6335 resultaten.
Er is een Drent gestorven
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.315 Stervenden vrezen niet het sombere gaan,
al sinds begin der tijd, licht verdoofd
in kosmische eeuwigheid. Ze zijn gereed.…
Desdemona
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.280 Ach, konden wij teruggaan in de tijd
toen wij nog dwaalden in ons beider ogen
en blikken niet gekruisigd in mijn spijt
van tranen niet bestemd om ooit te drogen
Toen wij nog kansen raapten en bevlogen
beloftes deden aan een eeuwigheid
toen onze onschuld lag in onvermogen;
in naam der liefde trof ons geen verwijt
Het waren leugens die de…
Hoonte
gedicht
4.5 met 18 stemmen
10.965 Hier krijgt het ogenblik voldoende grootte
en achtergrond, een eeuwig open doek
voor de verbeelding van het paradijs.
-----------------------
uit: 'Hoonte', 1949.…
Luik-Bastenaken-Luik
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.189 Voor de winnaar eeuwige roem en eer,
de rest moet het doen met niets.…
in ons een zeker weten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.385 kom laat in deze stille nacht
ons dansen op de daken als
kat en kater; alle pracht van
heldere maan straalt daar alleen
voor ons; wij lachen over hen
beneden die niet vermoeden dat
het leven heerlijk, mooi zijn kan
en als wat steentjes op het water
zo dansen onze dromen tot zij
zelfs golven slagen in de hemel
kom laat in wens van eeuwigheid…
Credo
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.206 God, die ons achtloos verder telen,
Begaan in wellust en vervelen
Met heilge rust aanziet en duldt,
Door Uwe Zoon tot ’t eeuwig leven
Gekocht, en van Uw Geest gedreven,
Hervinden we U uit onze schuld.
-------------------------------------
uit: De zachte fluit (1927)…
Glinsterend Puur
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
2.198 onthullen
Geluk is zo zeldzaam mooi
Als een vlinder van fluweel
Zwevende vleugels zo teer
Breekbaar als stokjes kaneel
Dromen kleuren en geuren
Versmelting van jou en mij
Gevoel zo glinsterend puur
Maakt me zo kwetsbaar blij
In een zweem parfum d'amour
Naar nooit meer eenzaamheid
Jij vond en verbond je met mij
Een liefde tot in de eeuwigheid…
Het mobieltje van Descartes
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
679 De wereld beperkt zich tot deze tafel
en twee stoeltjes, waarvan één eeuwig leeg,
volkomen opgelost is zij, totaal geabsorbeerd
door de onrustige digitale schijnimpulsen
van haar druk en immobiel bestaan.…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen uit weleer
wat geweest is, is voorbij aan ons oog en oor
maar we kunnen het niet loslaten
tot een eeuwig…
VoorJaar
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.163 ruikend narcissenflirt
Geur van nieuw, de geur van bloem
Paars en geel, door opschietend gras
Een lijstertriller begroet de opgaande zon
Stil eendgekwaak op vlakspiegelend waterplas
Ontwakend de distelvink, gekleed in goudgalon
vijf uur 's morgens, geen geluid van achteloos mens
nergens gerammel, getoeter of geschreeuw op straat
laat het eeuwig…
stilte, een canon
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
710 overal rondom
verborgen
de stilte van het denken
als onderdeel van alles
in muren gemetst om nooit meer
neergehaald - bakstenen eeuwigheid
in plantgroene gemeenteperkjes
worteldiep verankerd in die klei
waaruit dan later die muren
overal rondom
open en bloot
de stilte na het denken
als hoogste doel van alles
in systemisch ruis op de…
zo anders gelijk
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.043 als ik niet ben gelijk jij wilt,
in jouw spiegel;
een bloem die eeuwig weerkaatst,
tot onophoudelijk bloeien bereid
raak ik verstild,
word ter plekke geplaatst
achter in de rij der verscheidenheid
zal je mij dan nog zien
als ik verdwaal in de tuin
van de verschraalde mildheid
ook mijn denken wordt vertroebeld
door ontkende geluiden…
Verder
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.725 Men zegt: wachten duurt lang
Maar het had nog wel langer gemogen
Nooit wil ik het naderend afscheid
We zijn allen door eeuwigheid bedrogen
Ik weet: we moeten verder
de weg gaan die voor ons is gelegd
Waarom lijkt de mijne zo eenzaam
Sta ik alleen voor dit gevecht
We zeggen: nooit zullen we vergeten
maar de waarheid komt met de tijd
we…
Gesigneerd
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
725 vol kinderen
die het angstige huilen schreven op
jonge en oude razernij
op de dode mond
van moeders en vaders en rondom de radeloze bomen
zwijgend bij elkaar
naast wapens, wonden en luchten vol lood
in één overschrijdend, bewoond
gebaar
waarom is hij zo ver af, zo nabij
mijn bedroefde ogen
als een vonk van bewuste
eeuwigheid…
Verstrengeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
907 met elkaar verbonden
Maakten ruimte in hun hart
Zijn engel was gevonden
Staand blijvend door hun liefde
Door duister en door licht gewaad
Versmolten zij hun zielen
Tederheid tot dageraad
De toekomst een waar paradijs
Vlijt neer als warme deken
Handen verstrengeld als hun bloed
In ‘t kind dat is neergestreken
Hun liefde zal voor eeuwig…
Verbroken stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 De dag verwerd tot een eeuwig durende nacht.
De getuigen werden de gevangenen van de dood,
dat ze dood wáren, ze hadden geen enkel idee.
Alleen de stilte, de stilte zwaar en groot.…
maan, o maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
751 blijft toch ieder kind
dat hem wel degelijk ziet
wijl iedereen al slaapt
met afgestroopt beddegoed
door het raam naar boven staart
waar het witte licht is
net genoeg kracht verschaft
om veel te kunnen dromen
en later groot en sterk te wezen
wie weet, zelfs een astronaut
gluurt nog door de gaten
van wat hem behoudt,
gescheiden van de eeuwigheid…
Dichtersvondeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.009 de dichter vaak als een
te bespuwen standbeeld
gehouwen uit woorden die
met naakte letters bekleed
zijn ziel te vondeling leggen
waarbij het gesproken woord
hem onbemind doch wel bekend
geen aantrekking op hem uitoefent
vanwege voorbij zodra geschapen
zoekt hij liever de eeuwigheid
waar geen ontkenning mogelijk
hem ooit terug doet keren…
Felix was blank met bruine haren en een zachte g.
gedicht
2.8 met 88 stemmen
28.854 bruine foto van ons allen aan de waterkant
gezeten in het gras, en daarop houd ik vlak
boven zijn hoofd, zijn verend haar mijn hand,
kijk met ZIJN toegeknepen ogen (onherroepelijk kleurenblind)
omhoog, je ziet de ouders en de kinderen en de zomerwind
die het gras scheef waait en in al die haren woelt -
je ziet dat ogenblik dat toentertijd nog eeuwig…
Oneerlijk is het leven
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.200 ander heeft niets
De ene is gezond
En een ander is ziek
De ene heeft liefde
Een ander kent het niet
De ene werkt zich kapot
Een ander hoeft dat niet
De ene heeft veel verdriet
Een ander kent dat niet
de ene zal vechten voor zijn leven
een ander doet dat niet
de ene is een vechter
een ander is dat weer niet
maar één ding is zeker
het eeuwige…
De luchten hangen vol dagen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.529 Ik, die te trots ben om te leven
In stalen palen enkle tijd:
Ik zal te moe zijn om te weven
Het pal werk van ene eeuwigheid…
En mijn lede armen moeten schragen
De buisende onmacht die me tart
Uit luchten, dreigend vol dagen,
Veel dagen hangend vol smart.
-----------------------------------
Buis: ruk van de wind, windvlaag…
ultraviolet
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.106 regenbui bij zonneschijn
als zij haar neus de deur uit steekt
de zon door de depressie breekt
zit manlief lijdzaam op zijn kont
ziet zon juist als een onweersfront
plots schuift zij steels haar man opzij
zij weet zijn bui gaat snel voorbij
als zij haar stormachtige lach
laat schijnen op zijn depridag
zij vullen elkaar`s stemming aan
om eeuwig…
IJskoude
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
641 in hoger sferen
en declameert in de vreemdste talen
de prachtigste gedichten
Het telt niet
De schitterendste verten
verstijven in de koude
van een geforceerde lach
En de kou laat zijn sporen na
al vóór het nieuw leven
zijn intrede doet
Een geraas uit de ruimte
zal je stem doen verstommen
en je voeten doen vastvriezen
aan de eeuwige…
geboren in een stal.
hartenkreet
2.4 met 17 stemmen
2.601 Geloven het is voor eeuwig waar,
Jezus Hij is geboren voor ons allemaal.…
uit liefde, mijn lief
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 zelfs gepreveld
toen mijn stem schor
mij ten lange leste verliet
ik stom achterbleef
hier houd ik nu
de leegte bij het hart
vast ik de lange dagen weg
nog wat loze woorden te plengen
meer nog wat kond te doen
in dit heelal zonder
ik kijk naar de tijd die
rimpels trekt door mijn zee
het woelen allengs verdwenen
rest mij nog de eeuwigheid…
Haast niet
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
1.534 bederfelijke
weggegooid
Even douchen
neussnuitend proestend
heb ik angst
te verdrinken
Schone onderbroek
en sokken graaiend
mijn borstel
van het dressoir
Mee die cijnen
niet vergeten half zeven
het toilet
haal ik nog net
Een claxon roept
de tijd om
het gevoel
te verdringen
Staar ik nu wezenloos
door ramen
als voor eeuwig…
gekraamd in aardse elementen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.959 de lucht strakt blauwer
in een zinderende zon
schaduw krimpt tot
iel bestaan, de hete wind
laat je niet verder gaan
je vingers spelen met de tijd
op rotsen uit de eeuwigheid
je raakt ze strelend aan
met handen die verbanden
leggen in hun stil vergaan
je drukt je lichaam
tegen steen dat weet
en in structuur geen enkel
voorval meer vergeet…
SPROKKEL-ZOMER
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.998 Als een wolk van zalige ogen,
Uit het land waar 't eeuwig zomert
Opgevangen in de teerheid
Van matzilvren spiegels, hangt het
Wonder van de goude middag
Over winterzee en -stranden,
Aureool van weinige uren
Om de lichtheid onzer ogen...…
wind
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
971 steeds harder, ze wil niet weg, het zoete valt stuk en raakt bitter als ze doorgaat met verdriet
't Raakt niet, gaat met een boog om me heen, voel de tikken van de druppels als ze neerkomen op mij
Waarheen moet het gaan als het niet weet hoe, laat de wind de weg nemen zoals ze willen gaan langs mij heen
Neem me mee laat ze verdampen in de eeuwigheid…
adversarius (tegenstander)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.081 de potentaat der potentaten
zelfs zijn vriend de koning
moest wijken voor diens eer
o die bloedige ernst
macht verheft zich tegen macht
en heimelijk draagt thomas
het boetehemd van geitenhaar
wemelend van leven
hij week niet
toen de moordenaars
de kathedraal betraden
de leeuw besloot zich als een lam
te strekken naar het wijde eeuwig…