6466 resultaten.
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Levensstijlen veranderen
Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door…
Zinnen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.614 Ik zie jou op elke dag van de kalender staan
Winter, lente, zomer, herfst
Seizoenen wisselen zich konstant af
Maar het zonnetje in mij schijnt dagelijks
Sinds jij me jouw liefde voor het eerst gaf
Een nieuw jaar kan niet beter beginnen
Als met de persoon die ik eeuwig wil beminnen
Het delen van elkaars diepste gevoelens
Het schrijven van…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
41.250 Knotwilgen duiken
op uit de nevel, aan de overkant
het bos waar zich de herfst laat ruiken.
Ik voel je vingers grijpen in mijn hand
bij een gerucht terzijde in de struiken.
De zon gaat op over dit avondland.
-----------------------------
uit: 'Waterstaat', 1994.…
Zwanenzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 Toen met de herfst de wolken binnendreven
Kwam daarmee het verval in hem op gang
En ’s winters wordt zijn zwanenzang geschreven.…
Heuvelopwaarts
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.071 niet rusten wil
die avond breekt het licht aan de ramen
alsof het allerlaatste weten sterft
wanneer je aardse naam de leegte kerft
in de zwaarte van een tergend amen
zelfs de rozen in het gebleekte veld
worden haastig en vreemd, ‘als traan op traan’,
zei ik zacht, uren nooit vooruit geteld
je schoof de schaduwen tegen je aan
toen herfst…
van ramadans bevallen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
751 klagen
maar ook geloof heeft
zo vandaag zijn vragen
de allerheiligen
zijn niet van steen
hun sokkels dragen
eeuwigheid en ook zij
vragen een wereldfeest
later weer de
donkere kant het
halloween van allerzielen
we gaan dan voor herinnering
buigen het hoofd voordat we knielen
kom dan maar met de
novemberstormen laat herfst…
Heb mijn stekels opgezet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was de vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het pril al eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Straatbeeld
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
450 Voor de tijd van het jaar
was het kil en somber
het leek meer herfst dan lente
en ik droeg dan ook wat warms
omdat de kilte mij al had gevangen.…
Eend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
817 Misschien is het uit medelij
dat ze de ramen zo grondig heeft gepoetst
dat je je bijna bedrogen voelt
als je ziet dat buiten bomen
buigen voor de herfst
en binnen alles windstil blijft.…
Koos verkeerde luchten
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
672 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was mijn vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het jonge had ik eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
conventies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 ik zelf
doctrines heb ik uitgehold
een woordje
een wenk
een gezichtsuitdrukking kwam ik tekort
om die ander wel te begrijpen
waarom zijn mensen zelden duidelijk
iedereen is gelijk
iedereen is meteen
meteen over de zeik
waar is broederschap gebleven
avontuur was verslavend
deed de mooiste vrouw verbleken
avonduur of schemering
herfst…
Portret van de postbode
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
622 Zomer
Herfst met wind
Witte winters
Raam met bloem
Joseph, krachtig, pakt
dan door
Trotseert vele stormen
Vingert post. Blik alert
Mensen zien uit
Naar bericht
Van geliefde
door Joseph
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
n.a.v. 'Portret van de
postbode Joseph Roulin'
van Vincent van Gogh
gedateerd 1889…
November
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.056 Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter
De mistbanken van de herfst hangen laag
over de grond, verschuiven traag.
Het licht wordt steeds kouder en minder.
En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest
toen het gras nog hoog stond en bol van groen
de bomen waren. Teveel te doen
en schrijven voor brood verduistert de geest.…
Wenen in de wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.060 De wind vroeg aan 't Meesje
zing voor mij jouw allermooiste lied
want de oude boom gaat hemelen
of wist je dat nog niet
De oude boom liet z'n bladeren vallen
niet omdat de herfst was ingetreden
bleek het tijd voor hem te zijn
zijn bast nu uitgestreden
De wind vertelde hoe zij op bijzondere
dagen, danste met de bladeren van de boom
nu gaat…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 het Wad graast op de eeuwige velden waar
de herfst zijn kraamzorg heeft neergelegd, haar
schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan…
dan uit het niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 zomaar het gevoel ontvangen
van gemis, de uitkijktoren van vrede
het bouwwerk van Babel, weten dat de hoogte
het werkelijke leven ontwijkt
laat september, de zomerschermen wijken
voor de wallen van herfst, mijn hart wil schreien, doch
nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse
vaardigheden voel ik ruimte
het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk…
Je stralende gezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
547 er is geen balans op te maken
niets houdt elkaar in evenwicht
de enige activa die ik bezit
ben jij met je stralende gezicht
uit de prilheid van lente groende
jij zomer en bloeide beeldschoon
kleurrijk oogde herfst in rijpende oogst
voor koude dagen die om feesten vragen
ik heb ooit je hand gepakt
toen ik onomkeerbare liefde zag
het…
Op reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 Maar de herfst bracht lange dagen,
eenzaam lag ze in haar bed.
Zo nu en dan kwamen de kinderen,
en werd er even opgelet.
De wind kwam haar bezoeken,
en herhaalde steeds haar naam.
Ze kon niet langer wachten,
en toen is ze maar gegaan.
Er vielen grote witte vlokken,
op het harde gladde ijs.…
In jaargetijden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 De zomer verwart in de verte
als een dunne draad zonder eind
Herinnering aan de winter paars
als een heideveld schaars bedekt
Een heldere droom wordt zelden
een gedicht met zuivere woorden
Herfst lijkt op een bonte vlinder
zomer- en herfstkleuren opgezogen
Een winter wacht met zwart en wit
in een maanzieke, zilveren nacht
Een ader in de…
Denk niet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.195 Denk niet dat ik er niet meer ben
als mijn as wordt uitgestrooid
en verwaait met de wind
dan zal ik ruisen, ruisen
in de hoge toppen van de populieren
word ik meegesleurd met
de zaden van bloemen en planten
zal ik rusten onder
het bladgoud van de herfst
tot ik verteerd in de winteraarde
zal ontkiemen in de lente
ik zal de witte lentekrokus…
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 In de grijze herfst duw ik patronen in het geweer.
Eenmaal was er een vrouw.
Ze kon er niet tegen. Ik zag haar niet vertrekken.…
zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 ik wil je zijn op alle fronten
zoals ik je lief, zoet zout
bitter zuur, het geeft niet want
mijn smaak wordt door
jou nimmer betwist
mag ik je zijn wanneer je pijn
verschijnt met scheuten
die slechts in de herfst
ten gehore worden gebracht en
ik jouw grimas mag dragen
zodat de lente zich nestelt
op en in jou gelaat
ik ben je, lief ik…
Veelbetekenend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
461 iedere dag
trek ik mijn
aardejas aan
schud eerst
het weer van
gisteren eraf
en ben benieuwd
wat er voor
vandaag al op ligt
maar de laatste
dagen kost het
passen moeite
alsof hij door de
komende herfst
krapper wordt
ondanks het fruit
en de schitterende
oogstkleuren
de souplesse
is er ook al niet
meer bij het
uitgaan alsof
de…
' letzten winter '
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
763 Heinrich Heine
soms merk ik tot mijn grote
schrik dat de late herfst
nu toch echt voorbij is
en ik bevind mij in de koudste
winter van het menselijk bestaan
wanneer ik m'n rillingen zou meten
dan zeg ik 5 op de schaal van Richter
de verschrompelde kastanjes en de
ingedroogde kalebassen zijn de laatste
getuigen op de voorheen rijkgevulde…
DE SPIEGEL, DE SEIZOENEN, DE MAN, HET KIND
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
517 Het is maandag 1 september 2025
ik kijk in de spiegel en denk
"Zo die seizoenen zijn voorbij
zeker de lente, ook de zomer
wellicht houdt de herfst nog even aan!"
maar er komt zeker een winter
een zachte? een keiharde kouwe?
maar in ieder geval!…
Ongerijmd
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
227 In de lente weer het jonge leven
dartelend door de groene weiden
de zinderende lome zomer
luierend onder schaduwrijke bomen
en genieten van de pastel kleurende herfst.
Kortom, laat me nog een jaartje leven
in een levende wereld
een wereld die voor zichzelf dicht.…
De Bergtop...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
795 Ik wil de top
bereiken
'k klim dus
nog een keer
alles moet nu wijken
want daarboven
Zie ik de schoonheid weer...
Uit de dalen moet
je klimmen
soms met wilskracht
soms zelfs meer
Als je wil,
bereik je het
probeer het maar een keer...…
dromend verlangen
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.341 mag ik
dromen in een wereld
waar elke dag
zonovergoten
schittering weerkaatst
in parelende ogen
mij in liefde laat verlangen
naar de warmte van een lach
die tranen overheersen
verdriet verdrijven mag
als sluiers in de morgen
gespreid op het gras
waar ontluikende bloemen
grijs in schoonheid hult
en zo de wereld laat ontwaken…
Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
gedicht
2.6 met 19 stemmen
11.787 Haar schoonheid wordt niet moe
zich te doen tot mij gedaan is, gedaan heeft,
en het nu al het voorafgaande tot zich neemt,
het omvormt met zijn rietpen misschien tot
in slaap vallend meisje, omhelsd door duin.
--------------------------------------------------------
Uit: 'Verzameld werk', 2000.…
bloemen uit verkleurde foto's
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.406 je knipt bloemen
uit verkleurde foto's
maakt boeketten van die tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen…