Alle inzendingen over donker

6828 resultaten.

Sorteren op:

Wassende maan

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 512
een violette aangezicht, gedrapeerd door doorzichtige linten, een handreiking naar het geschonden licht, steekt de kim naar de kroon, aangelijnd door zilveren tinten, hoedt haar vluchtige schapen getooid in wolfse kleren, die als honden waken en hun taak verrichten tussen eb en vloed, ontlokt gehuil uit aardse muilen, die de donkeren…
pama3 december 2008Lees meer >

PAASMORGEN

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.238
. ------------------------------------------ uit: De donkere bloei (1923-1925)…

belooft het zachte wiegen

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 674
ik houd me vast aan duinen voeten stevig in het zand zoek voorbij het grijze einde vloed rolt golven op het strand de zee is wit opdringerig het water somber koud branding laat het donker zingen de melodie is stervensoud ze belooft het zachte wiegen rust en stilte in de dood verlossing van het vele liegen een ontsnapping uit de…

BIDDEN

poëzie
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.911
Bidden is langs donkere paden Lampen van gevoel doen branden; Bidden is de schoonste daden Dragen op zijn eigen handen. Bidden is in stilte weten Weelde en weedom van elkander; Bidden is zichzelf vergeten Om te peinzen aan een ander.…

Eindelijk

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.122
ogen verdronken in het conformisme van belang de automatische handeling voorspelbaar bewaakt onbewust de verdringing verlangen snakt naar zuurstof aan de oppervlakte even verdwijnen kringen op het water klamme, warme, drukkende stilte storm, zomerbui van aaneenrijgende dagen de grond hard, geel, einde in zicht De wind steekt op aan de donkere…

doorsnede

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 721
doorsnee van iedere halte waar je naam als jaarring stond in een achteraf vertraagde groei van lucht en maan veeg ik wat aarde naar het grijze vergezicht naar de voorbijganger en het splijten van de weg waar elke steen schuurde mij tot zwijgen bracht en in al wat ik zweeg zag ik hoe smal het voorjaarshout bladerde hoe donker…

Uit de veren

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 815
’rig aan te verbaasd om te protesteren ontwaakt ons lachen simultaan ik douche me in de laatste bui om mijn gezicht te schonen van ‘t zout dat hier ooit spoorde maar zich niet meer wil tonen de regen schud ik van me af ‘t heeft lang genoeg geduurd warm me aan een restje zon dat om de bocht heen gluurt ik oker met je mee naar ‘t donker…
Nina Laverona11 augustus 2006Lees meer >

Het is tijd

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.307
ik heb de tijd kalm beheerst ontdekt de tik die traag verstrijkt voorbij aan ieder naar binnen een blik open gezicht een wijle weet gevoel in het lijf gedachtenherinnering in zeer lange rust en een lome slaap plotsklaps wakker lachend wezen verfoeilijke waan een dromende zot donkere woeste tobberijen minne moeite zoekt…
Solange26 augustus 2006Lees meer >

De dans van de meeuw

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Dansen dient als metafoor voor ondergrondse angstenspelen in des duivels' donkerheid, in slijm en aarde immer zijns. Een blik naar and'ren, hebben zij reeds? Dansen nog steeds rond en rond, tot snap! het wrede scheuren; een zure dood geboren wordt.…

Een lief gedicht

netgedicht
3.1 met 208 stemmen aantal keer bekeken 15.940
Glijdend trok het donker weg in vale vlakken uit mijn hoofd een stem die fluistert zonverdoofd 'Daar komt de liefde, liefde aan' Mooier nog dan het mooiste lied Ik pomp en pomp het bloed rondom om plaats te maken in mijn hart voor lange linten zwart en rood Want jij zwiert en zwiert mijn oog voorbij En mint en mint mijn lijf volkomen Ik…
Jahaja30 december 2008Lees meer >

Liefde en ouderdom

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.024
Niets minder, niets meer dan een bliksemschicht met angstige woorden in donkere bossen grijpende handen. Vlees dat langzaam verteert een holle blik van verdriet, een ziel die je omhelst zo innig en sterk als de bomen in de verte.…

de pessimist

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 565
ik zal je nooit zien als je bent wereld je bent een vreemde die haast alles heeft prijsgegeven mooie draaiende bol draaiende, draaiende als nooit tevoren en ik ben een grinnikend paard enigszins gestoord, verstoord geraakt de lichtgevende bol maakt me dol maar ook het donker, ik sta hier vreemd voor je shag-rokend…

geluk

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.414
laat jij in mijn hart de zon weer schijnen en donkere wolken totaal verdwijnen zo klein en pril je nu nog bent.. mijn liefde voor jou is rotsvast en ongekend.…
gerda21 juni 2009Lees meer >

JOB

poëzie
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.157
Maar ik moet levend duizend doden sterven, En nimmer kan ik ‘t duizlend heil verwerven Van stil en donker en mét u te zijn.…

Oude Bibliotheek

gedicht
2.1 met 156 stemmen aantal keer bekeken 21.783
Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor, een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel voor zij verdween in gindse donkere allee van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…

Er brandt altijd wel een lampje

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
In het licht van de geest waar geen schaduw zoekt en het donker zich heeft verstopt achter een witte deur alles en iedereen is verdwaald de zomer zoekt de herfst de winter verstopt zich ervan in het licht van de geest waar angst overheerst en de moedigen blijven staan tot de rust weer keert moeder blijft me roepen de lente spurt van…
Steven23 augustus 2009Lees meer >

Hesje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Bewoners schrikken anders van de asielzoekers, die in het donker niet opvallen. Zo meldt De Limburger.…
trawant23 oktober 2009Lees meer >

Eros op zondag

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.103
ja ik neem je mee op een zondag ergens naar een plekje onder de donkere sparren onzichtbaar voor de buitenwereld bestaand uit vreemden vrienden ouders God niet te vergeten ons kleed spreiden we en we rollen al snel bloot in het jambrood van onze picknick op jouw borst zie ik ze lurken aan het sap rode mieren verstieren jouw zwangerschap…

Eens was ook het verleden heden en toekomst

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 771
In een donkere grot, tekent een man op een muur mensen en dieren met de houtskool van zijn uitgedoofde vuur. Zijn heden. In de schaduw van de ziggoerat, tekent een man op zachte klei de opbrengst van z´n land hij gebruikt er een vers gesneden rietpen bij. Zijn heden.…

The Dangling Conversation

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
zachtjes waaien klanken over duinen vang ik woorden in jouw voetsporen kleuren treden donker waar stemmen praten schep ik water in de nacht wijl zee mijn enkels drinkt huilen vissen het verdriet in het rode licht van de toren schaduwen flessen op 't zand rond mijn middel kiemen algen laatste stukjes huid reizen af de ochtend vecht…
Lucky13 april 2010Lees meer >

Jij

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.469
De tijd die trekt zijn sporen doorheen je donkere haar de kleur die gaat verloren en grijs wordt het zowaar er verschijnen groeven in ooit een strakke huid en wil je nu iets proeven zet je lichaam meteen uit maar lief je bent nog hemels voor mij blijf je de man en weinig jonge kerels kunnen aan wat jij nog kan je charisma ging niet…
Tessy17 april 2010Lees meer >

Levend sterven

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 821
een hart in nood weer neemt de schaduw mij mee eigenlijk al vele, vele jaren ik volgde ontkennend gedwee immers er was ook oud verdriet het kwam niet tot bedaren het kleurde zwart maar kende hoop in schepping en daad in lachen en dagelijks brood ik ben dood niet de eerste keer het leven draagt mij dat zeker maar vaak zo donker…

schemering ( in sepia )

netgedicht
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 630
schemering nabij drapeert zijn schaduw lieflijk over het helle zomerlicht, vervaagt de kleuren van de dag zilverwit speelt een zonnestraal door het gebladerte van groene kruin, verstild tegen de grijzende verte staat in sepia gekleurd, een wollige kudde roerloos als beelden neer gezet een meerkoet met haar jong achterlangs glijdt donker…
lijda11 juli 2010Lees meer >

de bidder (haibun)

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
Zeven was ik en tussen de kattenkoppen zag ik opeens de liefelijke Mirjam met donkere ogen die ongekende diepten verborgen. Haar stem tinkelde als de pendule thuis en sierlijker nog dan het paardje van mijn oom stapte zij het schoolplein af. Ik moest en zou haar mijn liefde verklaren maar hoe?…

De page

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.173
In ’t donkere bos hebt gij mij gevonden, Mij, mat van wonden, En mijn lippen lachten nog over mijn zonden. Op uw blanke tel hebt ge mij geheven, Mij, bleek van leven, En mijn ogen haatten u om uw geven. Door een groene wei hebt ge mij doen rijden, Mij, flauw van lijden, Nauw zocht ik uw schouder mij bijzijden.…
Albert Verwey17 december 2022Lees meer >

Een Lange Reis

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 850
Ik vecht met leeuwen en panters, gewond ga ik verder, door een donker bos met spokende wezens. En als laatst beklim ik de hoogste berg. Uitgeput sta ik op de top, en dan zie ik het doel van mijn reis, de mensen waar ik van hou. Jullie vangen mij op, verzorgen mijn wonden.…

Vriendschap

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.869
Het is niet meer zoals het vroeger was: de woorden zijn gevangen in het denken, verschuilen zich als achter donker glas en weten niet hoe jij daar staat te wenken, te wachten op een teken van verstaan, van troost of tederheid, nabijheid, vrede, de vraag hoe ’t jou in ’t duister is vergaan of hoe je je in vreugde weer wil kleden.…
Adeleyd7 september 2010Lees meer >

Omschakeling

netgedicht
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 927
voor even toch die mond hervonden en de warmte was weer daar wij blijken nog innig verbonden al verblijven we niet bij elkaar jij bent een nieuw bestaan begonnen en op afstand kijk ik mee wij hebben aan ruimte gewonnen want we leven nu verder als twee gemis was slechts een donker denken en de knop is omgezet je gaf wat je mij had te schenken…
Ludy Bührs12 september 2010Lees meer >

magere joodjes

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 952
wij hadden door de honger geen ontlasting mijn broer en ik, vooral hij was een leeg pakhuis een vreemdsoortige bouwsel waaruit zijn botten tevoorschijn kwamen bij elke zucht soms vonden wij op straat een broodkorst daar wierpen wij ons op, als waren wij hondjes onder de smalende gezichten hoog uit holle vensters donker waren de uren, zwart…
perry meer1 oktober 2010Lees meer >

Lang geleden.

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.583
In de donkere winternacht werd een kind geboren, diep in het dal in een oude stal te Bethlehem. Waar Engelen het kindje door hun lied een welkom lieten horen. Herders spoeden zich naar de stal hun schapen warmde het kindje, dat lag in een kribbe gevuld met stro. Een kind dat was gekomen, om vrede te brengen tussen alle mensen.…