4274 resultaten.
Confettiregen door Splinter Chabot
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
814 Neen het was geen splinter, splintertje
waar ik in liep, ik liep in een balk
van herkenning, erkenning, bekenning
respect, verwondering en bewondering
n.a.v. de toelichting op zijn boek ‘Confettieregen’
zijn inspirerende wervelend verhaal aan tafel
bij de DWDD van TV-meester Matthijs van NIeuwkerk
door Splinter Chabot, zoon van Bart
daar…
Onwetend Wetend, Als De Dieren
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
575 ================
Ze komen uit het niets, uit een andere tijd,
láng voor ons, bang voor ons.
volgens onzichtbare lijnen vliegen ze,
onderdoor de wolken en sterren
Suizende vleugels in de kille avond,
kibbelende luchtkinderen
Ze gaan door de wolken, langs de maan,
door de tijd, sierlijk en dierlijk,
onmogelijke machines
van holle botten…
Erfenis
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
696 Negentien jaar geleden
Moesten we jou laten gaan
Maar zoals dat vaak gaat
Als iemand reist
Naar die andere kant van ons bestaan
Werd je aanwezigheid hier niet minder
Je energie bijna nog sterker
Altijd bij ons
Altijd bij mij
Alle adviezen die je me ooit gaf
Ze leven in mij
In iedere vezel
En van al die adviezen was er één…
Amoureus liedeke
poëzie
4.2 met 10 stemmen
4.573 verdriet)
* wassen = groeien
* wat..mij verslaan = waarom zal ik mijzelf de put in praten
* verzoeken = proberen
Ik koos een meisje aardig,
Van minnelijk gelaat,
Van leven heel eerwaardig,
Van middelbare* staat,
Beleefd en heus* van praat,
Oprecht, vriend’lijk en trouw,
Maar buiten vriendenraad*
Zij gans niet doen en wou,
En ’t was* haar zin…
Brief naar God
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 hangen, Het was MIJN straf
Het was omdat U zoveel om mij gaf
Dat Uw eniggeboren Zoon moest sterven
Zodat ik het eeuwige leven kon erven
U zou verlossing brengen verlichting van ons hart
Maar het leven bracht mij alleen maar smart
Diepe dalen ging ik door
Dalen waarin ik alles verloor
Mijn kinderen en mijn gezin
Wat had het leven nog voor zin…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Barse barbaren braden bewaarde bejaarden in hun harde haarden,
druk gebarend, ook starend, naar de barende arend,
in het kraaiende koekoeksnest van de zwalkende Barend,
met zijn bastaards aan boord een bar end varend:
Van Carthago naar de bewaarde bar aan de harde haven,
waar het laven het leven weer zin zal geven.…
LOFZANG DER GEESTELIJKE MAAGDEN.
poëzie
3.0 met 12 stemmen
4.291 Zo wint het kuis onthouden
Der maagden d’ eerste kroon,
Veel hooger dan getrouwden,
Gezeten op de troon,
Gelijk de maagd en moeder
Ven elks Hoeder.
’t Is weinigen gegeven,
Van hart en zin besneên,
Dien kruisberg op te streven,
En, door de wolken heen,
Aartsenglen, die God kennen,
Na te rennen.…
BOERKE NAAS
poëzie
4.3 met 105 stemmen
12.090 Boer Naas, die maar een boer en was,
nochtans was scherp van zin,
hij ging en kocht een zevenschot,
en stak daar kogels in.
Alzo kwam Naas, met stapkes licht,
en met de beurze zwaar;
hij zei: "Och 'k wilde dat ik thuis
en in mijn bedde waar!…
de pijn geriefelijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.475 in het dal van onze liefde
de pijn ons geriefelijk
ongezond bewonderd
vanaf de grond waar je op mijn hart stond
ik op de jouwe sprong verdomd
verlamd geen angst
slechts bang voor de zin
die zomaar ontstaan kan
een tongval van woorden
die snijdend door de oren
door trommen verstommen
het hart versprongen
maar voor alsnog overnieuw…
5- luik kettinggedicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
642 Ze huilden daardoor zoute tranen
en daardoor is de zee zo zout
je kunt daar op de tranen varen
het is een poel van jammerhout
Zo is de ketting weer gesloten
lees verder maar weer het begin
ik heb vanzelf dus ook besloten
herhalen heeft hierna geen zin…
Klimaat - mijn reactie op het snelsonnet 'Klimaatverandering' van 18 okt. 2021
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
597 Door mondkapjes, vaccinaties en
ontsmettingsmiddelen heden tijden
moet de aarde zonder pardon lijden
onder de angstigen en egocentristen
die trappen in maffia's sluwe listen
en die zelf liever schijnveilig lijken
dan voor het klimaat van hun gewoontes af te wijken
de schijnheiligheden zijn echt om te huilen
van mensen die zich achter schijnregeltjes…
De aardkloot verkloot
snelsonnet
4.6 met 19 stemmen
616 De doodsklok luidt: eenieder die het hoort.
De aardkloot gaat verdomme naar de kloten.
Ontsnappen? Rijke stinkerds met hun boten.
En wij? Helaas, we gaan ontwrichtend voort.
We moeten stoppen met die ecocide,
want doorgaan is misdadig en perfide.…
Liefdes schijnbewegingen
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
681 Alles begon in een auto achter het benzinestation
dikke Corrie stapte uit
deed de deur dicht
van het biljartcafé
en draaide als altijd
de fiets uit de gasfabriek
Gerard Beka was lang niet
dronken geweest en met z'n
gezicht ging het godzijdank goed...
Halleluja!
Maar in een klein hoekje van het ongeluk haalde hij z'n hand helemaal…
Pijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
431 Pijn,
waarom voelt het toch zo naar en helemaal niet fijn.
Altijd steeds die eeuwige pijn,
waarom kan ik niet gewoon zijn.
Denk dan je hebt een keuze,
meerdere opties de keuze is er heuse.
Kies ik ervoor om slachtoffer te zijn,
of raap ik mezelf bij elkaar en gebruik ik deze pijn.
Pak ik al die kracht van die ‘vieze’ pijn,
gebruik…
Nieuw Liedeken (Ick moet met sangh vertalen)
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.642 Ik besefte toen niet dat treurigheid
Mijn blijdschap zou verstoren,
Want de grillen van de liefde,
Die geven over het algemeen
Voor een beetje vreugde veel geween.
Nooit had ik méér plezier
Dan ’s winters bij het schaatsen
Dat wij soms deden,
Heel gezellig en vrolijk.…
Een vers dat als een nachtkaars uitgaat
poëzie
3.4 met 30 stemmen
12.116 In meer dan éne zin, maar ook door dit besluit
Gaat dit verheven dicht gelijk een nachtkaars uit.…
Wreedaard
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
597 boer wat
dacht jij
van deze
pijnlijdende koe
dit gaat
mij geld
kosten voor
de behandeling
dierenarts maakte
jou geestelijk
waarschijnlijk erg
moe
aansluitend de
hevig brandende
stralen van
de zon
gaat vanzelf
wel erbarmelijk
dood
DUS
jij verdient
met jouw
naar mijn
mening flauwe
excuses een
fikse aangifte
de Schepper…
Brief aan jou...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.755 De zin van leven dit moment. Ik ben echt niet verwend.
Wat moet ik dan? Gewoon maar leven toch?
En hopen dat het beter wordt en overgaat, vanzelf??
Ik laat je gaan en zie je rug. De kus gaf je te vlug alsof
je bang was voor contact. Ik kom terug met deze brief.
Ik wil je helpen met verdriet, met plaatsen van herinnering.…
Als geen drift of blind begeren...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 Eens krijgt 't woord zijn zin:
dat de mens te veel verloor
op het uur der eerste min! -
Zie, uit toegeschoven hemel,
't zachte donzen vacht gewemel
rond u stuiven,
als der veren val van onbesmette duiven.
Zie elkaar, Uzelve aan,
zie U staan,
rein van 't leven onverricht
in de zachte glans van 't ongekleurde licht.…
VERA JANACOPOULOS
poëzie
3.7 met 105 stemmen
37.894 Cantilene
Ambrosia, wat vloeit mij aan?
uw schedelveld is koeler maan
en alle appels blozen
de klankgazelle die ik vond
hoe zoete zoele kindermond
van zeeschuim en van rozen
o muze in het morgenlicht
o minnares en slank gedicht
er is een god verscholen
violen vlagen op het mos
elysium, de vlinders los
en duizendjarig dolen…
Regenboog-moe
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
522 Ik ben moe
ik ben zo moe
ik ben zo regenboog-moe
van al die kleuren
zo moe van al dat gedoe
bijna alle uitingen in het Engels
terwijl het primair Nederlands moet worden aanpakt
als verbetering voor onszelf: Het Koninkrijk der Nederlanden
en als export-voorbeeld voor de buitenlanden
ach ik moet niet klagen, niet zeuren, zeiken
tel je…
AAN DE DIJK
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 Aan de voet van de kraan, waar de dijk zijn rug kromt naar de Schelde,
zie ik verweerde bossen schemeren over het water, in het kille ochtendlicht.
Hier sta ik, stille getuige van tijd en tij.
De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen;
verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd.
Hier stond ik aan het roer, hier,…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Ergens vergeet een blad dat het groen is,
als het zich laat dragen door de fluistering van herfst.
Het verlangt naar één laatste blik,
één zachte bevestiging van zijn bestaan,
voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen.
In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden,
als een traag vloeiend verhaal
dat de wintergrond met stille gaven zal…
Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.313 ============
==================
ik tekende paarden, steeds weer paarden,
die dezelfde kant op rijden.
in het patroon van het tafelzeil
zie ik alles wat bestaat
door een manier van kijken
en er was warmte en geluk
mijn moeder strijkt de overalls, blauwgelapt,
met boerenbonte boetepleisters
de kachel likt de kolenkit,
houd hem in de gaten…
Sonnettenkapstok
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
808 Mijn zin in rijmen kreeg een flinke douw.
Ik kreeg het voetenwerk welhaast niet licht
en daar is het sonnet toch op gericht.
Waar ik aan het begin voor ben gezwicht,
bleek een te zware klim in dikke touwen . . .
SONNETTEN, IK ONTVECHT ME AAN UW KLAUWEN !!!…
Zomergenot en Almanakken-Koorts.
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.090 Heb je zin soms in dit briefje:
’k Zal het u niet weigren, hoor!
Wist gij ’t zó nog te overleggen,
Dat men d’ afrit later nam,
’k Zou er dolgraag bon op zeggen,
Zo ’t uw pleegkind goed bekwam;
Als ge wist hoe ’t mij verveelde,
Briefjes, prentjes en zo voorts,
Och, dood toch de zomerweelde
Niet door de Almanakken-koorts!…
Rijmelarij
poëzie
3.2 met 4 stemmen
3.038 niet in;
Nog maalt die halve
regelsnee
De dichtworm door de zin.
In ’t eind bezwijkt hij voor ’t geweld
Des zoete slaaps.…
Lei met de toverfluit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Toen smeet Lei zijn tas de hemel in
en sprak de magische zin:
“Nu Lei in de zak!”
en Lei had onderdak.
Met deze truc was hij binnen,
daar kon Petrus niets tegen beginnen.
Al moest Lei wel, in ruil voor eeuwig leven,
zijn toverfluit bij God afgeven.
Want de hemel is geen disco!…
Net een sonnet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 zonet op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn…
het laatste contact
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Licht lichter en lichter
Dicht dichter en dichter
het luwen traag en trager
nog een paar laatste seconden
die eeuwigheid worden
de hersenen de uitval
elektronen die in de kern vallen
de waarnemingshorizon
eeuwig vallend
het massief zwart gat
de genade die pijnloze dood wordt
raakt nog aan de neuronen
het laatste contact met
de verzuchtingen…