Alle inzendingen over varens oud groen paardenstaart

14956 resultaten.

Sorteren op:

Van apen en ringen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
De opsmuk die ze om haar nek heeft hangen, maakt enkel maar haar vogelkoppie oud. Al voelt zij zich een zeer begeerde vlam, het zal wel, maar ze blijft een kakmadam.…

De vergeten mens

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Het oude leven dat geen genade meer vindt van een eens kennende wereld als een eigen kind. Het oude leven heugt zich nog slechts een kronkelweg over de lange termijn. Het sloft door een verpleeghuisgang waar de dag van gisteren vandaag vergeten zal zijn.…

mijn vosje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Nu ik ze buiten mijn bereik weet, mijn vosje rood als de schuchtere ochtendschemering, lees ik de oude Russen en trek ik me terug knus in mijn compartiment van oud verdriet en verse wonden, oh zie me toch verlangen....…

De man die de kraaien voerde

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
bladerdek dat als een bronskleurige deken de bosbodem beschermt tegen de eerste winternacht Als de droge broodkorsten door zijn oude handen zijn verdeeld zijn de demonen rondom zijn hoofd vervlogen Dan is er rust Dan is er stilte...…
M. Bos10 oktober 2020Lees meer >

Alexander van Ravenstein

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 660
Een oude troubadour. Een hoge torenkraai. Een Van Mourik. Een wijze uil. Socrates. Raaf. Lex vond zichzelf terug, in zijn oude Ravenstein. Zichzelf in ons allemaal. In liefde die we zoeken. In haat die we verteren. In de liefde die we zijn.…

Essentieel kiezen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Zijn oude kranten. Is oud nieuws. Het zijn onze eigen ogen en oren, die samen onze werkelijkheid, mogen zien en willen horen. Bewuste mensen willen kiezen. Luisteren naar diepe gevoelens. Weten waarnaar geweten gaat. Niet naar valse profeten. Wel naar goedheid. Niet naar kwaad.…

Zomer in de stad

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 455
van regen die vertrouwen brengt alsof het klimaat toch niet verandert een regenzomer lang in haar vriendschap geschiedenis die nu mag worden verteld bij gebouwen die van leeftijd zijn voel jij ook die oude emotie?…
mobar31 juli 2023Lees meer >

Ami ancien,

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 794
ha... hele oude vrind wat is het lang geleden dat we deden wat we deden in de schaduw... uit de wind o ouwe, ouwe rot waar is die tijd gebleven toen we nog memoires schreven als engel en jonge god en... oude vriend van mij weet jij van al die uren nog het fijne van die kuren op zo'n snoepreisje voor…

Vader

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 402
Nog vorig jaar bekleedde hij het lokaal, nu zucht hij als de wind door oude takken. Hij omfloerste de winter die ontbrak, het geluk van ons, dat leefde hand in hand. Heel soms dook hij op in een vergeelde krant, nu stapt hij uit zijn zo vertrouwde pak.…

Eindelijk

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
schudden het rust wacht, misschien om te laten aan een lege geest die eindelijk leeg genoeg is en ergens tussen die stilte en dat stof staat zij niet lezend en zoekend maar stil genoeg om te voelen hoe iets ouds in haar— zich niet meer herinnert maar enkel nog ademt.…

verweesd

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.697
uren turen ademloos naar hoe jij vloeibaar verder leeft in water dat jouw ogen weergeeft wazig, bodemloos broos bid ik bang in wanhoop stokt in mijn strot het woord God als ik in dromen wegloop over de groene velden uit jouw vele verhalen die zich in mij inktzwart kil en hard herhalen…

voorjaarskind

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 866
zoals ik als kind ooit ruggelings in het prikkelende gras 'n jonge lente welkom floot gelijk een vogel zwierend langs witte wolken en stralende zon door het hemelruim vloog zo fluit ik steeds weer vol verlangen bij het prille geel en groen het tere voorjaar tegemoet .…

In de oorlog

hartenkreet
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.481
De soldaat droeg, behalve een helm, opzij een groene bus, een pijlenkoker leek het wel. Gelukkig leven wij nog.…
Gouddelver13 november 2003Lees meer >

Herfstkleuren...

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 941
Terwijl het groen verzwakt En herfstkleuren winnen Zie ik de warme najaarszon Dat alles met stralen beminnen Herfst een somber jaargetij?…
merle ;-)5 oktober 2004Lees meer >

kom

netgedicht
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.928
kom vlij je met mij in het groen ik geef je dan mijn zoetste zoen in paarse klaverweiden een open hemel boven ons het allerwitste wolkendons en niemand dan wij beiden ik balsem als je mij toestaat de scherpte van het prikkeldraad waar jij door mij geraakte ik voel en huil met jou in pijn geloof dat ik in schuldig zijn jouw liefde niet…
klaasje17 november 2004Lees meer >

hij gaat geloven...

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.036
nazomer alles plast verwaaide terrassen groene tafelpoten stuifzand op hopen golfbrekers palen meeuwen hangen in winden mensen dralen wel of niet afdalen aan het strand buldert de zee bij strandpaal zeven-honderd-zeven kwam er het besef van zijn geloof de aarde was niet rond maar plat hij kon er van af kukelen…

in je ogen viel al sneeuw

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.016
ik zag je gaan in mistig weer maar in je ogen viel al sneeuw ik voelde kou in je vertrekken ijsbloemde een lach met smeltendgekke bekken je zag de kerst in glinsterende ballen het groen werd rood in fraaie afrekengetallen in de boom hangt nu je lach en slingert warmte in kleine lichten schittert liefde die niet mag…
wil melker11 december 2005Lees meer >

ruimte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
ik sta tussen verre groene wanden daarachter paarse golven ik hoor niets dan de wind fluisteren in de eeuwige bomen onder de wijde hemel duizend eeuwen geleden deden stormen en zand hier in ijzige koude een spel zwevend in ruimte en tijd voel ik de levenskracht ik ben deel van een grootse schepping…

een schaduw voor accenten

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 867
je schilderde al op papier een kleurtje hier daar een schaduw voor accenten in letters kleurde je momenten de warme vormen van je hart illustreerde je vaak heel apart soms was er geel van woede het rode streepje van je haat dat paars werd in je ogenkwaad overging in groen en blauw van luchten het zuchten en dan een…
wil melker20 december 2005Lees meer >

Springtij

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Eerst een teen, dan een been voorzichtig, er zijn muistromingen en kolken, half in de warme zee half tussen de groene wolken…

Dunedin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
de stroomtrein vertrekt uit Dunedin vroeger stapten goudzoekers in zij droomden van rijkdom en weelde al hun gezwoeg bracht meestal niets het Victoriaanse station bezoek ik nu als toerist op het Octagon, met zijn museum kijk ik naar gezellig gewoel een stad niet te groot, niet te klein de wijken verspreid met veel groen en altijd dichtbij…

Lentefee

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Mooie lentefee betover ons met je schitterende bloemenzee je vurige forsythia je bloesems en magnolia in adembenemende kleurenpracht mooie lentefee met je ontluikend groen je tere zonneglans zo helder en zacht met je dartelende lammetjes in de wei mooie lentefee je hebt ons een nieuwe lente gebracht en maakt ons winterhart weer lenteblij…
ria8 april 2008Lees meer >

Wij proefden Lente

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
samen topten wij vele netels en handenvol van zevenblad we kookten alles tot een soep op smaak gebracht met kruiden daslook plukten wij en madelief bessenblad en paardenbloem molsla voegden wij daarbij versierden alles met viooltjes merelzang weerklonk bij ons maal wij proefden groene Lente…

Geluk

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.510
De kleur geel in het groene veld, de vrede in plaats van geweld. Een kinderhand die rust in jouw hand, een lange wandeling op het strand. Gewoon een spelletje ganzenbord of het feit dat het donker wordt. Het geluk zit gewoon in alles wat je ziet, sluit daarvoor je ogen eens niet.…

herfstsonate in melancholie

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.063
bij het waaien van wolkenbrengende oostenwind ben ik haast bang om te kijken hoe het bladerrijk in de intense koude wordt ontdaan van haar groene sappen dit is echt doodgaan..…
Klaes12 november 2006Lees meer >

anne

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.204
meeuwen krijsen hongerend in vrijheid in de blauwe lucht naar gerechtigheid en vrede de kale kastanje wordt ooit groen in een donker en koud amsterdam na de schrille dagelijkse kreten komen weer de zilveren nachtvogels dreunend de verre dood aankondigen van kinderen die net als ik verlangen naar vrede en een betere wereld…

onderweg

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.141
er zijn geen monsters meer verslagen of op handen gedragen gemaskerde creaturen dansen rond het vuur dat passie heet schilden weren de vlammen as smeult in de aarde hier en daar blaft nog een hond de avonden zijn rustiger nu buiten dwalen de lantaarnpalen in het groene maanlicht ik hoor de echo van haar stappen ze is ver weg van huis…
jandeb27 februari 2007Lees meer >

Dans Maar Door

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 905
Een kwestie van wikken en wegen, voor of tegen mezelf in objectiviteit als een mes dat dubbel snijdt dan komen de wolven, mijn polsen gebonden ik wil niet vluchten maar drijven wat zou dat mooi zijn blauw en groen regenseizoen de gedachte aan toen een schim vanuit mijn dodenrijk het verste binnen mijn bereik of toch niet?…
Wiron6 januari 2004Lees meer >

mamma

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.584
Als elke strijd gestreden is Als iedere leed geleden is Als elk gebed gebeden is Dan is de tijd gekomen Om eeuwig in je dromen Zwevend over groene weiden Gedachten leeg niet meer strijden Eeuwig rust en altijd vree Neem mij in je gedachten mee Langs de wolken en de maan Mamma ik wou dat ik mee kon gaan…

nancy (2)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.665
op een rok met rode en gele bloemen draagt ze het lichte leven op handen omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan in het golvend groene landschap beschut de tederheid het broze hart wiegt ze de zachtheid van haar bestaan in het hoge gras kraait het kind de moeder spreidt haar lange arme uit overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
j.bakx17 oktober 2008Lees meer >