14956 resultaten.
Van apen en ringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 De opsmuk die ze om haar nek heeft hangen,
maakt enkel maar haar vogelkoppie oud.
Al voelt zij zich een zeer begeerde vlam,
het zal wel, maar ze blijft een kakmadam.…
De vergeten mens
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
529 Het oude leven dat geen genade meer vindt
van een eens kennende wereld als een
eigen kind.
Het oude leven heugt zich nog slechts
een kronkelweg over de lange termijn.
Het sloft door een verpleeghuisgang
waar de dag van gisteren vandaag
vergeten zal zijn.…
mijn vosje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
749 Nu ik ze buiten mijn bereik weet, mijn vosje
rood als de schuchtere ochtendschemering,
lees ik de oude Russen en trek ik me terug
knus in mijn compartiment van oud verdriet
en verse wonden, oh zie me toch verlangen....…
De man die de kraaien voerde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 bladerdek dat als een bronskleurige deken de bosbodem beschermt tegen de eerste winternacht
Als de droge broodkorsten door zijn oude handen zijn verdeeld
zijn de demonen rondom zijn hoofd vervlogen
Dan is er rust
Dan is er stilte...…
Alexander van Ravenstein
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
660 Een oude troubadour.
Een hoge torenkraai.
Een Van Mourik.
Een wijze uil.
Socrates.
Raaf.
Lex vond zichzelf terug,
in zijn oude Ravenstein.
Zichzelf in ons allemaal.
In liefde die we zoeken.
In haat die we verteren.
In de liefde die we zijn.…
Essentieel kiezen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Zijn oude kranten.
Is oud nieuws.
Het zijn onze eigen ogen en oren,
die samen onze werkelijkheid,
mogen zien en willen horen.
Bewuste mensen willen kiezen.
Luisteren naar diepe gevoelens.
Weten waarnaar geweten gaat.
Niet naar valse profeten.
Wel naar goedheid.
Niet naar kwaad.…
Zomer in de stad
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 van regen die vertrouwen brengt
alsof het klimaat toch niet verandert
een regenzomer lang in haar vriendschap
geschiedenis die nu mag worden verteld
bij gebouwen die van leeftijd zijn
voel jij ook die oude emotie?…
Ami ancien,
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
794 ha... hele oude vrind
wat is het lang geleden
dat we deden wat we deden
in de schaduw... uit de wind
o ouwe, ouwe rot
waar is die tijd gebleven
toen we nog memoires schreven
als engel en jonge god
en... oude vriend van mij
weet jij van al die uren
nog het fijne van die kuren
op zo'n snoepreisje voor…
Vader
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
402 Nog vorig jaar bekleedde hij het lokaal,
nu zucht hij als de wind door oude takken.
Hij omfloerste de winter die ontbrak,
het geluk van ons, dat leefde hand in hand.
Heel soms dook hij op in een vergeelde krant,
nu stapt hij uit zijn zo vertrouwde pak.…
Eindelijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
293 schudden
het rust wacht,
misschien om te laten
aan een lege geest
die eindelijk leeg
genoeg is
en ergens tussen die
stilte en dat stof
staat zij
niet lezend en zoekend
maar stil genoeg
om te voelen
hoe iets ouds
in haar—
zich niet meer
herinnert
maar enkel nog ademt.…
verweesd
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.697 uren turen ademloos
naar hoe jij vloeibaar verder leeft
in water dat jouw ogen weergeeft
wazig, bodemloos broos
bid ik bang in wanhoop
stokt in mijn strot
het woord God
als ik in dromen wegloop
over de groene velden uit jouw vele verhalen
die zich in mij inktzwart kil en hard herhalen…
voorjaarskind
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
866 zoals ik als kind ooit ruggelings
in het prikkelende gras 'n jonge
lente welkom floot
gelijk een vogel zwierend langs
witte wolken en stralende zon
door het hemelruim vloog
zo fluit ik steeds weer vol
verlangen bij het prille geel en
groen het tere voorjaar tegemoet
.…
In de oorlog
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.481 De soldaat droeg,
behalve een helm, opzij
een groene bus,
een pijlenkoker leek het wel.
Gelukkig leven wij nog.…
Herfstkleuren...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
941 Terwijl het groen verzwakt
En herfstkleuren winnen
Zie ik de warme najaarszon
Dat alles met stralen beminnen
Herfst een somber jaargetij?…
kom
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
2.928 kom vlij je met mij in het groen
ik geef je dan mijn zoetste zoen
in paarse klaverweiden
een open hemel boven ons
het allerwitste wolkendons
en niemand dan wij beiden
ik balsem als je mij toestaat
de scherpte van het prikkeldraad
waar jij door mij geraakte
ik voel en huil met jou in pijn
geloof dat ik in schuldig zijn
jouw liefde niet…
hij gaat geloven...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.036 nazomer alles plast
verwaaide terrassen
groene tafelpoten
stuifzand op hopen
golfbrekers palen
meeuwen hangen in winden
mensen dralen
wel of niet afdalen
aan het strand
buldert de zee
bij strandpaal
zeven-honderd-zeven
kwam er het besef
van zijn geloof
de aarde was niet rond
maar plat
hij kon er van
af kukelen…
in je ogen viel al sneeuw
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.016 ik zag je gaan
in mistig weer
maar in je ogen
viel al sneeuw
ik voelde kou
in je vertrekken
ijsbloemde een lach
met smeltendgekke bekken
je zag de kerst
in glinsterende ballen
het groen werd rood
in fraaie afrekengetallen
in de boom hangt nu
je lach en slingert warmte
in kleine lichten schittert
liefde die niet mag…
ruimte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 ik sta tussen
verre groene wanden
daarachter paarse golven
ik hoor niets
dan de wind fluisteren
in de eeuwige bomen
onder de wijde hemel
duizend eeuwen geleden
deden stormen en zand
hier in ijzige koude
een spel
zwevend in ruimte en tijd
voel ik de levenskracht
ik ben deel van
een grootse schepping…
een schaduw voor accenten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
867 je schilderde
al op papier
een kleurtje hier
daar een schaduw
voor accenten
in letters
kleurde je momenten
de warme vormen van
je hart illustreerde
je vaak heel apart
soms was er
geel van woede
het rode streepje
van je haat dat paars
werd in je ogenkwaad
overging in groen
en blauw van luchten
het zuchten en dan een…
Springtij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
633 Eerst een teen, dan
een been voorzichtig,
er zijn muistromingen
en kolken, half in de warme zee
half tussen de groene wolken…
Dunedin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
672 de stroomtrein vertrekt uit Dunedin
vroeger stapten goudzoekers in
zij droomden van rijkdom en weelde
al hun gezwoeg bracht meestal niets
het Victoriaanse station
bezoek ik nu als toerist
op het Octagon, met zijn museum
kijk ik naar gezellig gewoel
een stad niet te groot, niet te klein
de wijken verspreid met veel groen
en altijd dichtbij…
Lentefee
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.062 Mooie lentefee
betover ons met
je schitterende
bloemenzee
je vurige forsythia
je bloesems
en magnolia
in adembenemende
kleurenpracht
mooie lentefee
met je ontluikend groen
je tere zonneglans
zo helder en zacht
met je dartelende lammetjes
in de wei
mooie lentefee
je hebt ons een
nieuwe lente gebracht
en maakt
ons winterhart
weer lenteblij…
Wij proefden Lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 samen topten wij vele netels
en handenvol van zevenblad
we kookten alles tot een soep
op smaak gebracht met kruiden
daslook plukten wij en madelief
bessenblad en paardenbloem
molsla voegden wij daarbij
versierden alles met viooltjes
merelzang weerklonk bij ons maal
wij proefden groene Lente…
Geluk
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.510 De kleur geel in het groene veld,
de vrede in plaats van geweld.
Een kinderhand die rust in jouw hand,
een lange wandeling op het strand.
Gewoon een spelletje ganzenbord
of het feit dat het donker wordt.
Het geluk zit gewoon in alles wat je ziet,
sluit daarvoor je ogen eens niet.…
herfstsonate in melancholie
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.063 bij het waaien van
wolkenbrengende oostenwind
ben ik haast bang om te kijken
hoe het bladerrijk in de intense koude
wordt ontdaan van haar groene sappen
dit is echt doodgaan..…
anne
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.204 meeuwen krijsen hongerend
in vrijheid in de blauwe lucht
naar gerechtigheid en vrede
de kale kastanje wordt ooit groen
in een donker en koud amsterdam
na de schrille dagelijkse kreten
komen weer de zilveren nachtvogels
dreunend de verre dood aankondigen
van kinderen die net als ik verlangen
naar vrede en een betere wereld…
onderweg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 er zijn geen monsters meer
verslagen of op handen gedragen
gemaskerde creaturen dansen rond
het vuur dat passie heet
schilden weren de vlammen
as smeult in de aarde
hier en daar blaft nog een hond
de avonden zijn rustiger nu
buiten dwalen de lantaarnpalen
in het groene maanlicht
ik hoor de echo van haar stappen
ze is ver weg van huis…
Dans Maar Door
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Een kwestie van wikken en wegen, voor of tegen
mezelf in objectiviteit
als een mes dat dubbel snijdt
dan komen de wolven, mijn polsen gebonden
ik wil niet vluchten
maar drijven
wat zou dat mooi zijn
blauw en groen
regenseizoen
de gedachte aan toen
een schim vanuit mijn dodenrijk
het verste binnen mijn bereik
of toch niet?…
mamma
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.584 Als elke strijd gestreden is
Als iedere leed geleden is
Als elk gebed gebeden is
Dan is de tijd gekomen
Om eeuwig in je dromen
Zwevend over groene weiden
Gedachten leeg niet meer strijden
Eeuwig rust en altijd vree
Neem mij in je gedachten mee
Langs de wolken en de maan
Mamma ik wou dat ik mee kon gaan…
nancy (2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.665 op een rok met rode en gele bloemen
draagt ze het lichte leven op handen
omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan
in het golvend groene landschap
beschut de tederheid het broze hart
wiegt ze de zachtheid van haar bestaan
in het hoge gras kraait het kind
de moeder spreidt haar lange arme uit
overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…