8730 resultaten.
De lach van je ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jouw steen
kende het fenomeen
van ontwijken
heb talloze keren
geprobeerd het
dwarse stukje te splijten
wilde diep
in je kijken naar
de lach van je ziel
jouw vormen spreken
in licht provoceren
dagen uit om te leren
accepteren of
voortdurend schuren
met wanhoop en pijn
pas toen het vroege zonlicht
je raakte zag ik dat in…
Vader en zoon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
903 dag vader hier is uw zoon
ik heb papier en een potlood
maak maar een schets
van de wilde eenden in de lucht
ze worden vast vloeiend van lijn
of komt er een onderbreking bij
alles wordt onnodig verfraaid
er is weinig nostalgisch aan
lukt het een beetje met de schets
of glijdt het potlood langzaam
tussen duim en wijsvinger weg
dag vader…
Reusachtige grootvaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Als kleinkind wilde ik zo graag,
groter dan mijn grootvader zijn.
Als oudste zoon moest mijn opa,
na de dood van zijn vader,
kostwinner worden.
Moeder verkocht heet water en vuur.
Opa werkte in een stinkende fabriek.
Twee oorlogen en de grote crisis,
heeft hij moedig overleefd.…
Schepper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Vanuit het niets
vormloos klei zo
sprak jij al met mij
ik mocht er zijn
je handen kneedde mij
het voelde fijn
je wilde niet teveel
van mij pakken
anders zou het
te zwaar worden
ik totaal inzakken
te weinig wist
je uit ervaring
zou ook niet bevallen
er zouden gaten
in mij vallen dan
blijf ik een
mislukt hoopje
toekomstig…
Bitterheid
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.573 Het fluisterzachte woord,
Waarop ik eenmaal pleiten wilde,
Staande aan 's Hemels poort -
Die Grote Naam, zal ik niet noemen,
Die grendels open schoof,
Vraagt God de grond, waarop ik roeme?
'Heer, op mijn ongeloof.'…
Djennah (14)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Eerst wilde ik gaan bloggen,
Maar zag daar snel van af:
Je moet dan dagelijks schrijven,
Dat voelt voor mij als straf.
Nu zend ik uit mijn ‘home’
Mijzelf de wereld in
En show ik, zonder schroom
En nooit met tegenzin,
Alles wat ik maar wil delen
En wat jij vindt, kan mij niets schelen.…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 In de wandelgang
van ‘t oude hoofd
dwaalt de drang van schrijven
dat blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel…
weg
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
543 jij gleed toen diep weg
ik wilde jou beschermen
maar kon dat toen niet
nu ben je ver weg, ergens
waar ik niet bij kan zijn
altijd als ik dan droom
pak ik jou op tijd vast
maar ik ben je kwijt
op een dag zal ik zijn
waar jij nu alleen bent
en zul je niet meer lijden
want jij bent de persoon
waar ik van leerde en
je dankbaar voor ben
dat…
Een hemels akkoordje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
559 ik zong de
mooiste klinkers
bij elkaar in een
hemels akkoordje
zette de
liefste letters
als paar voor
een bevallig tekstje
een paradijselijke
combinatie als
gouden deal waarvoor
jij helaas niet viel
natuurlijk had ik
charmes en talenten
ook op muzikaal gebied
jij wilde alleen de krenten
niet de pap
die anderen kregen
omdat…
Optisch inferno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 het was een
bonte carrousel
maar de wereld
ging veel te snel
kleuren flitsten
voorbij als een
braderie vol
speelse vrolijkheid
vormen versmolten
van groot naar klein
zonder te benoemen
wat zij dan wilden zijn
toch was er ook rust
in dit optisch inferno
waar een zondvloed ideeën
strand gaf aan verre zeeën
jouw lach was de
schepper…
vogel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.333 De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren;
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…
Het Jongetje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
617 als jongetje veegde
ik de snot
aan mijn sok of
onderkant schoen
zoals zo veel jongetjes
dat doen
en ook schreef ik
daar met m’n vinger
al de waaromvragen die ik
had voor God
waarop ik een antwoord
wilde toen
en toch en toch
ondanks al de vragen
waarop steeds geen antwoord
zou ik het precies
weer zo doen
want immers niemand…
praten is niet nodig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 een gedicht zijn
slechts wat woorden
op een rij gezet
goed overwogen
keurig gerangschikt
of als wild bouquet
herinneringen zijn
slechts wat beelden
flarden van geweest
ze kunnen overdonderen
maar ook verwonderen
als een pakkend gedicht die je leest
een wijze les
een warm hart
besef van tijd
verzwijgen is niet nodig
spreken…
Wanen van de dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
650 De zin die wij allen geven willen
maken we gek met wild nieuws,
dat geen nieuws is maar waan.
Onzin, dat waan geworden is.
Van alle dagen.
Van deze dag.
Zo veranderen we in waanzinnigen.
Zo worden feiten complotten.
Zo ontstaat waanzinnigheid.
Gelukkig vallen de schellen,
van vele verblinde ogen.…
Het oude woud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Stilte antwoordt,
geeft de beek stroming,
maakt de boom vol blad,
vult de wilde raat met honing.
Hier lopen wij,
vrij van stenen,
vrij om stil te staan
bij het oude woud
dat voortleeft
in deze groene long
tussen twee wijken.…
mooi vooral
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 toen hij de blinden
wilde sluiten
zag hij drie kraaien
in het gras
iemand bracht een
onheilstijding de
trage tijd strekte zich
verder en verder uit
iemand werd een
ongeluksbode die een
mantra in Largo sprak dat
in tijden van leed verzacht
de lijkschouwer veegde zijn
voeten hij wist wat te doen
de dood blijft onder elke
andere…
Zeffe doen (Zelfstandige Zonder Personeel)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 'Zeffe doen', zei ik
en ik brandde mijn vingers
ik was een grote meid, ik wilde alles
wat mijn broer mocht
Als ik zin heb, rijd ik naar Parijs
op mijn Norton, in mijn leren jas
met toegedichte emblemen
de scheldgedachten
van bange mensen
die me mijden
ongeschikt verklaren
en mijn beurt overslaan
'Schaam je', zeggen ze
maar ik…
Bella Odonata
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 kaarsrechte ranke lijfje
gespikkeld en gestreept
en om het uiteinde van je staart
siert jou de blauwe band
en dan die doorzichtige vleugels
weefsel van flinterdunne kristallen draden
waar de zon doorheen schijnt
in een kader had ik je willen vangen
met maagdelijk witte bloempjes
zodat je onderdeel zou zijn
van mijn schilderij
maar jij wilde…
dromen in wit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
525 de zon was zich vergeten
er was niet één zuchtje wind
wolken hingen in files
boven, in't blauwe gebint
ik kon altijd tekenen
met wolken drijvend op een vlaag
een figuur of wat ik wilde
maar vandaag was alles vaag
het uur hield halt, de dag stond stil
de lucht kon zo niet blijven
tot ineens het grijs wit kleurde
en jouw beeld boven kwam…
De vissen vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De grote zee
schuimt onstuimig
De schepen worstelen
zich er doorheen, duiken
steeds weer op uit de golven
op weg naar de haven
die het wilde water temt
De vissen vliegen
uit de handen van de schippers
snel aan wal, tot hoge stapels
onder de bruinrode hemel
van de ondergaande zon
en de schepen veren op
Aan de donkere horizon
droomt…
Aardse essentie
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
424 ik wilde zo
graag de zorgen
van jouw gezicht
wissen je handen
pakken om samen
weer energie
te gaan delen
de lift omhoog
naar nieuwe
horizonten of
omlaag naar
minerale bronnen
het leven genieten
in aardse essentie
de warme geosfeer
die in eigenheid
geluk geeft dat in
zeer ruime mate
voorradig is omdat wij
die spirit rechtstreeks…
Stille Meeuwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 hier in het mij zo vertrouwde UMCG
hangt tegenover mijn bed
een poster van plafond tot benee
van boven zee zwevende meeuwen
hoog langs het zwerk
vannacht namen ze mij met zich mee
ik voelde de wind als
het föhnen van mijn haren
en onder mij de wild
opspattende woelige baren
en toen ik wakker werd
van het tijdens het nachtelijk uur
beleefde…
Het besluit om lief te hebben
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
472 Nergens specifiek op uit
Er hing najaar in de lucht
We kwamen samen in een zucht
En er lag een besluit
Voor minder deden we het niet
We wilden immer leven
Uitgekotst of ingewreven
Het hele lied
Dan neemt ze ongewild de benen
Laat haar gaan omdat het moet
Leeg tot in je tenen
Een ieder gaat het goed
Behalve misschien die ene
Gemis…
zomerende weide
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 of ben jij
nog altijd
voor mij
een verre moeder
ik
voor jou
een breekbaar kind
zijn wij
elkaars gemis
elkaars ontbreken
ik je molen
jij mijn wind
laten wij dan maar
de wilde wintertuin verlaten
de verdwaalde lichten in het duister
de gestolde lavastromen
de blauwe bloemen
en samen
in tijdeloze traagte
terug
naar de zomerende…
Verboden vrucht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
313 Zij kwijnt weg in stil verdriet,
Hunkerend naar zij zo verlangde,
Wat zij wilde, kreeg ze niet,
Haar gemoed zo zeer prangde.
Zo gaat de tijd aan haar voorbij,
Tot op zekere lentedag,
Een heer op jaren kwam langszij.
Zo proefde ze op haar oude dag,
Van d’verboden vrucht,
Die zij nooit meer had verwacht.…
Zie mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 In de mensa luisterde ik
naar de gesprekken aan tafel
Een van de studenten stelde me vragen
en hij vroeg me mee
Ik ging mee, ik wilde
een beslissing, een relatie
voor de rest van mijn leven
Als voorschot wende ik
aan zijn gezelschap
Af en toe lichtte ik een slip
van mijn gedachten op
en nog steeds probeer ik hem
duidelijk te maken…
Bevrijding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Ik ben echt
de man die ik met open ogen
in de spiegel zie, ontdaan
van zieligheid
en, wat er ook gebeurt
ik ben nu vrij, mama
mooier dan de man
die jij wilde zien, die ik was
omdat alles dan gemakkelijker leek
maar die nar ben ik niet
meer, ik begin opnieuw
desnoods zonder jou
Je hoeft niet te huilen
ik wil niet meer
dat ik nooit…
Morgen Witte Donderdag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
304 Hij wist dat nu het einde zou beginnen
't verraad, verloochening en pijn,
maar wilde afscheid nemen en nog leren
wat het betekent echt beminnen.
Een teken liet Hij na, in brood en wijn,
en hoe zijn vrienden Hem konden gedenken.
Dat doen de priesters nu, die bij ons zijn
en die we dan vandaag ook willen danken.…
Vrienden?
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
5.319 Soms haal jij mij
helemaal naar beneden
en zit ik weer diep in de put
Op zulke momenten vind ik je
een waanzinnige trut
Maar dan ben je weer aardig
en weet ik niet hoe ik moet reageren
Ben je nu echt aardig of
zit je mij een lesje te leren?…
Ontspan je
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
1.265 Als jij je niet helemaal lekker voelt
ga dan eens met mij mee...
Want depressiviteit, dat los je niet alleen op
Dat doe je met z'n twee....
Ik neem je mee naar heerlijke duinen
En jij, jij vleit je daar dan neer
De halmen en het ruisend riet
Is even jouw geneesheer...…