14989 resultaten.
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Echo’s uit een ver verleden
rafelen los als draden van een web.
Een opflakkering van onschuld,
vloeiend, van vloed naar eb.
Langzaam vervliegt de herinnering
aan jouw ogen vol vuur,
terwijl de tijd ongenadig wegtikt,
elke seconde, ieder uur.…
Deuren van de nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 Nacht verdraait zich stil/zwijgend
tot droom, raam naar verleden (mijn eigen?)
– letters voegen zich samen
tot leesbare woorden:
deze wereld en ikzelf -
wij zoeken waar
raad zich
nestelt,
terwijl de boom zich niet laat zien.…
De dans
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
358 *
Op het roerloze punt
van de wentelende wereld
vlees noch vleesloos
Nergens vandaan
noch ergens heen
op het roerloze punt
daar is de dans
Maar stilstand noch beweging
en noem het geen verstarring
waar verleden en toekomst
één zijn
Beweging van noch naar
stijgen noch dalen
zonder dat roerloze punt
zou er geen dans zijn
en daar…
Als, dan; en andere nonsens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
306 Als ik in de woorden van nu
het gelogen verleden lezen blijf,
zie ik niet waar de toekomst over gaat;
als ik die bril van het aangeleerde,
die verkleuring door wenselijkheid,
niet afzetten wil tegen inhoudsloze taal;
als ik mijn fantasie boven de realiteit stel,
mijn gevoel laat prevaleren,
in plaats van het verstand te waarderen;…
Mens sana
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.255 betonen
daar waart de wil in stilte van de geest
die onderhuids zich schuilhoudt nog het meest
in nerven en dendrieten en axonen
als stille dochters en volwassenen zonen
zich onderscheidend van
extremiteiten
die 't corpus dragen door voort te bewegen
niet achterwaarts - daarop rust vloek, geen zegen
wanneer de oude wonden openrijten
verleden…
De dagen die achter ons liggen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
264 En in dat stille nablijven van tijd
ontstaat een ruimte waarin ik zonder haast
kan ademen, alsof het verleden zachtjes zijn hand opent
en mij toestaat verder te gaan op een manier die nog even in mij blijft.…
Utrecht.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
195 moest mijn verstard eelt verplaatsen immers
de dag mag best eindigen in een luchtige zucht
ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen
en spoorde over het ijzer naar de plek die aan mij trok
immers de doorsneedagen werden saai en stil
in de stad van mijn voorouders kwam ik tot leven
en genoot van rijke schakering aan beelden
die het verleden…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Voor hem liggen dobbelstenen,
glad gesleten
door het geloof
dat een nieuwe worp
het verleden
kan herschrijven.
Buiten verplaatst de wind
het stof van gisteren
naar morgen.
De aarde bewaart zwijgend
wat mensen
proberen te vergeten.…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 De dikke schors getuigt van vele seizoenen,
getekend door de stormen van het verleden,
een levend pantser dat herinneringen bewaart
aan elke winter en elke zachte lente.
Omhoog reiken de jonge, buigzame takken
als open armen naar het oneindige blauw,
ze vangen het gouden licht van de ochtend
en dragen de belofte van frisgroen blad.…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
33 Zal de stad maar verlaten
jouw ademhart voelbaar in leegte
in al het onvergetelijke denken
elke stap is een herhaling
van wat niet meer tastbaar is
een dwalen door de kamers
van een gedeeld verleden
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnappen
de straten dragen nog je stem
in…
VERLEDEN
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.399 Een archeoloog in Geleen
had spit, en veel pijn naar het scheen.
Maar hij spit onversaagd
en hij kreunt noch hij klaagt,
al draagt hij vrij vaak steen en been.…
Verleden
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
967 vurige tranen heeft mijn hart gelaten
voor de liefde die me heeft verlaten
maar nu overladen met zonnestralen
zullen de sporen van die tranen mij niet verlaten
zodat ik zelf geen tranen zou veroorzaken
die ook leed, zouden achterlaten…
OP NAAR HET VERLEDEN !
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.150 Die LPF-lui zijn nog veel te goed.
Een oorvijg, wat verbannen criminelen ?
Waarom niet levend koken, vierendelen,
onthoofden, duimschroef, kielhalen en knoet ?
Terug naar schandpaal, brandmerk en schavot !
Het hakblok wacht, de nieuwe bijl is bot.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -…
Verleden
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.909 Jij was altijd bij me.
Jij was altijd in m'n hart.
Jij was alles in m'n leven.
Jij was mijn hart mijn ziel mijn leven.
Maar jij was veranderd.
Veranderd door die ene.
Veranderd door die gene.
Jij was mijn beste vriendin.
Bij jou had ik het altijd naar mijn zin.
Jij bleef bij me voor altijd
Nu heb je nog geen spijt.
Maar jij bent veranderd…
verleden
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.509 plaatsen waar ik niet meer kwam
waarvan ik dacht dat ze
voorgoed versleten waren
ze spleten mijn gedachten open
vreemd als oude bloemen
in kleuren die ik eigenlijk niet kende
van een tijdperk van bittere stilten
en mijn hand die ik nu steek
in verborgenheden van rijkdom
pluk ik de herinneringen
langs de bermen van heimwee…
verleden
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.667 Ik dacht dat het beter was om onze eigen weg te gaan.
Maar ik word gek van het gevoel dat ik voor je heb,
het is nooit weg gegaan.
Het gevoel dat je me gaf van speciaal zijn,
Je schaamde je nooit voor me,
dat betekent veel als is het klein.
De laatste keer dat we elkaar zagen voelde goed.
Je zei dat je me miste, je moet weten dat dat veel met…
Verleden
poëzie
4.2 met 5 stemmen
5.036 Ik zat toen heel stil te werken,
de boeken waren als zerken
voor me, ik wist wel wat
elk graf in zich had.
Mijn lijf zat daar in een kamer,
boomtakken voor het raam er
heenkropen en weer vervelend,
met groene bladen al gelend.
Mijn ogen zagen verwonderd
naar 't buitenlicht maar zonder 't
zelf te weten wat of
hun licht…
verleden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
519 pas na dat je kwam,
volgde een moment
dat ik niet vergeet
herinner het me pas
nadat je weg was.…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Teller van hartslagen en stemmen.
Grasgroene velden en helderblauwe lucht.
Een plotse losgedroomde nachtmerrie, een feilbaar geheugen.
De schemering valt en de brandende, pijnlijke zon komt tevoorschijn.
Het duurde te lang...
Overal glas, bloed en geschreeuw.
Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen…
Vertrouwen
snelsonnet
5.0 met 8 stemmen
1.122 In Bedum had het huisje van hun dromen
De aardbeving niet schadevrij doorstaan.
Beloftes werden makkelijk gedaan,
Al snel wist men zich door de NAM genomen.
Beloftes bleken toen al weinig waard,
Vertrouwen komt te voet en gaat te paard.…
Overal waar hij is
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
740 Wat is het verleden ?
De trein die ons brengt waar we
niet vergeten ?
Is Auschwitz
en naam, een vloek die van hem is
en die ik alleen herken ?
Of is hij iedereen die vermoord
in een droom een nachtmerrie kreeg
omdat de beulen
hun haat niet zouden laten zwijgen voordat hij voorgoed
verdwenen was ?…
Vluchten voor de pijn
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.613 Aangaan van de strijd
Maar wat ik ook doe
Waar ik ook ben
Ik neem altijd mezelf mee
Maar het ware gevoel
Dat is wat ik ontken
Nu zit de agenda vol
En stroomt het hoofd over
’t wordt nu tijd
Dat de achtbaan gaat minderen
Pijn en verdriet gaan voelen
Zal ik nu niet meer verhinderen
Kiezen voor ontkenning
Is zo snel gedaan
Het verleden…
Vrij
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.502 Ik sluit het verleden, dicht moeten die deuren.
Het gaat me ook wel lukken,
dat weet ik zeker dit keer.
Ik zal voor niemand meer bukken,
het overkomt me niet weer.
Mede dankzij hem ben ik sterk.
Ook familie en vriendinnen,
en geweldige collega's op het werk,
zorgen ervoor dat ik dit zal overwinnen.
…
Ik wou dat ....
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.155 uit…
Ik wou dat hem niet hoefde voelen
Dat ik hem niet hoefde te kussen
Dat ik niet in zijn ogen hoefde te kijken
Ik wou dat…
Dit één grote nachtmerrie was
Een nachtmerrie waar ik elke minuut
Wakker kan van worden
Ik wou dat ik je al mijn liefde kon geven
Maar ik zit opgesloten
In zijn spel
In zijn gedachten
In zijn daden
In mijn verleden…
Glimlach als zonneschijn
hartenkreet
4.7 met 30 stemmen
2.386 Koud, door verdriet uit het verleden,
dat je slechts moeilijk los kunt laten,
het raakt keer op keer je zelfvertrouwen,
waardoor je soms jezelf gaat haten.
Door welk dal je nog moet gaan,
ik zal er altijd voor je zijn,
mijn hand, schouder, hart of rots,
mijn woorden en glimlach als zonneschijn.…
woest
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
1.824 meer die lacht
maar gister was de dag
dat ik wakker geworden ben
dat ik ben ontwaakt
en mezelf met al mijn zwaktes ken
mijn gevoel was daar
ik heb het zelf gevoeld
het was angstig, maar niet naar
het was zo bedoeld
ik ben van plan te klimmen
zonder door diepe dalen te gaan
ik wil opnieuw beginnen
vandaag, welteverstaan
mijn verleden…
Helga
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.766 Freya, jij bent niet belast door dit verleden
en bent niet getrapt in deze opgezette val;
trouw zijn aan jezelf is ’n betere reden
dan zonden vermijden, want die zijn er al.
Laura is echter een geval apart:
vanuit de verte biddend aanbeden
door Petrarca, heeft zij, onwetend, hem getart
en uitgedaagd haar heiligdom te betreden.…
Een bekeken zaak
netgedicht
2.2 met 26 stemmen
17.031 krijsen wel verstillen-
Zo bleek de samenwerking al snel een goedlopend behagen
in bandenlucht gezwets, tijdens gesmeerde bliksem reparatie
terwijl de nieuwste modellen als broodjes werden weg gekletst
Nu rest nog een foto van die gelezen tijden en oude van dagen
blitse karren werden oude knarren gewezen op blaagcombinatie
die naast verleden…
PRAAGSE ZOMER
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.189 oh, ik haat dat commerciële
dat verplichte en zovele
de terrassen met te dure glazen bier
plaatsbewijzen om te bidden
of het God ook wat kan schelen
dat de mens voor ’t geloof komt of ’t plezier
zelfs de armoe van de schrijver
in het kleine gouden straatje
moet voortaan betaald met duidelijke munt
waar een blik in het verleden…
Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.111 Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet
Gillen door 't woud, als toen mijn arm de knots,
Moordend door steenklomp, met machtige bots
Op 't hunk'rend roofdier, bloedig voedsel, smeet;
'K voel mijn verleden, toen 'k, druipend van zweet
Na donk're worsteling in holle rots,
'T bedwongen wijfje - vroegste mannentrots -
Hijgend van…