12814 resultaten.
Jasmijn leest voor in de klas
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
522 Zit ik hier ontroerd te wezen
zit een beetje trots te zijn
omdat Jasmijn heeft voorgelezen
uit dichtbundels geheel van mij.
Op school had ze verteld
dat oma gedichten schreef
dat ze ook boekjes hadden
juf benieuwd: vroeg waar ze bleef.
En zo ging Jasmijn naar school
met bundels in haar tas
stond later heel frivool
voor te lezen, voor…
Veranderen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 Zadel de wereld niet op
met wat je zelf kan veranderen
Jezelf!…
Leven in dit aquarium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 Uit de mensenwereld
heb ik me teruggetrokken -
Ik had het wel gezien,
Leven doe ik alleen nog
in dit aquarium, hierin blaas
Ik in de luchtbubbels
van mijn adem aan mijn medevissen
Diep doorleefde dromen toe,
Zoals alleen zij die kunnen lezen,
zoals alleen zij die kunnen verstaan -
Dromen die grenzen aan
en toch niets te maken…
mijn schip ligt klaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
649 de zon is daar
mijn schip ligt klaar
ja, dus varen maar
de mannen aan boord
hijsen de zeilen
lichten het anker
met wind in de loef
zetten we koers
in de richting van de zon
we varen nu heel snel
vijf knopen wel
trotseren hoge baren
we zeilen nu al uren
en het blijft maar duren
met het ontwijken van alle gevaren…
ik blijf altijd in je buurt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
666 Ik blijf altijd in jouw buurt
misschien zal je het niet merken
smaakt je hart wat bitterzuur
na het lezen van mijn teksten
Durf jij je nu al meer te uiten
na je menig peer te laten stoven
laat de weinige kansen toch ontluiken
om terug in ware liefde te geloven
Je ogen, mijn liefste, dienen om te kijken
je hart om te beminnen, alles aan…
Niet zo slim
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
553 Een smartphone is onderdeel van de natuur,
omdat geen enkel levend mens in staat is
om zo een ingewikkeld ding te maken.
Zoals een klompenmaker nog klompen maakt.
Een horlogemaker kan geen horloge maken
zonder de eerdere uitvinding van het wiel,
het idee van tijd en duizend andere zaken.
Wanneer het natuurlijk moment daar is,
wordt het onmogelijke…
LENTELIEDJE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.142 Daar zweeft de lieve Lente weer
Bezielend door de dreven;
Zij daalt als uit de hemel neer
En roept weer de aard ten leven;
Zij tooit alom de dorre baan
Met bloemen en met kruiden,
En waait van uit het zuiden
Ons zoete geuren aan.
"Daar komt de lieve Lente weer!"
Zo juichen veld en akker;
Ze is gul en vriendelijk als weleer
En zingt de…
Ik draag het mee (De Andes)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
737 Hoog in de lucht
Draagt de wind
Tranen van de Andes
Bereiken nooit de oceaan
Ik draag het mee
Lichaamstaal
Handen en voeten
De armoede kleurde
De tranen rood
En ik draag het mee
Nergens was het veilig
Op elke hoek loerden ogen
Ongelukken per ongeluk
Droefheid en frustratie
Ik draag het mee
Tranen mengen zich
Met het leven ten…
Snoepje van de Week
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Ik zie ze achter hun houten toonbank staan,
de vriendelijke winkeliers van vroeger.
Ik zie mijn moeder in de Rijnlaan,
lopend met haar trouwe, ouwe fiets,
kwaliteitsbewust uit winkelen gaan.
Van Albert hadden we nog nooit gehoord,
want Piet de Gruyter was voor ons het einde.
We genoten altijd van die zalige geur,
van zijn versgemalen koffiebonen…
Ome Pol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
928 Luitenant-Kolonel in het Belgisch leger,
was mijn peetoom en die heette Pol.
Hij hield van een borrel en
heel veel lekker eten.
Kortom oom Pol was groot en bol.
In het Luikse woonde hij met mamma's zus.
Keurig getrouwd en éne zoon.
Hun huis daar hing vol klokken,
hij vond dat heel gewoon.
In de kelder lagen flessen,
met etiketten óh…
Voedselschaarste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Golvend staan de akkers goudgeel graan
Weiden groen van melk en honing
Wie daar woont leeft als vorst en koning
Ja waarlijk hij heeft een rijk bestaan
Als nobel mens is ook zijn waardig streven
De aarde te bewerken naar ieders wens
Zijn gulheid kent dan ook geen grens
Rijke gronden is hij bereid aan de natuur te geven
Geen arbeid wordt daarop…
cardio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 ze brak die dag van
al die dagen dagverblijf
ze haalde aandacht weg van
al die blank gekleurde witte jassen
we spraken over gebouwen en gedichten
het dagelijkse uitzicht over Rotterdam
over de verborgen bacterie achter
de driedraads icd, het dagenlange wachten
we keken samen tennis voor ze weer vertrok
“bittere pillen slikken moeilijk…
Opgetogen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
562 Die wereldleiders zijn niet te benijden,
Al is de catering nog zo perfect
In Hamburg is er nauwelijks respect
De sfeer is daar inmiddels om te snijden.
Bekvechtend komt men niet tot een akkoord
In Hamburg valt geen opgetogen woord.…
uitgepierd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
541 op de kop borend
in een zetel zittend
droomde hij zijn victorie
met grote molen rijdend
reed echter een gegeven kwak
zijn karretje in de poep
van meet af aan
draaide hij het koffiemolentje
met pap in de benen
een snok eraan geven
om er op en er over te gaan
dat lukte hem niet meer
de pedaleur de charme
lonkte even nog met de mongolenwaaier…
‘Pour toi mon amour’
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 Traag nadert de nacht
de wereld wordt stil
een wolk streelt de hemelboog
zacht kleurend als gouden einder
de opkomende maan
strooit zoete herinneringen
aan het zelfgetimmerde bankje
tussen zomerbloemen
en mijn verlangen zucht
naar het lied ‘pour toi mon amour’
dat je voor me speelde op je gitaar
nog rakend
als een gevoelige snaar…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 de schommel
hij strompelde er heen
rafels aan het touw
hangend plankje scheef
twee verzakte palen
hij was nog een kind
veel ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend…
Sadist
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
633 Het martelwerktuig dat ik heb gezien
Bracht mij ook op een stuk of wat ideetjes -
Hoe men dat vroeger deed zijn leuke weetjes.
Best leerzaam, zo ‘n museum in Tallinn.
Bevestigd werd weer eens wat ik al wist:
Diep binnenin ons sluimert de sadist.…
Tableau vivant
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
571 Ik zie het water, ruik de aarde,
voel de koelte van de wind
die vanuit het woud der sparren
naar mij toe komt als een kind.
Tussen regenzwang're wolken
breken stralen zonlicht door
over zoden naast de woudzoom,
donker, zwijgend als tevoor.
Ik lees in wolken, wind en water,
in de sprankeling van licht,
weer de weide van de leesplank
die…
digi-taal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
675 licht gekruide smakelijke woorden
glijden bevallig van mijn board
ze kijkt er van op, blij verrast
die had ze in tijden niet gehoord
grijs, grauw, kleurloos is
steevast de discussie
geen romantiek, geen vrolijke flirt
het heeft wel wat van ruzie
vaak gaat dat zo, onbedoeld
geluk blijkt somtijds zuinig gestoeld
de onrust is thans weggeappt…
Een artefact van kunst en kalender
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 De mens is hier om enkel zichzelf
kom laat dus zichtbare levenslijnen
op koorden ook jouw voeten dragen
strek gerust je armen uit en loop
ken ons, ken dit zoekend evenwicht.
Achter noch voorwaarts, alles mag
als je stil blijft staan ben je nergens.
Waar wil je de morgen anders laten
van wat wij samen ervaren in het nu
dat is nu net het spannende…
O zee, die mijne lip doorkeent
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.101 o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen
waarin het volle licht van alle zonnen breekt;
zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt,
waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen;
o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe
maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen:
ik ben van zee en lucht…
Alles positief
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
694 roze is de kleur
van de bril
waar ik door kijk
een fout antwoord...
maar toch geef ik
die mens gelijk
want problemen bestaan er niet
er zijn alleen maar oplossingen
dus blijf ik weg
van mensen
die problemen maken...
bij elke oplossing!…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Wanneer een rotsblok valt,
in onze rimpelloze vijver.
Wanneer het licht dooft,
aan het einde van de tunnel.
Wanneer de zon verdwijnt,
achter de horizon.
Wanneer we niet langer vluchten kunnen,
vallen schellen van verblinde ogen,
sterven illusies,
nadert de dood,
of gloort,
o wonder,
het dagend levenslicht.…
Zoete watervervuiling
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
906 We maken overal een zootje van
Al hechten wij aan alle waterdieren
We lozen chemisch afval in rivieren
Maar troosten ze wél met een hoger plan
Die dieren voelen zich nu optimaal
Door coke zijn zij zo stoned als een garnaal…
Dat onverplichte grazende
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Ik moet wellicht nog vele reizen maken,
mag het ademen nog even niet staken.
Menige droom is nog niet uitgekomen
menige gedachte is nog niet compleet af
de tijd van gaan is nog niet mijn tijd en graf.
Ik mag nog menig glas water en wijn drinken,
nog menige maand en dag in tijd verzinken.
Met jou nog vele plaatsen en waarheden zoeken
in de…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld
met zijn knoestige stam, nu stug verweerd,
trekken groene jonge takken, onbeheerst
naar al die vreemd lokkende windstreken,
uitwaaierend en steeds verder reikend,
de oneindige horizon als gezichtseinder.
En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint
het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.
Op…
Koen Geens bij de koning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Koen Geens ging gezwind naar de koning
Sire: iedere Belg wil zijn woning
dat is hun probleem
een maag vol baksteen
en geef mij een mooie beloning…
Wonderwater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Water aan de kook brengen
is een opwindende gebeurtenis.
Elke avond beleef ik een wonder.
Mijn waterkoker wordt kokendheet.
Ik zie dolle belletjes ontstaan.
Water verdampt terwijl ik kijk.
Wat ijzig koud en stil was
is razernij geworden.
Zorgvuldig vul ik mijn kruik.
Ik poets mijn tanden.
Ik vul mijn glas.
Met wonder.
Met water.
Slaap…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 in de schaduw van
de tovertuin doemt
vergrendeling op
verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet…
kleine mysteries
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 nu het
virus blaffend
gaten in het
leven vreet
weten we
dat bomen
geen gouden
appels dragen
nu stemmen
verstarren
in monotone
virustaal
wekken we
ongeboren
woorden tot
leven
nu we
de wet op
de zwaartekracht
tarten
verheffen we
gewone
mensendingen tot
kleine mysteries
nu we
in de stilte
stiller
worden…