Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

niemand weet waarom

netgedicht
1.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.488
gelezen, zo vertrouwd waarom deze daad er stromen tranen in leegte waar eerst geluk geborgen was ik heb een pagina uitgescheurd uit mezelf ik heb een pagina weggenomen waarin jij vrede vond het boek gaat dicht ik ken mezelf niet meer ik heb een pagina uitgescheurd ik heb de golven van het strand gehaald de zon uit de hemel en de wolken…

Wanhoop

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.216
Zwarte wolken bedekken de zon, Alle warmte wordt vervangen door kou en regen, Mezelf afvragend waar het precies begon, Kan ik er echt niet langer tegen, Ik zit met mijn handen voor mijn ogen, Te huilen als een weerloos kind, Terwijl ik bedenk dat ik mijn hart heb bedrogen, Luister ik naar de woeste wind, Met nog zoute tranen op mijn gezicht,…

Weer is het nacht

gedicht
2.8 met 99 stemmen aantal keer bekeken 49.988
Weer is het nacht, verzonken klokken luiden, een gore wolk hangt om de scherpe maan. Het kerkhof droomt, waar oleanders staan, en zerken om de graven aan te duiden. De spanning stijgt. De wijzerplaten slaan. De klokken durven niet meer goed te luiden. Er stroomt een grote luwte door het Zuiden, het is het uur dat graven open gaan.…

De lustenburcht

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.752
De abdij is omkranst door getrimd gras, waarop de rijm glimt, want wolken vormen een verwilderd dek en de lucht is bevrucht met fijne spatten. Straks schuiven we aan, en keuren kristal, kleed, bestek.…
Wimper3 januari 2003Lees meer >

Terwijl de aarde om het zonlicht gaat

poëzie
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.424
Terwijl de aarde tellekens beslaat met damp, haar zee geeft wolke' aan haar gelaat, terwijl de aarde aldoor voorwaarts vliegt, en als een slinger om de zonne wiegt - stijgt midden in die schoonheid ene schoonheid, midden in dode schoonheid schoner leven: de mensen ordnen zich tot een nieuw worden.…

EMOTIES

netgedicht
3.3 met 99 stemmen aantal keer bekeken 21.665
Warm weerloos schelpenzand ligt maagdelijk te blinken laat zuigend water slinken op sereen verstild strand Het minnekozend gekabbel vertoeft nog in speelse rust warme korrels nat gekust in teder liefdesgeknabbel Als een plots vlagende bries wolken doet opzwellen de zon straf omknellen in grijs doorschijnend vlies Dan laat traag verdicht…

Anders

netgedicht
2.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Heb je wel eens daar gezien waar niemand ooit nog heeft gekeken Aan de andere kant misschien ben je voor een keer bezweken Heb je daar een bloem gekust of haar blaadjes horen spreken Op een paarse wolk gerust met haar adem als een deken Heb je sterren horen zingen de overleden mens omarmd Op een regenboog staan springen de kleuren aan…
sephus20 augustus 2002Lees meer >

verloren zielen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.217
maar geluid blijft binnen gesprek met hun ik-figuur die ook geen antwoord weet en stil luistert uur na uur soms staat er iemand op en loopt wat heen en weer (vertrek en aankomst vallen samen in een ogenblik) en zet zich maar weer neer einddoel al vergeten nog voor de reis begon even gedacht iets gezien te hebben, maar toen schoof de wolk…
john grave22 augustus 2002Lees meer >

Nederland - Engeland 2-0

gedicht
3.1 met 304 stemmen aantal keer bekeken 38.850
Rook boven de tribunes beeldde angst uit; op het veld door film omringd, lachte hoop in een oranje wolk als een putto in een schildering boven Dennis Bergkamp die Seaman de tijdmachine instuurt. Oh dat klappertanden in 't stadion! ---------------------------------------------------------- Uit: 'Laaglandse hymnen III', 2003.…

Weg

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.067
IJzige kou dringt naar binnen Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken De duisternis komt gauw Je loopt vlug Je warme adem maakt wolken Je ogen zoeken Je bent moe Vlucht in de duisternis Je ziet jezelf in het spiegelende ijs Voor de laatste keer Bloed dampt Vormt rode vlekken op een wit tapijt Je huilt Een laatste snik Eeuwige stilte…

WILG en POPEL

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.539
verachten Der aarde, en 't harte popelt haar van smachten Naar 't blauw des hemels, waar de vrede wast; De treurwilg nijgt èn loot èn lover-last, Die 't water zoeken met een hoopvol trachten, En lijdzaam op de blijde stonde wachten, Dat zij door golfjes worden overplast: Men moet de popel, die zich buigt, verachten, De treurwilg, die de wolken…

Die lach

poëzie
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 4.076
Zoals wanneer opeens de zonneschijn Door 't zwart der brede wolken heen komt breken, En schittert in de tranen, die er leken Van blad en bloem, als vloeiend kristallijn, Zó, dat het wenen lachen schijnt te zijn: Zo is, wat mij ontstemt, opeens geweken, Mathilde!…

Herfst, Herfst

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 961
stil zit ze, weggedoken in de koude holte van dit stalen hek de herfst spreidt nu zijn huiver, verblindt de wazige septemberzon, waarlangs het zwartkralen silhouet van een vlucht wijde kranen trekt de mist tovert een blinkend zilver langs duizenden draden, die deinen op zachtgroene jade van laat, maar mals herfstgras hoog in de wolken…
Tjoke24 september 2007Lees meer >

Liefde kan het mooiste zijn wat er is

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.893
Liefde kan het mooiste zijn wat er is De zonneschijn uit het leven Die het ijs smeltend doet breken Door liefde te beleven Maar we weten het wel beter Liefde kan ook het pijnlijkste zijn wat er is Een duistere kant uit het leven Ook door liefde te beleven De zonneschijn door duistere wolken verdwenen Je kunt je hart aan iemand geven…

Jouw Gedachten

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.117
kraakt geërgerd onder mijn voeten Zijn doordrenkte pijlers schommelen door mijn gewicht Straks zal de textuur van de planken in mijn voetzolen staan Maar nu nog niet, ik moet hier nog wat langer blijven Op deze prachtige plek waar ik heen ben gedreven Lopend door stramme distels, op weg naar warme zon Ongrijpbaar blijven de stralen en schamele wolken…
Julia24 september 2005Lees meer >

in het spel van de maan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
een ruimte met gaten welkom met drempel en slot ruiten mijn breekbare kijk op de wereld naar buiten vertrouwen verankerd in muren vrijheden binnen buiten de buren rekwisieten genoeg voor toneel zonlicht verpakt in kleuren van wolken gordijnen van regen en mist buien met wind weerlicht en donder in het spel van de maan gaat de zon nooit…
wil melker23 oktober 2005Lees meer >

Langzaam

poëzie
3.3 met 42 stemmen aantal keer bekeken 23.152
in een tas o winter jij bent een slechte meester een klein beetje vuurwerk daarmee ben ik tevreden o winter geef mij wat vrolijkheid knip een stuk van deze middag af gooi een sprookje in het water van de nacht o slechte meester dag slechte winter, scharenslijper, met geschramde knieën hol je over de speelplaats als knikkers uit de wolken…

in bloedrood gaan

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
ons de moed de plek om van elkaar te houden liet je drijven in de zee ontdaan van alle zorgen zo werd vandaag weer ongemerkt morgen nam je mee in vele vergezichten maar pas in opkomende maan lieten we ons bloedrood gaan legden nachts de dag te rusten in het heftig passionele vluchten uit de tijd bent bodemloos verrezen hebt wolken…

Reis om mijn schrijftafel

gedicht
2.6 met 150 stemmen aantal keer bekeken 31.709
De hemel was een valkuil in de wolken. Overleven? Een werk van lange adem. Nood brak wet en lente vorst, de dronken boot de klip. De rekening volgde op het bordje dat ik zelf te berde had gebracht. Van één kwamen er andere gedichten: het onpare paar ten dans, ten baltsdans in een zwermcel.…

De cirkel is rond

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.173
De gifkampen waarin zij schuldloos verbleven verenigden tenslotte menig Joods gezin, dat als roetdeel van de walmende wolk rechtstreeks naar de onvoorbereide hemel steeg als laatste restant van het uitverkoren volk, nu rugbuigt onder het toen opgelegde juk en moeizaam een plek in de historie kreeg, want het maakt zelf vandaag zoveel stuk.…

jouw zacht gezang

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.171
jij zingt onhoorbaar zacht een lied tegen de stilte in de oren strelend danst blootsvoets liefdesvlucht van pauwenoog verspilt geen toon om niet te wekken hondengeblaf dat ‘t lachen van glimwormen niet duldt in friswarme nacht bedwelmt jasmijn die nooit geplant verwaait waar fantasie wandelt met wolken over de horizon naar…
sunset25 april 2008Lees meer >

zomer

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 916
het tuinpad, waar 's avonds tuinfakkels op wacht staan bij de judaspenning vergeet-me-niet oogt vergeetachtig vandaag hortensia kent geen onderscheid tussen man en vrouw kleedt zich soms roze, veel vaker blauw zon ziet zich weerspiegeld in de verregende vijver een witte Pers bovenop de pergola knipoogt naar alles wuift met zijn staart wolken…

dorp van mijn jeugd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
als de storm zonder waarschuwing aanwakkert wolken angstig op hol slaan schuim de dijken martelt geluid weer fundamenteel wordt schepen zwoegen tegen de stroom kale bomen hun ware aard laten zien onverwoestbaar sterk de taal van een generatie wars van betonrot dan neemt de tijd mij mee terug naar de kuil in de modder moeizaam…

Luchtkasteel

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.089
Met het drijven van de jaren bouwden zij mijn luchtkasteel waar ik dromen kon de dagen op de allerhoogste deel met mijn vlindernet vol vragen en mijn hemels gekrakeel konden zij mijn zucht verdragen was geen wervelwind teveel Speels verdroomde ik verhalen die ik speelde -één voor één hoog daarboven voor de sterren en de wolken om mij heen…

Eenrichtingsverkeer

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.614
Waar je overheen loopt Tijdens je sterven En dan je vleugels spreidt Net als een vogel En vliegt dan naar de zon, Waar de wolken op je wachten… Of bestaat er een wegwijzer? ‘Hemel’, ‘Hel’? Zijn we misschien net als blaadjes? Vallen van de boom Verteren En komen nooit meer terug...…
Robin19 juli 2008Lees meer >

"Tussen Wiel en Waal"

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 854
Verbergt zich in de elementen Tussen beide trage stromen, Waar de Maas als kind zich bindt met grote broer de Waal, Jachtige wolken brengen regen, Spreken een sobere en eenduidige taal, Vermengd in het land van zotte kolder Met de regen, het water en een weerbarstige wind, Zich immer in één richting bewegen, Rollen door de altijd groene polder…
Pama26 augustus 2008Lees meer >

Toekomst

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Nu woest En kwaad En grimmig door de wolken. ’t Is of er woeste buien komen En moenen zich verbergen in de eik En zoogdieren bang verstijven Hoe bevreesd ik was En later ik vertel Nu is de moen gevangen. Ik vervolg mijn weg met spoed, (Als de hoge hemel ziet) . En de angst beweegt door de bossen…
Emma1 februari 2007Lees meer >

Aardse bodem

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 921
V-vormige vluchten, verbinden een ieder die luistert en tuurt, met de eeuwige oertijd van zomer en winter, steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af, terwijl op de grond rottend blad van populieren een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren, heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht, dat wikt en vecht en strijdt met lage wolken…
Tjoke4 november 2007Lees meer >

Gember en graan

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 507
Vlieg met rebellen door de lucht zwarte blikken braken doden boven groen, boven moeders wolken jagen de wereld weg alles klein, alles zon is er - godzijdank - een boom met frisdrank flesjes en veertien buurtoudsten maisgele dotten drooggebarsten aarde bevechten heiligen op borsthoogte met graanvelden en avondrust in zicht is de hemel…
Meintje Kemp11 november 2007Lees meer >

Een wonder

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 857
De zon, de sterren en de maan de planeten in hun eeuwige baan het universum zo bijzonder is er door God, dus een wonder De jonge adelaar die zweeft het zonlicht dat goud om de wolken weeft het uitspansel zo heel bijzonder is er door God, dus een wonder De bossen, de hei of een meer en ook de zee trekt ons steeds weer de mooie Aarde zo…