18193 resultaten.
geleden leven
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.279 Begrijp je het verdriet
Van dit geleden leven
Zó gewonnen
Zó bezongen
En zó weer afgegeven
Het wonder van twee ogen
In de stilte van een lach
Zó fel het licht
Zó scherp de pijn
En zó kort duurde zijn dag
Hoe tors je zijn twee armen
Waarvan je het gewicht nooit hebt gevoeld
Zó licht mijn hoofd, zó zwaar mijn voet
En zó drastisch mijn…
Ze praat met een engel..
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.544 leven vol liefde en goede zin
De engel sprak woorden
Allemaal even lief en zacht
En ondanks alles wordt de pijn
Toch eventjes verzacht
Wees niet bevreesd, zei de engel
Of je me nu gelooft of niet
Ik heb de toekomst voor je bekeken
Straks is licht nog alles wat je ziet…
Moeder aller dansen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
802 Snel en licht, traag en zwaar
springen de dansers door elkaar.
Zij scheppen ons het licht, de wolken
en vormen de geest der volk’ren.
Brengen kleuren in ons hart
maar zijn ook vaak de bron van smart.
Doch, de dansers zijn de dansers niet
en wat je ziet dat is er niet.…
Elf uur ...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
942 nacht
dan straalt licht de klok
en wijst naar boven
waar hemellichamen
samenkomen, één tel,
heel even, mijn hart
aangeraakt...…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 De dagedampen daalden diep
en dampten onder donkeren stolp
benauwend, onweerstaanbaar sterk
het strevend, stijgend wezen weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte…
Melodie
poëzie
3.5 met 28 stemmen
11.445 Laat, o lieve, laat
Uw blanke vingren langs
De toetsen fladdren;
Vlindervlug
En licht...…
Niewjaarsmijmeringen...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
966 Vlakbij zijn de stilte en 't verlangen,
vlakbij zijn de pijn en gloriezangen,
een licht dat ver is en dat wenkt en lacht,
een hand die traag streelt en op morgen wacht,
en plots is het licht weer heen...…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 uit weleer
wat geweest is, is voorbij aan ons oog en oor
maar we kunnen het niet loslaten
tot een eeuwig moment van gebrek
nog één keer licht het op voor onze ogen
en wat ons bindt tot schrikbeeld
de schaduw die zoekend ons voorop gaat…
zieltje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.032 draag het mee
dan ben je begrepen
begrijp je dan niet
dat jij vernietigt
niets wetend
alleen van duister
niet in het licht
maar ook erg zeldzaam
zo uniek.
strijders van preken
dat zeker niet.…
bekoring
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.815 als scholiere liefelijk springerig
een hinde nu een vrouw getroffen
door het mateloze licht
"ik wil de wind de golfslag samen
met het witte licht vanavond over zee
ik bel dolfijnen en wij spelen en verdwijnen"
zij vergt dat ik haar stroeve nek masseer
mijn hand maakt los en ik karteer
verborgen samenhangen
haar zwijgen sla ik op
of is…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 laat het licht
van morgen je bevrijden
de donkerte bestrijden
die spoken oproept in je geest
je hebt het vroeger al beleefd
en bent eraan kapot gegaan
dat leven is geweest…
Maand van de spiritualiteit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
854 Waar schuilt het licht dat jou wil dragen?
Heb je al iets gevonden van dat al?
Ik hoop het, maar de weg erheen is smal.…
DE DOOD VAN MEI
poëzie
4.6 met 13 stemmen
4.679 Ze duizelde en in die duizeling
Werd ze zo licht, een veer die uit de zwing
Der duive valt: ze daalde en viel niet:
Zo valt een riethalm over in de vliet.…
lichtkoerier
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
773 kracht van mens
de kracht van het licht
hier is alweer
een gedicht
voor jullie alllemaal
zonder jullie letters
nooit niet een geheel
nooit meer een mooi verhaal
groeten en een kus
marcus…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 een zee golft achter de laatste horizon
ik zou je kunnen zeggen dat alle nachten eender zijn
dat stromen tijd iedere ochtend weer terugkeren
elke wolk je doet denken aan ‘t donker van dagen
tot aan het eerste licht.…
Zomereinde aan de Leie
gedicht
2.3 met 70 stemmen
15.602 dit is wat een schilder zou zien:
de gebleekte graskant, kastanjes
en linden, het warme maar heengaande
licht van de avond en tegen de haag
op de andere oever een loper, en zijn
gedachten, hoe schilder je die
en boven het water de meeuwen
en tussen het licht- en donkerder groen
de plecht van een jacht, het schuiven
der dingen, de richtingen…
De weg van het hart
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.722 De weg van het hart is de weg van liefde
Wie kiest om deze weg te gaan
Die ziet het leven in een ander licht
En komt in een andere levensbaan
Wie in dat licht de wereld ziet
Die weet dat plant en dier en mens
Bedoeld zijn om als één te leven
Zonder afscheiding of grens
Wij delen allen Moeder Aarde
En dienen allemaal te leren
Onze dierbare…
Verleden
poëzie
4.2 met 5 stemmen
5.036 Ik zat in die lichte dagen -
mijn hart hield nooit op te jagen -
ik zat te zien en te werken,
alles was m' als doodzerken.
------------------------------
uit: Verzen (1890)…
De Opgestane tegemoet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 een levensboom,
het open graf een monument,
vervulling van een levensdroom,
de horizon baadt in het stralend licht,
de pelgrims lopen welgemoed
naar 't hemels land dat voor hen ligt,
de Opgestane tegemoet.…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 over het grind
zo duurt men nog even, uurglazen, eetgrage boeken
doodsnood van hongerend voedsel, dan vindt zich
het sterfelijk licht uit en gaat men, gaat men
naar binnen, gehoorzaam, verhoort men het donker -
------------------------------------
uit: 'Vallende Stilte', 2008.…
Schemerende stromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Vers geworpen licht
verstoort de trage rust ruw.
Een gewaagde fluistering
verhaalt van verholen scepsis.
Niettemin kruipt licht onder
de deur naar de duisternis.
De contouren van de schemer
vervagen in de ijle nacht.
Geduldig blijft de deur gesloten
waarachter onwetend het duister wacht.…
Perpetuum mobile zoektocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 dat diepte energie bepaalt
ik loop mijn weg in lijnen
’t zij recht of krom
dwars door licht of duister
en volg de aarde zo het komt
maar lief energie van ’t water.…
de hoge dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
595 aan land
om de dag te rekken verslindt
geruis eb en vloed baders
die glinsterend terugtrekken
uitgelaten woelig goed
de zon raakt de aarde met duizelend
licht stom volmaakt en onverplicht.…
Al is het herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 Sta stil, al is het maar een korte tijd, want er is
veel wat nu plots helder wordt, wat in het kalme licht
verschijnt als boodschap die je blij kan maken.
Want zelfs de zon is milder nu, het licht gedempt
tot weemoed en vertedering, tot zorg en zelfs erbarmen.…
O dennenboom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.706 Weg is je licht, en weg is je glans
En rondom je stam ligt een naaldenkrans
Je kleurtje is bleek, je geurtje van streek
Voel jij je wel goed... je bent zowaar uit balans!…
De sprong
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Van boven
Niet meer weren
Ik keek omhoog
Zag het licht
Dacht
Aan vreemde woorden
Plotseling begreep ik
Die ene tekst:
Met mijn God
Spring ik
Over een muur.…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 Ik peddel niet meer, licht zuchtend loopt
de kano vast in de plompeblaren. Nog een
kleine opmerking van de wind
achter mij in het riet. De watermunt
geurt me met kracht achterna van het
licht aanvaren.
Een fuut komt haastig nog door de ban,
met watervrees zwemmend, alsof het zo weer
spertijd is, weer jeugd en oorlog worden kan.…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 in een vaag ballet
houterig zijn de figuren neergezet
in een verloren glans
vermoeid door deze laatste kans
het vonkt niet meer
in traagheid die
toch nog respect afdwingt
een lieve lach licht warm op
terug is de eenvoud van het kind…
Wemelbed op zondag
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
602 en de zon straalt haar licht
als lichte zeden
over mijn tuin van heden.
ik juich en spring en ren
en zing en hoop dat de buren
niets zien, niets horen.
ik ben een Adam buiten adem.
en Eva slaapt nog
in haar hemels wemelbed.…
Aan de kust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
546 wat wordt gegund, gegeven,
even vanuit het hier en nu naar daar en oneindigheid
langs alle (on)mogelijkheden te mogen zweven
mijn hoof vol, als gedrogeerd, één spoor gewijd
Zij, zij straalt het licht, zo puur, het leven…