7480 resultaten.
De dagvorstin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
416 de dagvorstin kust me wakker
ze oogt winters in de morgen
voelbaar ingeboet aan kracht
schijnt ze uit volle borst
laatste bladeren zoeken naarstig
houvast om hun trouw te offreren
aan hem die hen voortbracht
kleurrijke herfst ligt ondergedompeld
in een zee van ijskristallen
witte walm steekt af tegen de dageraad…
OKTOBER
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.557 Alleen de mussen pikken zenuwachting door
in het korte gras, alsof het winter wordt.…
Genieten zonder spijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 buiten sterft de herfst
in een oogst
van vurig rood
binnen pluizen
witte vingers naar
de waarheid over dood
nog smeult het leven
van vlammen
die ooit loeiden
toen jaren
stoeiden met de tijd
in genieten zonder spijt
buiten nadert winters wit
binnen staat de urn met grijze as
alles wat er van jou over is…
Herfstbladeren.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
785 Ze voelen, dat de
winter gaat komen.
Ik laat het bos alleen
en ga ontroerd weer heen...…
Op een blanco vel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 zacht vallen vlokken
haken in elkaar
tot dromende gedachten
die woorden verwachten
uit de onuitspreekbare
taal van stilte en rust
maar vlaagjes wind
verwaaien al de
ijle tonen van kristal
wit danst fel
een eigen symfonie
in bedekte klanken licht
tot een schitterend
winters vergezicht
op een blanco vel…
Smeltende kristallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 ik voelde
dat je ontdooide
hoe warmte je hart ontplooide
zag de
laatste vlokken vallen
sterven in smeltende kristallen
ogen helder door een klare lucht
je lach lengde de dagen
vogels vlogen in v-vorm terug
nam je koude hand
in het voorbij zijn van de winter
ontdekte lente op het land…
't Nieuwjaar! Och! 't Is altijd 't oude
poëzie
4.0 met 2 stemmen
5.638 't is altijd 't oude:
zitten beven van de koude;
dan, deur slijk en moze gaan;
later, in de zonne braên;
als het zwijn zit in de kuipe,
't keerske brandt al in de puipe;
en, van zo de winter fluit,
't keerske is dood, en 't jaar is uit!
---------------------------------
uit: Jaarkrans (1893)…
Elan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
540 Men legde wegen
naar de horizon,
bouwde torens
in de wolken
het geld stroomde
in de vaart der volken
Er was een tijd
dat alles zo maar kon
het tijdperk verdwaalde
en de horizon is verdwenen
‘s winters werd het te heet,
kleur nam de benen
het ei van Columbus leunt
op een nieuw elan
van duurzaamheid, verbondenheid
op handen…
In luchtige frequenties
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 vandaag
het eerste licht
dat danst dit jaar
warmte opent
verborgen dimensies
in luchtige frequenties
schalks
bloeien ogen
gekleurde bogen aan contact
onbedekte benen
flaneren in onzeker wit
langs wat zij hebben gemist
zonnen is puur feest
wij zijn een winter lang
niet in het echte levenslicht geweest…
Kleur Contrast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Want
gaan ze hun witte
winter lichamen opbruinen
of
komen ze gebruind terug?…
Vol jeugdig gekwetter
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 ik woon
in de kruin
van mijn boom
overzie met trots
de heerlijke stek
vol jeugdig gekwetter
geen monument
maar wel erkend
door het bos
heb gebogen en
in opkomen weer
naar hoogte gereikt
twee keer een
gele stip van hakkers
ze konden mij niet pakken
rond mijn stam
bloeit lente reeds
de winter is niet langs geweest…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 is vandaag
als stilgevallen
Geen grote aantallen
auto's, geen motorlawaai
alleen kinderstemmen
die een glijbaan maken
winters genoegen
de zinnen verzet
louter sneeuw
dat
wil kraken
De wereld
is vandaag
bedekt met vrede
Oorlog, strijd en ruzie
een dag lang
ver van m'n bed.…
schaatsen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
607 ijzers krassen het ijs
de beide benen slaan
mijn gebonden geest
diep in het denken
glazig water en mist
spiegelen de omgeving
als heldere beelden
in mijn gedachten
luchtbellen kijken
doordringend strak
genadeloos zuiver
in mijn ziel
op die plaats
ontmoet ik jou
met rijpe rillingen
in winterse woorden…
Een zekere oogst
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
470 hij lacht
hem wacht
een zekere oogst
zijn winter scoort
als lente in het
ochtendlengen gloort
heb uw
vijand lief is ook
zijn bestaansadvies
nog zijn de mensen
bang voor hem in al
een levenslang samen
omarm wat niet
te ontlopen is geef
je schaduw een gezicht
ook hij is
aangedaan als wij
alles maar laten gaan
samen verder…
nooit geweten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 de zoetigheden op mijn brood
zijn uit de scherpste sneden
van het lijden geopenbaard
als zinvol en leerzaam
ik had dit nooit geweten, nee
er bestaan geen winters zonder kou
geen oevers zonder kade geen
leven zonder waarde
maar als ik de buitendeur open
en een gulle wind met een kansrijk
verhaal die dan de tijd in mij onthult, wie
zegt…
XLIV - sint nicolaasga - 1931
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 verlaten zielen
dwalen door het rietland -
woorden ontregeld
de wandelende
tijd gemeten in jaren
drank en geschriften
ook bredero dood
voorbij voorbij voorgoed voorbij
een spook in zijn hemd
het hof van fado
een sluier over verdriet
portugese wijn
dennen in het bos
ongemerkt gaat de herfst
in winter over…
neem me mee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 neem me mee
maar breek me niet
mijn hart sombert
als een winterse dag
de tijd draait
traag als een tol
mijn hoofd stapelt
steen op steen
geen glimp vangt het op
van wie ik ooit ben geweest
neem me mee
maar breek me niet
haal de deksel af
van de grote put
alles valt op een
onbereikbare plaats
neem me mee
maar breek me niet…
herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 De strenge winters.
De overstromingen dat de mensen
tot hun middel in het water stonden.
In onze leefkeuken luisterde ik als kind
naar al haar verhalen.
zij het met een half oor,
want dat was vroeger
toen de wereld nog niet meer wist.
Intussen waren er computers
en satellieten.
Kon er nog iets misgaan?
Ja, dus.…
Digitale groetjes, voor die, die en die
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Ik doe even een groetje
In het gedoetje
Dat winter heet
En natuurlijk het moetje
Van het voetje
Dat binnen blijft
Maar binnen die gedoetjes
Dus digitale groetjes
Van mij, dat ‘t beklijft
Doe dus ook digitale groetjes
Binnen uw gedoetjes
Dat u het weet, niet vergeet!
Jan Jacob Krediet van den Bos
Dichter van de Jordaan 2021…
Huidhunker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 nu de nacht zich ontvouwt
zal ik je ondergaan
als een vlinder in zijn liefde
liefde van een dromenvanger
en de lange zoektocht
naar nieuwe letters
nu je mijn huid verlaat
valt het witte doek
sterft het applaus
raak ik je zonder spiegels kwijt
huidhunker een killer
winter verlangt naar lente
hoe vermijd ik deze meligheid
ik wil…
VOORJAAR
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
576 het voorjaar klopt op
de deur van jonge lente
ik ben er klaar voor
de lente kriebelt
op de rug van het voorjaar
want daar zit de jeuk
behoedzaam schuiven
sneeuwklokjes en krokussen
winter voor zich uit
dappere kopjes
tarten de verlate vorst
maak dat je wegkomt
vliegjes vragen in
het nog prille voorjaarslicht
elkaar weer ten dans…
Verwaaiende gedachtes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
403 Tijdens de laatste hondenronde
onder een bedekte sterrenhemel,
sloffend door het natte gras;
over water als de wind er is,
in de winter als je sneeuw vindt
in jouw vlindervriendelijke achtertuin;
tegen het indutten aan,
gezeten op een plek in jouw leven
met diffuse focus op een oppervlak.…
de meerkoetsuite
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.107 ik open de poort
en de meerkoet blijft liggen
in het wak bij de boot
met witte snavels
over eieren lopen
op het kale vlot
een constant gepiep
van droge kogellagers
waterkipkuikens
voor een feestvogel
is er geen betere kooi
dan een zomers park
het is nog donker
er zwemt een meerkoet voorbij
op weg naar het werk…
lusthof
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.691 de mooiste hof
die ik niet ken
breng jij mij
dichterbij
ik zomer in
je sterke arm
de liefde zont
en zint mij warm
jij kust ik lust
er pudding van
ik proef en hoef
niets anders dan
het fruit dat uit
jouw gaard ontsproot
en ‘s morgens rijp
rust in mijn schoot…
Echtscheiding
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.279 glazig glijdt ijs over mijn
wang, druppelt naar een
zee, spontaan dichtgevroren
in volle zomer
tranen van vloed waaien
over mijn strand van
ontgoocheling, jij brengt
met golven van woorden
wat eb naar me toe
allang vervlogen
windstoot doorprikt
nog altijd mijn
drijvende wolken . . .
tot snijdend hagel…
seizoenen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.258 Met blote, zongebrande benen
stapt ze door de zomer
naar een roestig bruine winkel
voor kousen die glanzen
en haar laten dansen
ver voorbij midwinternacht.
Als de ochtend gloort, groet
zij met een zwoele lach
de lente, die de liefde
in manden vol met zoenen,
zoet en zacht als dons
voor haar heeft meegebracht.…
Paaltje in de wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
693 Nachten overvallen mij op zomerse dagen.
Eén grote wazigheid in mij,
waar ik verdoofd ben.
Al die andere mooie dingen in het leven,
kan ik niet zien.
Het zou te moeilijk zijn voor een paaltje in de wind.…
Inspiratie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
720 Het huis heeft gekalkte kamers
breekt in splinters altijd
zelfs zomers woont er bij
tijd en wijle een dichter
hij belt nooit en zingt nog
minder in de geheimzinnige
afstand openen zich blauwe
luiken als een muze ontlokt
zij zijn gedachten buiten
ver van waar bestendigheid
de dag kan bevlekken…
gele vlekken
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
784 de stilte
waaruit een zwaluw vliegt
draagt bolle buiken
zilvervissen knipperen, velden
bewegen en met een verziend oog
wuift het zeewier over mijn schouder
het huis, leeg van zomer
verzamelt de vlinders van de dag
ik waan me Van Gogh
en schilder zonnebloemen met blinde handen
uit het licht…