Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

Sombere Kerst

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 983
Ik zie mensen die gelukkig worden van oliebollen met poedersuiker, Glühwein, knipperlichtjes en kerstboeketten, een nepkerstman en overdadig eten, maar vooral veel drankmisbruik. Plus al die opgefokte blijheidsstemmingen vol prullaria en glitterrotzooi, mislukte sfeermakerij en debiele pogingen om er nog wat van te maken. Al die afgekapte…

Liefdesverdriet

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 702
't Was zomer, toen-ze afscheid had genomen. Ze vroeg zich af, wanneer ze weer zou komen en van het wachten werd ze depressief. 'Mevrouw, stap op uw rijwiel of ga sporten,' was, wat d'r psycholoog 'r adviseerde. Hij vond, dat dit het wachten zou bekorten. Ze dacht: 'Ik ben gebroken hartpatiënte' en zag 'r toen terug: de kansen keerden!…
Aubrey22 januari 2011Lees meer >

Blad

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Zoals de overgang van een boom van zomer naar herfst takelde jij af. Langzaam, langzaam verdorde je. Langzaam en steeds verder. Het begin, de rand van het blad. De rand van je lichaam, het uiterlijk. Ingevallen ogen, een gerimpelde huid. Het blad verdort verder, net als jij. De helft van het blad was zwart. Gevolgen in je lichaam. Je…
DvE23 januari 2011Lees meer >

In nonchalante pas

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
je ging voor even nee niet weg zag je open tas de knuffelbeer keek wat verbaasd alsof niet alles al geregeld was in nonchalante pas het hek piepte subtiel sloot de armzwaai pas later wist ik dat even levenslang kan zijn…
wil melker31 januari 2011Lees meer >

Zedeloos jongleren

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Ik herdenk nu stil de uren onze liefde, vol in bloei heeft niet lang kunnen duren geleid door innerlijke groei besloot ik ons te scheiden het genot en het vermaak we danken nu ons beiden onze wederzijdse smaak hoe ik het ook probeerde je raakte mij niet aan bleef bij zedeloos jongleren verlangen naar de maan nachten werden eenzaam…

Het regent

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.509
Elke druppel Pijnigt mij Elke dag weer De grijze lucht Klaart niet op Nu niet Morgen niet Maar ik weet Uiteindelijk zal het stoppen De regen Voor altijd Dus ik wacht Ik wacht…

oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.461
Oma Je rimpelige hand trekt me terug in het verleden Je troont me mee naar je kindertijd Je hebt geen band meer met het heden Het leven geeft je geen respijt Ik voel het beven van je hand Je woorden blijven on-af-gebroken zweven Je bent op weg naar de overkant Ik maak me van je los en laat de liftdeur tussen ons schuiven Buiten…

Nog is er licht

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 632
terwijl de zon nog straalt kruipen schaduwen langzaam uit hoeken verkort een lichte nevel het zicht op de horizon gaan staren en doelloosheid de dag vullen na nachten vergetelheid gebogen vingers plukken aan het kleed in bezig zijn dat gisteren en morgen niet meer weet nog is er licht de hand zwaait goedendag maar op herkenning…

voor Shang

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.317
ach meiske, alleen zo alleen met koude letters werd je nieuwe plek geschreven woon jij daar nog in het noorden, een stad bruin, grijs, met vreemde daken ach meiske, in jouw land ging mama's stem verloren knuffels, knuffels en warmte maar neen, het koude, dode van te vroeg gekomen sterven meiske waar is je moeder heen en nog, en nog…

aan een dierbare vrind

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.500
nu je hier niet meer vertoeft en ik woorden niet meer vind om je te zeggen dat het kind in jou mij trof en ons bond en de brieven die je zond mij dierbaar waren wil ik laten weten, dat voor wie jij wilde heten je naam niet mag worden vergeten.…

de gevallenen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.065
vanochtend, staande op de koude sloot, zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs de herfst lag daar gevangen, eigenwijs in bonte kleuren: geel en donkerrood en bruin, met her en der een vleugje groen elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend en stil, van leven, dood en mij vervreemd, bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen ze vielen toen…

Je was zo welkom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
in liefde ontkiemd is de tweedeling spoedig tot stand gekomen de vreugde over dit prille begin euforisch doch ingetogen bezegelde dit ons geluk totdat onheil zich aandiende en jij niet langer de onze bleek ~ Voor Suzan & Gabriel ~…
LadyLove27 maart 2011Lees meer >

Het tijdelijke sloot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
strekte mijn armen reikte met handen maar voelde leven langs vingers glijden met nagels striemen getrokken over je rug het tijdelijke sloot maar gaf je ziel nog niet bloot er is geen begin door een schat aan herinnering achter te laten de gaten zijn veel te groot deze breken met weemoed en respect wat je liefhebt is klaar…

Zinloos ~ Voor Alphen a/d Rijn ~

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 758
koud en kil de gang des doods gedachten van het waarom vermoord ontnam je hen die het leven liefhadden het licht in de ogen zij die daar waren niet wetend dat dat hun laatste minuut zou zijn sijpelde het leven zinloos uit hen even stond de tijd stil…
LadyLove10 april 2011Lees meer >

Jij blijft

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Jij wees naar de lage mist hoog daarboven de bomen Niet weten waar je precies bent oplossend in herinnering Een donkere vogel verschijnt om in jou, wit te verdwijnen…

Jij blijft

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
Jij wees naar de lage mist hoog daarboven de bomen Niet weten waar je precies bent oplossend in herinnering Een donkere vogel verschijnt om in jou, wit te verdwijnen…

einde reis

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 847
de subtiele verwijdering het doelloos staren de eenzame mijmering het verlies van jaren de gesmoorde vragen het berustend gelach de vlinderloze magen het gebaar ten gedag de zinloze kus het zwijgend bewijs de laatste bus einde reis…
Jareru15 april 2011Lees meer >

Met verte als bevrijder

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
jij bent op vleugels weggegaan op zoek naar nieuwe einders voor jou heeft alles afgedaan met verte als bevrijder in scheervlucht kijk je om en zweeft over de plaats waar jij niet aarden kon langzaam neemt het cirkelen een eind tot jij in strakke vlucht verdwijnt…

Ontsporen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 724
heb je dan niet gezien dat ik al jaren geleden ben uitgestapt terwijl jij op dezelfde manier doordenderde verloor ik in de loop der jaren het plezier ontspoorde mijn wagon al snel en hoe ik ook probeerde jou te waarschuwen voor het rode seinlicht om ons te behoeden voor een ongeluk trok je een zware wissel op mij langzaam…

Hotel Berlin Lützowplatz

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 846
van de Lützowplatz niets dan druilerigheid geur van natte bladeren nog een taxi die wacht zij die afscheid neemt of mijn verlangen in haar handen verborgen eerder die avond guirlandes slap van verveling aan de bar van Hotel Berlin als elke avond krabbel ik wat ik zie en voel op bierviltjes op visitekaartjes en knik als de barman…

De verwelkte lente

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 769
Mijn lippen openen als lotussen en kussen de dauw op je ogen Waar droeve herinneringen de ruimte tussen ons vullen is geen plaats voor nog een dag langer “ Samen... “, fluister ik, maar jij schudt je hoofd mistroostig en staart eindeloos naar de hemel alsof daar het antwoord te vinden is In een kortstondig ogenblik verdrijft jouw…

Krakende tak

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.152
Springerig geknikte tak, hangend daar al jaar na jaar, dor kraakt hij daar in de wind zijn beverig lied, zonder blad, zonder schors, maar kaal en vaal van een lang uitgerekt leven. Stervensmoe. Rasperig en taai klinkt zijn eentonige zang, koppig ook, doch vooral toch heimelijk bang. Nog een zomer misschien, en dan slechts één winter lang…

Indigo

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Ik zou je graag leven willen geven vol levensechte dromen waarin we mooie dingen beleven genieten waar we aan toekomen eindeloos wandelen over de hei vliegen naar tropische oorden plukken we gezamenlijk bloemen in mei bezegelen ons zijn met de mooiste woorden versmelten we in een nacht vol indigoblauw liefdevol kleurt het zand op je gezicht…

GOÊNACHT, VAARWEL!

poëzie
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Goênacht, vaarwel! want ik moet gaan, Vaarwel en reik mij nog de hand; Een vreemdeling bood me in 't Zuiden aan, Wat ik niet vond in 't Vaderland; Wanneer ik u voorheen verliet, Dan was 't: "Ge ziet mij spoedig weer!" Thans luidt de groet, die ik u bied: "Vaarwel, zo 'k nimmer wederkeer." Goênacht, vaarwel! - Goênacht, vaarwel! -…

Met je laatste hand

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
je draalt in verhalen maar voorbij de dam stromen je woorden tot een snelle vloed die meandert in onbekend gebied schuurt de maagdelijke walkant tot verval waar pril naar opgeschoten groeit eroderen jouw gevoelens de bestaande vaste grond nog steel je tijd om op een bruggenhoofd te overleven maar ook dat is ondermijnd…

Zaad van lange dagen

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
wij hebben het samen gezaaid ons zaad van lange dagen op vruchtbare grond die de oogst in liefde zou dragen maar naast bloemen schoot ook onkruid veel te snel op tussen weelderig groen hadden wij dat te laat in de gaten het verstikte de vruchten met taaiheid en kracht maakte van lange dagen een donkere nacht de grond…

Afgebroken tenten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 602
Nooit denk ik zonder zuchten aan die langste dag hoe in de kleine, zo benauwde kamer wij afscheid van mijn moeder namen de aardse tent al afgebroken was nu zoveel jaren later mijn schoonmoeder zucht, benauwd in de te grote kamer, de langste dag weer nadert richt ik mijn ogen naar de lucht zie voor me wat er overblijft, de dorre plekken…

alles is zon en brandt

gedicht
2.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.937
alles is zon en brandt in de verte duizelt het de kolos in het blauw aan de omstreden einder versteent het woud ontmantelt de boom korjaal met de krijger wordt rotsgraf een volk dat verdwijnt in de verte valt de kolos in het zand grijnzend in zenit geen schaduw geen schaam meer te zien --------------------------------------- uit: 'Vluchtig…

Witte zeilboot

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 644
Je had me mee kunnen nemen in de kleine dingen van vlinders en bloemen groeten en afscheid zoete hoop en zilte tranen op de witte zeilboot de rivier volgend weg van de onrust naar het moederland met de kasteeltuinen waarin je opgroeide had je mij kunnen vertellen waarom die grote gebeurtenissen zonder gevolgen bleven in de lethargie…

Verlangen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.032
In momenten van angst en huiver, huiver in 't menselijk bestaan; is het verlangen rein en zuiver, hoopvol 't juiste pad te begaan. Te vliegen over onmetelijke heuvels, gevrijwaard van tegenwerking en strijd. Omarmd door almachtige vleugels, gezeglijk en tot vrede bereid. Los van verstikkende beperking, gevuld van 'n gelukzalig moment;…