Alle inzendingen over coen wilde helemaal

8730 resultaten.

Sorteren op:

De lach van je ziel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
jouw steen kende het fenomeen van ontwijken heb talloze keren geprobeerd het dwarse stukje te splijten wilde diep in je kijken naar de lach van je ziel jouw vormen spreken in licht provoceren dagen uit om te leren accepteren of voortdurend schuren met wanhoop en pijn pas toen het vroege zonlicht je raakte zag ik dat in…
wil melker7 oktober 2015Lees meer >

Vader en zoon

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 903
dag vader hier is uw zoon ik heb papier en een potlood maak maar een schets van de wilde eenden in de lucht ze worden vast vloeiend van lijn of komt er een onderbreking bij alles wordt onnodig verfraaid er is weinig nostalgisch aan lukt het een beetje met de schets of glijdt het potlood langzaam tussen duim en wijsvinger weg dag vader…

Reusachtige grootvaders

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 689
Als kleinkind wilde ik zo graag, groter dan mijn grootvader zijn. Als oudste zoon moest mijn opa, na de dood van zijn vader, kostwinner worden. Moeder verkocht heet water en vuur. Opa werkte in een stinkende fabriek. Twee oorlogen en de grote crisis, heeft hij moedig overleefd.…

Schepper

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 586
Vanuit het niets vormloos klei zo sprak jij al met mij ik mocht er zijn je handen kneedde mij het voelde fijn je wilde niet teveel van mij pakken anders zou het te zwaar worden ik totaal inzakken te weinig wist je uit ervaring zou ook niet bevallen er zouden gaten in mij vallen dan blijf ik een mislukt hoopje toekomstig…
Cor van Vliet12 augustus 2016Lees meer >

Bitterheid

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.573
Het fluisterzachte woord, Waarop ik eenmaal pleiten wilde, Staande aan 's Hemels poort - Die Grote Naam, zal ik niet noemen, Die grendels open schoof, Vraagt God de grond, waarop ik roeme? 'Heer, op mijn ongeloof.'…

Djennah (14)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Eerst wilde ik gaan bloggen, Maar zag daar snel van af: Je moet dan dagelijks schrijven, Dat voelt voor mij als straf. Nu zend ik uit mijn ‘home’ Mijzelf de wereld in En show ik, zonder schroom En nooit met tegenzin, Alles wat ik maar wil delen En wat jij vindt, kan mij niets schelen.…

In de wandelgang

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
In de wandelgang van ‘t oude hoofd dwaalt de drang van schrijven dat blijft bovendrijven in de kabbelende stroom van leven een gedachte die bewoog maar niet keren wilde het grote kind met zorgen dat in ontroering mijn moederhart verstilde en wagenwijd ontsloot ik neem het altijd mee toch eens los zal moeten laten tot voor de drempel…

weg

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
jij gleed toen diep weg ik wilde jou beschermen maar kon dat toen niet nu ben je ver weg, ergens waar ik niet bij kan zijn altijd als ik dan droom pak ik jou op tijd vast maar ik ben je kwijt op een dag zal ik zijn waar jij nu alleen bent en zul je niet meer lijden want jij bent de persoon waar ik van leerde en je dankbaar voor ben dat…

Een hemels akkoordje

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
ik zong de mooiste klinkers bij elkaar in een hemels akkoordje zette de liefste letters als paar voor een bevallig tekstje een paradijselijke combinatie als gouden deal waarvoor jij helaas niet viel natuurlijk had ik charmes en talenten ook op muzikaal gebied jij wilde alleen de krenten niet de pap die anderen kregen omdat…
wil melker24 februari 2018Lees meer >

Optisch inferno

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
het was een bonte carrousel maar de wereld ging veel te snel kleuren flitsten voorbij als een braderie vol speelse vrolijkheid vormen versmolten van groot naar klein zonder te benoemen wat zij dan wilden zijn toch was er ook rust in dit optisch inferno waar een zondvloed ideeën strand gaf aan verre zeeën jouw lach was de schepper…

vogel

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.333
De bomen kregen een betekenis die zij nog zacht gebarend wilden weren, maar 't noodlot was niet meer te keren; een vogel streek klapwiekend in de wildernis van takken neer en nu hij roerloos zit (het licht wordt zo benauwend wit), denk ik aan dood, verrotte geur van blaren, hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…

Het Jongetje

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
als jongetje veegde ik de snot aan mijn sok of onderkant schoen zoals zo veel jongetjes dat doen en ook schreef ik daar met m’n vinger al de waaromvragen die ik had voor God waarop ik een antwoord wilde toen en toch en toch ondanks al de vragen waarop steeds geen antwoord zou ik het precies weer zo doen want immers niemand…
catrinus6 augustus 2019Lees meer >

praten is niet nodig

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
een gedicht zijn slechts wat woorden op een rij gezet goed overwogen keurig gerangschikt of als wild bouquet herinneringen zijn slechts wat beelden flarden van geweest ze kunnen overdonderen maar ook verwonderen als een pakkend gedicht die je leest een wijze les een warm hart besef van tijd verzwijgen is niet nodig spreken…
Erna Kagenaar14 september 2020Lees meer >

Wanen van de dag

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
De zin die wij allen geven willen maken we gek met wild nieuws, dat geen nieuws is maar waan. Onzin, dat waan geworden is. Van alle dagen. Van deze dag. Zo veranderen we in waanzinnigen. Zo worden feiten complotten. Zo ontstaat waanzinnigheid. Gelukkig vallen de schellen, van vele verblinde ogen.…

Het oude woud

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Stilte antwoordt, geeft de beek stroming, maakt de boom vol blad, vult de wilde raat met honing. Hier lopen wij, vrij van stenen, vrij om stil te staan bij het oude woud dat voortleeft in deze groene long tussen twee wijken.…
John Loopstra26 september 2020Lees meer >

mooi vooral

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
toen hij de blinden wilde sluiten zag hij drie kraaien in het gras iemand bracht een onheilstijding de trage tijd strekte zich verder en verder uit iemand werd een ongeluksbode die een mantra in Largo sprak dat in tijden van leed verzacht de lijkschouwer veegde zijn voeten hij wist wat te doen de dood blijft onder elke andere…
J.Bakx30 september 2020Lees meer >

Zeffe doen (Zelfstandige Zonder Personeel)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
'Zeffe doen', zei ik en ik brandde mijn vingers ik was een grote meid, ik wilde alles wat mijn broer mocht Als ik zin heb, rijd ik naar Parijs op mijn Norton, in mijn leren jas met toegedichte emblemen de scheldgedachten van bange mensen die me mijden ongeschikt verklaren en mijn beurt overslaan 'Schaam je', zeggen ze maar ik…
Zywa8 december 2020Lees meer >

Bella Odonata

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
kaarsrechte ranke lijfje gespikkeld en gestreept en om het uiteinde van je staart siert jou de blauwe band en dan die doorzichtige vleugels weefsel van flinterdunne kristallen draden waar de zon doorheen schijnt in een kader had ik je willen vangen met maagdelijk witte bloempjes zodat je onderdeel zou zijn van mijn schilderij maar jij wilde…

dromen in wit

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
de zon was zich vergeten er was niet één zuchtje wind wolken hingen in files boven, in't blauwe gebint ik kon altijd tekenen met wolken drijvend op een vlaag een figuur of wat ik wilde maar vandaag was alles vaag het uur hield halt, de dag stond stil de lucht kon zo niet blijven tot ineens het grijs wit kleurde en jouw beeld boven kwam…
ad nouwens9 november 2021Lees meer >

De vissen vliegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 401
De grote zee schuimt onstuimig De schepen worstelen zich er doorheen, duiken steeds weer op uit de golven op weg naar de haven die het wilde water temt De vissen vliegen uit de handen van de schippers snel aan wal, tot hoge stapels onder de bruinrode hemel van de ondergaande zon en de schepen veren op Aan de donkere horizon droomt…
Zywa26 november 2021Lees meer >

Aardse essentie

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 424
ik wilde zo graag de zorgen van jouw gezicht wissen je handen pakken om samen weer energie te gaan delen de lift omhoog naar nieuwe horizonten of omlaag naar minerale bronnen het leven genieten in aardse essentie de warme geosfeer die in eigenheid geluk geeft dat in zeer ruime mate voorradig is omdat wij die spirit rechtstreeks…

Stille Meeuwen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
hier in het mij zo vertrouwde UMCG hangt tegenover mijn bed een poster van plafond tot benee van boven zee zwevende meeuwen hoog langs het zwerk vannacht namen ze mij met zich mee ik voelde de wind als het föhnen van mijn haren en onder mij de wild opspattende woelige baren en toen ik wakker werd van het tijdens het nachtelijk uur beleefde…
catrinus30 september 2022Lees meer >

Het besluit om lief te hebben

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Nergens specifiek op uit Er hing najaar in de lucht We kwamen samen in een zucht En er lag een besluit Voor minder deden we het niet We wilden immer leven Uitgekotst of ingewreven Het hele lied Dan neemt ze ongewild de benen Laat haar gaan omdat het moet Leeg tot in je tenen Een ieder gaat het goed Behalve misschien die ene Gemis…

zomerende weide

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
of ben jij nog altijd voor mij een verre moeder ik voor jou een breekbaar kind zijn wij elkaars gemis elkaars ontbreken ik je molen jij mijn wind laten wij dan maar de wilde wintertuin verlaten de verdwaalde lichten in het duister de gestolde lavastromen de blauwe bloemen en samen in tijdeloze traagte terug naar de zomerende…
KarelMaria23 januari 2025Lees meer >

Verboden vrucht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 313
Zij kwijnt weg in stil verdriet, Hunkerend naar zij zo verlangde, Wat zij wilde, kreeg ze niet, Haar gemoed zo zeer prangde. Zo gaat de tijd aan haar voorbij, Tot op zekere lentedag, Een heer op jaren kwam langszij. Zo proefde ze op haar oude dag, Van d’verboden vrucht, Die zij nooit meer had verwacht.…

Zie mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 362
In de mensa luisterde ik naar de gesprekken aan tafel Een van de studenten stelde me vragen en hij vroeg me mee Ik ging mee, ik wilde een beslissing, een relatie voor de rest van mijn leven Als voorschot wende ik aan zijn gezelschap Af en toe lichtte ik een slip van mijn gedachten op en nog steeds probeer ik hem duidelijk te maken…
Zywa18 december 2025Lees meer >

Bevrijding

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Ik ben echt de man die ik met open ogen in de spiegel zie, ontdaan van zieligheid en, wat er ook gebeurt ik ben nu vrij, mama mooier dan de man die jij wilde zien, die ik was omdat alles dan gemakkelijker leek maar die nar ben ik niet meer, ik begin opnieuw desnoods zonder jou Je hoeft niet te huilen ik wil niet meer dat ik nooit…
Zywa2 januari 2026Lees meer >

Morgen Witte Donderdag

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
Hij wist dat nu het einde zou beginnen 't verraad, verloochening en pijn, maar wilde afscheid nemen en nog leren wat het betekent echt beminnen. Een teken liet Hij na, in brood en wijn, en hoe zijn vrienden Hem konden gedenken. Dat doen de priesters nu, die bij ons zijn en die we dan vandaag ook willen danken.…
Adeleyd1 april 2026Lees meer >

Vrienden?

hartenkreet
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.319
Soms haal jij mij helemaal naar beneden en zit ik weer diep in de put Op zulke momenten vind ik je een waanzinnige trut Maar dan ben je weer aardig en weet ik niet hoe ik moet reageren Ben je nu echt aardig of zit je mij een lesje te leren?…

Ontspan je

hartenkreet
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.265
Als jij je niet helemaal lekker voelt ga dan eens met mij mee... Want depressiviteit, dat los je niet alleen op Dat doe je met z'n twee.... Ik neem je mee naar heerlijke duinen En jij, jij vleit je daar dan neer De halmen en het ruisend riet Is even jouw geneesheer...…