25017 resultaten.
Mijn hulp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
533 Ik zou niet weten wat ik schrijven moet
Als jij mijn muze mij niet assisteerde
Hoelang heb ik niet op dit vers gebroed
Waardoor bijna heel mijn brein verteerde
Jij bracht mij woord voor woord de regels aan
Ze vormden voor mijn oog jouw gestalte
De ware glans van zon, sterren en maan
De vertolking van ‘t hoogste gehalte
Ach, dat mijn vers…
TERRA INCOGNITA
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.231 Weet dat je ver bent, vader,
in een ander land bent.
Soms spiegelt mijn gelaat in ’t glas,
dan, even, lig je voor mij open,
ben je dichterbij dan ooit.…
Die dieper snijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 op
de wereld wist ik had
me gewoon vergist
in het bestaan van de
maatschappij met zoveel
bijdehandjes die vochten
voor hun plaats desnoods
met vuist en tandjes
ik heb hun bestaan
toegegeven ging in
stilte ver van de drukte
in een wereld zonder
haast en angsten leven…
Alles in de wind
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
567 Hoe ver moet je reizen om
weer thuis te komen?
Het is de wind die in je hoofd klimt.
Hoeveel gedempte putten
en doofpotten nog?
Hoe ver is dichtbij
en wanneer keert het tij?
Het is de wind die een nieuw lied begint.…
De stilte als je weg bent. Ik koop bloemen
gedicht
3.3 met 33 stemmen
20.401 De stilte als je weg bent en ik thuis
een lege vaas, die doofstom staat, water geef,
en bloemen. De stilte van de bloemen
die niet zingen zolang je weg bent.
-----------------------------------
uit: 'Hove bad'.…
Denkend aan de pijn van toen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
792 de weg betegelt met geluk
kon lange tijd niet stuk
eerst ligt alles recht
dan is het opeens slecht
een herinnering aan toen
je kon er niks aan doen
even kwam het pesten terug
ik dook weg, net zo vlug
weg is weer het vertrouwen
opnieuw weer wegen bouwen
dat duurt weer een eeuwigheid
liefde kent even geen veiligheid
en laat me nu niet…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Hoog gaan de wolken langs de Hemel
Ik kwam van ver gevlogen
En zoek in de verste verten een rustpunt
Daar waar de hemel rust op haar bogen
Machtig staan bergen aan het einder
Leunend tegen reusachtige wolken
Op de loden bodem van de tijd
Mijn land zo stil en wijd
Wachtend op de sluier
Waarmee de nacht hen dekken zal
Ver gaat mijn blik,…
Kauwtjes in Groningen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
829 dag opnieuw wat er gebeurt
in deze rommelige buurten,
geen oordeel, geen vonnis
laten ze horen,ze keuvelen,
preuvelen, schudden hun veren,
ze leven een blauwzwart leven,
kijken en verwonderen zich,
fel glinsteren hun oogjes,
over deze stad vol stenen…
De Vogels
poëzie
2.6 met 14 stemmen
3.043 Een fikse vogel
Gaat bijna zo gauw als een kogel;
Doch in zijn kooi
Vliegt hij nooit zo ver of zo mooi.
Zijn jassen en japonnen, enfin al zijn kleren,
Noemt een vogel: 'mijn veren';
En een kanarie heeft heel veel
Van een jonge juffrouw in 't geel.…
Rouw niet om mij
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.903 Rouw niet om mij
Mijn ziel is vervlogen
Naar een nieuw begin
Een hoger doel
Duizend wegen hebben mij voorgelogen
Ik liep ze, zonder te gaan
Met een hoger doel voor ogen
Stond ik alles in de weg
Wat mijn ziel heeft gedaan
Heb ik verworpen
Ik greep de kans
Om voor altijd weg te gaan
Rouw niet om mij
De tijd is nog niet…
anders
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
802 Anders
Genieten van je laatste jaren,
Toch komt alles anders,
De wens om te genieten is weg.
Maar de dood is nog geen optie,
Zoeken naar, maar wat is er nog,
De wens om te genieten is weg.
Ik weet het even niet meer,
Dromen van verleden zijn nog mooi,
De wens om te genieten is weg.…
Lege Lange Weg Vol
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Ik reed die weg
Tientallen keren op weg
Nu leeg, kaal
Enkel een paar
rode klaprozen
witte kamille
geel koolzaad
Deze kende ik al van voor jou
Andere niet
die leerde je mij
Net als ik jou leerde kennen
En jij mij
Niet uit mijn hoofd
in mijn hart
Zelfs in tegenwind
een lange weg
vol…
Waarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
828 Ik was alleen
als een ziel in het leven zonder vreugd
als en wees zonder vreugd
als een ziel zonder jeugd
moest ik verder gaan om de toekomst te ervaren
die de hare niet meer was en de mijne nog zou baren
maar als de deur naar de dood is dichtgegaan
en de levenden elkaars weg zijn gegaan
zal ik de geur van bloemen ruiken
en de verse natte…
Nog éénmaal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
978 Nog éénmaal op een koele zomeravond de
nachtegaal in de vroege schemering ver
achter in die vertrouwde tuin te horen slaan.
Nog éénmaal de hemel zien openbreken
in miljoenen witte wintervlokken en het
geluid van verre kinderstemmen te horen
omlijst door knerpend jonge sneeuw.…
Treurdicht op de theologie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
747 Het wachten moe, de therapieën beu
treedt zij binnen onze muren in
op witte laarsjes voetzoekend,
als een verdwaalde vlinder
die van ver is aan komen vliegen.…
Roverslied
poëzie
3.6 met 24 stemmen
8.492 Op de weg,
Langs de heg,
Met een houw en een stoot
De dragonders verjaagd, en de markgraaf gedood,
Om de buit!
En die buit
Is mijn bruid,
Mij gekocht met m'n staal,
En ik voer, als een veer, met mij mee haar in 't zaâl,
Naar de grot!…
gekleurde trap ( in twee delen)
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
652 woorden vallen van de trap
vederlicht over mijn voeten
en zetten in hun val aan tot een vers…
Joeki T
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
622 huiswaarts keer
bedekt verse rouw voor even dat
eeuwig knagend gevoel van weemoed…
Geloofsbrief
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.299 de tijd die vloog
vannacht zou hier een haan nog kraaien
en ik hoorde van de snede
bij het aangebroken vuur
nog zeven zinnen van de vos
voorbij het kippenhok verwaaien
waar hij stond - om te verhalen
van zijn onschuld op den duur
Het was de vos die ik verwachtte
of toch niet
dit late uur
Moest ik hem staande hier verbieden dan
zijn weg…
De Straat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
De Straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
Jeanne d'Arc ( J. v. M. )
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.667 Zij luisterde, ver van overzee;
ze ging met vreemde stemmen mee.
Zij brak zichzelf in twee: lichaam en geest.
Ze brak haar hart, haar ziel voor doelen
veel verder weg dan mensen met hun 'ratio'
hadden kunnen bedoelen.
Ze doorbrak de stille stilte van doden;
ging over verboden velden!…
Memoire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 in een memoire
laat het leven je voorbij varen
langs aanlegplaatsen van weleer
soms ver in de verte terug
wil ik de weg van mijn geest verklaren
keer op keer zoekend naar de sfeer
en markante jaren
verborgen als het ware
of zijnde achter de rug
door de glazen van heden
wordt nog steeds veel gemeden
de ziel doorsneden
opgeroepen in diffuus…
Avondstemming.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.116 Uit weide en wegen steeg vochtige damp
Ver over velden blonk licht van een lamp
Goud-gele schijn door de nevelen heen
Uit land'lijk huisje daar vredig en kleen,
'k Voelde de rust van de velden in mij,
D' avond, dat lichtje, zij maakten mij blij,
'k Wist dat mij wachtte in het vriendelijk huis
Ene die 'k minde bij 't lindengeruis.…
Het gras waarin jij lag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 De krant is uit, het huis is schoon
ik wik en weeg de telefoon
er is niet veel te zeggen, maar
ik ben een goede luisteraar
Kom je gauw een keer
kom je gauw een keer
kom je gauw een keer?
Wanneer, wanneer?…
Ven-nevelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De nevel dempt alle geluiden,
het wordt kil in het ven,
nog even en de klok gaat luiden,
dan wordt het stil in het ven
Nog even en de zon gaat dempen,
duisternis in het ven,
ik begin te lopen,
snel weg van hier,
van wie ik ben.…
Zelfbeschikking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 stel je zou zelf kunnen kiezen
wat te stoppen in 't verschiet
zelf bepalen wat er in komt
en bovenal wat niet
vooraf al bepalen
hoe je levensloop zal zijn
geen verdriet
geen tegenslagen
geen ziekte en geen pijn
geen fout om van te leren
geen keuze meer verkeerd
weg met zorgen
weg met twijfel
weg met alles wat je deert
weg met…
Verliefdheid maakt blind, doof, loopt dood!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
702 Jij hebt zoveel van mij
ik heb zoveel van jou
wij lijken zo op elkaar
daarom vallen we op mekaar
en de intrinsieke ongelijkheid
tussen mensen, mannen en vrouwen
die poetsen we wel weg
"Poets ik wel weg"
denkt de vrouw gaande weg, onderweg
ons huwelijk, samenzijn, onze relatie
"Tot ie dood loopt"
denkt de man staandeweg, weg voor…
een reis door mijn hoofd...
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.518 Een reis door mijn hoofd
mijn gedachten banen zich een weg
doorheen een wirwar van zorgen
langsheen een waterval van verdriet...
een reis door mijn hoofd
op weg naar mijn droom
maar ik geraak er niet...…
appels en naakten
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
956 en mochten zij er beiden zijn,
de één dicht bij
in de deuropening,
de ander iets verder weg
op de veranda,
naakt,
dan zijn er nog geen appels.
ik verkoop ze niet.
ik geef ze niet weg.
ik heb ze niet.…