9768 resultaten.
februaridag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 vandaag verjaart mijn broer
ik vraag me af of hij aan me denkt
ik schenk hem mijn gedachten, in
weerwil van
een vreemd gevoel maakt ruime sprongen
herwaarts, naar een tijd waarin
een kleine jongen op zijn step
de helm van mijn vader en een oude
schuit
morgen gaat mijn tijd weer door
ik blaas de laatste kaarsen uit
en schenk
aandachtig…
De man die zich achter het behang plakte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Plamuurmes als wapen
Strak in de hand geklemd,
Afgesleten nagels waarmee
Hij de laatste restjes
Oude tijd verwijderde,
Hij wilde er immers
Niet meer aan herinnerd worden,
Smeerde extra lijm over zichzelf
En over de rugkant van het nieuwe
Behang waarmee hij de muur
Verfraaide - met deze
Ultieme poging plakte hij de tijd
En zichzelf…
Geloof
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 Mijn vader die de aarde schiep
Met mens, dier en elf
Zeeen van onmetelijk diep
Mineralen die men delft
Een kind die om zijn moeder riep
De zon die de dagen telt
De 37 jaren die ik sliep
Als een muisje in het veld
Zij die mij wakker heeft gepiept
Maakte mij een ware held
Met woorden als een oude iep
Over maan en sterren verteld
En sinds ik…
Klaproos.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.151 Dit is een dag om te wachten
op wat niet komt : regen van november,
het graf dat openrolt, een oude moeder
die niet voorbijgaat. Wij kijken omhoog,
zien tekeningen in wolken verdwijnen.
Dit is levensecht. We dreigen te geloven
maar er is wat altijd blijft. Onder de grond
kiemt het zaad vol kracht.…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 De snottebel die tijdens een wandeling
soms aan je neus kon blijven hangen,
ergerde je, want 'van oude mensen'.
En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.
Agnus Dei, dona nobis pacem.
Er is geen wijken aan het verdriet.
En dat is mooi. Ik wil het ook niet.…
Reusachtige grootvaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Nu we even oud zijn besef ik pas goed,
dat ik onverdiend veel geluk heb,
en dat mijn opa reusachtig is geweest.…
tijd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 mijn kinderjaren
ik ken ze nog zo goed
jaren van speurend staren
er was alleen de tijd
die leek bevroren,
of gewoon stil te staan
door het opgroeien
in moeilijke jaren
leerde ik te aanvaarden
dat de klok van het leven
vele dingen zal bepalen
zelfs oud worden
is een waarheid,
een voldongen feit
waarbij ik hoopte
dat die…
Waar is mijn speer (1)
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
764 Ik ben een man, waar is mijn speer
Ik mis de oude rituelen
Zie hoe de jongens zich vervelen
Ik stel me met een boek te weer
Als ik het voor het zeggen had
Dan stelde ik weer in de riten
Machines kunnen zo verdrieten
En de kantoortuin maakt zo mat
Een ruimte om te mediteren
Een plek voor zang, dans en lawaai
En elke maandagochtend zweten…
spiksplinters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 zacht strijken vingers langs
het ruwe hout dat oud
nog mooier is, dan toen
het leeft
onder mijn schoen verbergt
zich stof en grof verdeelt
wat zand patronen, in mijn hand
het geeft
een aardig beeld van ooit
waarin er werd geleefd en
ik
ook nooit iets vroeg
maar alle kruizen droeg
van wieg, tot aan vandaag
de vraag is
tot wanneer…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 In de wandelgang
van ‘t oude hoofd
dwaalt de drang van schrijven
dat blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel…
Mijn gedicht
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
602 Mijn gedicht gaat niet over de liefde
het is niet eenvoudig
om over liefde te schrijven
ik ben er te verlegen voor
en vermoedelijk ook te oud
ik ken geen fladderende vlinders
die me op een zomerochtend
als een prinses wakker kussen
er dwalen geen rupsen
onder het strakke korset
van mijn bevallige onderbuik
de vogels in de tuin
vallen…
Zomerse dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Zij wist
een plekje
onder oude bomen
waar zomer
z'n geheim
.....bewaard
Hij zocht zich
een zomers tafereel
kleuren van z'n palet
Met z'n schildersezel
stond hij
als aan de grond genageld
Hij voelde zich
even.....…
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 door aanhouden van wind
tot golfjes en golven gebracht
Samengedromde dennen
verdedigen zich
uit alle macht
tegen het stormlopen
Zwarte vogels
zetten zich schrap
op oude takken
ze lijken me bezopen
Wennen...
zal ik niet
aan dit landschap
zand schuurt
tussen m'n tanden.…
Laat me
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.322 Als een oude hommel
overmoedig op vergeet-me-nietjes aanvliegen
In de gouden strofe van mijn vlucht
het geheim van de dood opbassende,
verwar mij alsjeblieft met de zon,
chrysanten,
huiselijke margrietjes,
opengesperde paardenbloemen.…
mijn hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Zo word je oud.…
onbenoemd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 hoeveel vuur is een vulkaan
met hoeveel woorden zwijgen we
hoeveel dorst gaat in een glas
anders dan droogte of afstand
waar begon een naam, een oud bos,
een rots, de groenheid van gras
kennen we de kanalen en straten
van het hart, nemen we ooit afscheid
noemen we kustenloos land in de diepte
een eiland?…
Opgelucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Oude bomen verbergen
hun stille geheimen
tussen de wortels
zolang hun takken
nieuw leven brengen
Langzaam loop ik langs
waterrijk landschap
waar traag de zon
de horizon verwarmt
tot de beklemming
langzaam weer loslaat
ogen gewend raken
aan het heldere licht
ik voel een zucht
slaak een kreet
er is weer leven…
Verstilde wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Een lange stille laan,
een sneeuw verlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bruisend
bloed dat het hart van de
aarde omsluit en wat
uit mijn verdoving wekt,
de zintuigen gescherpt op
de…
Het wollig begin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 ik heb de
eerste garens
al gesponnen
uit het wollig
begin van het
nieuwe jaar
een selectie
die nog nat was
waarvan de kleuren
nog niet helemaal
pasten in het
ton sur ton van elkaar
de laatste stukjes
uit het oude jaar
heb ik wat afgeraffeld
nog net geen broddelwerk
maar niet de kwaliteit
waar ik altijd voor ga
managen van tijd…
Straks misschien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Het is een mooi gezicht, die twee
die daar maar staan
midden op het strand
in elkaars omhelzing
zoals jij steeds
contact komt maken
onder mijn kleren
jouw verlangen
dat niet oud wordt
dat altijd weer aan komt
golven na de eb
om verlost te worden
in bruisende branding
En ik wil dat ook
maar het gaat niet meer
zo gemakkelijk, wacht…
mijn ogen dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Ik zit onder wolken van een linde,
De lucht is blauw, geen wolk te vinden,
De koe uit mijn jeugd ben ik verloren,
Alleen een weerzien zou mij bekoren,
Ik ben nu oud met dezelfde ogen,
Zelfs een kalfje maakt mij opgetogen,
Maar niets voor zover mijn ogen reiken,
Niets doet op een wollig kalfje lijken,
Mijn benen kunnen niet op de knieën,…
Midwinterhoorn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 het oermt over akkers
dringt in
kale takken winterkou
ronde toon, verzoening
die boze geesten
verjagen zou
adventstijd in Veele
Giezelbaargbloazers
luisteren nauw
signalen, liedjes
blazen melodietjes
met hun hoorns in touw
twee helften boomstam hol
samengevoegd klinken vol
en diep, kilometers wijd
midwinterhoorn
in Westerwolde
de oude…
Van harte vijfenveertig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Geen oude en geen jonge meid.
Van ganser harte feliciteer ik u
met uw jongehondigheid.…
Jad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 raken met de ernst van een jad
onder een hemel vol sterren een witte wolk
die ons voorgaat
verdrijft het masker van de dood
ik heb in een tuin vol met papavers gezeten
gekeken naar de gekleurde vogels en de
papegaai horen krijsen en ik was bang, maar
overal breekt de morgen aan
opgestaan met het brood van mijn minnaar
oud…
Vannacht.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 Je ogen die pijnlijk groen zijn en zeldzaam droef kijken
nu bij het ontbijt en later op je fiets
sprekend van een leven, zo nukkig
en onveranderd rins als de oude bieten van de boer.…
De nul
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 of is er geen begin, alleen
honger
en een verslindende mond
die de staart van het oude
verteert tot eeuwige slang –
de symbolische nul
die niets symboliseert
wat werkelijk bestaat
of het zou mij moeten zijn
en jou, wij mensen
die niet meer zonder kunnen?…
Grote mensen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Hier groeien wij
We voegen verleden toe
aan ons leven, en schoonheid
We brengen oude meesterwerken
tot leven door te kijken
in tijdspiegels
waarin we ook onszelf zien:
grote mensen
met een museum in ons hoofd
stille zalen
waarin we kunnen dwalen
tussen werkelijkheid en idealen
verleden en toekomstdromen
Op elk moment
Grote mensen…
Tormentil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
545 hoe kun je iets woordenloos vertellen,
diepgeworteld in oude grond
zonder het hart te kwellen
door een glazen afstand die diep in de ziel snijdt
ergens ver weg vangt een maaltijd
aan met linzensoep
wist je dat zonlicht
er acht minuten over doet om de aarde te bereiken
dat getallen een verzameling zijn van gedachten,
netjes op een rij…
De Kluizenaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Ik ga mijn weg alleen,
door duisternis en sneeuw,
stille wouden, diepe dalen
en oer-oude verhalen;
met als enigste bagage
lusten, lasten en geleerde lessen.
In onwrikbaar evenwicht
draag ik mijn eigen licht.…
MAX MAGAZINE, gids van Omroep Max
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Max Magazine
Gaat mee naar de zon
Dan noem ik het
Max MagaZON
Max Magazine
Gaat niet zomaar bij ’t oud papier
Pas na nauwkeurig lezen op ’t balkon in de zon
En uitknippen van wat ik wil bewaren
Max Magazine
Is televisie in bladformaat
Luchtig leesvoer voor lang of even
Max Magazine ’t mega zonnetje onder de gidsen!!…