5107 resultaten.
oesterschelpje
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand
Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten
Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand
Vol verbazing blijf ik staan en zie
Niets beweegt, de tijd staat stil
Voorzichtig graaf ik in het zand en schrik
Ineens is daar de vrees van bange kinderjaren
Angst…
Venus (niet die van Botticelli)
gedicht
3.6 met 13 stemmen
8.610 De haar verdampt, wij werden gebouwd rond een haarvatenstelsel
van angst. Altijd veel te zachte vingers.
-------------------------------------------------
uit: 'Een grimwoud in mijn keel', 2005.…
Bang voor vuurwerk
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.627 Wat kun je doen met miljoenen euro's
die straks aan vuurwerk zijn opgegaan
hoeveel mensen had je daarmee kunnen helpen
als iedereen eens dit jaar niet had meegedaan
Ik zeg niet dat het geen mooi gezicht is
al die mooie kleuren hoog in de lucht
het plezier dat op die gezichten staat
maar 'k zie ook een bang hondje op de vlucht
met angst…
In ‘t middernacht’lijk uur
poëzie
2.8 met 11 stemmen
2.424 In ‘t middernacht’lijk uur zie ‘k om mij heen,
en zie mijzelf; zo velen achterbleven
in ’s levens strijd vol angsten en vol beven,
volhoop en wanhoop, blijheid en geween.…
KWAAD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.958 de aandacht die wordt opgevreten
door je alleenstaande en zielige bestaan
trappend naar alles van kritiek
veeg je alles met slijm weer schoon
ach waar de woorden sussen kussen
druipt alles dat je haat weer langszij
zij spelen met je verleden en angsten
die jij ziet als weerspiegeling van zielen
je blik immer naar beneden gericht
want de…
De laatste strijd van een protagonist
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
796 mijn god waar ben je nou mee bezig
wanneer je de ruiter der gedachten
in het leren zadel neder laat zakken
zonder hem de rode lap te verschaffen
moet hij vechten tegen wilde stieren
en al het ander aanwezige feestgespuis
schreeuwend in de jubelende menigte
gaan klank en stem ongehoord verloren
de parels van angst blijven onzichtbaar
het…
KIND VAN DE ZEE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
988 De golven slaan om,
de kracht is overweldigend
overdenderend en overdonderend
Ze sleurt je mee
en laat nauwelijks los,
verstrikt in haar verzuigingskracht
Opgewonden en vol angst
laat je je weerloos meevoeren
in haar grootsheid
Je voelt het tij keren
en trappelt tegen,
haalt adem tegen de stroom in
Je wilt onnadenkend blijven
waar…
Zon in mijn leven
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.433 De zon in mijn leven ben jij
In hemelblauw gehuld
Zweef je in de lucht boven mij
In een gouden gloed verguld
Verdwaal ik in donkere bossen
Jij schijnt door de boomtoppen heen
Om de weg te doen verschijnen
Al mijn angsten verdwijnen meteen
Verdrink ik in troebel water
Dan schijnt jou licht op mijn gezicht
Meteen weet ik waar ik moet gaan…
Magere maskers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
980 Speelbal van de wind en van de tijd
Als dons doorweekt met zure tranen
Hopeloos op zoek naar rechtvaardigheid
Lampen zwijgen als grauwe graven
’t Schijnsel iets te vaag en iets te wijd
Verlicht de stad haar sluikse slaven
Hulpeloos gehuld in zwijgzaamheid
Gevels kreunen als lage laden
Schuiven langs elkaar als aaneengerijgd
Voegen van angst…
Mijn droom
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.743 We keken elkaar aan
als aan de grond genageld bleef ik staan
jouw ontwapende lach
in zich de blijdschap van een zonnige dag
ik keek van je af
ineenkrimpend....laf
Als sneeuw voor de zon
gleed de grond onder mij vandaan
mijn hand grijpend naar jouw hand
ik klampte me vast zo stevig als ik kon
heel even....toen liet ik je gaan
door angst…
De verborgen prestatie
gedicht
2.9 met 69 stemmen
46.371 ' - nu lijken zij door angst bevangen.
Een van hen woont in een huis waar kinderen
op sokken gillend over de houten vloeren mogen glijden.
De ander heeft een moeder die hem het gevaar van water wees.…
Wakker worden
poëzie
3.0 met 17 stemmen
3.543 Wij allen talme' aan de' ochtend van ons leven
En bergen 't schreiend hoofd voor 's levens school: -
Waar is onze angst - waar onze jeugd gebleven?
Doch wie, die eens als kind voor 't leven school,
Heeft het bij ramp en leed zoveel gegeven,
Dat hij niet zwerv' en snikk' en eeuwig dool'!…
Uit de hoogte
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.377 Z'n bierconsumptie, die de pan uit rees,
gaf aan z'n vrouw een nieuw soort hoogtevrees:
de angst, dat hij de hoogte had gekregen.
Ze dacht, zodra ze aan het spuiten sloeg,
dat zij hierdoor de hoogtevrees verjoeg.
Het zat, doordat ze high werd, ook al tegen.
Het paar belandde spoedig in de goot.…
Geen dragender, doodlijker wonde
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.895 laat het lichaam
allengs weer herrijzen
in zijn trotse
oorspronklijke staat
laat de zon ook
de huid weer genezen
van de angst
die de leden doorvaart
als het lijf,
met een lichaam
verwonden,
in vervoeringen
ondergaat.…
Najaarsnacht
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.099 Zwaar hijgt mijn borst, angst verft mijn wangen veger.
God! help mij, God, de Boze neer te vellen!
- Geen antwoord. Niets dan 't kloppen mijner slapen! -
God! mensen lijden, en uwe englen slapen!…
Nachtstrijd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.122 Ik slijt de ketens die me knellen,
vellen werp ik traag van me af;
verweerd is de vrees en moe is de angst,
't langst duurt wat steeds wil snellen
Wat zich naar mijn wezen richt,
ligt in mij als monddood talent zo stil;
wijsheid is niet spreken maar beleven,
vergeven wat ik denken en weten wil.…
Woestijn ervaring
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
611 Vroeg of laat kom je in de woestijn,
plek van bezinning, na angst en pijn.
Wat doet er nog toe, en wat dan niet.
Hoe ga je om met leegte, verdriet.
Denk na voor dat je die vlakte in gaat
weet wat je mee neemt, of achter laat.
Wat is ballast, en wat weegt te zwaar.…
Luchtkussens
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
460 Ik ben bereid te duiken
in de fuiken van de dromen,
alleen ik aarzel voor de steile rand,
bang dat je me achterna zal komen , en
te springen in het zelfde diepe ledikant,
vrees niet, we springen op gelijke wijze
met dichte ogen, met vaste hand, gericht
op angsten die verwijzen naar de
verdwenen vrienden uit de jeugd, waarmee
we zwierven…
bloedeloze zondag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
607 een sirene,
de zon van goud begeleidt
de voortrazende wagen,
ergens ligt bloed op de stoep
of andere wonden moeilijk
te zien, je houdt je stil
en wacht af, vergeet gauw,
drukt de angst weg.…
soms is het niet te bevatten
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.134 kaarten al geschud
je doodvonnis getekend
kansen zijn berekend
maar ook vele onbenut
We banen ons een weg in
het leven waarin we
dromen en idealen hebben nagestreefd
vreugde en verdriet gekend
harten geraakt en liefde beleefd
om aan het eind van ons bestaan
te verdwijnen in herinnering
Heeft God ons dan geschapen
of schiepen wij Hem
uit angst…
Zolang
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.641 Zolang ik hoofdschuddend
uit mijn ogen kijk en zie
hoe deze tijd de pletsteen voor zich
uitrolt, er dan achterna holt
zolang ik uit mijn ogen kijk,
zolang ik door deze dagen ga,
mijn hand bevestigd in een vrouwenhand:
een spiegel vóór het omklemde hart
van wie doodloopt, zijn angst ophoopt,
zolang ik mijn hand houd in die hand;
zolang…
de weg terug
hartenkreet
4.9 met 37 stemmen
970 veel van mijn schatten bewaarde
onder diepgewortelde bomen
die verankerd in hun wijsheid
onveranderd zijn
zij waken over heilige grond
omdat daar eeuwen lang
nieuw leven ontstond
daar hoor ik thuis
de weg terug ben ik kwijt
maar een oud verbond
slaat een brug
tussen ruimte en tijd
en takken, als armen
reiken naar mij
verlost van mijn angst…
WO II
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
876 hoorde ik in bed
Persoonlijk heb ik menigeen van d’ondergang gered
door naar Engeland te varen in een boot die kraakte
van ellende, toen de Majesteit, nou haar koekje smaakte
heerlijk, want van tulpenbollen word je echt niet vet
De meeste mensen waren in die jaren aardig uitgeblust
Maar de Brigade van Irene maakte mij juist zelfbewust
Angst…
Donker
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
846 Het is nog steeds zo onrustig in mij,
wanneer laat mijn angsten me vrij?
Ik heb de hoop bijna opgegeven,
Wat zit er voor mij nog in dit leven?
Één draaiend donker gat,
Terwijl ik elke avond om iets anders bad.
God zou mijn enige hoop zijn,
Tussen al het verdriet en de diepste pijn
Is die weg wel begaanbaar?…
UITGELACHEN EN UITGEHUILD
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.026 lachen, gevolgd
door schaterlachen
slechts na twee dagen
viel je masker
ik zweeg
hoe harder je lachte,
voelde ik jouw innerlijk verdriet
langzaam begon ik te knabbelen
aan jouw betonnen muur
door een klein gaatje
zag ik een doornstruik,
moeras, drijfzand, prikkeldraad
ik gaf niet op
reikte mijn handen
je wilde ze pakken
maar de angst…
Kansen moet je grijpen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.463 soms kom je bij een moment,
dat je geen keuzes durft te maken,
dat je onzeker bent,
een moment waaruit je moet ontwaken,
je bent bang voor die ene foute uitkomst,
maar wanneer je er goed over na gaat denken,
is niks doen nog wel het domst
en ben je alleen maar jezelf aan het krenken,
angst voor afwijzing is zonde van je tijd,
wanneer je…
Fiets
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
548 Een eindje verderop, geschiet,
gegil en angst beheerst de straten.
Een huivering schiet door de stad.
Dan is het stil en worden
zij geteld die het leven lieten.
Een vrouw, heel zwaar gewond
wordt afgevoerd, zij lijkt gered
maar sterft op ‘t ambulancebed.
De rivier stroomt langs de stad.…
Lijf, het huis van geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Dwalen door het halfduister
Angst slaat me om het hart
Het lichaam beweegt, maar luister
De ziel is nog altijd zwart.
Een bordje bij de horizon
Gloort daar soms een sprankje hoop?
Ik las, toen ik nog lezen kon:
"Hierbij staat mijn ziel te koop."…
Zonnegloed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 Door haar angst is
de mens gebonden en lopen slechts de vogels
door haar rood. Gevangen door grenzen, en niemand
die het ziet zonder oever en gewicht; overweldigend
vergezicht! Hoge klimmers, gekroonde bossen,
bloesemwangen. Maar ik beween in dit kleine lied
het verloren licht: je sloeg de maan met je linkerhand.…
VERLOREN...
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.570 Jij liet mij, mezelf zien met ogen die anders keken
ik was er voor jou, om je gedachten uit te spreken
om je gevoelens en je angsten steeds te delen
alles uit het verleden je verhalen och ja, zo vele.…