6020 resultaten.
Alles gaat voorbij.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Soms verloren dagen voorbij en
stemmen die schreeuwen...
Eeuwen gaan voorbij oneindig,
maar de adem stokt op een dag.
Vergeten alle wezens, alle dingen,
het verdriet, ook die lach.
Niets is er nog van dat alles,
maar men plant zich voort.
De adem gaat door evenals vulva en
fallus, mens van vlees en bloed.…
Anti-Atlas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 begin en eind staan tegenover elkaar
als poortwachters
langs de weg naar vergetelheid
lichtvoetigheid maakt dagen draagbaar
zonder wetenschap
van dood is leven een verloren strijd
het is de scherpte van de snede in de huid
die schrijnt
in het licht van verdreven herinnering
de rivier is op een droge grens gestuit
in de vallei
waar water…
Tuinkabouters en boeddha's
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 gemeente,
Zelfs geen straatveger ben
Ik meer, geen hesje met
Stadslogo dat mij
Status geeft -
Een nieuwe Wende vindt
Nu plaats, die mij voorgoed
Wegschuift in de spelonken
Van de tijd: Tuinkabouters
Die bij ons in Duitsland de
Gezelligheid zo lang verbeeldden
Hebben plaatsgemaakt voor boeddha's -
Eigenheid die voorgoed
Verloren…
De stem van Vincent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.573 En is die kus weerom licht leed,
leed, dat alles is, - Ik ben Die is, -
o, laat deze zoen niet verloren gaan
want elke zoen is gloên van goed.
Nooit wassen dode vruchten
aan de bomen.
De pijnen snikken eeuwig
en laten hun lange tranen als vingers vallen.
Weet dit, mijn zoon: wanneer alle leed leven wordt,
houdt op het leven leed te zijn.…
MARTA GOEBBELS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
684 blauwzuur en een spuit
De kinderen in wit gewaad gekleed
Het was de dag na Adolfs huwelijkseed
Hij was niet meer, dat gold ook voor zijn bruid
Zijn grootste liefde was toch naar verluidt
Het Duitse Rijk nadat zij overleed
Zijn nichtje Geli, naar zijn beeld gekneed
Hij zat te dicht op haar veel jongere huid
Door zijn gekonkel heeft hij haar verloren…
Sonnet klonk het schoonste klagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 zonet verloor ik weer mijn ziel aan Bach
Mattheus Passion beïnvloedt humeur
het heeft zoveel van verlangen en treur
ben vaak door zijn noten en tonen van slag
zoals hij mij weer emotioneel meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste klagen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
volg mij, waan der permanente…
Haaksbergen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Een tocht, van groot en klein; geen stem wordt nog gehoord,
men draagt elkaar op het voortaan verloren plein.
In deze stilte heeft God zelf het laatste woord.…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 Door de schaduw
in mijn rugzak
besta ik niet, al
was het maar voor
even de dorst gelest
uit de tijd van gisteren
voortgestuwd en
aangevuld met andere levens
blijft hij mijn vriendin,
zwanger van een aanstormende golf
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn…
Manier om te overleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 glans
van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn
in de ogen, vermomd in de
schaduwen tot aan de dageraad
in waar hij tot bedaren komt en
hij de jaarringen van z'n leven kent
die echo's gevormd in de medeklinkers
en geschreven in de stemmen van de wind
tot aan de ouderdom door de jeugd
verstomd de rinse tijd wat verloren…
Du Perron in Quinto
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Hij bleef altijd de gekte
dicht nabij, omdat hij Clairette had verloren,
terwijl hij zo dichtbij haar was geweest en zij hem
meer dan een paradijselijk voorportaal had kunnen geven.…
Verdun 1916
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Verloren te Verdun
honderden duizenden hun leven;
heeft slechts een klaproos voor
de vrede een wrange illusie verstoord.…
denken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Je zou nooit arriveren in mijn armen, geliefden die verloren waren van de start.…
Illusie (2)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
639 Uit de zwarte nacht
Waarom treuren
Om een fata morgana
De ultieme illusie
Een droge spons verlangend
Naar een druppel water
Om weer te leven
Te herrijzen
Uit de zwarte nacht
Als de illusie dan werkt
De vuurvogel herrijst
Zijn vrijheid tegemoet vliegt
Waarom dan zijn de vleugels
Zo kwetsbaar
Zonder de illusie
Verloren…
Tattoo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
758 Als ik me al solidair verklaar
met een club die vroeger simpelweg voor anker ging,
maar nu op armen en benen,
indianennamen, goeroes, schedels, totems brandt
en daar waar plek is onder de oksels
nog wat linten in knoeierige bomen hangt,
verloren liefdes alsof het niets is wissend
en die met heel die beeldenstormneurose
zelden getuigt van authenticiteit…
De danser op de kade
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.425 Dagelijks denk ik aan de man
hier in de buurt die als de brug geopend was
wild begon te dansen
langs de Kosterverlorenvaart
en met zijn dans de schepen begeleidde
die zand naar IJburg brachten
hij sliep in een verloren hoekje
naast het skatepark en het hondenveld
in de beschutting van een elektriciteitshuisje
onder een struik en zijn matras…
Hoe lang nog
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
917 het blauw
alle kleuren aan als
de wind zacht zucht
zij voelt de wanhoop
van het herfstgebaar
het eonen oude ritueel
groeien bloeien oogsten
in herhaling van seizoenen
zonder hemels commentaar
dwalend in de
sterrenwolken lijken wij
er niet meer bij te horen
zelfs de boodschap van
wij zijn toch uitverkoren
blijkt na lange tijd verloren…
Levenshonger
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 verleiden tot
het bloed druist door de longen
uit het uurwerk van de ziel, komt
de tijd voor wie de tijd is gekomen,
het vorige is al bijgezet, wordt het
jaar opnieuw in kaart gebracht, om
weg en doel te laten samensmelten, in
de revisie van het hart lijkt ieder jonger
oude sporen zijn gewist, uitgestrooid
gevoelsrendement uit zicht verloren…
Avond aan Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.614 De nacht is peilloos; waar de verte zwicht,
Verschijnt, verdwijnt het wezenloze licht
Van ene baken in de zee verloren.
De boten, onbeweeglijk, gaan te lore.
Ginds in de nachtelijke wederschijn,
Schaduw en schaduwbeeld verschemerd zijn.…
Hij kende de mensen van binnen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.196 van groter te willen
een godje willen
en maar mens te zijn
Hij kende de mensen van binnen
wist dat de dood er op stond
maar vroeg om opnieuw te beginnen
stem uit een mensenmond
Zo ver ging zijn helend verlangen
Hij kwam en leefde ons voor:
menszijn is anders
is dienen is liefde
liefde verliest niet
ook aan de dood niet
wat zij verloor…
Superieur intellect
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
795 Ze brengen wat ze brengen,
ze doen wat ze doen,
ze gaan waar ze gaan
en toch blijven ze waar ze blijven,
tot ze hun verloren zijn verliezen.…
Jeugddroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 In de jeugd ontstaat al verloren strijd
Als de daden van de jongen
die wat anders wil
indruisen tegen wat de ander belijdt
De jongen houdt zijn wens stil
De druk van de groep is groot
Maar bijbehorende vernedering
slaat de creativiteit werkelijk dood
Het heeft dan geen enkele zin
Waarom is de mens zo gebouwd?…
inwaarts
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 vanaf het moment dat we begonnen
onherroepelijk te zijn zal onze
passie vroeg of laat neigen naar
huisgenoot, gaat kindertijd verloren
in een gewichtige positie, zal de bakker
onbelegd brood aansmeren, gaan
klinkers in de straat wijken voor
betreden paden, is er geen weg terug
geen ogenblik meer om onbehouwen
emmers met een onschuldige…
Vrije vaderlander
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Een ieder is hier toch intens welkom,
te genieten samenlevend van onze wereldtaal,
nergens is een goed spoor op tocht verloren.…
Via Via
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 elkaar als één lichaam
het lichaam mensheid
dat hongert om te leven
Meer niet, geen avontuur
geen toekomst
alleen jij en ik
hebben die illusies
als extra, als menselijkheid
als ongeveer weten wie we zijn
temidden van elkaar en de rest
op onze lange weg omhoog
omlaag en in het rond
De doelen die ik had, verloren…
Jij bent anders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 pakken geen schoeisel
voor hun nest, niet de slipper
die de farao in de schoot valt
.....Hij kijkt omhoog en iedereen
.....kijkt met hem mee
.....naar de valk in de lucht
Het moet een teken zijn
een opdracht uit de hemel
en de zoektocht begint
.....Het welzijn van heel de natie
.....staat op het spel, de vraag
.....is: vinden of verloren…
Verborgen boodschap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 woordspeling betekent, het
gevoel ligt in het schaken met
de regels als tijdsbedrijf
Hij verliest zich in bloemrijke taal
als symbolen die zijn ziele-stilte
weids wil verbreiden in een woord,
waarin begin en einde gloort,
valt hij terug in zijn verstilling
Hij beoefent zich in het zwijgen,
een tegenstrijdig koor, waaruit hij
verloor…
Anneke
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
494 Je strelende handen, mijn hart ineens verwarmd,
deden plots denken aan de vrouw die ik verloor,
die mij met haar handen zo gelukkig kon maken.…
Vermoeden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
477 tergend treuzelend razendsnel
Gestadig slaapgebrek
Spaarzaam sluimerend verpozen
Gradueel schrikbeelden verdragen,
loochenen als non-existent
Door het krijten is mijn zicht beloken
Langzaam vervagend schimmig bestaan
Gedachtenflarden resten, haast tastbaar
Achter iedere deur vermoed ik jou
Blijvend verloren…
Seriemoordenaar
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
599 Anderhalve m., de gewenste afstand
inmiddels opgeheven
kom dus als eerder, vanouds dichterbij
tegelijkertijd hoop ik wel dat je bent gevaccineerd
want 't coronavirus blijft, zonder iets te kunnen
als echt iedereen is geïnjecteerd
inclusief echt iedereen die zegt te vertrouwen op God
want hoeveel mensen verloren toch hun leven...?…
wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
462 stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van vastgesnoerde vuisten
wit zijn gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit is het lege doek dat
wacht op beelden en pigmenten
wit de gierende storm
jakkerend over het verloren…