16728 resultaten.
Liefste van ooit
gedicht
2.8 met 20 stemmen
7.836 De blonde leeuwen
met hun gemelijke
koppen, trekken rondom
lopen kringen
in het losse zand, aleer
zij door de brandende hoepels
springen -
Een koperen pauw
draagt in zijn snavel
je spiegel -
Jij Narcissus die naar
haar evenbeeld kijkt
Ik: altijd bezig je ongrijpbaarheid
te bezweren in het net zo efemere
van de liefdesdaad
Lucht…
het land van het ezelsveulen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
679 wat losse woede was
met de trein gekomen
op rails van wolken
westwaarts denderend
in stampij en crescendo
daar ligt de meander
van het avondland
het luwt er
en ontglimt elk scherp kantje
dat op het ego lag te rijden
het heldere water daar
in stalen linten
herinnert aan onthechting
van weleer
het futiele verschil
in het samen zijn…
Amsterdam
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
964 Natuurlijk is er met Amsterdam nog een band
van de kinderjaren ben ik wel los gekomen
maar ik heb er toch iets van meegenomen,
dus...wat is er daar in hemelsnaam aan de hand.
Misschien zijn ze daar wat te tolerant
of, zijn er problemen die worden verzwegen?…
Als het even niet meer gaat
hartenkreet
3.7 met 37 stemmen
4.891 Als ik mezelf verlies
dan ben jij er die me vindt
ik zoek waar jij zoekt
maar al die plekken maken blind
Je houdt mijn hand vast
je laat me dit zien
elke plek waar ik was geweest
Je laat me nooit los
je laat me nooit gaan
Pas als je zeker weet
dat ik het overleef
Dus ben jij die het me zegt?
die een arm op mijn schouder legt?…
ochtendzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
756 Verborgen in een verhaal
het wordt langzaam ochtend
de straten beginnen te leven
wij spelen het spel
van een dagelijs leven
door moeten wij
zijn nog niet opgegeten
de tijd in vrijheid komt
de morgen lonkt
als de geest nog eenmaal
los mag komen
boven grond en daken
boven daden en graven
loze beloftes en koffiepauzes
tussen muren van gezichten…
Afscheid nemen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.453 Pijn in 't hart
Om los te laten
Zien ze elkaar
Ooit immer weer
Blikken in elkanders ogen
Afscheid nemen
't Doet zo zeer
Liefde doet hen
Zeer beminnen
Houden-van bindt hen te saam
Maar zij moeten
Niets te willen
En hij moet haar laten gaan…
toekomst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
540 het wemelt van kabels in mijn kop
en
onder de grond is het niet anders
hij wil / los van kabels
terug naar toevalligheid
ongebreideld weg
van wolken en wind
openhartige omhelzing
van kijken en staan
vluchtige flair
van ruiken en gaan
op zoek dus
naar spaarzaam besef
van / dit gaat niet stuk
op zoek dus
naar de tedere kus…
Tijdelijk exil
gedicht
2.9 met 22 stemmen
8.828 L'amour est un oiseau rebelle
Het kleeft aan ons: we laten de gordel los
terwijl we op de snelweg de linkerrijstrook kiezen.
Wat we dreigen te verliezen is verschrompeld
tot verwaarloosbare vlagen van verbijstering
om de rouwrandjes aan onze vingernagels.…
Simulant
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.244 zonder kan
Jij had toch zoveel pech
Misschien voel je je veilig
In de rol die jou zo past
Hetgeen je overkomen is
Is allang geen loden last
Zo ben je met je zielig zijn
Uiteindelijk interessant
Luistert men naar wat je zegt
Toch klopt het van geen kant
Om iets te zijn dat niet meer is
Alleen om sympathie
Dan spoor je niet, zit er iets los…
Zacht als de maan
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
845 Wolken kennen
het antwoord niet
op vragen
die zij elke nacht
tussen de sterren ziet
vertaald...in woorden omdat
schrijven haar altijd
ademen liet
zij werpt haar
netten uit, vangt
verdronken zinnen
verhalen van vroeger
woorden die drijven
op golven van verdriet
laat los wat nog
wil blijven in haar
nachtelijk schrijven
waar…
Selamat djalan (goede reis)
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.546 zij was stil
dacht na, zo diep
over ver
het voelde als kil
doch de ogen
traanden vaak
in het licht van een ster
een eeuwigheid later
was ik er zelf
daar, aan het warme water
mijn stem trilde
het was waar
hier zag ik nog
haar voetstappen in het zand
ruiste nog de bries
door het losse zwarte haar
verliefd dwalend over het strand…
Te zijn
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.362 Oh, geweldig ik geniet
van hier te zitten
alles los te laten en
alleen maar te voelen,
welke gedachtes,
gevoelens en emoties
in me omgaan.
Oh, wonderbaarlijk
de ruimte in mijn hoofd
wordt alsmaar groter en groter,
heerlijk deze ruimte.
Oh wat mooi te zitten
zonder inspanning, moeiteloos en
alleen maar te zijn.…
Antonie
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
947 bloemen zullen zich mettertijd,
weer ontbloten aan de zon,
harten worden weer verwarmd,
door herinneringen los van de tijd.
de vlinder zal weer vliegen.
de tovenaar zal weer toveren.
De kleine blonde,
is niet dood.
-------------------
- Eerder verschenen (7 oktober 2010) op www.dichttalent.nl onder pseudoniem Rui M. Prichard)…
Wassenaarse Slag
gedicht
2.7 met 35 stemmen
13.267 Als de stalling dicht, de Zeester weg en
het strand weer is van wie het is, van
de kwallen, compact en groenblauw
van de kou, van meeuwen, van jou - prijs,
total loss, op natte gympen, dan
die wolken, lucht en winden wijst hun baan.…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier
je berustte in het lot
ik laat je los…
Houd mij bij de hand
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
708 Houd mij bij de hand, ik voel mij zo alleen
Zonder U Heer, kan ik niet leven
Laat mij niet los, wil mij Uw bijstand geven
Hoor naar mijn klagen en geween.…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 de zee kent slechts schaduwen
van wat er boven hangt
of rusteloos op drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan…
onvoltooid geleden tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 hoofd zonder schouder
zakt weg alweer ouder
de werkelijkheid ontsnapt
aan een vergeefse grip
struikelend over losse rafeleindjes
van wat een tapijt had moeten worden
stenen die een huis zouden bouwen
woorden die zinnen moesten vormen
doden die zouden moeten leven
liefde die een leven had kunnen vullen
resteren slechts de flarden van illusie…
boetseren
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.290 Tot ik troost vond in de klei
Ontspanning vond ik aan de zee
Die nam al de pijn van me mee
En ik boetseerde er lustig op los
Voel me af en toe echt verlost
Het beheerst niet meer zo mijn leven
Ik heb alles geprobeerd te geven.…
" De fontein ben jij "
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 De hel breekt los
of gaat de hemel open ?
Wat maakt ons dat uit.
Heb mis gegrepen,
strohalmen naar de toekomst,
weegschaal naar geluk ?
Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
eind brengt evenwicht.
Onvoldoende water,
om rivieren te blussen,
machteloosheid in mij.…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
582 Nu is het tijd om los te laten.
Ze zijn nog een beetje groen, maar ook
al geel en bruin, klaar om afscheid te nemen.
De weemoed speelt door de nerven die
scherper in beeld zullen komen.
Mijn hart durft nog niet echt, maar zal ook
moeten leren de vreemdheid te verdragen.
Wie kent al de mensen, wie kent zichzelf?…
Als ik naar je kijk..
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
930 Als je er wel bent,
klem ik me aan jou vast en laat ik je nooit meer los.…
Moeizaam proces
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.169 Ze zitten soms dagen te krukken
Ernst Jan in de kroeg met Jan Jos
Een twist weet de stemming te drukken
Snel slaan zij er lustig op los
Ze lopen nu weken op krukken…
Rust zacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.458 Ogen die sluiten
Adem die staakt
jouw hand laat mij los
gevoel dat me raakt
De kamer gevuld
met serene rust
blij dat ik jou
net nog heb gekust
als afscheid kus ik je
nog één keer op je mond
en denk aan de dag
dat je plots voor me stond
Leek nog maar net
toch al lang terug
genoten van elkaar
ging veel te vlug
in gedachten ben…
Geboortecyclus
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.150 Twee aan elkander geklonken
als nooit meer los te raken
levensvast gebonden,
nimmer meer gespleten door
licht nog donker, nauwelijks kierend...
gelijk één, twee zielen klampend
door liefd’ en jawoord aaneen
dan... gevend leven aan resultaat
van passionele samensmeltingen.…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
908 Brandend als een vlammenspel,
Dansend in het vuur van liefde
Los ik op in rook.
Liefde, hoe vaak verloren.
Niet gezien, niet gevoeld.
Zonder hoop op liefde
Word ik levenloos.
Geven, nemen, ontvangend.
Waar is diegene die mijn liefde blust?
Vele malen het gevoel gevolgd.
Steeds weer neergeslagen.
Liefde vult mijn hart.…
Heer, ontferm U
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
498 Heer,
ontferm U
Over de man die ik mijn vader noem
Zijn vlees en bloed in mij verankerd
Zijn kind te dichtbij
Om van te houden
Heer,
Ontferm U
Over de man die ik mijn vader noem
Gesneuveld voor de oorlog
Zich veilig wanend in glazen loopgraven
Heer,
Ontferm U
Over de man die ik mijn vader noem
Schraal getroost en zelf niet kreeg
Nooit los…
Eerste dag van de herfst
gedicht
3.5 met 2 stemmen
36.326 de wind stak op
bomen lieten hun eerste bladeren los:
de herfst begon
- maar dat was het niet,
nee, dát was het niet -
en het werd donkerder,
jij werd geboren.
-----------------------------------------
uit: 'Hemels en vergeefs', 2008.…
Een verloren strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
941 Ieder houvast laat mij los en gaan
en alleen, kan ik het niet meer aan.
Ik voel mij zinken,
doe mijzelf enkel nog verdrinken.
Want die hoopvolle tijd
raakte ik, ooit, lang geleden, kwijt.
Met recht, een verloren strijd.…
Verhalenvertelster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 Alles, om te bedenken, af te vragen,
af te wegen en uiteindelijk los te laten.…