7542 resultaten.
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat je leeft
in alle witte meeuwen en de vogelkelen die
de dag bezingen, rond een stervensuur vol hoop…
Rugzak
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.004 vergeten, zodat ik door kan gaan
Elke dag draag ik hem bij me
Alles zit erin, elk verdriet, elke traan
In mijn hart draag ik de gelukkige momenten
Mijn hart zit vol met complimenten
In mijn hart zit jij
Jij bent mijn alles, mijn maan, mijn tij
Helaas zit jij ook in mijn rugzak
Omdat je er nu niet meer bent
Ik wil je bij me dragen, maar ik hoop…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 kastanjes rapen rond een uur vol hoop
loopt kantjes af
tot bermen bloemen geven…
alles wat er was verdwijnt
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
980 liefde die alles verzachten moet is er niet
die warmte die alles moet laten vergeten is verdwenen
het enige dat er is is een hart met sneeën
een hart dat bloed en pijn leidt
niets kan het helpen of genezen
alle medicijnen zijn al gebruikt
niets heeft geholpen en niets deed goed
alles wat er was is weg
er is niets meer alleen leegte
geen hoop…
Schemerliedje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.704 De hemelen duisteren,
Maar klaar glanst hopen en herinnering:
Lieveling, lieveling !
Kom in de schemering.
Handen zullen teer strelen,
En aan uw oor de hele
Hele stille fluistering:
Lieveling, lieveling!
En aan mijn wang uw hoofd gevleid.
Om mij de warme zaligheid
Uws adems ; en een tinteling
Licht in uw ogen.…
Berusting
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
707 Laat ik dit zeggen
Dat het niet mijn voorkeur heeft
Dat je, zonder iets echt uit te leggen
De pijp aan ene Maarten geeft
Ik accepteer het broze leven
Leer te leven met de dood
Respecteer mijn spiegelbeeld
Die de werkelijkheid ontbloot
Dat ook ik oud hoop te worden
Vrij van ziektes of verdriet
Hoewel ik weet dat dat niet gaan zal
Het leven…
OPEN BOEK
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.157 Voor 't werk
van Lev Tolstoj en Sofya Behrs is het te hopen.…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 is levenslot de gang naar het spektakel
waarin onze vingers haken in het steengruis
van onze verbintenis, die een deel van ons
leven herinnert in hoop en vrees
monumentale gedenken, de hoeksteen
van ons tweeën kunnen we dichten
in een perkamenten boek, want oud
worden is een keus maar het gerezen
verdriet watertandt in een drieluik van besef…
Exenhof
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.335 Ik plant mijn exen in de tuin
ze mogen daar opnieuw ontluiken
tussen beproevingen en puin
tot teelgewassen of tot struiken
en af en toe komt op hun kruin
een bloem tot bloei, of hopen buiken
zichzelf een beetje op tot duin
waarop ik staan ga om te ruiken
want hoe de wind ook keert of draait
het geurt hier steeds naar oud verleden
waarvan…
GENEZEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 Tja, hoop doet leven,
maar liefde doet genezen,
telkens weer opnieuw.
Dit is de dag die
zieken kan genezen en
de doden wekken.…
Iet wiet waait is eerlijk weg!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
831 opleiding voor je kind
hoe opa en oma ervoor staan
en mijn lief nederig land
daar is partij voor nodig
maar het is moeilijk zoeken
tussen de spelregels door
hoe het wel en niet moet
er staan vegers
die beslissen wat er blijft liggen
en vooral wordt opgeruimd
straks ga ik schuilhokkie spelen
en inkleuren
in de hoop dat ze me niet aftikken…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 ik zag je glans
wegdrijven op het
zanderig water, ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen…
Brief aan mijn vader
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
2.349 De hoop is weg.
Onze sterke band is weg.
Twee handen op één buik zijn weg.
Lieve papa.
Dit doet zo'n pijn.
Niks kan ons helpen.
Niks kan er zijn.
Ik hou van je.
Liefs, Nienke…
boetseren
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.290 Maar als je het niet wilt aanvaarden
Zal ik het voor je bewaren
In mijn hart blijft dat plekje open
Ergens zal ik blijven hopen
Ik zal er altijd aan blijven boetseren
Zodat je ons eens gaat waarderen.…
Een najaarsblad
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.163 Ik voelde zwéven weer
Mijn hoop op brede veer,
Ik wierp de dode steen
In 't meer, waar zon op scheen.…
Dictator
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 ruggen gebroken gaten gevuld
wegen aangelegd naar de hel
de troubadour blijft zingen
wolven die blijven huilen
mensenspel wordt gebroken
droomgedachten verlaat ieders lied
vreemde snuiters in magistrale zon
afgoden in goud en brons
ontstemde dingen vuur en gloed
geen stappen geen vreugde
geen dag zonder doden
proces van een nooit
gebaarde hoop…
Een ongeoefend refrein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 er zal geen leegte blijven
in de stilte zal er hoop te vinden zijn
rond het aller-diepst verlangen
zal misschien een twijfel hangen
schaduwen zullen dansen
met het overwonnen licht
boomtakken zullen kraken
toch, de rustende vogel zingt
hij zal niet in verwarring raken
maar kent de storm die zwicht
voor de zon, die zonder schroom…
Achter de wolken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
738 de handen reiken niet verder
dan het kloppen van mijn hart
de armen nog verder strekken
verlicht ook niet beklemmende smart;
ooit kon fluisteren warmte opwekken
je aangezicht verstart
verwachting vordert verwarring,
denken raakt overdadig gehard
en wordt hoop
een aftreksel van bedeling
terwijl de lente toch
blauw de aarde bedekt
vogels…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
908 Zonder hoop op liefde
Word ik levenloos.
Geven, nemen, ontvangend.
Waar is diegene die mijn liefde blust?
Vele malen het gevoel gevolgd.
Steeds weer neergeslagen.
Liefde vult mijn hart.
Maar door de gaten vloeit het weg.
Liefde, eindeloze liefde, waar ben je?…
Suite
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.688 -ze lacht niet meer denkt hij
dit heeft ze voor mij over, er is hoop-
Die is er niet
Ze krijgen allemaal een jaar:
Hij zelf, zijn fiets, zijn schaduw en zijn verdriet.
--------------------------------
uit: tijdschrift Tirade…
Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
874 En na de wind wacht ons slechts
leegte, en hoop zonder doel.…
Dag baanbreker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Elke actie zonder enige reactie
brengt ons verder van elkaar
slechts hoop de laatste fractie
leidde mij nog naar dit gebaar.
Ja, mijn zinnen zette ik op jou
bleef daarbij mijn hartje trouw
nu ik niet meer hoef te schrijven
zal ik stilzwijgend verblijven
Adieu,
henk…
Als de zon opkomt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.948 Met mijn idealisme, geest der gerechtigheid,
voor liefde en vriendschap,
begrip, warmte en hoop.
Vrienden zijn niet te koop.
Zij zorgen, dat de zon elke dag opkomt:
de mooie momenten van de dag opsomt.
Zij zijn het, geven me vuur om voor te vechten.
Om verdriet en wanhoop te beslechten.…
hoe hard de winter
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
954 dag in dag uit was er wel was
in het jaar 1900
voor de jonge moeder
die toen mijn oma was
maar zou zij ooit gewassen hebben
in een wak
met een rivier op loopafstand
van waar zij woonde
in mijn verbeelding zie ik haar
ook in de winter
bezig in het kleine schuurtje
waar het soms krakend vroor
maar ik hoop, dat het werd warm gestookt…
zwijgend moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 zwijgend moment dat in rust
de aarde vindt gij koestert hoop
terwijl het leien dak het water
beregent met schellen vol
vreemde tonen
hoezeer het lijden wordt bemind
in de vrucht van het bestaan maakt de dood
schetsen en graveert de lijnen
in onze hand
mijn stoel mijn liefste ons bed maar
ook de tafel die ons scheidt is van hout
ontbonden…
Wat dan? ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 Toch ook in die warme kerk
waar tranen vertrouwd vielen
op de houten banken,
achter elkaar, één na één
mijn verdriet en wanhoop samenvielen
met mijn ziel,
waardoor ik weer hoop voelde
en ik mezelf kon zijn.
Jij, met jouw groots verantwoordelijk werk:
voor mij toegewijd voor altijd.…
Levenslust
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.389 Men staakt het sombre treuren,
wanneer de lente zingt,
en als met ‘t bloemengeuren,
de hoop in ‘t harte dringt.
Naar ‘t dorpke trekt de jongen
zo fris, zo welgezind;
daar komt hem toegesprongen
een blozend boerenkind.
Ter stede komt het meisje,
zij zoekt haar huisgerief;
maar vindt ook menig meisje
een flinke hartendief.…
Het glanst weer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
578 Er zijn toch zoveel mooie dingen;
die maken plots mijn hart weer blij
en dankbaar kan ik ademhalen;
al er is pijn en veel verdriet en zorgen,
maar toch wil ik de hoop bewaren
en niet alleen maar angstig zijn voor morgen.…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Tussen hoop en toekomst
bloeien de rozen.
Vergeet mij niet, "oh lief!"
Mijn voetstappen dolen in
het rond
op onvruchtbare
grond en
de zon houdt zich schuil
achter donkere wolken.
Alles ontstaat uit zichzelf
wanneer
wij zingen van liefde en bloemen
Stem vol melancholie
Hij haalt de ragebol
door spinnenwebben van de taal.…
Omringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 De navelstreng biedt hoop en harmonie.
Waar wij stralend samensmeltend zaten.
Reflecterend en dicht op onze symfonie.
Ver van de realiteit in een universum.
Zoals een geïnterpreteerde compositie.
Ik omring jou als jouw dynamische parfum.
Welke expeditie biedt ons synchronie?…