5935 resultaten.
een eigen rol
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.076 Je snapt nog niets van alles om je heen,
maar ach wat geeft het tijdens spelen
Dat weet vast iedereen.
tenslotte zijn er velen.
Dan opeens behoor je al te weten,
hoe alles hoort te gaan.
Niet meer knoeien tijdens het eten,
van de soep of een banaan.
Opeens lijkt er een poel
te zijn ontstaan zo om je heen.…
ik zocht een meisjeshart
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
2.013 ik zocht een meisjeshart
in jaren die vergaten hoe
het leven was, nu speel ik pas
en weet je blonde haar
je ogen zo apart dat twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je verder stikken
we zochten bloemen…
Plat gecomprimeerd
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.384 ding tegelijk
en vrouwen kunnen daar eeuwig over treuren
of over kleine dingen beginnen te zeuren
maar mannen kunnen maar één ding tegelijk
Mannen zien vaak langs die kleine dingen
trappen ongemerkt lomp van alles plat
fanten in porseleinkast noem je dat
ja, mannen zien vaak langs de kleine dingen
Mannen zijn van die vreemde snoezen
spelen…
drift spelend in een strakkend blauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.124 Vlokken stillen in hun spel, dragen traagheid,
zwermen zich vaarwel, dwarrelen in vaagheid
Poedersneeuw verzoet de kou,
drift spelend in een strakkend blauw.
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas.
Ze liggen rijpend, slootgeschikt en keurig waterpas.…
VERLOREN GEEST
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.064 Omdat je vreemden
niet meer vertrouwt
ben ik
je middelpunt geworden
het enig licht
waar je verloren geest
zich nog op richt
Je maakt de vreemdste dingen mee
waar ik aandachtig naar luister
en terwijl mijn hart bloedt
speel ik jouw schimmemspel
dapper met je mee
Soms word je wantrouwig
en door boosheid beheerst
dan probeer ik steeds…
kust
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.448 nooit vergeet ik meer die avond
vier voeten in het zand
we telden duizend sterren
billen op een krant
het strand dat was nog vochtig
van het spel van eb en vloed
ons gesprek verliep wat “bochtig”
ik wist nog niet zo goed
hoe mij te gedragen
ervaring was nog nul
ik durfde niets te wagen
voelde me een sul
en jij leek zoveel ouder
terwijl…
Drievliet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
816 hier danst de kinderziel op blote voeten
en sluit zij met het zonlicht een verbond
de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond
de boeman treft het park niet op z’n route
de tijd draait ronden in het reuzenrad
hij volgt het kinderspel met lede ogen
omdat hij weet wat later komen gaat
ze zullen hem ontmoeten op hun pad
dan rest er slechts het spel…
De zanger op de hoek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
761 Ze spelen het machtspel om geld.
Maar de bewoners van de stad
hebben hier genoeg van gehad.
ze horen niet, blijven niet staan,
ik zie ze doelloos verder gaan.
Want ze worden hoe dan ook bedrogen,
zoals dat al tientallen jaren gebeurt.
Ze komen de realiteit niet onder ogen,
ook al zijn de straten bloedrood gekleurd.…
bewoonden elkaars dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
805 overvloed
ook jij was stil
in pril ontluiken
het duurde lang voordat
ik lente in je ogen zag
en in je lach de vroege
vogels hoorde fluiten
je bloesemde
als nooit te voor
kleurde vol de zomer
we maakten hittegolven door
bewoonden elkaars dromen
lieten daar de liefde komen
er is geen sterven
maar een nieuw begin
als winter vorst gaat spelen…
Silhouet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.059 Tastbaar maken jaren stervend leven
regenachtig of zonnig, elke dag
voel ik de adem naar buiten streven
zie ik het zoeken naar die oogopslag
waar ik mezelf in terug kan vinden
het is meer dan kinderlijk verlangen
ook volwassen zoek ik speelse winden
omdat mijn taken ermee samenhangen
soms voel ik me zeker als vrije man
dan zie ik ook mezelf…
Ik heb duizenden clichés
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.159 uit dit bestaan
ik wil je met beide handen vangen
je bent nu te ver bij mij vandaan
ik heb duizenden clichés
die ik met jou wil delen
laten we gaan vluchten, ver van hier
naar een plek waar ik om je kan geven
ik neem je mee in een koffer, m'n hart
ik wil je mee op wereldreis, m'n leven
ik heb duizenden clichés
waarmee jij blijft spelen…
LAREN
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
5.008 Zuidenwind wieg
wieg
de bladeren
vlieg maar vlieg
vlieg naar Laren
Zon schijn groen
Zon groen wemel
weer zoals toen
Groene hemel
Bladerzon
wandel over
Mama's japon
met bont getover
Zuidenwind
zie Mama aan
zie haar blauw lint
en trek eraan
Even talm
met haar zwart haar
te spelen kalm
even maar
Wijd open
ogen val toe…
sneeuw in de zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
575 sneeuw in de zomer
is de ochtend het laatste moment voor
ik ga slapen de wereld draait door en
verder zelfs op zijn kop lijkt alles dichtbij
door perspectief vertekend braakt de uil
haar maaginhoud in chaos sneller
dan ik denken kan volgt de dag de nacht
de nacht de dag wordt
eikel boom waaronder kinderen
nietsvermoedend blindemannetje spelen…
Oktober 1
gedicht
4.6 met 129 stemmen
12.126 Oktober en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind dat reeds de winter ziet.
Het vallend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen,
de avond komt steeds zwaarder wegen,
uit late bloemen schreit verdriet.…
Verassing
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
766 de rode gloed vervaagt
langzaamaan
het lichtje wordt steeds kleiner
nog net zichtbaar
met het blote oog
verdwijnt
en laat mij achter
donker omringt me
in de buik van de nacht
de sterren spelen verstoppertje
ogen nemen waar
oren spitzen zich
spreken gaat over in zwijgen
hartkloppingen overstemmen mijn gedachten
zintuigen staan op…
Oktober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
810 Oktober en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind dat reeds de winter ziet.
Het valend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen,
de avond komt steeds zwaarder wegen,
uit late bloemen schreit verdriet.…
lange benen dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
821 in hun glas
rode koppen
schuilen achter blonde lokken
handen in de zak verbergen
schande in het grijze pak
ogen die weloverwogen
zoeken naar een warm entree
blikken die iets zachts begeren
klein wordt groot in reageren
ze zien het slanke lijf
de lange benen dromen
vergeten eeuwig trouw
laten zo de spanning komen
voordat het spelen…
De bekeerling zingt
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.360 Thans keer ik weer : mijn God heeft mij vergeven,
En Zijn genade wreekt de wegen niet,
Waarlangs ik zwierf bij spel en ijdel lied,
Zijn liefde doet mijn stervend hart herleven.…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 Als een die, wandlend in een groot groen woud,
Een wijle neerzit bij een waterwel,
En in zijn handen 't water schept, dat snel
Vervliet, tot hij geen druppel overhoudt;
En, in gepeinzen, telkens weer dat spel
Herhaalt, als had hij nimmermeer aanschouwd
Hoe 't vonklend vocht, als levend zonnegoud,
Zich niet laat vangen in de kleine cel;…
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 begroet
terwijl vroege zonnestralen
licht lachend zoute zandkorrels
verwarmen, aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend heldere dromen
langzaam wandelend naar het nu
spelen…
Hoe 'k dichter werd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 kop
dichterlijke vrijheid
struinde 'k richting uitkijkpost
en rolde m'n blik
naar die feeërieke monding
Compleet ontdaan
van elk tijdsbesef
trilde 'n slepend timbre
de oever op
en schraapte de helling af
zoekend naar 'n smekend oor
Vermoeid en uitgegolfd
tastte die Lorelei
in de bouwdoos van 'n dichters poëzie
en graaide ze speels…
Mijn Europa
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.243 van Uncle Sam
terroristen genoemd door velen, al noem ik
ze strijders van de haat, jij mijn oude dame
hebt zelf gevraagd om al dit kwaad, te zijn
of niet te wezen voor je eigen mensen doorvoed
met pijn
mijn huiver in zeer gesteente opgeslagen
als ik dan nú ons kleine kabinetje hoor
waar poppenspelers ons land vertegenwoordigen
in een spel…
Ode aan Swmyborszka
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
830 Wat een geduld heb je betoond,
toen je mij weer leerde spelen,
wat een liefde voor je vak.
Trots vertelde je me later
van Turina en Chopin,
over je Spaanse moeder,
en haar Poolse kolonel.
Je leerde mij vooral
hoe een mens moet overleven,
met zwart en wit,
van toets tot toets.…
geitenpad
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
752 Vuurbloemvlinders spelen traag met vaag danslicht.
Het ochtendorkest strijkt de stokken voor de ogen.
De blauwe zondag wijst opnieuw het lange geitenpad.…
Hun magische finale
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
743 jij gaat niet
voor applaus maar
voor het samen spelen
ieder instrument mag
van jou de hoofdrol stelen
als de loftrompet
gestoken wordt en
pauken trommelen hun
magische finale gun jij
hen ook het slotakkoord
je laat de altviool
vibreren wenkt op tijd
de jonge vrouw die
als sopraan het in de
hoogste tonen gaat proberen
legt…
ode aan mijzelf
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.440 ik kan mijzelf
aan u niet onthouden
soms schep ik een verduisterd einde
opgaand in niets van al het zijnde
een leegte bekroond met cum laude
maar als ik dan zie hoe u
zonder mij in barre koude moet leven
pak ik het plankje met brie,
smeer mij uit
en door nederige liefde gedreven
speel ik tevens op een valse kinderfluit
ik amuseer…
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 en zijn verwachting vindt
in een meeslepend zuigend decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of buien met tranen
dan wel licht met schichtig vuur vermengd
ik hoef hen niet tot een speelse…
Violen strijken zachtjes neer
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
760 speel muziek
in het klankbord van je ogen
verwonderd zing je van verdriet
voor het applaus
heb ik te lang gebogen
hoog zet ik de tonen aan
in ijlte van verlangen
met grote koren
laat ik mijn emoties gaan
je blikken blijven aan me hangen
bassen dreunen hun refrein
in ritme van de paring
genot is stil doet pijn
passie wint we delen…
Gewillig wezen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
669 Noem het liefde
wanneer ik niet meer weet
wie ik ben
zeg me dan toch
wie ik moet zijn
en zo zal ik alleen
meer worden dan de enkeling
die met open armen
je wensen heeft vervuld
speel me en bespeeld
zal ik gehoorzamen
keer me niet je rug
nooit noch die van je hand toe
wanneer mijn smeekbede
slechts op blote knieën
onder mijn…
Stemmig Landschap
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
587 Alsof een vloed
het land heeft opgestuwd waar koren
en ieder zo vertrouwd gewas,
speels wuivend naar wie rust komt halen,
genoeglijk op de golven deinen.
Ik wil de grond niet waterpas
maar wel met hellingen en dalen
waarin mijn stemmingen weerschijnen.…