5043 resultaten.
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 Voor mijn lief mag het altijd zomer zijn
de frisheid van de morgen die opdroogt
in het vroege zonlicht, dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om…
Ontmoeting
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.141 Plots doortrekken van de polen
Alle kringen huiveringen;
Reeds gezonken drenkelingen
Drijven uit hun onderholen
Los en zij bewilligen
In een doodse farandole,
Tot het schip moet stilliggen
Op hun saamgedrongen scholen.
Daar schokt mij herinnrings schrik!
Gij, gehate, kunt hier dolen:
Voor een maand verging uw brik.…
Nekpijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 vannacht
na een krap uurtje slaap
door mythologische goden
in de tang genomen
Atlas zat spieren los te snijden
Vulkanus hamerde een bijl
in de buurt van mijn achterhoofdsgat
de pijn was hels
hoe ik ook lag of zat
ik kon geen slaap meer vatten
en elk bewegen maakte mij
tot kotsen toe onwel
de uren duurden
en voor het eerst in tientallen…
Ante Bellum
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Doordringend in een oerlandschap van bos
En dichte jungle die ze met kapmessen doorkruizen
Staat de expeditie op visite waar gorillas lopen los
Nu oog in oog met hun vredig luizepluizen
Naar een pleistoceen van vis a vis vuur nog onverzoend
Ver voor een belijd van "in het zweet uwer aanschijns"
Voeren deze bamboesen terug, sterk denken doend…
Vandaag zijn we net als toen stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 We maken het leven los van ons
zetelen in alle rust, we staren zelfs.
We zijn op ons gemak, bij vlagen.
Hier zitten we samen langs de kant
in de berm van deze herkenbare weg.…
op de waagschaal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
505 in mijn oor trekt het stille aan
je hoort het in afwisselende kleuren:
zo ik de dag, zo de regen beleef
of een grijze lucht soms een dak schuift
over aanmoedigende geuren
mijn klok staat stil, dat doet hij al jaren
of verbeeld ik dat vaker, op 'n zeker moment
vraag me dan af, of ze mij nog kent
ik wil me het inzicht besparen
en laat dan los…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is koud en het wordt kouder in mijn mond,
zie het blad in de tuin de kiezels op het pad
aanwassend mos maakt veel los ik zag dat,
kouder dan gisteren is nu deze ochtendstond.
Net als de woorden ook uit mijn mond,
want alles is slechts een onderdeel
en no more, onderdeel van een decor.…
Carrousel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
429 levensklok
dreunt onverminderd door in
de carrousel van kwetsbaarheid,
in je ogen lees ik wijzers van
glittergoud om mijn gemoed
in de gevoeligste periode te
bestuiven, nog één stap te gaan,
ik raak je aarzelend aan, een
trilling raast door het berkenhout,
de wolken wijken, het tovert
zilveren voetstappen in het naakte mos,
het laat ons los…
Overwintering?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
393 met dromen vergroeid te raken
in de zachte kussens in de geurigste
contouren weg te duiken,
gedachten-vleugels, horizon van twijfels
zichzelf te moeten onderscheiden, pijn
in de wiekslag van hoop te verdwijnen,
groen in een malse ademteug laten ontluiken,
mens te worden in alles wat wel of niet gebeurt
die tijd wil ruiken zonder loos…
Wiede Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 wijde laagte
stormvloed vaagde
een landstreek weg
het zeewater kwam
helemaal tot Onderdendam
water sleurde alles mee
Reiderland werd binnenzee
kloosters, dorpen, borgen verdwenen
onder het slib wat losse stenen
eeuwen lang en eeuwen later
polderden Groningers het water
terug tot de norm
de Dollard in zijn huidige vorm
achter de zeedijk…
Een intieme beleving?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 genoeg om te mogen
oogsten uit de levensdromen, berusting
is vaag ritueel, dat op het laatste moment
net iets anders lopen kan , waar ik tot
in het laatste hoofdstuk hebt geloofd,
flakkert de wakkere vlam als laatste
groet van kaarsen die in eigen schaduw
in druipend vet opnieuw werden geboren
vanaf de jeugd te overleven om weer los…
Dankgebed voor de zomer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
558 die 't verstilde leven weer opwekt
Ik dank God voor de liefde
die met zonnebalsem de winter toedekt
Ik dank God voor de warme zon
die mild over ons leven schijnt
ik dank God voor haar helder licht
die de donkere wolken wegdrijft
Ik dank God voor de landschappen
die nu veranderen van uur tot uur
de merel en lijster zingen er op los…
Lange schaduwen?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
503 om een bronzen gong van een andere
morgen te laten luiden, een afgewogen
toon los van vooroordelen, een
dwingende klank die om een waardige
gerechtigheid schreeuwt en voortvloeit
uit alle kelen, die dat willen delen,
dat het schaduwen in het licht geketend
blijven is iedereen slachtoffer en verminkt.…
Onze nationale kijkdoos?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 Om voor iedereen los van
elkaar nog valt te onderscheiden?…
Lelieveld
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
523 Overal zien we je,
je raaskalt er op los
en het voelt als een onvrijwillige
inbreuk op de persoonlijkheid van de mens
die jij in het totaal niet kent
of misschien juist wel
en doe je dit omdat je bang van ze bent
Jarenlang al ben je zo bezig
met maar één doel
je wilt overal gezien worden
met je versluierde woorden laten zien…
‘Broccoli’ in m’n keel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 feestelijke liefhebbers
Ieder op z’n eigen wijze
Maar zo autenthiek
Zoals de dames uit Limburg
Bijna nog meisjes
Maar wel al met volwassen kinderen
Ze stonden vroeg op om te testen
Toen naar Songfestivalhoofdstad Rotterdam
Ze zijn vriendinnen vanaf hun 2e jaar
Nu hardwerkende vrouwen
Voor zichzelf, man, kinderen en baan
Maar vandaag even los…
Het einde der tijden nabij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 stoep konden zwaaien
naar hij of zij op weg naar 't laatste perk
behoorde u tot de groep
van isolement en lange dagen,
of de zachte helpende handen,
weinigen hoorden u klagen
al liep u op de laatste tanden:
het was roepen achter blinde wanden
het oude normaal was ziek
en op het terras moeten we daar
aan denken en in de toekomst
eerder los…
Flashback
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
572 school
De man, niet van la Mancha, maar Madrid
Wie kent hem nog, wie weet nog wie hij was
Die zoetgevooisde Don Iglesias
Hij scoorde millionsellers,
hit na hit
Ook jarig is Bruce Springsteen, bijnaam Boss
Die schreeuwt - en al z'n aanhangers doen mee -
Wel honderd keer
'Born in the USA'
Ik vind hem - sorry fans -
een total loss…
Op vakantie in eigen land
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
736 We waren op vakantie in eigen land
zijn we terug helaas en waarom
wat was er loos dan of aan de hand,
wel: we konden mooi weerom:
Het schermpje werd niet groen!…
De Nacht staat op
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
774 The day before The Night blijven we liggen
Een sleep-in als begin van ons protest
Als jonge nachtdieren tegen
de rest
In 't weekend immers staat
De Nacht pas op
We zien wel waar met wie of
tot hoe laat
Want zaterdag gaan alle remmen los
In Shelter, Westerunie, Patronaat
In Lovelee, Helling, Fluor, Annabel
De Nacht staat op voor…
Verfvuur (voor Gís Marí)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Maanden vele uren verder veegt hij
bezielt en trilt iets los
ziet zwijgend zwoegend gaandeweg het bos:
daar staat een kunstwerk, recht.
Wat er dan nog verder moet?
De race is immers - bijna nu - gelopen
de verf al ietsje uitgehard en nagedropen.…
Toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Ja, zei hij, in de bijbel staat dat de eeuwigheid in ons hart zit
Dus we zaten op één lijn, even
Toch zag hij het net even anders
en lieten we elkaar weer los…
BEN IK OUT, BEN IK UIT!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
513 :
de landkaart van Nederland
die ligt dan al klaar op tafel
met 48 stukken
ik kook water
zet rustthee en
eet een Mariakakie
ga gemakkelijk zitten
voel me comfortabel
en zet me aan de puzzel
sorteer de grenzen
aan de zee en aan Duitsland
België komt later wel
Maar voor ik het weet
heeft de slaap me beet
en laat ie me niet meer los…
Kain doodt Abel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 ik bladerde
langzaam door
het regenbogenboek
voelde dat mijn
vingers vochtig
werden ook de
kleuren namen de
grijswitte tinten aan
van vallende regen
uit het gebladerde
kwam een sterke
boslucht die zo van
de opgeschoten
paddenstoelen kwam
ik wilde even mijn
handen afvegen liet
de bladzijde los zag
ze in 3d snel groeiend
ze werden…
Setèngah mati
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Verdwaalde bestevaer in dubio
Sextant zegt noordwaarts waar
zich kust bevond
Doch thans doemt een kapseisscenario
De lichtkrans van de grootste
aller sterren
Is onze mata hari, oog der dag
Als kroonjuweel aan gindse hemeltrans
Schittert zij als de bron van alle leven
Vannacht liet zij ons sterrenloos verkwijnen
Ons planetarium op losse…
Witte ridder
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 A chantar m'er zingt o andiadys
jeugddroom van vroeger, mijn herinnering
ga nooit bij me weg, andiadys
Zachte apocalyps....een resumé:
de mens van g.a.i.a. is een motteteken
als dropshipper laat hij ons nooit meer los!…
Gevoelsrecensieverslag Concert Kapel OLVG Oost, 20-3-25, Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
473 De foto op het programma van
Bernd Jáhn en Mickey Wagner
voelt als 'n stralende, intense, innemende lach
't beloofd een overeenkomstig
muziekpodium te worden
voor piano en klarinet in de Kapel
klanken en kleuren in samenspel
laten zelfs geuren los van een muziekmenu
om van te smullen, zo om van te genieten
muziek de onlosmakelijke menselijke…
Kwetsbaarheid
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
325 Herfst - een kwetsbaar blad
in de wind, nog even maar,
dan is het voorbij
Het blad laat los zonder
haast, al wist het dat vallen geen einde
is maar een mild terugkeren naar wat het altijd al was.
De lucht vangt het op zonder oordeel, en even lijkt alles gewichtloos.…
Windekind in 't grotemensenbos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
262 O Viking in het grote dierenbos
de longen open, ren er maar op los
o nee!…
Wat ik niet zeg
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
352 Ik probeer het wel
elke dag opnieuw
je los te laten, je te vergeten,
maar je blijft, stil en hardnekkig.
Ik scherm mijn gevoelens af,
alsof dat kan.
En toch, wanneer ik alleen ben,
vinden tranen hun weg.
Tranen die ik verberg,
omdat ik geen vragen wil,
geen blikken die te veel zien.…