Alle inzendingen over aarde/water/wind

27292 resultaten.

Sorteren op:

Het eigene

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 880
Ik ben voorbij het water, het lome, groene water, de bomen ruisen heupwiegend hun avondlied, en ik, ik zing en dans mijn eigen ballet. (1988)…
Jaap Pijper15 december 2005Lees meer >

Vakantie-ontmoeting

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
In verheven stilte, als een door de zon beschenen blad dat zachtjes neervalt op het water van de Lahn.…
René Roumen24 november 2014Lees meer >

't Is nu de kentertijd

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.609
't Is nu de kentertijd dat de vrouw naar nieuw levenswater glijdt; diep water, waarin bare' als Bergen klimmen; wijd water, en ver aan de verre kimmen verwaast vredes zacht-bloeiende kust. 0 Maatschappij, gij zee, die kent geen rust, uit de luwe kreken van het verleden zwemt de vrouw naar uw ruwe machtigheden.…

Bezit

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 666
De aarde bezitten. Wat is dat eigenlijk voor een waanzin? De lucht bezitten. De lucht? Ja, het luchtruim. Water bezitten. Water? De regen? De rivieren? De zee? Ja. De door dezelfde mens vervuilde regen. De door dezelfde mens vergiftigde rivieren. De door de mens tot een plastic soep gemaakte zee.…

Herfst in de lucht

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Het is 20 augustus Een zomerdag die met de herfst vrijt Orkaantijd Schoonvegen van de gehele aarde met minachting van de zwaartekracht Nijd Orkaanwoede Woedend schudt de wind de kruin van de notelaar in onze tuin Hevig, nat Een verzopen bloem ligt op een noot op het pad Modderige kattepootjes volgen mekaar in huis tot op een zonnig plekje…
Chris Melsen25 augustus 2004Lees meer >

aankomst

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
geen weeklacht toen ze afdaalden naar het diepe water een litanie slechts van monotoon zacht geprevel een offerande aan de zwarte hemel water van de dood geen weeklacht in de wildernis toen bomen braken een ritueel slechts van buigend barsten naar het diepe water toen ze afdaalden naar de krochten van hun ziel…

Kiezelwier

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
is een microscopisch ééncellig dier in zout en zoet water leeft het hier als een heel klein mosseltje doet het dier zijn schelp op een kier om voedsel uit het water te filteren diatomie is een andere naam voor kiezelwier is het water schoon zoals de Beetserplas dan vermeerderen kiezelwieren zich ras tot zulke aantallen dat wij ze zien…

Paradijs.

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 839
De eerste regels van de katachisme in mijn jeugd was: Waartoe zijn wij op aarde Om hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn. Ook ik heb als vriendje mijn computer maar wat als we helemaal geen energie meer hebben. Kunnen we dan toch van de zon leven?…
Anne Marie3 januari 2010Lees meer >

De pracht van het leven

hartenkreet
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 924
Kijk naar een naar hemel reikende tak waar dit loof gezelschap krijgt van bloesem, vrucht en geniet van elke vorm van vrijheid door zich te laten meedeinen op golven van een wind Ontwikkelen en ontplooien in bijzijn van licht laat staan dat ze onmiddellijk breken of vallen.…
CB5 augustus 2021Lees meer >

Waarom ik zoveel van jou hou

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Hoe uitnodigend en warm jouw hart is waar ik elke keer weer kennismaak met het licht van de dagen en zachtheid van de dingen, het helder water en de aarde waar het leven heeft ontkiemd Voortdurend veranderend, maar allerminst veranderlijk; een verrijking in mijn bestaan.…
CB9 juli 2022Lees meer >

Koester elk moment

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 340
De wind streelt bomen en bladeren met een tedere onzichtbare hand en weeft zo een lied dat zingt van harmonie tussen mens en land. De aarde opent haar armen en schenkt haar overvloed zonder bezwaar: vruchtbare gronden waar bloemen bloeien en bomen rijzen, recht en waar. velden vol goud, bossen diep en geheimen in de schaduw van het groen.…
CB7 juni 2025Lees meer >

De bergwerker

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Dies duncket hem der aarden schoot, Verwandelt in bloemighe dreven, Dies siettie met goud ende roosenroot Omgeven zijn jeugdig leven. Daar schieten op eens uten diepen grond, Der wateren woeste golven, Die hebben dat blide herte terstond Met al sire hoope bedolven.…

Honing en Zwavel.

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Hij schopt naar de kip die voor zijn voeten loopt En drinkt het koele water uit de aarden kan Die hier al eeuwen hangt. Hoe eenvoudig dit beeld op het neerhof, Haar blanke hals, een stukgeslagen bloesem. Zijn zwart ligt uitgeveegd over haar buik, De aarde onder haar zijn land en drek.…
vogh20 februari 2006Lees meer >

Herman Gorter

poëzie
3.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.817
een golf, een vlam, een stromend stuk natuur, blinkend als water in de zomerdag. nooit, sinds ik hem zag, zag ik nog een man wiens wezen zo bezielend overkwam tot in zijn blik, zijn praten en zijn gang. een rechte beuk, ook toen zijn einde kwam.…

je verstand stond stil maar dat was niet erg,

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
tussen de sterren, wel te verstaan) en toen kwam er een ruimte-schip en dat bracht ons in no-time naar de aarde terug en borden en gla- zen rinkelde...alles...en ik...…

sinusoïdaal bestaan

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 759
oeveren binnen het afgeronde van de pot mezelf daarbij vergeet binnen de biotoop van mijn huis ik zou me ook kunnen laven in wat vers water en me versterken met wat voortbrengselen der aarde maar het vergeten van de geest is waar het me om gaat de Yucca is een plant, in een kamer, is een kamerplant zoals ik wijdbeens vernielzuchtig word…

Over de steile heuvels

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.085
Over de steile heuvels vlokken schapen een colonne koeien probeert een wolk voor te blijven die zijn reusachtige schaduw op het gras achter zich aan trekt over een slobberweggetje klim ik, een emmer in zichzelf klotsend water, de heuvel op het land afduwend zoals vanuit een vliegtuig de wereld langs een diagonaal wegdrupt een slinkend stuk…

Spiegelbeeld....

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
De brug vertelt zich in spiegelbeeld Het water waarover de turf ......verscheept Er wordt niet verheeld dat armoede is als turf het hoofd... nauwelijks boven water.…

De overkant

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
Starend naar de overkant lijkt de rivier oeverloos hoor je alleen het water zonder ophouden stromen een sprong met ogen dicht brengt het koude water een tijdlang tot leven in één keer onder water tot aan de overkant dat is het heilig streven maar of het lukt weet alleen de rivier…

ik en de rest

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Ik en te vol, de kleine aarde draait door. De kleine aarde, ik en het welbehagen. Het mannetje viert kerst, mag om de vrede vragen. Het vrouwtje sleept hem door de eenzaamheid heen. Want vrede op aarde, maar vrienden heeft men geen. ik en het welbehagen, de kleine aarde blijft zijn bewoners dragen. De kleine aarde, ik en de rest.…

WISSELSTROOM

snelsonnet
2.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.084
De Amstel stroomde naar het IJsselmeer, maar nu men meer zoet water nodig heeft omdat de droogte veel problemen geeft, komt Waterstaat pijlsnel in het geweer. Stroomáfwaarts of stroomópwaarts, één pot nat, want Nederland is toch volkomen plat.…

Wolken

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 844
Wolken drijven vloeiend Langs de blauwe lucht Niet wetend waarheen Wolken samen of alleen Gedreven door de wind Wolken als plukjes watten Rafelen ze zich uiteen En pakken ook weer samen Het spel van de wolken Niet wetend waarheen Wolken ver langs de lucht Donker kunnen zij verschijnen De aarde wordt zwart gekleurd Het moment van verlatenheid…

Gedicht

gedicht
2.5 met 157 stemmen aantal keer bekeken 77.129
En laten de vrienden snel verouderen, worden tot waardevolle verhalen, en die meter aarde is slechts vruchtbaar waarop wij gaan. ------------------------------------------------- uit: 'Een standbeeld opwinden' (1952)…
Remco Campert30 september 2025Lees meer >

herfstgeluk

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.127
de wind die tussen de bladeren hijgt een warme damp die de aarde ontstijgt ik maak met mijn vingers een kijker het geluk kleurt alle beelden rijker ontelbare druppels lekken van bomen na-nat terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
tim balthazar11 november 2003Lees meer >

Moeder

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.873
U bent de wind onder mijn vleugels De kurk waar ik op drijf Mijn rots ook in de branding dat staat buiten kijf U bent me oh zo dierbaar Staat altijd voor mij klaar Ik kan u echt nooit missen u bent mijn bemiddelaar Moederlief, u bent bijzonder uniek op deze Aard' u baarde elf kindren en bleef voor niets gespaard onze vader was ook…

CONGRESGANGER

gedicht
3.7 met 64 stemmen aantal keer bekeken 16.151
Ik was daar in het bezige gezelschap van mensen, aangegord tot het verbouwen der samenleving, en ik zag hen doende, bouwmeesters, metselaars en timmerlieden, en boog het hoofd en zocht de fundamenten, nieusgierig en bezorgd; ik vond alleen mijn beide schoenen die daar eenzaam stonden ergens op aarde, ik vernam als wind het reppen van de vele…
Maurits Mok15 september 2023Lees meer >

Verglijding

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.920
die ritmisch in elkaar over glijden Rustig stroomt het leven met de wind als een vloeiende beweging in elkaar De tijd glijdt verder en ontspint zichzelf voortstuwend jaar na jaar…

Achtergebleven

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 748
Verwaaid door de wind alleen achtergelaten op de verlaten akker. Het vergeten kind gebleven toen de panfluit uit Hamelen vertrok. Maar in haar handen droeg ze het zwaard Indural het scherp veelzijdig snijdend wapen van het woord. dus zou ze nimmer eenzaam zijn.…
Chatfant10 april 2008Lees meer >

Het rijp omlijst de bomen...

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.180
en dan een regen van rijp aflekt In deze oase van ijzigheid laat koning winter de aarde weer vullen met zijn sneeuwwitte schoonheid Een gevoel van winters heimee bekruipt mij Heerlijk om de wereld weer omlijst te zien in het rijp……

gekraamd in aardse elementen

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.959
doorvoelt met huivering het deelt in grootsheid en in macht de pracht van wat geschapen is nog voor de mensheid ooit van leven wist je ziel is thuis in het huis waar zij geboren is, gekraamd in aardse elementen en afgezet in deze sedimenten…