4375 resultaten.
Andere tijden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
448 Geheel onverwacht op mijn pad, meer nog het komt steeds
dichterbij en vaker: structuur van grijze grauwe luchten gepaard met
flinke regenbuien, vroeg donker en temperaturen die niet bepaald zomers zijn
branden op het netvlies maar een ding weet ik zeker; samen maken we er iets moois van.…
Als de lente komt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
384 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn
haren glanzen weer als vanouds tot ik word gesluierd in zoete zomer
Want al met al zal ik het komend voorjaar in al haar pracht bewust en intens beleven
waarin in alles weer gaat groeien en bloeien van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 in storm en wind, kun jij mijn bedding zijn, wij zijn voor altijd samen
En zo begon de reis, van verleden naar heden, van droom naar echt
Wij zoenden, huilden, dansten en kwamen van gisteren in vandaag terecht
Lieve rivier, vrees niet voor morgen, volg je gevoel en daarmee je loop
En kun je ’s nachts niet slapen, ik lig naast je, zowel in zomer…
Zomerwind
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
492 Zachte morgenbries
streelt mijn wangen in fluweel
de kus van Zomer
Hoe open, uitnodigend en ondernemend je
steeds weer dagen kleurt met verschillende stromingen
die een voor een inspirerend zijn, zetten aan het denken, verfrissen
de blik op het leven om mij heen daar er altijd iets onverwachts gebeurt met jou.…
Vlinderstruik
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
463 Naar de zon gericht
als een paars gekleurd wonder
draag je de zomer
Hoe heerlijk natuurlijk geurend je bent
mijn aandacht groeit mee met de tijd doordat ik jou
ook nog eens allereerst waarneem bij het ontwaken van nieuwe dag
Een prachtig beeld vol kracht en wijsheid; het is een mooie constante in mijn leven.…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Wegzakkend gevoel
het laatste blad aan de boom
angst om te vallen
Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…
Eeuwige cirkel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
579 Weet je nog sproetjes, in de zomer opgeklaard
Ondertussen komt de eerste zoen geheel onverwachts langs
Onderweg naar het diepe hart, de bron van balans en verbinding waar
momenten vol betekenis worden gedeeld, groot en klein kruisen elkaars wegen.…
Passaggio
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
540 De wind ruist eeuwig in zuid-Kyrgyzstan
Jalal Abad is niets dan berg en woud
Het is er 's zomers warm en 's winters koud
Een deerne trekt de stoute schoenen an
Bij lentetooi in hellingrijke heuvels
Ontwaakt er iets van zedenlichte dooi
Zij gloeit en voelt zich ook van binnen mooi
En zoekt gezelschap bij een zoon van Streuvels
Ze kent…
Quattro stagioni
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 hoogte
verzeild geraakt maar niet verdwaald
in een tableau vivant van
wisseling van gedaanten
als in Ovidius' metamorfosen
Niets blijft gelijk zoals het was
volgens de metabletische
methode der fenomenologen
Niets is dan ook veranderlijker
dan een vrouw
...en het weer, zeg ik er
ter geruststelling voor haar nog bij
En 's zomers…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Een gedicht-collage van eeuwige liefde
Zal ik u vergelijken met een zomerse dag?
Neen — gij zijt de roos die eeuwig bloeit in mij,
waar scherpte fluistert in de omhelzing van verlangen.
Kom, geliefde, dans in de cirkel van vuur,
de liefde is een oceaan zonder bodem of oever,
waar elke golf de bloem blad voor blad ontwaakt.…
herten in de lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
164 De herten luisteren naar de fluistering van de wind,
die verhalen vertelt van de zomer die begint.
Hun hoeven tikken ritmisch op het gras,
terwijl de zonnestralen vallen in een gouden plas.
De bomen juichen met bladeren in het groen,
en vogels zingen vrolijk in een melodie zo zoet en gewoon.…
De hittegolfkomedie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
195 De zomer is hier, dat is zeker en vast,
dus geniet van de warmte, zolang het nog past!…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De zon was al weken het zenit voorbij
de zomer nauwelijks halverwege
of de legioenen togen reeds
naar de winterkwartieren
Het leeuwendeel voer op bevel
van Caesar over de Eems naar zee
aanvankelijk was zij kalm
en gonsde het luchtruim
van ruisende roeiende riemen
en het hijsen der zeilen
dra echter stortten uit donker
dreigende…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Het groen dat in de zomer
zo dapper door het aardoppervlak brak,
is nu moe en trekt zich terug.
Het is geen vlucht, maar een diep berusten,
een overgave aan de bittere grond.
Er is niemand op het binnenterrein.
Alleen de wind die de herinnering
aan de warme haven met zich meedraagt
en eenzaam tussen de huizen blijft hangen.…
Half oogst, 15 augustus, OLV Hemelvaart
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
874 Half oogst, 15 augustus,
De nacht haalt het van de dag
haar laatste graanschoof valt
Inmaken, inhalen van de oogst
Appels worden in twee gesneden,
bruine pitten, melkvocht tonen zich etensrijp
Eva kan beginnen smullen
Adamsappels verleiden
d' Oogstmaand en haar getijden
Avé, vrouwenmantel beschut tegen de kou
Hemels varen boven de daken…
Mijn haat
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.242 Een mantel van purper had zij aan
En onder die mantel een kleed van rouw
Als het slepend gewaad van een weduwvrouw
En een kroon van robijn op haar lokken blond
En een bittere lach om haar trotse mond
En een levende slang om haar middel heen
Als een goudgroene gordel van edelsteen
Zij droeg in de rechter een zwarte staf
Daar sloeg zij de zomerse…
Lawaai
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.458 Zomers lang
Kamerbreed
Verdroeg ik het dol lawaai van de dwaas
Las de les van wachten op de schicht
Het bedwelmend inzicht
Dat ik niet langer verwacht
Tot ik val
In de modderkuil
In de oven die mijn knoken likt en slikt.
Het gemijmer zuigt kleur uit mij
De rijpe inval
De appel die bloost en lonkt naar mijn tanden.…
Weet je nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.147 Het was die keer dat jij me aankeek,
de wind door je haren,
maakte het herfstweer minder sober,
je ogen traanden, lachende tranen,
waardoor de wereld mooier leek,
en het werd zomer in oktober,
En niemand zou van me houden,
zoals jij dat kon,
en niets zou je weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
weet je nog...…
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 Cabanes eind oktober – grijs bruin oker groen
Een door nevels van vuurtjes versluierd seizoen
Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait
De barmhartige zon alle herfsttinten aait
De winterslaap nadert de kou is op til
De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil
Met de brandende zon van de bloedhete zomer
Het tempo de kleuren zijn…
Het huis mijns vaders
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.533 - De dagen hadden mij de vreemde vreugd gegeven
te weten, hoe een vlucht van grote vooglen hing,
iedere avond, in de teedre zomer-luchten
die zeegnend om de ziel der needre mensen gaan,
als de avond daalt, en maalt in avond-kleur de vruchten
die rustig-zwaar in 't loof der stille bomen staan.
...Toen kwaamt gij zacht in mij te leven, en…
De vluchteling
poëzie
3.2 met 8 stemmen
3.541 Zij kwijnde gans de zomer,
En stierf die zelfde dag.
Hij stapte zwaar en zwijgend
Tot voor haar sponde in huis,
En zegende de dode
Op 't voorhoofd met een kruis.
En over 't eenzaam huisje
Zonk 't duister van de nacht,
Totdat de nieuwe morgen
Er nieuwe rampen bracht.…
Aan mijn partijgenoten
poëzie
3.9 met 22 stemmen
4.497 --------------------------------------
uit: Van zon en zomer (1918)…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 een mooie, grote, stoere eik
staat aan de eeuwenoude dijk
in de lente met duizenden knoppen
die popelen om uit de tak te ontspruiten
en zomers: dan kun je het bloeien niet stoppen
weelderig blad, het is niet te stuiten
de herfst, guur en koud
maar stram staat de eik
geteisterd door regen en wind aan de dijk
de wind waait, de storm oogst…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 zij was de eerste die in de lente des levens
een zomer lang met mij was...
maar zij verliet mij
en zij verried de vluchtige tenten
voor het veilge vijandelijk dak.
ik heb haar vervloekt en veracht,
want zij liet mij zwervende gaan
alleen langs de wegen des levens,
maar naar haar bleef ik hunkren,
in welk bed ik ook lag.…
Goede oude tijd
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.411 Als het zomer was ging je
vaak naar een vakantiehuis
met het hele gezin
Of je bleef gewoon thuis
en deed daar leuke dingen
Lekker zwemmen, lange wandelingen
Vereeuwigd op vele foto's
Het zijn mooie herinneringen ...…
Paradijs.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
839 Als ik 's zomers in mijn tuintje zit,
zie ik het paradijs,
de bloemen kleuren mijn horizon
en boven mij de lucht
Daar kan je heel veel sprookjes zien,
een monster, of gezicht
na een tijd vervaagd de schim
een wolk op de vlucht
De vogels brengen hun jongen groot,
wat hebben ze het druk
dus zette ik wat water neer
ze drinken en ze baden zich…
De krokusjes
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.638 dijtjes,
Er eventjes zingerig bromt;
Uit hel daalt, omsomberd,
Oranjig, geomberd;
Van dagbreek naar zonsondergang,
Beglimpt door zijn vlerkjes
En deugdzame werkjes,
Om't goudstaafje gaat zijn gang;
Daar wrocht in zijn kelder,
Door donker, door helder,
Er kneedt en krabbelt mij voor,
Om al wat zal zoemen
Op duizenden bloemen
De komende zomer…
Maar in Vlaanderen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.753 De masten die des zomers van de verre einders naderen
En aan wier toppen kleurige wimpels waaien,
Zij trilden minder als het kloppen in mijn aderen,
Een brand, die voor de strijd of voor mijn lot weer op wil laaien.…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Zoals in licht en duister, eb en vloed, zomer en winter heeft
onze geschiedenis zich een weg gebaand. Nu is het de tijd
van belijden met ons hart op de juiste plaats. Op zandgrond
en rotsen hebben wij gestaan; toch radicaal gekozen
voor die ene baan. Smal is de weg tussen alles door,
leven vanuit ons hart in een tijdloos spoor.…
Februari
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.289 Daarbij zit dood op zijn gemak,
Gestoken in zijn zwarte pak,
De raaf hoog boven op een tak
En roept: Kras, kras,
'k Wou, dat het zomer was!…