6196 resultaten.
Verborgen stemmen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 gestemde instrumenten
de kraag opgestoken in het geschoren griend,
wat voor alle
buitenlieden als concertzaal dient,
op het gedimde voetlicht
en met z’n zwaarste bas
recipieert het sluipend donker
zich op tonen dieper dan de diepste plas,
maar na vandaag worden de
octaven in een hand gebald
reactie op het duister door zich te sluiten…
Aanstekelijk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
822 Nog ben je niet vatbaar
voor mijn ziekte, toch zet
ik de besmetting in als wapen,
alles op het spel te zetten op de huid
van de aanstekelijkheid tot ik
vroeg of laat de ogen sluit,
elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
daarna misschien dan weer te vegen
in de verstrooide…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
573 Steeds een kleine stap vooruit,
Jouw deel dat steeds verder sluit.
Mijn spiegelbeeld komt in evenwicht,
En ik zie weer een stalend zicht.
Ik wil dat mensen accepteren wie ik ben,
En dat ik mezelf weer herken.…
Xantippes land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Meisjesverdriet, tranen die in tederheid tronen
maar altijd met kans op vreugde verweven
tot de bladen zich langzaam sluiten
en bloemen tot “kostbare” vazen maken
terwijl spiegels aangezichten op vrouwen stuiten
die aan wereld en gevoelens van anderen verzaken.…
Sta open voor het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
511 iedereen ziet wat die moet zien
Soms zien we dingen niet die voorbestemd zijn
Dingen die op ons pad komen lopen we zo voorbij
Niet iedereen hoort wat die moet horen
Soms zijn we oostindisch doof
Luister eens naar andere mensen
Bied eens een luisterend oor
Niet iedereen voelt wat die moet voelen
Soms blokkeren we onze gevoelens
Sluiten…
bewogen (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 leg je maar neer, liefste
we bedekken je marmeren
bed met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de loodgrijze regen
de aarde zoekt
leg je maar neer, liefste
op het zachte bloemenbed
laat ons
de bewogen tijd bezweren
en reizen
reizen op papier
we planten een boom, liefste
in de tuin van traag
tikkende stilte
ons tijdperk…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel
al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
602 De wereld is niet godvergeten
Geen toevallig doelloos zijn
Niet wanhopig opgegeten
Ik vind vreugde in mijn pijn
Omdat ik weet dat in mijn leven
Licht en duister samen gaan
Daarom durf ik blij te beven
Kan ik ook de diepte aan
Daarom blijf ik dapper doorgaan
Vecht mijn eigen kleine strijd
Voel mij op en ook weer afgaan
En sluit vriendschap…
De kleren van de keizer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
561 IJdelheid sluit vele ogen.
Tot door de waarheid de geest
ontwaakt, en duidelijk wordt dat
het lichaam naakt is, en geen
kleding meer verdraagt.…
Het glas
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
741 roodborstje zingt
Als de dagpauwoog de tuin bezoekt
Als de bomen fluisteren op het ritme van de wind
Het glas is meer dan leeg
Als de tv aangaat
Als de ene mens de ander een vreemdeling noemt
Een vluchteling
En er is geen plaats meer in de herberg
Het is vol
Ga maar in de stal geboren worden in een kribbe
Je komt ons land niet in
We sluiten…
De olijftak
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 nu aan het
laatste avondmaal
in saamhorigheid
naast angst en wensen
hij is veroordeeld
draagt zijn kruis
en doornenkroon
langs de hoon van
hen die hem verachten
om zijn liefde en geloof
zijn dood verwachten
in de stilte
van het graf hebben
vrouwen hem gewassen
op witte kleden gelegd
onzekerheid rolt stenen
die zijn rustplaats sluiten…
Proxima sonnet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
644 voorbijgaan omringen mij kleuren
ergens speelt Schubert iets met violen
volgen meer muzikale idolen:
getransformeerde sterren die fleuren
zwaai vaarwel moeder aarde beneden
de nieuwe ster Proxima lacht mij toe
dat ik haar zondermeer mag betreden
rust en stilte zonder oorlogsgedoe
vanzelfsprekend de voornaamste reden
volstrekt relaxed sluiten…
verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
633 hoorde ik laatst iemand zeggen
maar toen met de ochtend ook de zon doorbrak
sloot ik het het venster – dacht uitstel - en liep weg
hier sta ik nu met mijn laarsjes in de zee
luister maar, zeg ik
tegen mijn moeder die er niet meer is
en ik houd mijn GSM aan het zoet gekabbel
van haar zoute mond
een zwart witte meeuw dobbert op eb
wij sluiten…
De illusie van
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
509 Die vriendschap als de wegen zich sluiten
en je achter jouw PC dient te
besluiten dat andere paden iets meer
onthullen van hoe het vroeger meer
waarachtig ging.…
waterlelie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
453 Bij zonneschijn gaat ze meestralen,
bij regen sluit ze haar lijfje af.
Ze maakt je bewust van het leven.
Geeft jou een mysterieus gevoel.
Die drijvende eilanden
met hun zee van bloemen
zijn de belangrijkste bron
van kleur in een donkere vijverplas.…
Levensketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Als je de ketting sluit is hij rond,
dan is iedereen gezond.
Ik draag hem met fierheid
en poets hem met klaarheid.…
Zomers oogstmoment
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
569 Na de regen is de vochtige lucht
in de oude havenstad blijven hangen
het is nog warm, de dromen zijn nat
maar droevig sluit de minnaar zijn ogen
de liefde is zoek, de aarde lijkt plat
nergens vindt hij platonische zinnen
hij moet nu in stilte het duister beminnen
geen zomerse flair, of stedelijk vermaak
mensen zien hem niet, steken liever…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 vluchtig dwarrelt zand
over duizend sporen
geselt palmen waaronder
psalmen ooit zijn geboren
een geitenhoeder lacht
als hij de kudde drijft
grijnst als wind de hoofddoek
van een schone verwaait
een vredig dorpsdecor
waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft…
Pesten
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
757 Sluit uw ogen en denkt aan mij.
Ben ik zo slecht?
Wat heb ik je misdaan.
Heb ik een moord begaan?
Ik ben altijd vriendelijk.
Jullie zijn voor mij allemaal gelijk.
Ik dacht dat jullie mijn vrienden waren.
Hoe moet ik dat nu verklaren?
Stel je even voor
dat jij klappen krijgt,
of dat ze je uitschelden.
Zou jij dat leuk vinden?…
Zouden ze wel komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 Om kennis te hebben, beslist te onthouden
van dingen die bijna als lood gevoelsmatig
als dikke mist over een trekvaart eeuwig zijn
dan weer aan de rand van daar zee te staan
continenten van en voor duizenden jaren
echt in je ziel bewaard vredig willen schilderen
ik eigenlijk mijn ogen wil sluiten, gewoon
in de tegenovergestelde richting wil…
Verrezen mensenkind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
501 waar de witte vlinder
verstoord opvloog
van de grijze rots rollen
vrouwen de toegangssteen weg
openen zo de tombe
schonen de ligplaats
met witzachte doeken
voor zijn bijna laatste rust
zoeken in vertwijfeling
gebed en steun bij elkaar
zij weten zijn leven en
werk is nog lang niet klaar
sluiten het graf met
hoop en zwaar hart
in…
In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Ik sluit mijn ogen,vele minuten zitten naast elkaar,
seconden lang tikken door de een na de ander.
Het lijkt wel of ik in mijn ziel en hartkamers staar
zielsgelukkig ook vandaag van zessen klaar
nu ik gestaag ook als die vogels weer niet verander.…
IJdelheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
586 Zij sluit de azuurblauwe ogen
en het zwarte rondje tussen
haar roodgestifte lippen belooft
het onbreekbare koord van de liefde.
Een Armeens gezin zoekt toevlucht
in een kerk en zolang de dominees
blijven preken, kunnen de wrede
bloedhonden niet toeslaan, maar
de langste adem doet er niet toe.…
Tijd als ballet?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 Wolken gekneusd licht
bloed stroomt uit gedichten
als het doek weer sluit.
Dag en dauw laaft zich
aan het schemer, duisternis
absorbeert schaduwen.
Groots en wreed de mens
meeslepend grillig lot
de grootste dwingeland.
Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid
van geleende tijd.…
pesten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
806 Sluit uw ogen en denkt aan mij
Ben ik zo slecht?
Wat heb ik jullie misdaan.
Heb ik een moord begaan?
Ik ben altijd vriendelijk.
Jullie zijn voor mij allemaal gelijk.
Ik dacht dat jullie mijn vrienden waren.
Hoe moet ik dat nu verklaren?
Stel je even voor
dat jij klappen krijgt,
of dat ze je uitschelden.…
In de kantlijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 goed ogende bedoelingen
alle moed te plaveien,
verstild het zwijgen in tumult
van middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei
op z’n onbeschreven blad
z’n alinea’s presenteert
van voorname woorden, een
eenzijdig verbond sluit…
De menselijke maat?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
503 nieuwe symfonie,
een universele ouverture,
waarin iedereen wordt beloont
in de speling van haar natuur de
symptomen onderhoudt, compositie
uit het slotstuk in mijn repertoire,
ontsproten uit melancholie en de
mythen van de 'coleur locale',
smeltkroes waaruit het onmogelijke
zich altijd met een mogelijkheid beloont,
vrede te sluiten…
Levensdrang?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
426 staan, werk ik aan een
een wervelende symfonie, in
een universele ouverture waarin
iedereen zich kan verstaan
in natura van alle diversiteit
waaraan alles om strijd, oer
composities uit de vroegste knal
noten van melancholie, ontsproten uit
de draaimolen van de couleur lokale,
het onmogelijke zich mogelijk beloont
vrede te sluiten…
Vroeg of laat?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 vatbaar voor mijn ziekte
toch zet ik de besmetting in als wapen
in de duurzaamheid van een close-up
in alle vormen gemodelleerde klei
waarin de beeltenissen samenvallen
in slechts een schaamteloos silhouet
in aard en genen blijven ongemoeid vrij
voor alle aardse virussen resistent
behalve die voor waardoor ik
vroeg of laat de ogen sluit…
Het Theater van de Nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 Ik sluit mijn ogen.
Ik kijk.
Ik zie de dagen van gisteren weer.
Ik zie wat ik allemaal niet dacht,
en dus nog zal moeten doen.
Ik zie zwartsombere jaargetijden,
die nog komen moeten terwijl ik.
Terwijl ik hier nu rustig lig,
in ons veiligwarme bed.
Ik lig te kijken naar gedachten,
die niet de mijne kunnen zijn.…