9250 resultaten.
Nacht
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
869 De nacht verzacht mijn gedachten
Het moment van eindelijk rust
Als alle mensen slapen
En de maan de sterren kust
Dit is mijn tijd voor ruimte
Voor ontspanning en voor vree
Want als de zon weer opkomt
Moet ik een dag weer mee
Weer mee in alle drukte
Waar een mens zo moe van wordt
Ik laat de gordijnen nog even dicht
Mijn nacht…
Toch is hoop alles
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
902 vermoeide handen zijn slecht
op hun gemak
reuma laat sporen achter
van pijn bij het werken
ik protesteer
het achtervolgd mij op de borst
waarheid is een gouden draad
op de zichtbare kant
moet ik zeggen, voor mij
bij het ochtendgloren van de dag
toch is hoop alles
om de pijn te bestrijden
door middel van rust onder de zon
van het noorden…
te lenen tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
916 nu je zo door en door
de rusteloze nachten kent
het moedeloze ademen
de zware ochtenden
met nog niet een streep van licht
het lange missen
van die je dierbaar waren
de steunpilaren
die al rust gevonden hebben
op een plek waar je nog steeds niet ligt
zou je dan desondanks
bij de allerhoogste
extra tijd moeten gaan vragen
tegen een in…
- Art van Liefde -
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
785 fascinerend, de ontwikkelingsgang
de rust, van realisme.. die mij alleen beviel.
Enkel het allerbeste..
kan in mij naar boven drijven..…
Ik waag het weer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
624 ik zie hoe de winter
haar rust als in een prent
aan de aarde wil opdragen
hoe elk sprankje licht
fonkelend uit de verte
de mens kan behagen
bevroren bladeren
ritselen in kwetsbaarheid
een verfijnde wijs
ijsbloemen tekenen
zich als een glasschilderijtje
flatteren het stemmige grijs
de merel trippelt
tal van sporenpootjes
op…
Wintersnippertjes
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 sluimerige grond
midwinterhorens
blazen herkenningsklanken
hoorbaar in het rond
schaduwlicht tekent
de berk huiveringwekkend
tot een ijzige reus
dwarrelsneeuwvlokjes
smelten in ademwolkjes
op een warme neus
kaarsjes in glaasjes
gloeien langs het weggetje
een vertrouwde sfeer
het landschap spreidt zich
als een dekentje van rust…
geen ritme
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
591 mijn hart slentert de dagen voorbij
het heeft geen ritme en ijlt
zich naar de nacht alwaar
het beddengoed een schijn
van rust creëert
nu maart het voorportaal
van de lente heeft geopend,
het leven zich groent aan de wetenschap
dat het maar kortstondig zal wezen
huist er in mij een klaaggezang
dat alle driften die ik ooit bezat
nu als…
Vissen naar stilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
563 een waterval woorden
stroomt naar zee
op oeverloze vakantie
geen kanalen
geulen en bedding
maar in vrije expansie
nog is er
wind met zijn
vlagen draaien en hozen
buitengaats
komt er rust
in de golvende letters
dichters
vissen naar stilte
hebben soms beet
maar om te scoren
moeten zij
poëzie laten horen
in hun leefnet…
Een vreemde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
559 het was een vreemde
die mij de hand reikte
de ogen opende
ik dwaalde
op gebaande wegen
in het doolhof van de keus
kon de kudde
niet meer volgen
liep de herder straal voorbij
hij was de rots
waarop ik strandde
toen ik niet verder kon
liet mij naar
de rust van binnen kijken
voordat de stress begon
heb zijn hand gevat
wist…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
540 mistig
en rooskleurig schoon
adem ik tot het laatste seizoensbeeld
je dromen in
soms weet ik het niet
hoe ik je lief of wegvegen moet
langzaam verslijt mijn stem
achter gevallen doeken
en is dit gevecht
voor jou voor mij
geen kunst
echter zucht me een helder landschap
en ik kus de poëzie onder het blauwe licht
welterusten slaap wel
rust…
Een terugkerend verwachten
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
556 in jouw tuin
rond de zwijgende bomen
die aarde vol rust
het zicht op
vele bloemenharten
een schepping vol ruimte
waar de vogels
nog zoeken, warmte vinden
in de eenvoud
de glans op het groen
het lover door de zon
wordt bespeeld
daar kleurt het leven
een overeenstemming
van vele gedachten
is er het voelen
het durven hopen…
Het heden stroomt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.140 de kracht van het leven
ik vind het toch
hoopvol golft het in mij
als een geschenk komt het voorbij
wat eens was, zal ik,
wil ik niet vergeten
het verleden hangt
als een amulet, een juweel
op het midden van mijn hart
het rust in verknochtheid
het heden stroomt
vol dynamiek en euforie
mijn levensader nipt
vraagt en ontvangt…
Fladderen vlinders met lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 op roze muziek
wiegen ballonnen
fladderen vlinders met lief
wind waait verkoeling
langs gezichten die zwichten
voor lendenen vol lust
maar eenmaal buiten
in het staccato van stilte
is het gedaan met de rust
dreigende blikken
verstikken de liefde
die doodbloedt op straat
tussen stenen
groeien weer bloemen
die bloeien in haat…
Zilveren traan
hartenkreet
4.2 met 42 stemmen
1.361 Ik ben een vrijgelaten zucht
om jouw naam te fluisteren
die als een zilveren traan
op mijn Ziele rust.…
Praatte met gebroken steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 stootte tegen glas
dacht de wereld transparanter
dan die in betreden was
vol uitzicht
in een perspectief van jaren
maar de kennis moest ik zelf vergaren
ik liep weg
met stilte om me heen
praatte met gebroken steen
zij hadden de massa’s
zien passeren in hun
steeds opnieuw proberen
tot de eenling overbleef
die zich met de rust kon…
Kortdurende schoonheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
592 jij bloeide langstelig
met blad in
de vorm van een hart
verwaaide na lente
maar knopte in vrucht
onder de zomerse lucht
jij bent niet geplukt
om in kortdurende
schoonheid te sterven
zij lieten je staan
door jouw trots om het leven
dat jij weg had te geven
jij rust met het zaad
in de vruchtbare bodem en
wortelt weer voor de zoveelste…
Als rode draad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 ik zoek de tijd
in kleine uren
ver van gaan en komen
in hetzelfde huis
waar naast rust en stilte
ook mijn dromen wonen
en seconden eeuwigheden
tikken als mijn blikken
buiten de dimensies treden
waar het aardse heden
slechts als rode draad
in het verleden zichtbaar wordt
die ik moet grijpen
bij mijn beladen terugkeer
uit immense…
Dichters brood ( haika )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Opschrift bovengronds
de muzen die hij verslond,
hij rust in vrede.
De taal blijft drinkbaar
dankzij het heldere glas,
vol gedecanteerd.…
Een schamel geklap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 had klanken geleerd
in melodieën die raakten
om van hen die ze hoorden
betere mensen te maken
speelde en zong
zonder kind of kraai
honden waren verdwenen
of namen de benen
droef werd het lied
in tonen die vluchtten
alsof de coupletten
ook wilden rusten
pas op het eind
klonk diep in het dal
een schamel geklap
de siësta liep af…
In razende wielen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
575 mag ik ervan dromen
om eens stroomopwaarts te komen
ooit de bron te bereiken
die mijn leven zal verrijken
ik meander mijn bestaan
tussen kribben en kades
laat me gaan in razende
wielen en rust in de waarden
wil weer wellen tot beekjes
frank en vrij dansen in geulen
heulen met zon en de wind
watervallend spelen als zorgeloos kind…
Haar marionetten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 een uurtje zolder
zei ze zacht en lachte
je weet toch dat ze
altijd op mij wachten
zij speelt geen verdriet
vertelt over de dagen
schikt kleding en kamt haren
met haar broze hand
polijst hun band
in warme trekken
laat haar marionetten
weer leven in bewegen
de zolder rust
na een lieve avond kus
streelzacht zijn de zuchten
geborgen…
Brij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Eén brij, onverteerbaar,
verleden, heden
draag ik mee
weggemoffeld onder lach en leden
voelbaar wel
een misselijk makend maagresidu
dat vraagt te vasten, purgeren,
rusten,
maar hoe hou ik van de lusten
van 't leven, de lasten(?)…
Een kleine scene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 een verre donderslag
terwijl thee onverklaarbaar
uit de glaasjes spat
verschrikte kindergezichten
die angstig kijken
bij het volgende weerlichten
een kleine scene
in een handomdraai geschapen
vlak voor het gaan slapen
pas veel later
keert de rust weer terug
als de emoties zijn gesust
toch blijft die donderslag
een leven lang verbonden…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Mijn vurige beden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 ik heb de schaduw
weg geredeneerd
maar hij blijft hangen
aan de randen van mijn blik
het licht van logica
en wetenschap
schijnt knap en
helder in de hoeken
na het gerichte zoeken
leeft het donker op
beleven spookgedachten
hun vage angsten in mijn kop
het schrijnt aan mijn bestaan
rust en zekerheden zijn verdwenen
ondanks al mijn…
De stroom van de rivier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 kennelijk
Iets van me willen
Ook al begrijp
Ik zelf eigenlijk
Niet waarom
Besluit om het
Leuke eraan toch
Maar mee te maken,
Mee te gaan met
De stroom van de
Rivier, zonder
Noemenswaardige
Weerstand, en op
Gezette momenten
Even een poosje de
Bergen in te gaan
Want daar zie ik
De rivier niet meer
Een moment om
In rust…
aan iemand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 aan wie
ik allemaal
niet dacht
deze avond
het is pijnlijk
ik dacht aan iedereen
het is volle maan
in het park en de vijver
rimpelt niet eens
gedachten
een paar zinnen
zeg me wel te
rusten en tot morgen
een laatste blik
een kus een omarming
het park is mooi in het donker
de honden blaffen, waarom blaffen ze
nou ja…
bewust ter zijde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 op de tafel
met het blad nog onbesmet,
rust de bijbel van zijn alledag
in een eeuwenoud verlet, waarin
het Woord geen aambeeld zag
om ooit gelijk te krijgen
ach, de hamer en het staal
ze slaan er zonder omhaal, of respijt
het één nog harder dan het ander
als in weerwil van elkander
reeds de oudste steen zich splijt
de barst begaat in…
Nu
gedicht
5.0 met 117 stemmen
15.508 Het is alsof de lucht
mijn deken is en ik
mijn hoofd het liefst
te rusten leg op het kussen
van mijn longen, de plek
waar ik mijn hartslag hoor
in vierkwartsmaat:
dat ik besta, dat ik besta.
------------------------------------------------
uit: 'Gedichten voor gelukkige mensen', 2008.…
DEMENTIE...NADER TOT HAAR!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
909 gaat dementeren
kinds wordt
weer kind wordt
zorg dan dat het jouw kind wordt
wordt de moeder van je moeder
een goede grote zorgzame moeder:
"een grootmoeder"
Je moeder zal dan
haar eigen moeder ervaren
die haar baarde
haar het leven gaf
haar weer wil ontvangen
Nader tot haar
Benader je moeder
nader haar
dan komt zij tot rust…