5009 resultaten.
het fundament op scheuren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 ik ken al de scheuren bij naam, het jaartal
van geboorte de mail op datum het gesprek
wat niet loont, beloftes in loze ruimtes dragen
mijn spouw op het laatste fundament
ergens sijpelt wat vocht over het behang, het
voedt de bloemen op het gele perkament, de nacht kent
zijn slaap niet meer en beeft onder het zeilen
tegen de wind
het…
In de waan van deze tijd...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Nog maar even slapen tot de morgen komt,
het ontastbare verstomt en ook dit weer went.
Wij van alles weer waarborgen, want we moeten
toch ergens voor zorgen.
Onderwijl kunnen woorden hard zijn en meedogen-
loos.…
We moeten minder hebben
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
797 halfgesloten ogen
deed twee stappen naar voren
en zei toen zijn gedacht
we moeten minder hebben
nog minder dan we hadden
toen we voldoende hadden
en daar nog wat van af
we moeten achteruit
we moeten terug naar af
maar nog het meest van al
moeten we minder moeten
het werd ineens muisstil
omdat het avond was
ging iedereen maar slapen…
Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.330 Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen,
Dat nauw meer ademde in des harten diep,
Springt òp en rijst zó heftig, dat ik bange
Bange word om zo groot verlang, dat sliep
de stille slaap, of 't slapend wilde omvangen
De koude dood, die sombre weedom schiep...
Toch... 't is zo wonder heerlijk... niet meer bange...…
Grafbloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
521 Het was een snikhete dag en de bos bloemen,
die ik in een kiosk had gekocht,
begonnen al snel slap te hangen,
hoe ik ze ook mijn liefjes bleef noemen,
ze waren te zeer aan water verknocht.…
Muziek in een lied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Vlak voor het slapen gaan,
wanneer je bang bent voor
de morgen; jouw gevoel zich
een weg zoekt voor de zorgen,
wil ik muziek zijn voor jou.
Wanneer je geen mogelijkheden
meer ziet. Je alleen maar zwarte
dromen droomt. Je geluk nog slechts
bij de buren woont, wil ik muziek
zijn voor jou.
Muziek zoekt zijn weg in duistere
tijden.…
AAN JUFFROUW SUZANNA BORMANS, ZIEK ZIJNDE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.248 O Lenteroos, hoe zijn uw bladen
Dus slap, hoe hangt u 't hooft zo neer,
Dat koorts, met zilvren dauw beladen,
Kon strijken aller bloemen eer?
Waarom is schoonheid juist zo teer?
Waar is dat blozend rood geweken,
Dat aangename rozenbloed,
't Geen eedle zielen kon ontsteken,
Om uwe waarde, in minnegloed?…
een leven lang
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.182 de donkere kamer
is een bekende
zelfs het nachtlampje
mag niet branden
dat anders
de nodige veiligheid biedt
voor het slapen gaan
niet als het hoofdje
barst van de pijn
het lijfje
geen kant op kan
alleen liggen
een optie is
ieder streepje licht
als een zonnesteek voelt
ieder geluidje
een hamerslag
misselijk…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Er woedt een storm van ijzer
bleek bacchanaal geknoopt om
het roekeloos eiland lijnen dat
als een zwaar lichaam zwijgt,
verzonken in dronken slaap.
Lange sporen omarmen elkaar
onder licht van de maan.
De laatste trein is ratelend
in de nacht gegaan.
Lege wagens zuchten,
schuifdeuren half open.…
Zuiderpark
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Dus mijn lieve leve seyde
Mit dat mijn lippen van haer lieve lippe scheyde
Geen meerder soetigheyd ter voren inne quam
Dan als sy my dat gaf, het geen ick haer ontnam
Soms kan ik ’s nachts niet slapen en denk
aan die ellende en die wonderschone tekst
daar in Den Haag, terwijl de wind waait
en de ellendigen ruziën en zoenen.…
jij weet niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou
in mijn hoofd en hart
steeds zie ik jou
die mijn gemoedsrust
naar jou hunkeren doet
jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou
met jou alleen delen wil ik
mijn geluk en verdriet
voor jou ademen wil ik
slapen…
Mijn fee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 kijk
raakt de ochtend vol verwachting,
en terwijl de dag zich al maar verder vult
met verlichte en schuimende zielenroom
geraak ik in trance, (ik bied geen weerstand)
die mij dan geheel omhult en zalig vervult
en met een laatste avondzucht
word ik thans bevrijd van een oude vrucht;
de dag is moe en zeg hem vaarwel;
al doende heb ik mijn slaap…
de wolf van Eristoff
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.101 Een hete zomeravond, de meeuwen vielen van het dak,
ik zou de tuin nog gieten maar daaraan had ik lak
toen schonk ik menig wodka in, ik zoop me buiten zinnen
mijn oude vader zei het nog; van drank kan je niet winnen
Toch ging ik aan het slempen, ik zoop als een natte dweil
en toen ik toch de bodem raakte ging ik snel onder zeil
Diep slapen…
Vrede diepgeworteld in het hart
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
665 er is niets meer wat je nog langer hier houdt
je deed me pijn
wilde een vriend van mensen zijn
beroemd en rijk worden
van mijn kunsten
mijn vuur heb jij gestolen
in het nachtelijk uur
waarin alleen de uil kon kijken
toen de vogels lagen te slapen
een zwaar vergrijp
rijkdom en macht de verleidelijke rode steen
afkomstig uit een barre rots…
Doodverklaard
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
696 Bij voorbaat hangen alle bloemen in de staat
Texas slap en ten dode opgeschreven.…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ze gaat elke avond uit en komt laat thuis
Ik wacht dan op haar en kan niet slapen
En zit uren voor de tv maar wat te gapen
Soms komt ze helemaal niet naar huis.
O mijn God, ik ben bijna ten einde raad
Een kind hoort niet zo lang op straat te zijn
Ach, het doet mij zoveel verdriet en pijn
Ik wil zo graag dat het goed met haar gaat.…
Klondike
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.026 een keten
maar niet sterk
en een herinnering
die weldra evenzo als in het hoofd van schapen,
slapen zal.
en met de gouden korrels
kan men dan gaan betalen
van wat de toekomst biedt
en wat men nodig heeft
of meent te hebben.
men kan ze ook bewaren.
en zo dan blijft men trouw
omdat men niet veel beters weet.…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 haar adem als
ik de mildste woorden op mijn netvlies lees
als het levensnet zich sluit, in de erosie van
herinneringen, setting van beeldende sculpturen
een laatste vluchtige omhelzing gedragen door de wind
naar een oord waarin niemand aan iets ontbreekt
ontvreemd van pijnen en oneindige lijnen door
een gouden harp van mijn muze in slaap…
Waarheidsvinding?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 meerdere antwoorden in
datgene waarin de wereld zich laat hervormen,
op lang vergeten dagen op de door de
tijdloze ethiek waarop we worden gedragen,
wat stinkt blijft stinken ook in de sporen van
de relativiteit drijven de kwaadste tongen
merkwaardig alfabet door trouwste lakeien
scheidt kwaliteit van waarheid, mocht die bestaan,
een slap…
Intieme schets
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
476 klassieke herenhuis
bedenk ik mij een grote ruimte
omdat we nergens samen zijn
het moet er toch ooit uit
benauwde vorm van ontlasting
er is niemand anders dan mezelf
die dit voor elkaar krijgt
lichtelijk beschonken
vrijwel zonder zielglans
onder het strijklicht
van de lamp in de hal
begeef ik mij terug naar de slaapkamer
ik ga slapen…
Als een dia serie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Als wij elkaar in alle stilte zonder geluiden spreken
vaak vlak voor het echt intens diepere slapen gaan,
vertellen wij elkaar waaraan we bloot hebben gestaan.
We hebben zo vaak elkaar van verre aangevoeld,
onbedoeld zal onze hechte band vast markant blijven
dit steeds aanwezige eergevoel mag ons verblijden.…
Parel voor twee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 Een geeuw die zich verschuilt in de palmen van je handen
laat zich horen en bijt zich vast met blinkend witte tanden
De schemer die de nacht verraadt sluit zich om je slapen
dromen roeren, maken los pakken samen, samenrapen
kluwen worden in het schijnsel van je geest
Een oude wollen trui uithalen en opnieuw gaan breien
een schoen uittrekken…
In mijn geest gist het muzikaal gebaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
422 Vlak voor het slapen gaan
wanneer je bang bent voor
de morgen. Jouw gevoel zich
een weg zoekt voor de zorgen;
wil ik muziek zijn voor jou.
Wanneer je geen mogelijkheden
meer ziet. Je alleen maar zwarte
dromen droomt. Je geluk nog slechts
bij de buren woont; wil ik muziek
zijn voor jou.
Muziek zoekt zijn weg in duistere
tijden.…
Beschouwend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
446 Het is het brood wat
de honger steelt, een
wuivend bos die het
zachtjes streelt, een
bodemloze slaap in de
wakende droom tussen
het zwartste licht en het
verlichtste kwaad wat de
nachten met me deelt.…
Polarisatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 die niet kan lachen zingen smoezen vrijen
De maatschappij een ijzeren robot met slechts één doel
God is liefde en brengt de mensen bij elkaar
Om alle onmenselijkheid en polarisatie te doorbeken
Waar communicatie niet meer mogelijk is schuilt 't gevaar
Kunstlicht vloekt met daglicht - men zegt - ze zijn afgeweken
Als bloemen treurig en slap…
recht uit het hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 met altijd ter bemoediging
de zweem van een glimlach
om de hoeken van haar mond
staat zij dag en nacht klaar
met soms de ogen klein
van steeds vaker overgeslagen
de slaap die rust moet geven
blijft zij zorgzaam wakend
in stilte huilt het lief hart
de tranen die roodomrand
haar ogen schaduw geven
als de strijd verloren wordt
kalmerend…
Grondig bezinnen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 ik ben me grondig aan het bezinnen
laat m’n hoofd zakken tot op de grond
onder het maaiveld is het veilig toeven
ik val niet in slaap, want buiten de molens
maal ook ik, daal ik af in de krochten van mijn ziel
om vooral respect te houden met andersdenkenden…
namiddag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 links
om voortdurend te dwalen in
dichtgetimmerde gelijkheid
zonder aardse genade en
tussen nieuwbouwmuren
begint vergruizen van grind
een poging wolken te breken
ter inleiding
als neerslag van zielwater
vooruitgang, om iedereen in te halen
te versnellen
om stilstand te ontvluchten
thuis staat een oude bank
om te liggen, te slapen…
Eerste hulp bij twijfel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
431 De dag zal als een zee ons dan zacht wiegen
ons witjes laten slapen tot de ochtendstond,
nu ik haar liefhad en heb aangekeken,
als slechts wartaal enkel al na een zo’n dag
onophoudelijk uit onze diverse monden komt.
Er zullen immers ook altijd wel takken buigen.
Ik leg even mijn handen in mijn schoot en wacht.…
Pantha rhei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
480 Niemand keek, dachten wij,
dus niemand wist waarheen we gleden
en ook zelf hadden wij
geen idee dat niet,
door een dag zonder wolken,
tot een mistig bonken tussen onze slapen
was verdampt.…