6348 resultaten.
Verglijding
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.920 De sleutel tot een nieuw begin
ligt veilig opgeborgen
De zandloper loopt de uren door
tot aan de dag van morgen
Tijd en ruimte gevlochten ineen
spoeden zich door eeuwige paden
Kosmisch gezien het rijk alleen
grenzeloos vlecht het zijn draden
Waar de aarde tolt zijn eigen baan
de zon schijnt jaargetijden
Dag en nacht, zon en maan…
Staren
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.683 hier, niet naar daar
alleen naar jou wie ik nu mis
je ogen, je haren, je lach
ik moet nu alleen nog maar staren
want morgen zal ik vergeten zijn
jouw blik, jouw haren, jouw lach
ze schieten voor mijn ogen
gaan weg en komen weer terug
ik mag nu alleen nog maar staren
niet kijken, niet lachen, niet doen
blijf in mijn blik tot de eeuwigheid…
Israël
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.925 Wie met één ogenblik het eeuwig heeft gegrepen,
Dit Heilig Land van Berseba tot Dan,
Zijn bergen, zijn steden, hier, de Jordaan,
De zonnezee, met zwarte en witte schepen,
Misleide God, als God misleiden kan.
Dit is een vreugd, die wanhoop zal weerstaan.…
Moeder aller dansen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
802 Eeuwig dansen de atomen
in hun eindeloze stromen.
Snel en licht, traag en zwaar
springen de dansers door elkaar.
Zij scheppen ons het licht, de wolken
en vormen de geest der volk’ren.
Brengen kleuren in ons hart
maar zijn ook vaak de bron van smart.
Doch, de dansers zijn de dansers niet
en wat je ziet dat is er niet.…
Rode Rozen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.808 Ik keer hem de rug toe voor eeuwig en altijd, hoeveel pijn
het me ook deed, ik was bitterhard voor hem maar vooral voor mezelf!…
Van vrouw, en veld en vrede
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.005 langzaam heen
over de schrale en kale landerijen
wolken omlijsten de schilderijen
scheef hangend aan verweerde steen
aan gebroken naaldhakken
aan ongepaste mantelpakken
De aarde, een trage vergane vrouw
droomt in haar dood van een adonis
en ontwaakt dan in een Kerstmis
gewassen in zilverwit en indigoblauw
vol vreugde en gedichten
vol eeuwige…
In de hal van mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
3.663 de streep, de scheur in de groene tegel
mikte ik op de spleet
van muur en pot en als de stuiter ertussen bleef
weerklonk de overwinningskreet
Ik was altijd wereldkampioen
want bij de beslissende worp
was het óf raak
of het moest opnieuw,
dan was er met mijn ijle tegenstander
iets niet in de haak
Zo’n avondje in de gang
leek een eeuwigheid…
mijn lief
netgedicht
4.4 met 94 stemmen
28.319 kom mijn lief ik kus je zacht
mijn wang tegen de jouwe
en wachten op een nieuwe dag
liefde is mijn lief vertrouwen
kom mijn lief
kom mijn lief ik kus je vurig
zodat mijn ogen in de jouwe
de weg weer vinden
mijn ogen zijn toch blauwer
kom mijn lief
kom mijn lief ik kus
je zacht en dan weer vurig
het is het lot levenslust
kan soms eeuwig…
Er is een Drent gestorven
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.315 Stervenden vrezen niet het sombere gaan,
al sinds begin der tijd, licht verdoofd
in kosmische eeuwigheid. Ze zijn gereed.…
Desdemona
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.280 Ach, konden wij teruggaan in de tijd
toen wij nog dwaalden in ons beider ogen
en blikken niet gekruisigd in mijn spijt
van tranen niet bestemd om ooit te drogen
Toen wij nog kansen raapten en bevlogen
beloftes deden aan een eeuwigheid
toen onze onschuld lag in onvermogen;
in naam der liefde trof ons geen verwijt
Het waren leugens die de…
Hoonte
gedicht
4.5 met 18 stemmen
10.965 Hier krijgt het ogenblik voldoende grootte
en achtergrond, een eeuwig open doek
voor de verbeelding van het paradijs.
-----------------------
uit: 'Hoonte', 1949.…
Luik-Bastenaken-Luik
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.189 Voor de winnaar eeuwige roem en eer,
de rest moet het doen met niets.…
in ons een zeker weten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.385 kom laat in deze stille nacht
ons dansen op de daken als
kat en kater; alle pracht van
heldere maan straalt daar alleen
voor ons; wij lachen over hen
beneden die niet vermoeden dat
het leven heerlijk, mooi zijn kan
en als wat steentjes op het water
zo dansen onze dromen tot zij
zelfs golven slagen in de hemel
kom laat in wens van eeuwigheid…
Credo
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.206 God, die ons achtloos verder telen,
Begaan in wellust en vervelen
Met heilge rust aanziet en duldt,
Door Uwe Zoon tot ’t eeuwig leven
Gekocht, en van Uw Geest gedreven,
Hervinden we U uit onze schuld.
-------------------------------------
uit: De zachte fluit (1927)…
Glinsterend Puur
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
2.198 onthullen
Geluk is zo zeldzaam mooi
Als een vlinder van fluweel
Zwevende vleugels zo teer
Breekbaar als stokjes kaneel
Dromen kleuren en geuren
Versmelting van jou en mij
Gevoel zo glinsterend puur
Maakt me zo kwetsbaar blij
In een zweem parfum d'amour
Naar nooit meer eenzaamheid
Jij vond en verbond je met mij
Een liefde tot in de eeuwigheid…
Het mobieltje van Descartes
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
679 De wereld beperkt zich tot deze tafel
en twee stoeltjes, waarvan één eeuwig leeg,
volkomen opgelost is zij, totaal geabsorbeerd
door de onrustige digitale schijnimpulsen
van haar druk en immobiel bestaan.…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen uit weleer
wat geweest is, is voorbij aan ons oog en oor
maar we kunnen het niet loslaten
tot een eeuwig…
VoorJaar
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.163 ruikend narcissenflirt
Geur van nieuw, de geur van bloem
Paars en geel, door opschietend gras
Een lijstertriller begroet de opgaande zon
Stil eendgekwaak op vlakspiegelend waterplas
Ontwakend de distelvink, gekleed in goudgalon
vijf uur 's morgens, geen geluid van achteloos mens
nergens gerammel, getoeter of geschreeuw op straat
laat het eeuwig…
stilte, een canon
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
710 overal rondom
verborgen
de stilte van het denken
als onderdeel van alles
in muren gemetst om nooit meer
neergehaald - bakstenen eeuwigheid
in plantgroene gemeenteperkjes
worteldiep verankerd in die klei
waaruit dan later die muren
overal rondom
open en bloot
de stilte na het denken
als hoogste doel van alles
in systemisch ruis op de…
zo anders gelijk
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.043 als ik niet ben gelijk jij wilt,
in jouw spiegel;
een bloem die eeuwig weerkaatst,
tot onophoudelijk bloeien bereid
raak ik verstild,
word ter plekke geplaatst
achter in de rij der verscheidenheid
zal je mij dan nog zien
als ik verdwaal in de tuin
van de verschraalde mildheid
ook mijn denken wordt vertroebeld
door ontkende geluiden…
Verder
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.725 Men zegt: wachten duurt lang
Maar het had nog wel langer gemogen
Nooit wil ik het naderend afscheid
We zijn allen door eeuwigheid bedrogen
Ik weet: we moeten verder
de weg gaan die voor ons is gelegd
Waarom lijkt de mijne zo eenzaam
Sta ik alleen voor dit gevecht
We zeggen: nooit zullen we vergeten
maar de waarheid komt met de tijd
we…
Gesigneerd
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
725 vol kinderen
die het angstige huilen schreven op
jonge en oude razernij
op de dode mond
van moeders en vaders en rondom de radeloze bomen
zwijgend bij elkaar
naast wapens, wonden en luchten vol lood
in één overschrijdend, bewoond
gebaar
waarom is hij zo ver af, zo nabij
mijn bedroefde ogen
als een vonk van bewuste
eeuwigheid…
Verstrengeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
907 met elkaar verbonden
Maakten ruimte in hun hart
Zijn engel was gevonden
Staand blijvend door hun liefde
Door duister en door licht gewaad
Versmolten zij hun zielen
Tederheid tot dageraad
De toekomst een waar paradijs
Vlijt neer als warme deken
Handen verstrengeld als hun bloed
In ‘t kind dat is neergestreken
Hun liefde zal voor eeuwig…
Verbroken stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 De dag verwerd tot een eeuwig durende nacht.
De getuigen werden de gevangenen van de dood,
dat ze dood wáren, ze hadden geen enkel idee.
Alleen de stilte, de stilte zwaar en groot.…
maan, o maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
751 blijft toch ieder kind
dat hem wel degelijk ziet
wijl iedereen al slaapt
met afgestroopt beddegoed
door het raam naar boven staart
waar het witte licht is
net genoeg kracht verschaft
om veel te kunnen dromen
en later groot en sterk te wezen
wie weet, zelfs een astronaut
gluurt nog door de gaten
van wat hem behoudt,
gescheiden van de eeuwigheid…
Dichtersvondeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.009 de dichter vaak als een
te bespuwen standbeeld
gehouwen uit woorden die
met naakte letters bekleed
zijn ziel te vondeling leggen
waarbij het gesproken woord
hem onbemind doch wel bekend
geen aantrekking op hem uitoefent
vanwege voorbij zodra geschapen
zoekt hij liever de eeuwigheid
waar geen ontkenning mogelijk
hem ooit terug doet keren…
Felix was blank met bruine haren en een zachte g.
gedicht
2.8 met 88 stemmen
28.854 bruine foto van ons allen aan de waterkant
gezeten in het gras, en daarop houd ik vlak
boven zijn hoofd, zijn verend haar mijn hand,
kijk met ZIJN toegeknepen ogen (onherroepelijk kleurenblind)
omhoog, je ziet de ouders en de kinderen en de zomerwind
die het gras scheef waait en in al die haren woelt -
je ziet dat ogenblik dat toentertijd nog eeuwig…
Oneerlijk is het leven
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.200 ander heeft niets
De ene is gezond
En een ander is ziek
De ene heeft liefde
Een ander kent het niet
De ene werkt zich kapot
Een ander hoeft dat niet
De ene heeft veel verdriet
Een ander kent dat niet
de ene zal vechten voor zijn leven
een ander doet dat niet
de ene is een vechter
een ander is dat weer niet
maar één ding is zeker
het eeuwige…
De luchten hangen vol dagen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.529 Ik, die te trots ben om te leven
In stalen palen enkle tijd:
Ik zal te moe zijn om te weven
Het pal werk van ene eeuwigheid…
En mijn lede armen moeten schragen
De buisende onmacht die me tart
Uit luchten, dreigend vol dagen,
Veel dagen hangend vol smart.
-----------------------------------
Buis: ruk van de wind, windvlaag…
ultraviolet
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.106 regenbui bij zonneschijn
als zij haar neus de deur uit steekt
de zon door de depressie breekt
zit manlief lijdzaam op zijn kont
ziet zon juist als een onweersfront
plots schuift zij steels haar man opzij
zij weet zijn bui gaat snel voorbij
als zij haar stormachtige lach
laat schijnen op zijn depridag
zij vullen elkaar`s stemming aan
om eeuwig…