Alle inzendingen over niet zo oud als toen

15208 resultaten.

Sorteren op:

In de verf gezet

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.390
De scherpe vouwen in zijn broek en hals, het oude haar dat met een spray verstevigd is, de rouge op de boerenwangen, de lipstick – wat een stervende al niet te wachten staat. Hij is vakkundig in de verf gezet, de zwaar geretoucheerde minnaar en roze etalagepop, liggend op je tv. Het leven stijgt elke avond in hem op.…

pijn

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
De ondraaglijke pijn het intense verdriet is zo reëel wordt soms teveel het voelt niet goed roept om warme gloed Dan komt de ommekeer verdwenen is het oude zeer je ziet weer een horizon wist niet dat het nog kon er zal altijd weer licht gaan gloren als een nieuwe dag wordt geboren en de zon je weer verwarmt die je wezen omarmt dan…

Reconstrueren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Je voelt weer even de oude verhoudingen en hoe die naar het heden leiden. Tal van schimmen zijn achtergebleven -- te magere signalen geweest om nu nog in je rond te zingen. Secuur fileer je herinneringen tot keerkringen: waar en welke geesten jou in wezen hebben vormgegeven.…

Maandag.....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
de straten leeg, verlaten Alleen zon maakt het nog vrolijk had ik in de gaten Waarom op maandag 'n oud stadshart bezoeken? 'k ruik vers brood, koeken? Ik proef...…

Uitgeblust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
De pastor bidt voor, maar de zielen in de banken zijn leeg en oud. Ze geven nog slechts een zwak signaal. Het klinkt alsof het half van buiten komt, waar het ongeloof zich danig roert, en ook het dorp heeft doen keren. Een teken kregen ze niet van boven tijdens hun lange reis. Ze vonden niets van wat hen was beloofd.…

hoe anders

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
in het licht van het keukenpeertje beoefenden we de kunst van het bijna verdwalen in het donker verloren in de chaos van mooie dingen zagen we de lente in de ongewisheid van de nacht de oude boomgaard de takkenhoop erachter waar de kleine winterkoning zich veilig waande in het sjofele schuilpaleis thuisgekomen voor het donker…
J.Bakx23 maart 2018Lees meer >

Pasen voor iedereen.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
de oude winter uit het huis gejaagd de tafel, een wolk katoen.…

Geeft niet

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.736
nee, maar we hebben nog genoeg oude ideeën we zitten in een vliegtuig de violiste waar ik naar luister vraagt zich af hoe haar hand in elkaar zit maar ze gaat door het lijkt een struikelpartij maar het is wegrennen in slow motion de zee weerspiegelt de langzaam golvende wolkenlucht het vliegtuig bonkt door een luchtzak geeft niet:…

drempelwens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 747
begrijpen zal bij het doen en laten dat ook zonder woorden iedereen houvast mag hebben door er voor elkaar te zijn dat aandacht en tijd voor elkaar de kersttijd en het nieuwe jaar bij en voor eenieder mag brengen dat ieder zo zichzelf en de ander of je nu jonger bent of ouder betekenis geeft en betekenen laat bij de drempel van oud…

broze waanzin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
in zijn eigen kleine waanzin woont de broosheid van het bestaan waar zoutere zoetere en sterkere klanktinten ademen de gaten in de mouwen van zijn fladderende oude jas als de vleugels van een gehavende vlinder zijn zon rouwt in het zwart hij gebaart naar een bloeddoorlopen maan gevallen sterren vindt hij op de straat…
J.Bakx23 januari 2019Lees meer >

Mijn lief

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
het wel in het isolatieglas mensen dragen zichzelf op hun rug hun hemden zitten strakker dan hun huid kalkoenkerels steken hun waaier trotser dan heer pauw .....met gebonden handen .....paraderen ze in de lucht .....van hun droogwindige darm- .....bacteriën en ze laten daklozen leven .....van de natte muntjes .....uit de oude…
Zywa13 februari 2019Lees meer >

Cafe Le Bonheur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Zondagochtend lente bries De rand van de luifel klapt om Binnen is er een kaartspel gaande Met Frans en Geert en Jo Oude Frenk tapt het bier tegen een deuntje De meidoorn bloeit De magnolia is al op retour De appel wacht nog op Volle teugen zon Wat is er beter dan Op zo’n dag Achterin het café Op een schaakbord Een zet te doen…

Spreeuwen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
Alsof ze een bewegend kunstwerk in de bewolkte lucht willen hangen zwermen kwetterende spreeuwen boven de oude kathedraal van de rivierstad de geuren van de herfst leerplichtig waaiende winden, stijgende lucht het vliegen in formatie kundig het stadse leven heeft zijn klucht de een ziet het als een teken uit de hemel een ander stoort zich…
mobar6 oktober 2019Lees meer >

(T)HUIS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Nog één keer zal ik gaan en van op afstand zien de voordeur met vers vernis oplichtend in een scherf najaarszon en daar achter trendy vitrages de geur van oude muren tussen de spleten de echo's van mijn vroegste jaren de kleurige loper van de trap naar boven die hele perceptie van gemis opgeslagen in het landschap achter mijn ogen.…
mia bemong12 december 2019Lees meer >

Witgewassen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
het knetterde vonkte siste en sliste verschoot door spanning ontbloot er lichtte magie rond je donkere handen in dit samenspel van warme lijnen kruisten krachten waar jij met voeten aardde vergruisden machten de resterende energie van het oude jaar in de spektakel overgang door vuur knal en vlam wordt magie blank…
wil melker29 december 2019Lees meer >

De Djinn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
Ons grote lichaam heeft geen gezicht niemand ziet dat wij het zijn het is kerosine de Djinn die ons alles brengt met een onzichtbaar spoor van vernieling voetafdrukken die plattrapten indeukten en verzuurden allemaal voor ons Ik verschans me in mijn huis vol oude spullen, gerepareerd met liefde die geen dierenleed eet Dag vogels,…
Zywa24 februari 2020Lees meer >

litanie van laatste dingen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 381
de stekeblinde tamme onderaardse vis de oefeningen in geduld het liefste tempo van de langzaamste de vlucht over de randen van de wereld spattende tranen uit gelezen regels composities van wolken en water de moed om de kust uit het oog te verliezen het kleine leven omringd door slaap de barsten in oude woorden in…
J.Bakx2 maart 2020Lees meer >

Intimiteit

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.061
het zacht lentegroen omfloerst met geluk kleurde nog prachtig in jouw ogen.. daar in de bloesem weilanden de oude knoestige laan door jong geliefden betreden was voor ons passievol moment te kort en onnodig geknot, een buizerd verscheen zweefde minzaam mee, echter niet om geliefden te volgen..…

Mijn boom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
Een nieuwe boom geplant tevoren Voordat de oude was geveld Ook al was het mij niet verteld Ik droeg zijn aard bij geboren Tijden sloten een verbond Regisseerden mijn roman Heel langzaam werd ik de man Die in mijn vaders spiegel stond Ik plantte ook mijn bomen Verlegde stenen in stromen Zag hoe de tijd mijn jaren vergraasde Ring…
ad nouwens18 oktober 2020Lees meer >

Zonnestraal

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
Toen haar eenzame oude dag langzaam in tijd wegtikte verscheen er voor haar vermoeide voeten onverwachts een zonnestraal Op een wonder had zij al jaren niet meer gehoopt Kleine stofdeeltjes stegen op gevangen in de lichtstraal Verwonderd als een kind grepen haar verkleumde vingers naar het sprankelende licht Plots voelde zij een warme…
M. Bos26 oktober 2020Lees meer >

Charon

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
het was een zwarte droom toen de wind verstomde en achter de witte ijle berken een hand naar me leek te wenken een vlucht van duiven tuimelde omlaag in kalme tred liep ik naar de rivier de storm in mij ging liggen het verre tussen hem en mij verdween toen ik de wenkende hand van de oude vermoeide veerman naderde mijn gedachten…
J.Bakx30 november 2020Lees meer >

Welke Spiegel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 382
Oude spiegels raakten verweerd nieuwe liegen steeds meer en meer in die ene zwijgzame van eerlijk water daarin kijk ik…
catrinus30 december 2020Lees meer >

verwachtingsvol

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
in de lijn van verwachting vervagen oude contouren nu nieuw beginnend leven in de moederschoot groeit de hoop leeft naast angst in de onzichtbare littekens uit eerder ervaren verlies van vroeger groeiend loot de eerste zachte schopjes wakkeren stil vertrouwen dat het verlangen herwint een moeder te mogen zijn dan baart de vermoeidheid…

Duivelssteen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 460
Althans volgens de oude verhalen; zelf ervaar ik je meer als bruidsbed, om in het licht van de volle midzomermaan, omringt door duizend-en-èèn boselfjes, een kind op te verwekken.…

nacht

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.449
dichtbij neemt mij in zich op nog zie ik in de vage gloed van buiten aldoor brandend neonlicht bladlappen buigen wil ik dat hier beweging is hoor onheilspellend engelenhoofdjes ritselen vleugelvruchten vallen ontvallen roteren boven de sloot draaien om hun as geruisloos en ik wil met hen zinken nerven doen ontstaan zoals in oud…

wederzien online

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
Ik liep onlangs nog een oude vriend tegen het lijf online weliswaar tegenwoordig gaat dat zo het is niet anders Hij vroeg ‘Ik dacht je een paar weken terug te bekennen, ik riep nog of wij elkaar kennen, in de doe het zelf zaak, zou dat kunnen?’…

December

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
Ontwaken in een wereld van wit met hart en ziel die reeds geklaard op het nieuwe jaar is onze hoop gericht d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…

De straten van Toronto

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Waterval van klatergoud surrealistische dromen steeds dezelfde muziek en de eindeloze stad Mijl na mijl aan grimmig asfalt rolt langs mijn oude wielen ik en mijn Cadillac wij zweven rustig verder Een hand op het stuur de zon raakt de einder werpt zijn gouden licht dit is de wijd open wereld Mijn reis gaat verder geen eind is in zicht…

Watermolenpad

netgedicht
4.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 705
Aan de Oosterschelde dichtbij verstreken getijden toont haar oude aanblik kracht om wind en stoom af te blazen, de droge Scheldemond zij behield een dorstig gevoel, eerder rijk gevuld met water rond het verdwenen getijdenrad na drooglegging ontbrak vloed aan de nood om nog te stromen, effende voor menigeen het pad om heden daar veilig…