31788 resultaten.
klein retoriekje
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
839 zullen we dan maar
de uren gedogen die ons resten
samen nesten en de eieren leggen
die ons verstand zo prachtig
en nadien alles weer vergeten?
of zouden we de volmaaktheid kennen
onder al wat is gewoon verborgen
achter de grenzen onzer ogen
oren, neus en geest ook
de grenzen aan de wereld?
zullen we?
zouden we?…
Heer van de herfst
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
14.221 laat mij het lied
uit de lispel van de linde puren
nu de uren minder vurig zijn
van zonneschijn
laat mij de tover
uit het het rosse lover
van de hoven halen
nu de schalen overlopen
van karmijn
laat mij nieuwe noten kraken
grote herfsttapijten maken
vol van opensplijtend rijm voor u
want mijn hart bespeurt
de geur van uw beminnen…
liefde is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.022 toch was het liefde toen ik jou
eerst mijn boze rug toekeerde
onmacht verpakt in woede
om de tranen te verbloemen
de nacht die voorbij ging zonder
slaap en in het duister dat geen
bescherming bood tegen de kou
die ons bed beheerste die uren
het rood van de zonsopkomst
bood slechts letterlijk verlichting
voor een pijnlijk weerzien daarna…
vriendschap
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
552 ik zal je vriend zijn
in de uren dat je me nodig hebt
als eenzaamheid je hart vervult
maar bind me niet
zet geen hek om de tuin
waarin ik de zon koester
in de vrijheid van het licht
ik zal de wind voor je zijn
wanneer de zeilen van je schip
smachten naar een lichte zucht
maar bind me niet
ontneem mij niet de snelheid
dat het leven…
Verdomme
hartenkreet
4.7 met 40 stemmen
4.345 warmte te geven
Als ik het verdomme had geweten
dat je er plots niet meer zou zijn
Dan was gisteren voor jou en mij
want onze vriendschap was zo fijn
Als ik het verdomme had geweten
dat jouw leven zomaar zou staken
Dan was gisteren voor jou en mij
ik zou je meer dan gelukkig maken
Als ik het verdomme had geweten
dat je laatste uren…
hebt uw broeder lief
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
2.493 uren van onbegrip warme tranen
die zich dan nog wegen banen
worden dagen weken jaren
van op automaten stromen
die tere insteken weg drukken
om op de weg verder te gaan
volwassen en bevangen
de zekerheid blijft
het moment zal weer komen
dichtbij zullen we weer zijn
voor we ooit verstommen
dat we elkaar verstaan
tot je op een dag verstijfd…
gedachten.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.339 Ik wou dat ik ze kon besturen,
Dan zou ik mijn gedachtes nog uren laten duren.…
van de koele avonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.031 kom mijn kind, kom en huil
mijn handen zijn iets ruwer
ik til je wat hoger de lucht in
maar schenk je dezelfde liefde
over het naar bed toebrengen
het vastpakken van je doekje
vertellen over de vos en het
kleine konijntje, zijn streken
kom mijn kind, spreek met mij
in de uren van het grote missen
de taaie nachten, de oude uil
samen verzacht…
Mijmeren
netgedicht
4.2 met 35 stemmen
928 vrolijk dansende mensen
schuimende kragen
maar
nergens licht of feest
te laat voor dansen
en
drinken in verlichte rook-
lokalen
hij wordt oud
begint te kalen
-jong versleten-
nostalgische herinnering
wil dansen met Kaatje
van de buren
mag wel uren duren
wat een stuk is dat
zet nagels in ruggen
fluistert ordinaire woorden…
even maar
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
951 de lucht ademt onrust
en maakt lange uren
zwenkt tussen dag en nacht
ademt haat en liefde
braakt oorlog - fluistert vrede
eindeloos zoekt zij balans
tussen een en ander
tegenstellingen binnen en buiten
zingt zij de dag en fluistert nacht
wervelend tussen licht en duister
wordt zij vanuit haar midden harmonie
herrijst zij even maar
als…
Het bedrog
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
4.036 Vergane aandacht van roze
De blik is niet meer
Het gevoel van niet te missen
Mis ik keer op keer
En als wij ter ruste liggen
Gedwongen ineen
Is de lepel sterk verbogen
Stijf en hard ben jij alleen
En als ik je aanraak
Gewend jouw schaterlach
Schok jij wrevelig
Zeg je wegdraaiend goedenacht
Maar in de ochtend uren
Ben jij lief en…
Zomernachten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.644 Klaar
voor hoogtij en onbescheidenheid
De nacht geslonken tot een slanke maansikkel
transparant cellofaan waarin ik de uren wikkel
Zo ijl en flinterdun de overgangen
de laatste stralen kussen al het schemerlicht
van de volgende morgen en het verse vergezicht
het duister is te kort voor hartstocht en verlangen
De zomernacht waarin de dag…
Scheur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.062 Voorbij die eindeloze dag
werden alle dagen nameloos
de verscheurde nachten slapeloos
en zie ik zoals ik nimmer zag
Het vergane beeld
van stap en stem en aangezicht
nooit meer door zon of maan belicht
de bloedende wond die nooit meer heelt
We zwerven doelloos door de uren
door een stil bevroren leven
oorverdovend haar stil verdriet…
streling die je huid verwende
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.281 er was teveel
fluweel ineens
de zachte vleug van thuis
gaf chaos in je huis
het timbre in een stem
lokroep van het onbekende
streling die je huid verwende
de zachte veiligheid van hem
nog is er angst
om alles los te laten
het oude is vertrouwd
daar is een leven opgebouwd
je zweeft in uren die
niet passen in de dag
weet de vrijheid…
Effectief studeren
gedicht
3.3 met 207 stemmen
62.810 wanneer ik al mijn uren zou rangschikken
naar de wijze van besteding, in rubrieken,
die ik weer uit zou zetten in grafieken,
beleefde ik geen leuke ogenblikken.
laag kruipen is het karakteristieke
van de studeerlijn, met zijn flauwe knikken,
die bij tentamens als zaagtanden prikken,
bij herexamens met de hoogste pieken.…
Heerlijk
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.505 Bij 't samenzijn vliegen de uren.
Het kan 'm niet lang genoeg duren.
Ze maakt nu een bad.
Hoe verwarmend is dat
voor z'n voeten. Ze is pedicure.…
in de dwarsstand van je ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
654 stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
in de dwarsstand van je ogen
uren zijn…
Verleden verdriet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.077 Soms word ik moe van een verleden
dat vreemd en ver en vol verdriet
mijn dag verpest, me achterliet
in uren zonder straks of heden.
Maar langzaam wijkt nu het beton
dat zich gevormd had in mijn hart.
Mijn leven raakt niet meer verward
en zacht ruist nu een nieuwe bron.…
dans naakt de hemel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
685 weer speel je
met mijn wind
en zendt mij
buien in onzekerheid
neem mij in blauw
dans naakt de hemel
dichterbij en vrij
oplossend in de wolken
zwarte aarde geurt
het mogelijke wortelen
samen delen we de plaats
voordat je weer vergaat
uren duren langer
omdat liefde tijdloos is
kom bij me teveel
jaren voelen als gemis…
ik ben je..
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.591 Ik ben jouw gevallen-speelgoedbeestje-drager
Ik ben je niet te volgen babyhumorgrap
Ik ben je goeiemorgenkusje
Ik ben je broertje en je zusje
Ik ben het looprek bij je eerste stap
Ik ben de wieg waarin je uren ligt te soezen
Ik ben het liedje dat je zoetjes slapen doet
Ik ben de vinger in je handje
Ik ben de bijtringvoor je tandje
Ik ben…
Kille regen
poëzie
3.1 met 18 stemmen
5.395 Ik zou wel, berustend, willen
Lichteloze dag verduren
Als uw hoofd maar enkele uren
Zich tot mijn schouder boog.…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 ik weet mijn stenen bruiden
koketterend met basalt
de lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat…
kokman
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
678 hij loopt gewoonlijk met een wijde boog
rond de rekken in de supermarkt
waar wel honderd potjes lonken
naar het niet zo kennersoog
van de te zware keukenpiet
liever blijft hij uren hangen
in de marge van de winkelstraat
waar in groene geuren wordt geschreeuwd
dat zijn neus te zeer gevoelig is
zijn ogen altijd worden verzocht
het juiste kruid…
Over morgen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.746 als ik vandaag kon voelen over morgen
en dan terug naar een jaar geleden
zou ik eerst aftasten naar jouw liefde
die ik gisteren niet heb gevonden
na uren zou ik verlegen strelen
tot jouw haren overeind staan
en ik niet meer kan wachten
hoe ons warmte spreekt
vervolgens zou ik je geur pakken
als het daglicht jou laat gaan
waarna de nachten…
Waarom begint de nacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
538 Is het voor een verloren vriendschap
door een hart van goud verkracht
of sluimerend verlangen
flarden maanlicht bij nacht
is het een dichter in het duister
of uren vertraagd door pijn
vrome woorden, diep gefluister
over het liever niet schrijver willen zijn
is het een waarheid
klaarblijkelijk duister en droef
van vergeten verdriet
laag…
Geen twijfel
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.729 waar ik ook was
zag ik jouw mooie ogen
dromen hervonden krachten
met een vonkenhart
waar ik niet aan twijfel
en zo, mijn lief
mijn gevoelens gaan diep
heb geen uren verslapen
aan het gehemelte
van down onder
nee, in het land van gisteren
arriveerde een koolwitje
laverend in de wind
op wolkjes licht nabij
geheel onverwachts
kwam…
Ineens is er die aria
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 verdraagt de tonen
ze vertellen hoe het ons vergaat
met werken en met wonen
soms lijkt het een orkest
waarin de haast het ritme pakt
dan zijn de trommels op zijn best
de rest is even weggezakt
ineens is er die aria
een ijle bloem op hoge wind
alsof de zon voor even schijnt in
de blijdschap van een lachend kind
de dagen zijn uniek
in hun uren…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn…
Dromerige nacht
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
938 Die dromerige nacht
hield ik mijn werkelijkheid
dicht bij de lantaarn, mijn licht
een blonde zangeres, een gedicht
dat zij vloeiend vertolkte
tussen spelonken van liefdesdicht
wist niet meer over de liefde
dan tijdens avonturen, trillende sprieten
onwennige uren, getuigenis van zangkunst
in ontuchtige schuren, met burgers die gluren
ik kuste…
De avond valt, de stilte keert...
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.032 De avond valt, de stilte keert,
de uren lijken trager,
de luiken dicht, de dromen nu nog ver,
maar 'k weet dat ook het diepste heimwee
ergens weer te vinden is; de beelden komen
weer tot leven, ze lokken en ze wenken
tot plots de ziel weer ziet: herkent
wat onder sneeuw en ijs verborgen lijkt.…