5854 resultaten.
Nu het stil wordt om mij heen.
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
2.364 Als 's avonds laat de slaap niet komen wil,
het bed zo leeg en breed daar is.
Schrei ik hete tranen om het smartelijk gemis.
Als ik roep tot Hem die eeuwig leeft,
o God wat doet dit pijn.
Wil dan naast mij staan,
mijn toevlucht en mijn trooster zijn.
Vouw Uw handen om mij heen,
drogend de tranen die ik ween.…
levend in vrede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
983 vrede
ben ik -voortdurend-
in oorlog met mezelf
levend in vrijheid
zie ik -steeds-
jouw gevangen zijn
mijn helpende hand
reikt niet verder dan
vrede hebben met
jou in gedachten houden
ik verzet me -ongewild-
tegen elke overheersing
die mij in alle vrijheid
wordt opgelegd
verleg mijn grenzen
niet in mijn, maar in jouw belang
leg…
Echten buiten seizoen
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.508 Nog is de oven dood, nog lopen
kippen op de lege schappen
en is daar buiten het dorp
een opsomming van niets:
schoorvoetend zonlicht, vechten
tegen de gure molenwind,
nauwelijks gras,
niets eens een brink,
die dorpen immers liggen
verderop.…
Het blauwe uur
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.771 Het was een laat
uur in één van die overloos droeve dagen,
lege straten als muren, een pad dat nergens
toe leidt, je weet wel, het onbegane
in mijn hoofd ook. En op die lijnen,
hurkte ik, verging ik. Alleen maar kijken,
hangen aan lijnen met die andere ogen
van mij, en dan ook een beetje van haar.…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.263 Houdt even op de droogratelende r,
Dan is 't, of zich de stilte van heel ver
Hier samentrekt en plots'ling vreemd verdicht:
Op 't lege zand voor te gesloten stal,
In 't vierkant tuintje, in 't bongerdje, overal,
Is 't of een vraag en een verwond'ring ligt.…
Ook morgen zal ik er voor je zijn...
hartenkreet
4.1 met 51 stemmen
6.931 Er kan nog zoveel gebeuren
Want de wereld verandert iedere dag
Er kan nog zoveel gebeuren
Waar nu tranen zijn staat straks een lach
Er kan nog zoveel gebeuren
Wereldwonderen groot of klein
Er kan nog zoveel gebeuren
Maar ook morgen zal ik er voor je zijn
Onze band zal nooit slijten
Leg die onzekerheid maar naast je neer
Ik zal…
ach
netgedicht
3.3 met 61 stemmen
7.002 het meisje sprak
dit doe ik niet
hierin heb ik geen zin
dus leeg je glas
en pak je jas
je komt er niet meer in
de jongen dacht
waar ging het fout?
ik ken haar al zo lang
gaf haar een kus
als aan een zus
nu sta ik op de gang
het meisje huilde
wat doe ik toch?…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.045 Jouw wereld staat op zijn kop
maar 's nachts waak ik over jou
Leg je neer en ga maar slapen
want, mijn kleintje, dit is geen afscheid...
geen tot ziens...…
Bevrijding
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
2.536 zonder zon of licht
Zo nutteloos en weg van liefde
Het leven om te leven
alleen nog maar als plicht
Zo onvolkomen en niet afgerond
Voor kinderen en dierbaren
Alleen nog maar het wachten
Op verlossing van de geest
Van eindeloos ver staren
Met ’t hart nog zo gezond
Verwondde ons het meest
Momenten van herkenning
Als stippen op een leeg…
Kerst!
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
3.573 Overal zijn lichtjes aan
ik hoor de klokken slaan
Bij jou zit alles nog in doos
omdat papa daar voor koos
Ik zie de lichtjes in je ogen
dit had toch nooit gemogen
Ik denk en zet mijzelf opzij
leg de ballen op een rij
Blij kijk jij mij aan
de kerstboom voor het raam
Even denken wij in licht
het allermooiste kerstgezicht
Ik denk aan haar…
Aardekind
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
553 Zeker lijkt niet zeker meer en blijft hangen
in de lege ruimten van onmacht en venijn
gevoed door een rusteloos verlangen.
Naïeve winden kunnen een kind niet bekeren
het zal haar eigen vlinders volgen
en zal je - zonder schroom - haar hand toesteken
een handreiking in de dorre aardwoestijn
in die stroom valt nog veel te leren.…
Levenskunst (Tanka Suite)
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
786 Gevoel en denken
een danspaar voor 't leven
verbeeldt onze geest
hun dans is ons innerlijk
de ikheid, die we zelf zijn
Geluk is gevoel
als U, ondanks de wereld
zich gelukkig voelt
bent U het per definitie
het is slechts 'n gevoel
Onze gevoelens
sterk beïnvloed door denken
U bent gelukkig
als U denkt dat U 't bent
half leeg stroomt…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.183 De batterij leek leeg: je hoefde van jezelf niet langer meer.
Aan ons rest nu herinnering en liefdevol verwoorden
van alles wat en wie je was en wat jou toebehoorde.
Rust daarom nu maar veilig in de armen van de Heer
De strijd tegen de eenzaamheid hoeft na vandaag niet meer.…
Wandelgang van de beklaagde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
614 De straten waren overvol
en leeg tegelijkertijd, tenminste;
elke blik, heimelijk gestolen
met zijn ontwijkende ogen
sprak van schuld
en een geleefd leven.
En hij leek bitter,
maar de zware regenval
verontschuldigde hem
van zijn verzonken silhouet.…
alleen
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
1.933 de tijd vliegt snel
het is nooit stil
je plek is leeg
maar toch weer niet
soms ben je er
ik zie je heel even
samen met zijn twee
dan ben ik weer alleen
samen met een
ik zal je wel altijd blijven missen
heb vergeten wat het is
kan het me even niet meer voorstellen
zonder jou te zijn
en toch ben je er niet
dan weer wel
dan weer niet
wel…
HAAR LAATSTE TRAAN
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.002 ja, god mag weten naar wat
zijn ogen zijn leeg
er is geen interesse
niet meer
ze ziet het niet
gevangen in eigen verdriet
koffie wordt koud
de asbak vol
een traan rolt over haar wang
overblijfsel van een voorbije passie
die
als een eens sappige sinaasappel
is uitgedroogd
uitgeperst
midden in een zin onderbreekt hij…
Zwartkijkster
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.913 Een riem wou hij d'r steken onder 't hart:
in één teug wist de snaak d'r glas te legen.
'Een geintje,' zei hij. 'Waarom kijk je zwart?'
Ze zei: 'Ik voel me al zo diep gezonken
en nu kom jij. Het zit me extra tegen.
Je hebt m'n glas vergif net leeggedronken.'…
Winter
gedicht
3.2 met 67 stemmen
26.107 uit mijn lege zomermond
blaas ik warme adem in mijn handen.
overal staat geduldig stilte
met haar ogen neergeslagen
en ik kijk verwezen
naar de rusteloze mezen.
----------------------------------------
uit: 'Onder een leeggewaaide boom', 1982.…
dag opa
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.079 ogen om licht in te zoeken
herinneringen ter vervanging
van ontbrekende woorden
spiegels op een toekomst
maar bovenal niets meer
dan jezelf daar tegenkomen
afscheid nemen, dat gebeurt dan
liever nog in het hoofd die lach
zoveel jaren, kneepjes in je wang
nog zoveel jaren ongeschoren
de sigaret die zou verdwijnen
het glaasje voor altijd leeg…
een driehoekje wil wat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
739 en rok
boven dat al voor aanlok
in hemels verre vergezichten
hij voer door zeeën grif
recht toe recht aan
op die ene bodemloze af
om één tel er vanaf te zien
klaar onder te gaan
in een ruimtelijk graf
de man is zo aquatiel
dat ’n dagje doggersbank
gister hem al teveel viel
hij riep tij voor vertrek
alle boenders aan dek
pomp leeg…
Solve et coagula
gedicht
2.6 met 37 stemmen
13.180 Toen je die bloedneus had weet je
nog wel, dat het niet meer ophield,
je zat bij de wasbak, hoofd voorovergevouwen,
'loop ik nou helemaal leeg?…
mijn gebroken armen
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.082 troosten kan ik
slechts met woorden
maar besef terdege
dat zij de zee er niet
van kan weerhouden
oud zout in jouw wonden te legen
de spiegel van de dag
zo ogenschijnlijk alledaags
legt de leegte bloot
het scheurt het hart in stukken
maakt van de pijn
in de ogen gewag
ziet helen alsmaar mislukken
waar geen leven is,
daar verschijnt…
Avond
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
916 De avond valt zacht
sluit de oogleden van de stervende dag
verbergt het tedere indigo van het zwerk
Het grauwe lover van de abelen ruist zoet
fluistert een verhaal gedragen
op de ijle vleugelen
van de koele westenwind,
een betoverend, mystiek lied
van vreemde eilandtuinen
verloren paradijzen
gebed in het broze blauw
van lege oceanen…
in de hof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
816 eieren gingen aan struif
geel tegen de muur
witvis uit de sloot bakten we
op sprokkelhout en proefden we
weggekropen onder de rabarber
rood werden we van kroten
en oranje van wortelcaroteen
we braken komkommers open
en meloenen slurpten we leeg
miss blanche lachte lief
naar roy rogers in het nachthutje
achter in de komkommerhof
en daar…
God is zo ver!
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.275 - Berooid, met lege handen,
schuil 'k huivrend weg, een bedelkind gelijk.
Mijn haard is zo koud, reeds donkren de avonlanden
God is zo rijk!
God is zo groot! - In blauwe hemelzalen
Schalt engelzang, maar dringt geen kreet van nood.
Hoe zal Hij zien mijn droef en eenzaam dwalen?
God is zo groot!
God is nabij!…
De pottenbakker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
873 zijn voeten op de draaischijf
zijn oog richt hij op mij
Aandachtig kijk ik wat hij doet
zijn handen kneden vaardig
hij roept me dichterbij
Hij bepaalt de vormen al
volmaakt volgens zijn plannen
en glimlacht tegen mij
Hij legt zijn kunstwerk naast de zon
want het moet rustig drogen
en knipoogt dan naar mij
Het lijkt op niets dat lege…
Kommaboek
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.030 groter wordt
ik neem geen woord terug
want dan verandert alles zo
dat het wel ergens wringt
de voortgang danig hindert
en het insteken verzinkt
pak telkens nieuwe draden op
brei die mee in mijn patronen
tot hun lengte mij beknot
ik kom nog steeds geen spie tekort
maar ooit werp ik met dood plezier
de uitbreipennen van mij weg
als leeg…
Venetië
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.321 onttroond nu de eens fiere golvenbruid
die ‘t trotse hoofd niet boog voor zee
nooit komen meer de prachtgaljoenen
haar blik is leeg en ’t lijf verrot en wee
de lente als met nachtelijk geluid
de donder op de springvloed rijdt;
zelfs de verhevene weerloos aan het element
waarop zij in de dag afwijzend op neerkijkt
hoog over de Piazzetta…
Wolfgang en ik
gedicht
2.7 met 153 stemmen
38.116 Ik hoor dat Mozart
is teruggekeerd op aarde
en ik mag hem rondleiden
Hij schrikt van de auto's
Op straat loopt hij
met zijn handen op zijn oren
We gaan een café in
Ik zag daar is het stiller
We hebben geen geluk
de jukebox gilt en de mensen
Mozart kijkt om zich heen
Waar zit dat orkest
In die kast, wijs ik
en leg hem in tien woorden…
NIET THUIS
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.568 Doelloos loopt ze door de kamer
Haar gedachten zijn elders
Het is donker en kil in huis; ze rilt
De thermostaat moet hoger, denkt ze
Het voorjaar lijkt niet op een voorjaar
Maar het deert haar niet
Alles in en om haar heen huilt
Wonderlijk hoe de natuur zich soms aanpast
Ze staat voor het het raam
De straten zijn nat en leeg
De huizen…