5922 resultaten.
Sombere Kerst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
983 Ik zie mensen die gelukkig worden van
oliebollen met poedersuiker, Glühwein,
knipperlichtjes en kerstboeketten, een
nepkerstman en overdadig eten, maar
vooral veel drankmisbruik. Plus al die
opgefokte blijheidsstemmingen vol prullaria
en glitterrotzooi, mislukte sfeermakerij en
debiele pogingen om er nog wat van te maken.
Al die afgekapte…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
702 't Was zomer, toen-ze afscheid had genomen.
Ze vroeg zich af, wanneer ze weer zou komen
en van het wachten werd ze depressief.
'Mevrouw, stap op uw rijwiel of ga sporten,'
was, wat d'r psycholoog 'r adviseerde.
Hij vond, dat dit het wachten zou bekorten.
Ze dacht: 'Ik ben gebroken hartpatiënte'
en zag 'r toen terug: de kansen keerden!…
Blad
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.088 Zoals de overgang van een boom van zomer naar herfst
takelde jij af.
Langzaam, langzaam verdorde je. Langzaam en steeds verder.
Het begin, de rand van het blad.
De rand van je lichaam, het uiterlijk.
Ingevallen ogen, een gerimpelde huid.
Het blad verdort verder, net als jij.
De helft van het blad was zwart.
Gevolgen in je lichaam.
Je…
In nonchalante pas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
543 je ging
voor even
nee niet weg
zag je open tas
de knuffelbeer
keek wat verbaasd
alsof niet alles
al geregeld was
in nonchalante pas
het hek
piepte subtiel
sloot de armzwaai
pas later wist ik
dat even
levenslang kan zijn…
Zedeloos jongleren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
613 Ik herdenk nu stil de uren
onze liefde, vol in bloei
heeft niet lang kunnen duren
geleid door innerlijke groei
besloot ik ons te scheiden
het genot en het vermaak
we danken nu ons beiden
onze wederzijdse smaak
hoe ik het ook probeerde
je raakte mij niet aan
bleef bij zedeloos jongleren
verlangen naar de maan
nachten werden eenzaam…
Het regent
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.509 Elke druppel
Pijnigt mij
Elke dag weer
De grijze lucht
Klaart niet op
Nu niet
Morgen niet
Maar ik weet
Uiteindelijk zal het stoppen
De regen
Voor altijd
Dus ik wacht
Ik wacht…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 Oma
Je rimpelige hand
trekt me terug
in het verleden
Je troont me mee
naar je kindertijd
Je hebt geen band meer
met het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten…
Nog is er licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
632 terwijl de zon
nog straalt
kruipen schaduwen
langzaam uit hoeken
verkort
een lichte nevel
het zicht
op de horizon
gaan staren
en doelloosheid
de dag vullen na
nachten vergetelheid
gebogen vingers
plukken aan het kleed
in bezig zijn dat gisteren
en morgen niet meer weet
nog is er licht
de hand zwaait goedendag
maar op herkenning…
voor Shang
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.317 ach meiske, alleen
zo alleen met koude letters
werd je nieuwe plek geschreven
woon jij daar nog
in het noorden, een stad
bruin, grijs, met vreemde daken
ach meiske, in jouw land
ging mama's stem verloren
knuffels, knuffels en warmte
maar neen, het koude, dode
van te vroeg gekomen sterven
meiske waar is je moeder heen
en nog, en nog…
aan een dierbare vrind
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.500 nu je hier niet meer vertoeft
en ik woorden niet meer vind
om je te zeggen dat het kind
in jou
mij trof en ons bond
en de brieven die je zond
mij dierbaar waren
wil ik laten weten,
dat voor wie jij wilde heten
je naam niet mag worden vergeten.…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen…
Je was zo welkom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 in liefde ontkiemd
is de tweedeling
spoedig tot stand
gekomen
de vreugde over
dit prille begin
euforisch doch
ingetogen
bezegelde dit ons
geluk totdat onheil
zich aandiende
en jij niet langer
de onze bleek
~ Voor Suzan & Gabriel ~…
Het tijdelijke sloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 strekte mijn armen
reikte met handen
maar voelde leven
langs vingers glijden
met nagels striemen
getrokken over je rug
het tijdelijke sloot maar
gaf je ziel nog niet bloot
er is geen begin
door een schat aan
herinnering achter te laten
de gaten zijn veel te groot
deze breken met
weemoed en respect
wat je liefhebt is klaar…
Zinloos ~ Voor Alphen a/d Rijn ~
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
758 koud en kil
de gang des doods
gedachten van
het waarom vermoord
ontnam je hen
die het leven liefhadden
het licht in de ogen
zij die daar waren
niet wetend
dat dat hun laatste
minuut zou zijn
sijpelde het leven
zinloos uit hen
even stond de tijd stil…
Jij blijft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 Jij wees naar de lage mist
hoog daarboven de bomen
Niet weten waar je precies bent
oplossend in herinnering
Een donkere vogel verschijnt
om in jou, wit te verdwijnen…
Jij blijft
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
548 Jij wees naar de lage mist
hoog daarboven de bomen
Niet weten waar je precies bent
oplossend in herinnering
Een donkere vogel verschijnt
om in jou, wit te verdwijnen…
einde reis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
847 de subtiele verwijdering
het doelloos staren
de eenzame mijmering
het verlies van jaren
de gesmoorde vragen
het berustend gelach
de vlinderloze magen
het gebaar ten gedag
de zinloze kus
het zwijgend bewijs
de laatste bus
einde reis…
Met verte als bevrijder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 jij bent
op vleugels weggegaan
op zoek naar nieuwe einders
voor jou
heeft alles afgedaan
met verte als bevrijder
in scheervlucht
kijk je om en zweeft over
de plaats waar jij niet aarden kon
langzaam neemt
het cirkelen een eind
tot jij in strakke vlucht verdwijnt…
Ontsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 heb je dan niet gezien
dat ik al jaren geleden
ben uitgestapt
terwijl jij
op dezelfde manier
doordenderde
verloor ik in de
loop der jaren
het plezier
ontspoorde mijn
wagon al snel
en hoe
ik ook probeerde
jou te waarschuwen
voor het rode seinlicht
om ons te behoeden
voor een ongeluk
trok je een zware
wissel op mij
langzaam…
Hotel Berlin Lützowplatz
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
846 van de Lützowplatz niets dan druilerigheid
geur van natte bladeren
nog een taxi die wacht
zij die afscheid neemt
of mijn verlangen
in haar handen verborgen
eerder die avond
guirlandes slap van verveling
aan de bar van Hotel Berlin
als elke avond krabbel ik
wat ik zie en voel
op bierviltjes
op visitekaartjes
en knik als de barman…
De verwelkte lente
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
769 Mijn lippen openen als lotussen
en kussen de dauw op je ogen
Waar droeve herinneringen
de ruimte tussen ons vullen
is geen plaats
voor nog een dag langer
“ Samen... “, fluister ik,
maar jij schudt je hoofd mistroostig
en staart eindeloos naar de hemel
alsof daar het antwoord te vinden is
In een kortstondig ogenblik
verdrijft jouw…
Krakende tak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.152 Springerig geknikte tak,
hangend daar al jaar na jaar,
dor kraakt hij daar in de wind
zijn beverig lied,
zonder blad, zonder schors,
maar kaal en vaal
van een lang uitgerekt leven.
Stervensmoe.
Rasperig en taai klinkt zijn
eentonige zang,
koppig ook, doch vooral toch
heimelijk bang.
Nog een zomer misschien,
en dan slechts één winter lang…
Indigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 Ik zou je graag leven willen geven
vol levensechte dromen
waarin we mooie dingen beleven
genieten waar we aan toekomen
eindeloos wandelen over de hei
vliegen naar tropische oorden
plukken we gezamenlijk bloemen in mei
bezegelen ons zijn met de mooiste woorden
versmelten we in een nacht vol indigoblauw
liefdevol kleurt het zand op je gezicht…
GOÊNACHT, VAARWEL!
poëzie
2.6 met 7 stemmen
1.010 Goênacht, vaarwel! want ik moet gaan,
Vaarwel en reik mij nog de hand;
Een vreemdeling bood me in 't Zuiden aan,
Wat ik niet vond in 't Vaderland;
Wanneer ik u voorheen verliet,
Dan was 't: "Ge ziet mij spoedig weer!"
Thans luidt de groet, die ik u bied:
"Vaarwel, zo 'k nimmer wederkeer."
Goênacht, vaarwel! - Goênacht, vaarwel! -…
Met je laatste hand
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
500 je draalt in verhalen
maar voorbij de dam
stromen je woorden
tot een snelle vloed
die meandert in
onbekend gebied
schuurt de maagdelijke
walkant tot verval
waar pril naar
opgeschoten groeit
eroderen jouw gevoelens
de bestaande vaste grond
nog steel je tijd om
op een bruggenhoofd
te overleven maar
ook dat is ondermijnd…
Zaad van lange dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
534 wij hebben
het samen gezaaid
ons zaad van lange dagen
op vruchtbare grond
die de oogst
in liefde zou dragen
maar naast bloemen
schoot ook onkruid
veel te snel op
tussen weelderig groen
hadden wij dat
te laat in de gaten
het verstikte
de vruchten met
taaiheid en kracht
maakte
van lange dagen
een donkere nacht
de grond…
Afgebroken tenten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 Nooit denk ik zonder zuchten
aan die langste dag
hoe in de kleine, zo benauwde kamer
wij afscheid van mijn moeder namen
de aardse tent al afgebroken was
nu zoveel jaren later
mijn schoonmoeder zucht,
benauwd in de te grote kamer,
de langste dag weer nadert
richt ik mijn ogen naar de lucht
zie voor me wat er overblijft,
de dorre plekken…
alles is zon en brandt
gedicht
2.3 met 14 stemmen
4.937 alles is zon en brandt in de verte duizelt het
de kolos in het blauw
aan de omstreden einder
versteent het woud ontmantelt de boom korjaal
met de krijger wordt rotsgraf een volk
dat verdwijnt
in de verte
valt de kolos in het zand grijnzend in zenit
geen schaduw geen schaam meer te zien
---------------------------------------
uit: 'Vluchtig…
Witte zeilboot
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
644 Je had
me mee kunnen nemen
in de kleine dingen
van vlinders en bloemen
groeten en afscheid
zoete hoop en zilte tranen
op de witte zeilboot
de rivier volgend
weg van de onrust
naar het moederland
met de kasteeltuinen
waarin je opgroeide
had je mij kunnen
vertellen waarom
die grote gebeurtenissen
zonder gevolgen bleven
in de lethargie…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 In momenten van angst en huiver,
huiver in 't menselijk bestaan;
is het verlangen rein en zuiver,
hoopvol 't juiste pad te begaan.
Te vliegen over onmetelijke heuvels,
gevrijwaard van tegenwerking en strijd.
Omarmd door almachtige vleugels,
gezeglijk en tot vrede bereid.
Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;…