7704 resultaten.
Draagbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 Over de gele sterren
gaan de zwarte doeken
op fluistertoon
behoedzaam.…
Zeg je zegje...
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
2.758 tref jij dichte deuren
ontsluit dan je hart:
zeg je zegje in kleuren
in plaats van in zwart
heb jij gif te lozen
verbloem dan je toorn:
zeg je zegje in rozen
in plaats van een doorn
maak jij valse starten
herzie dan je stijl:
zeg je zegje in harten
in plaats van een pijl
mis jij stro en halmen
hervorm…
eroverheen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
697 in bezit
we deden toen alsof
er nooit een schaduw nog zou komen
de zon streek neer en bracht
met iedere glimlach
meer leven aan het licht
overbelicht, maar het deed niet onder
totdat het onheil binnenkroop
zijn schimmen ver naar voren
je daar met stijfbevroren angst
niet overheen kon komen
nu huiveren de kraaien opnieuw
over een zwart…
Le legionair pensonné
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
662 Plots staat hij tussen mij en
De opgaande woestijnzon
Een man gehuld in 't zwart
Zijn blinkende sabel daalt
Als de weerlicht op mij neer
Ik pareer ‘t staal in ‘n reflex
En stoot met een angstroep
De bajonet in de schaduw
Van zwak vlees en bloed
De sabel valt in mijn voet
Ik veer rechtop in m’n bed
Masseer de pijnlijke plek
De…
Egoloos?
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
715 Herkenning van gekiemd zaad
uit een vroeg begin, het proeven
van de lichte zeden van de huid
en van haar, daar nog alles tussenin,
de erfenis van de mij nog onbekende
Goden uit een terracotta oerinstinct,
laat zich voorspelbaarheid verraden
gekroond een eindeloze stoet der doden,
als kroontjespen gedoopt in zwarte inkt,
het avondrood de…
Heimwee
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.677 En in die nachten, stil en zwart,
voel ik van binnen 't zeer!
Dan komt het heimwee weer in vlagen.
Ik kan haar niets meer vragen,
want moeder is niet meer...…
Scoor orgastisch pijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
520 geen uitgekauwd patroon
ik wil het voetbal zien
waarvan ik droom
de fabuleuze trap
een tackel die net mag
de dieptepass in het zwarte gat
niet het bekende raderen
het oeverloos vergaderen
tijdens het schuiven van de bal
geef haar een eindeloze knal
zodat de lat in tweeën breekt
nadat de scheids het doelpunt geeft
speel niet als…
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 er is geen wind
in dit oude dorp
het dwarrelen is ongezien
zoals het kind in die ene lichtvlek
dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 De nacht is zwart
ik wandel
over de verharde paden
en de grond doet veilig aan
lantaarns die ontbreken
elke stap
is leren staan.
Donker alles
voor mijn voeten
is het tasten
waar te gaan
verderop daar zijn de huizen
nu verlicht mij slechts de maan.…
Kleurrijk geschapen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 In kleuren leer je denken
beginnend bij wit-zwart
en langzaam via grijs en bruin
ontstaat een hele regenboog
in liefde kleurrijk bloeiend
met mensen om je heen
en warmte van omhoog.…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
Of het zo moest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 Niet eerder zag ik een uitvaartkoets
zo zwart dat zelfs de fiere hengsten
onder hun dekmantel geween pluimden
roze boeketten en ballonnen
zwierden treurig rondom
de eiken rustplaats van het kind
hoorde het getrappel van de hoeven
dat raakte als een zerk
op de bodem van mijn ziel
toen ik intenser luisterde
heelde het geluid bewuster…
Inertie
gedicht
3.1 met 8 stemmen
4.534 Hier, met al mijn plichtsgevoel, mijn achterste
Vastgeroest in een versleten keukenstoel,
Hier laat ik mijn gezichtsverlies geruisloos
Als een zwarte keisteen door je handen rollen
Ginder. Ik krijg ons niet uit mijn bek.
Gooi mij niet weg.
Bewaar me. Stuur me mijn adres. Gooi me terug.…
Bewustwording
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
680 Puberhanden vormden hem
jaren geleden
de tijd heeft hem
vervolgens aangetast
toch is zijn charme
al die tijd gebleven
ontstoken in zijn gulle
brede lach
de paarse poten
zijn wat verf verloren
het groen zit meer
in de vernis
de zwarte ogen
op zijn kop verankerd
tonen een blik van
olijkheid en list
het kikkerbeest weerkaatst
iets…
Fantasie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
813 net een schilderij
de wind schuift een wolk opzij
nu verandert mijn doek
naar iets waar ik naar zoek
heel vederlicht
een wolk met een gezicht
ik begin er mee te spelen
dit zal nooit vervelen
mijn fantasie laat ik gaan
kon ik deze wolk maar stil laten staan
ik begin er tegen te praten
daar moet ik het ook bij laten
hij gaat van wit naar zwart…
ondertussen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
479 ik was even weg
geweest, maar toen ik terug kwam
liep de wereld mee en alles was gewoon
lakens wit - voetstap zwart, een indruk
in wat zachte ondergrond
buiten velden en een strakke maan; geen wind
maar ook geen nevel
waar mijn kussen liggen rust mijn hoofd
waar mijn dekbed zwelt weeft warmte
rond een volle buik
langs de vastgevormde…
Alzheimer
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
744 Verten lachen toekomst dichterbij
en tijden verdwijnen in luchtledig
verleden door gaten zo zwart
als nacht zonder kennis of weten.
Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen
lachen stort zijn tranen uit en spreken
vraagt om stille aandacht luisteren
onwezenlijkheid in klanken.…
Wolkenveld
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
554 Wolkenveld, ik trek mijn handen
uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik
naar zwarte horizonnen
niet minder armoedig dan ik
met mijn sombere heimweeblos
open ik geen lentewegen
knip ik geen lintjes
van de volmondige maan
en in de vragen blijf ik wonen
zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare brief
die ik je nooit…
Zomerhartstocht
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
760 waar het licht van de zon versterft,
waar de vlucht van de avondvogels
ijler, steeds maar ijler wordt
tot een zwart en grillig silhouet
dat danst met zachte pastel,
daarheen vlucht mijn zomer
vol van onvervulde dromen,
mijn lijf verstart, verstijft,
want verloren dooft elke lust,
doodt elk genot, elk verlangen
van het hart, mijn hart…
Zin vol waan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 opgelucht wordt opgelost
in bezorgdheid vol met weifel
de ruimte die de vrijheid meebrengt
om te proeven van onzekerheid
wordt beperkt door opgelegde grenzen
waarin het ideaal verdrinkt
in te veel perfectie
nagejaagd tot in absurd
in de schemer gloort nog grijs
waarin afdrukken van waan
zinloze sporen vormen
van littekens vol twijfel
waar zwart…
Vogelvoer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
964 omgeven door dames en heren
in dure, elegante kleren
Op de zorgvuldig geplaveide trottoirs
opgemaakte jonge vrouwen met achter muren
geheimen en platvloerse raadsels
over hoe rijk te worden en dus
oud tevreden met weinig te zijn
medicijn en eenzaamheid ontdekken
als de kreupele duiven op het plein
De in het zwart…
Weerslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 En weer regent het
grote druppels ratelen
ruw de luiken langs
Natte modderglanzend slijk
spoelt zwart glijdend
elke doorgang weg.
Heel de dag ligt stil
in halfduister tobben
hoe het morgen verder moet.
Beelden van gemiste glorie
dansen dreinend door de kamer
nu de zon niet schijnen wil.…
Lekker thuis.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 Rechts, een paars-zwarte asfaltweg
Met evenwijdige witte strepen en lijnen,
Met nog meer rechts modale kubistische nieuwbouw.
Terug naar de duisternis van het bos is geen optie.
Om mij heen is het rustig, warm en zonnig.
Ik realiseer mij dat ik eindelijk thuis ben.…
Beschavingsvernis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 zij spelen geen toneel
de handen vol hebzucht
wit aangelicht op het zwarte doek
langzaam krijgen zij gezicht
in egoïstisch bewegen
alsof het in hun genen zit
het nette pak
de dassen onberispelijk gestrikt
met het laatste restje beschavingsvernis
zij lachen minzaam
als anderen van ellende stikken
door het geld dat zij in woeker pikken…
Paarden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
807 Er spreekt een weten uit hun rustig staan
een tonen van bewust zijn van hun waarde
voor het bewerken van de zwarte aarde
door zij aan zij de ploeg weer voor te gaan.…
Tortelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 Doch zie ik ze samen in hun boom
met halsbandjes zo dun en zwart,
vergeef ik ze met heel mijn hart
en gun ze mijn doorbroken droom.
De kopjes in hun teder neigen
zo passend bij die tere klanken,
drukken louter ware liefde uit.
Genegenheid verdient geen zwijgen,
maar zangen om daarvoor te danken
in jubelende tonen, vaak en luid.…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 het is beslist
ik treed in het huwelijk
de dag geeft ons zijn zegen
terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Wie verschuilen zich als uilen
in hun zwarte bomenhart?
Zou ik dromen dat mijn lome
voetstap gladde schedelkap
boven hoge wenkbrauwbogen
nog geen tel te vroeg verjoeg?
Ruisen koel door bomenhuizen
hun gewaden?…
nachtgedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 mijn borst klopt lichter, nu
mijn bed de lakens spreidt- ronder rond
mijn omvang
breder langs mijn rug
er bloeien kleuren door het duister
altoos loopt de grens terug naar slaap
ik gaap
en leg mijn armen over zware zorgen
met de handen rond het gat dat zwart gekleed
al zwaar in de gordijnen hangt
een blik prangt dwars door sluimer heen…
Pastorale
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.730 noodweer
weerlicht
de noodklep open
het sluimerraam dicht
dromen dromen zich dood
dodekop tooit zich
in het zwarte zwerk
vlekken bleekmiddel
het skelet kraakt
een aangebrande wolk
een blaar een sudderlap
aan de slapen
druif van droefenis
de versteende vissen
beitel die uit de bedding
terwijl gier fluistert
blaas op de holle blik…