
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
981 soms zou ik naïef
uit dit keurslijf willen treden
even weg van dit heden
waarin geen vreugde leeft
ver van de beslommeringen
het voortdurend dringen
opgaan in een lichter bestaan
voorzien van heuse keuzes
geen dwaze eisen voor een baan
en druk om te presteren
geen gevechten voor erkenning
een volwaardig mens te zijn
begiftigd weten…
Braken mijn vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
599 vleugels
vertraagden mijn vlucht
zijn jaloers op mijn kleuren
moet ik uit de lucht
mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
wordt het net nu mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
jij speelde met mij
vleugels die tipten
in fladderend gaan
ogen die blikten
in een zorgloos bestaan…
Uit het kamp geen nieuws
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
792 Ze is zichzelf al lang niet meer
haar blik als uit steen gehouwen
is slechts de echo van haar leven
de dood is al langs geweest
en heeft haar ziel meegenomen
Ze stapt voort als naar verlossing
en waarschijnlijk is dat zo
er zijn ergere dingen dan de dood
Kort erop wordt het kamp bevrijd
in mij blijft hij bestaan…
Bewaar mij voor het goede
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
657 Noem mij één onheil
in mensen geschiedenis
dat zo demonisch
kwaadaardig en gruwelijk is
dan de fanatieke wil
alsmaar goed te doen
geneigdheid alles te
willen zuiveren uit naam
van moraal en fatsoen
blinde gehoorzaamheid waar de
wereld nog steeds voor beeft
wil ons doen geloven
dat ons bestaan geen
schaduwkanten heeft
zo is het al…
Ik ben een plot gericht denker
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
813 gericht denker
hou wel van een plot
een verhaal begint toch ergens
de vraag is waar,
waar begint een verhaal
een golfbeweging, waar landt water
waar zwem je veilig of juist niet
ik hou wel van troost
een regel van een huisarts
'n zomerse border in volle bloei
herfst en wintersneeuw en lente
van zeker en onzeker
ik hou van bestaan…
vluchtdroom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
965 wij
bestaan
ach raad
maar raak
ik kijk
en loop wel
naar de maan
en als wij ooit
terug komen
zeg dan
ach zij
die maar door blijven
dromen
het lot
het toeval
de vlucht
een val
kalm
wij klimmen
langzaam
door
door ramen
over muren
turen
door de leegte…
Illusie?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
753 Waar alles mee begint is
meer dan een woord of
taal die men in een
zin benoemt en wat een
gedachte uitdrukt en wat
verder reikt dan de
blauwdruk van het leven,
en wat zich uitspreekt in
een streven, in vermomming
tussen zin of regel kruipt,
sluipt door het luie oog van
het bestaan om met tomeloos
geduld weer op te staan,
zichzelf…
HET KEIZERRIJK
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
867 Hier in dit keizerrijk
waar de keizer leidt
komt het tot onderlinge strijd
verscheuren volkeren elkaar
het recht heeft niet gezegevierd
het bandeloos bestaan
kent grenzen noch gebod
de orde van de dag
het vuur smeult na
de oorlog woedt steeds voort
het is klinkklare moord
de roffel van de dodentrom
een aasgier strijkt al neer
de inzet…
schrijven
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.144 Een glimlach, een knuffel een zoentje of knipoog
Dit maakt het zo jachtige bestaan minder... droog.
Een potlood en gum, ze zijn gedemodeerd
Die koude pc, steeds weer, maakt die je geleerd?
Intikken, surfen, mijn kleinkind vraagt 'omi: schrijven?'
Dan geef ik hem een zoen, denk, schrijven is blijven...…
Relativiteit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 ingeschapen optimisme
verlaten die het ouderlijk huis
Na de middelbare leeftijd zit
mijn taak erop als schalm in
keten van oercel naar heden
cyclus is rond, taak volbracht
Na illusoire suggesties dat
het goede in de toekomst ligt
laat de natuur me in de steek
vier ik uit op mijn reserve
Waar de keten naar toe gaat
de zin van m’n bestaan…
Ideaal
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
566 De ideale man zou niet bestaan
De wetenschap heeft dat recent bewezen
Dat heb ik dus vanochtend zitten lezen
Maar wist dat het niet over mij kon gaan
Mijn vrouw zei ook nog even wat ze vond
Maar ik ben bang dat ik haar niet verstond.
----
'De ideale man bestaat niet'
AMSTERDAM - De liefde.…
vertel mij
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
990 gewin
over de eenzaamheid
voorbij de oevers van de tijd
waar ogen spreken: de taal van Liefde
gedachten, met de snelheid van het licht
het spiegelbeeld verandert in kringen op het water
ja, vertel mij
hoe zal ik schrijven
over het wezen der Liefde
dat louter voor –en in haar zelf bestaat
en in dromen ik droom buiten haar kringen te bestaan…