7674 resultaten.
Als heemlen blauw en heuvlen groen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.330 Als heemlen blauw en heuvlen groen
en de aarde spruit uit pracht van bomen,
dan voel ik met zijn wilde zoen
de sterke zomer komen.
Dan staat mijn liefste voor de heg,
hoort blijde slag en tierelieren,
en al wat winters gooit ze weg
in lucht van eglantieren.
Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
In rood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 lentegevoel doet denken aan jou
vol van ingehouden kracht verstild
niet vanwege het groen maar het wit
van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten
Jouw gezicht omkranst met rood goud
krullend omlaag vallend en omhoog eruit
sproeten, gekuste schoonheidsvlekken
op een geurende, gekarnde zachte huid
Hoog boven het plein sikkeneuren
de statige bomen…
Groen grensgebied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
626 buiten avond was
voor ons gevoel
was dat thuiskomen op een dag in mei
‘alles ging goed’
(en weer een warme lentenacht
bracht dit zo nabij)
herinner jij je nog, hoe zalig de gedichten waren
voor het oog op het vlinderspel van het leven
er was geen geleuter meer
tussen ons
jij raakte charmant de liefde aan
verfrissend op bloemen en bomen…
Ik schrijf vogels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
542 ik schrijf vogels
naar jouw raamkozijn
voor elke dag een lied
wat vrolijk kwinkeleren
een zachte ruis
door de reuring van de bomen
mijn hand vol innigheid
strooit zomerbloemen
o, mocht ik met jou
mijn duizendschonen dromen
ik schrijf vogels
naar de te vroege herfst
spreidt mijn liefde
over het keuvelbankje
de maan, de…
Cocon zonder stem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 ik stempel af, sluier het geweten
met onoplosbare momenten, momenten
die spaarzaam en onthand zich hebben
geijkt in de stille rondes van het bestaan
was ik een boom, dan zonder bast
ergens achter mijn netvlies sterven
kegels af die mij de scherpte van dit
leven hebben laten zien, ik zal ze missen
in de chaos van mijn eigen rangorde
liever…
dit werk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
738 naar de hel met dit zinloos schrijven
alles zingt
en zal vroeg of laat
verdwijnen
O boom zink niet dieper
dan dit lied dat nooit
gezongen wordt
zo veel liever
een utopie binnenstebuiten gekeerd
de morgen heeft van gisteren nog nooit geleerd
wie bedelt nu bij wie?…
Dromende waarheid
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.075 De bomen gaan voorbij
En toch blijven ze staan
Jij niet
Jij gaat waar
Het bekende onbekend is
Waar thuis ligt
Is waar de vlinders vliegen
Waar de golven hoog zijn
En waar jij onderaan staat
Kijkend
Voelend dat je er een deel van uitmaakt
Ook al lijk je nog zo klein
Door de ogen van de zon
Aan de neerkomende hemel
In je dromen
Vervuld…
bij het breken van de bast
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
831 wij dekselse dwaze dichters
schrijven op basten van bomen
het gewin van hart en zin
vloeken op wat wij minnen
het zwerven diep van binnen
voor wat het vluchtend licht zo raakt
stellen wij ons onsterfelijk op
alsof naaktheid nooit heeft gestaakt
langs smalle wegen in galop
welk uur is het dat wij vrezen
als sluimerend de dageraad ontwaakt…
palliatief
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.950 ik ben
wildvreemd en toch,
de warmte van een zonnestraal
verfrissende regendruppel
bottelende boom in een knokige herfst
in lam in de springwei
geurende bloei van een roos
stappen gezet tijdens een boswandeling
zwoele zomerlucht
adelaarsblik vrij naar benee
strelingzachte aanraking
het kippenvel op je huid
het zilte van een traan
het…
geen titel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 Geen titel 20122011a
bomen lopen achter mij aan
alsof ik loops ben…
welke feromonen laat ik?
ook struikjes snuffelen
regelmatig aan mijn voeten
wat herkennen zij in mij?
mijn bladeren zijn gebonden
mijn bast een goede inborst
mijn roots niet verankerd
mijn knoken nog vol vet en vel
dus wat is het?…
Licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.408 Een witte duif vliegt rond tussen de
bomen hij brengt ons een boodschap.
Van hoop en samenhorigheid voor alle
mensen in deze donkere winterdagen.
Nu wij weer herdenken de geboorte van
“HET KIND”
die in het duister zijn licht laat schijnen
in een wereld vol oorlog en geweld.…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…
Nachtlied
poëzie
3.7 met 7 stemmen
11.162 Geen enkel ver gerucht
en komt tot mij gedreven;
De bomen van de dreven
en lozen zelfs geen zucht.
Geen late muggenvlucht
zie 'k vóór mijn ogen zweven;
De nacht heeft saamgeweven
zo innig, aarde en lucht.
Mijn hart dat 'k waande dood
Door 's werelds drukte omgeven
Voel 'k nu geweldig gaan!…
Jonge liefde
gedicht
2.3 met 55 stemmen
19.820 .
-------------------------------------------
uit: 'onder een Lee gewaaide boom', 1982.…
de wachter
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.355 Amsterdam
Herengracht nummer 380
3 hoog achter
zijn spionnetje ingeklapt
huisbel onklaar
boodschappen voor een hele week
hij wacht
voorkantig leven leeft zich
na de ijspret en dooi
knoppen van bomen
staan op uitbarsten
spreeuwen bevliegen weer
hij wacht
dan, langzaam, ontspruit hij
voelt energie en warmte
van de ander
een virtuele…
In de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
979 Ik zie de uilen en
de andere vogels in de bomen,
ik ruik de bloemen
en alleen jouw naam
wil ik nog noemen
alleen jou wil ik nog kennen
en mezelf in jouw ogen
en tedere stem herkennen:
tot jou, zou ik zo graag
willen komen,
in die duistere nacht
met helder licht
bij jou blijven, totdat ik
in je verdwijn.…
Zomaar.
hartenkreet
2.0 met 20 stemmen
2.220 Zomaar even een boom opzetten
over, ach, het maakt niet uit
je zinnen even verzetten
je bent er even uit.
Zomaar even samen koken
voor de gezelligheid
daarna een sigaretje roken
niet letten op de tijd.
Zomaar even samen huilen
om iets op de t.v.
even bij elkaar schuilen
over al het ach en wee......
Zomaar............…
Huis en tuin
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.569 Heel voorzichtig gaan de bomen
liggen om in slaap te komen.
Uit hun rompen rijst een woud.
En het huis wordt niet herbouwd.
MORAAL
Ach wat groeit het leven goed
als het niet van mensen moet.
---------------------------------------
uit: ' Alle malen zal ik wenen', 2007.…
BEGRAAFPLAATS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
753 Een begraafplaats spreekt me aan
daar zwijg ik graag als het graf
respectvol voor de gestorvenen
Slechts de bomen ruisen wat en
wat bladeren dwarrelen er vanaf
God's zonnelicht schijnt op de
veeal inktzwarte zerken
licht de namen op van
die mij voorgingen
Ik stap maar weer eens op
met lood in de schoenen
stap ik mijn leven in
hap…
Horizon in oker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 Met een horizon in oker
boort de zon een gat omlaag
tot diep in de einder
't Skelet van bomen tekent de
hemel meer dan magnifiek
Met een vlies bovenop 't water
keldert temperatuur traag
Diep onder de spiegel
daar gaat het leven volop door
weliswaar gestáág verder
terwijl de ondergaande zon
contouren voor het plaatje
fotogeniek aanreikt…
Val
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.169 Een boom lag op de weg waarover wij
liepen jij en ik. Er zaten kleine
gaten rondom in zijn gepelde lijf
en toen wij op hem stapten barstte hij
tweemaal open. Door de kieren kwamen
imago's aangekropen hemelsbreed,
de stroom in hem een zwerm.…
Nevel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 De nevel laat de vormen los
En losser, tot ze niet meer bestaan
Geesten van bomen reiken naar mij
Ze raken bijna mijn auto aan
Het pantser waarin ik me nog verschuil-
Ik houd het stuur vast en rijd rechtdoor
Geen plotse bocht nu, geen haas op de weg
In dit dodenrijk waar ik de rust verstoor
Ik moet naar huis, als mijn huis er nog staat…
open
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 daar
bij de poorten van de zee
ontmoet ik lucht in water
aan de grens van zout en zand neem jij
me mee naar zoete golfslag, rollend als een schelp
naar later
mijn linkerwang is warm
rechts als uitgehouwen steen
waar jij me brengt, gaat niemand heen
slechts ik
in dromen boven omgewaaide bomen
leeft de hooggeheven maan
we moeten…
Alles is anders
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
928 De bomen, de wind, het spelende kind
Niets is meer als voorheen
En dat begrijpen wij alleen
Alles is anders
Ik, jij, jullie, wij en zij
Ja eigenlijk iedereen
En dat begrijpen wij alleen
Alles is anders
Je gewoontes, je spontaniteit
Je ritme.…
doorschijnend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 de wereld is hard
hij vergaart ijs in bonte vormen
groengepluimde bomen en een woud
vol gevaar
waar ben ik dan?…
leven komt en leven gaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.388 je kunt bloemen brengen naar de graven
en as verstrooien op het veld
schepen varen in en uit de haven
een oude man telt traag zijn geld
hoge bomen buigen niet
voor kleine struikjes aan hun voet
er is geen wedstrijd in verdriet
voor wie elke traan oprecht begroet
leven komt en leven gaat
de kosmos doet haar ding
zij botst en deint, kent…
Last van list
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
828 Zij is niet langer de boom
waaraan jij je
na doping zou verhangen
hij is nooit meer de droom
waar je op jouw fiets
naar zou verlangen
droeve helden van weleer
gaan in de hemel tekeer
met helden van vandaag
en stenen in de maag
droom niet, verzin niets, verlang niet meer
de begroting van de tandarts
doet evenveel zeer
als een verleden…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
VERWAAIDE WOORDEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
657 De wind blaast
letters uit de boom
ik veeg ze bij elkaar
tot een ontdicht gestaat.
kijk zo…….!
De storm giert
krakende huizen
huilende paarden
briesende wolven.
Buiten op de dijk
als tegen de wind geleund
adem naar binnen slaat.…