5637 resultaten.
niemand weet waarom
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.488 gelezen, zo vertrouwd
waarom deze daad
er stromen tranen in leegte
waar eerst geluk geborgen was
ik heb een pagina uitgescheurd
uit mezelf
ik heb een pagina weggenomen
waarin jij vrede vond
het boek gaat dicht
ik ken mezelf niet meer
ik heb een pagina uitgescheurd
ik heb de golven van het strand gehaald
de zon uit de hemel
en de wolken…
Wanhoop
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.216 Zwarte wolken bedekken de zon,
Alle warmte wordt vervangen door kou en regen,
Mezelf afvragend waar het precies begon,
Kan ik er echt niet langer tegen,
Ik zit met mijn handen voor mijn ogen,
Te huilen als een weerloos kind,
Terwijl ik bedenk dat ik mijn hart heb bedrogen,
Luister ik naar de woeste wind,
Met nog zoute tranen op mijn gezicht,…
Weer is het nacht
gedicht
2.8 met 99 stemmen
49.988 Weer is het nacht, verzonken klokken luiden,
een gore wolk hangt om de scherpe maan.
Het kerkhof droomt, waar oleanders staan,
en zerken om de graven aan te duiden.
De spanning stijgt. De wijzerplaten slaan.
De klokken durven niet meer goed te luiden.
Er stroomt een grote luwte door het Zuiden,
het is het uur dat graven open gaan.…
De lustenburcht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
3.752 De abdij is omkranst door getrimd gras,
waarop de rijm glimt,
want wolken vormen een verwilderd dek
en de lucht is bevrucht met fijne spatten.
Straks schuiven we aan,
en keuren kristal, kleed, bestek.…
Terwijl de aarde om het zonlicht gaat
poëzie
3.4 met 21 stemmen
4.424 Terwijl de aarde tellekens beslaat
met damp, haar zee geeft wolke' aan haar gelaat,
terwijl de aarde aldoor voorwaarts vliegt,
en als een slinger om de zonne wiegt -
stijgt midden in die schoonheid ene schoonheid,
midden in dode schoonheid schoner leven:
de mensen ordnen zich tot een nieuw worden.…
EMOTIES
netgedicht
3.3 met 99 stemmen
21.665 Warm weerloos schelpenzand
ligt maagdelijk te blinken
laat zuigend water slinken
op sereen verstild strand
Het minnekozend gekabbel
vertoeft nog in speelse rust
warme korrels nat gekust
in teder liefdesgeknabbel
Als een plots vlagende bries
wolken doet opzwellen
de zon straf omknellen
in grijs doorschijnend vlies
Dan laat traag verdicht…
Anders
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
1.705 Heb je wel eens daar gezien
waar niemand ooit nog heeft gekeken
Aan de andere kant misschien
ben je voor een keer bezweken
Heb je daar een bloem gekust
of haar blaadjes horen spreken
Op een paarse wolk gerust
met haar adem als een deken
Heb je sterren horen zingen
de overleden mens omarmd
Op een regenboog staan springen
de kleuren aan…
verloren zielen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.217 maar geluid blijft binnen
gesprek met hun ik-figuur
die ook geen antwoord weet
en stil luistert uur na uur
soms staat er iemand op
en loopt wat heen en weer
(vertrek en aankomst vallen
samen in een ogenblik)
en zet zich maar weer neer
einddoel al vergeten
nog voor de reis begon
even gedacht iets gezien
te hebben, maar toen schoof
de wolk…
Nederland - Engeland 2-0
gedicht
3.1 met 304 stemmen
38.850 Rook boven de tribunes beeldde angst uit;
op het veld door film omringd, lachte hoop
in een oranje wolk als een putto in
een schildering boven Dennis Bergkamp die
Seaman de tijdmachine instuurt. Oh
dat klappertanden in 't stadion!
----------------------------------------------------------
Uit: 'Laaglandse hymnen III', 2003.…
Weg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 IJzige kou dringt naar binnen
Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken
De duisternis komt gauw
Je loopt vlug
Je warme adem maakt wolken
Je ogen zoeken
Je bent moe
Vlucht in de duisternis
Je ziet jezelf in het spiegelende ijs
Voor de laatste keer
Bloed dampt
Vormt rode vlekken op een wit tapijt
Je huilt
Een laatste snik
Eeuwige stilte…
WILG en POPEL
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.539 verachten
Der aarde, en 't harte popelt haar van smachten
Naar 't blauw des hemels, waar de vrede wast;
De treurwilg nijgt èn loot èn lover-last,
Die 't water zoeken met een hoopvol trachten,
En lijdzaam op de blijde stonde wachten,
Dat zij door golfjes worden overplast:
Men moet de popel, die zich buigt, verachten,
De treurwilg, die de wolken…
Die lach
poëzie
3.7 met 33 stemmen
4.076 Zoals wanneer opeens de zonneschijn
Door 't zwart der brede wolken heen komt breken,
En schittert in de tranen, die er leken
Van blad en bloem, als vloeiend kristallijn,
Zó, dat het wenen lachen schijnt te zijn:
Zo is, wat mij ontstemt, opeens geweken,
Mathilde!…
Herfst, Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
961 stil
zit ze, weggedoken in de koude
holte van dit stalen hek
de herfst spreidt nu zijn huiver,
verblindt de wazige septemberzon,
waarlangs het zwartkralen silhouet
van een vlucht wijde kranen trekt
de mist tovert een blinkend
zilver langs duizenden draden,
die deinen op zachtgroene jade
van laat, maar mals herfstgras
hoog in de wolken…
Liefde kan het mooiste zijn wat er is
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.893 Liefde kan het mooiste zijn wat er is
De zonneschijn uit het leven
Die het ijs smeltend doet breken
Door liefde te beleven
Maar we weten het wel beter
Liefde kan ook het pijnlijkste zijn wat er is
Een duistere kant uit het leven
Ook door liefde te beleven
De zonneschijn door duistere wolken verdwenen
Je kunt je hart aan iemand geven…
Jouw Gedachten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.117 kraakt geërgerd onder mijn voeten
Zijn doordrenkte pijlers schommelen door mijn gewicht
Straks zal de textuur van de planken in mijn voetzolen staan
Maar nu nog niet, ik moet hier nog wat langer blijven
Op deze prachtige plek waar ik heen ben gedreven
Lopend door stramme distels, op weg naar warme zon
Ongrijpbaar blijven de stralen en schamele wolken…
in het spel van de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 een ruimte met gaten
welkom met drempel en slot
ruiten mijn breekbare kijk
op de wereld naar buiten
vertrouwen verankerd in muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van wolken
gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat de zon
nooit…
Langzaam
poëzie
3.3 met 42 stemmen
23.152 in een tas o winter jij bent
een slechte meester
een klein beetje vuurwerk daarmee
ben ik tevreden o winter geef mij
wat vrolijkheid knip een stuk
van deze middag af gooi een sprookje
in het water van de nacht
o slechte meester
dag slechte winter, scharenslijper,
met geschramde knieën hol je
over de speelplaats als knikkers
uit de wolken…
in bloedrood gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
657 ons de moed
de plek om van elkaar te houden
liet je drijven in de zee
ontdaan van alle zorgen zo werd
vandaag weer ongemerkt morgen
nam je mee in vele vergezichten
maar pas in opkomende maan
lieten we ons bloedrood gaan
legden nachts de dag
te rusten in het heftig
passionele vluchten uit de tijd
bent bodemloos verrezen
hebt wolken…
Reis om mijn schrijftafel
gedicht
2.6 met 150 stemmen
31.709 De hemel was een valkuil in de wolken.
Overleven? Een werk van lange adem. Nood
brak wet en lente vorst, de dronken boot
de klip. De rekening volgde op het bordje
dat ik zelf te berde had gebracht. Van één
kwamen er andere gedichten: het onpare paar
ten dans, ten baltsdans in een zwermcel.…
De cirkel is rond
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.173 De gifkampen waarin zij schuldloos verbleven
verenigden tenslotte menig Joods gezin,
dat als roetdeel van de walmende wolk
rechtstreeks naar de onvoorbereide hemel steeg
als laatste restant van het uitverkoren volk,
nu rugbuigt onder het toen opgelegde juk
en moeizaam een plek in de historie kreeg,
want het maakt zelf vandaag zoveel stuk.…
jouw zacht gezang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.171 jij zingt
onhoorbaar zacht
een lied
tegen de stilte
in de oren
strelend
danst blootsvoets
liefdesvlucht
van pauwenoog
verspilt geen toon
om niet te wekken
hondengeblaf
dat ‘t lachen
van glimwormen
niet duldt
in friswarme nacht
bedwelmt jasmijn
die nooit geplant
verwaait waar fantasie
wandelt met wolken
over de horizon
naar…
zomer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
916 het tuinpad, waar 's avonds
tuinfakkels op wacht staan bij de judaspenning
vergeet-me-niet oogt vergeetachtig vandaag
hortensia kent geen onderscheid tussen man en vrouw
kleedt zich soms roze, veel vaker blauw
zon ziet zich weerspiegeld in de verregende vijver
een witte Pers bovenop de pergola knipoogt naar alles
wuift met zijn staart wolken…
dorp van mijn jeugd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 als de storm zonder waarschuwing aanwakkert
wolken angstig op hol slaan
schuim de dijken martelt
geluid weer fundamenteel wordt
schepen zwoegen tegen de stroom
kale bomen hun ware aard laten zien
onverwoestbaar sterk
de taal van een generatie
wars van betonrot
dan neemt de tijd mij mee
terug naar de kuil in de modder
moeizaam…
Luchtkasteel
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
2.089 Met het drijven van de jaren
bouwden zij mijn luchtkasteel
waar ik dromen kon de dagen
op de allerhoogste deel
met mijn vlindernet vol vragen
en mijn hemels gekrakeel
konden zij mijn zucht verdragen
was geen wervelwind teveel
Speels verdroomde ik verhalen
die ik speelde -één voor één
hoog daarboven voor de sterren
en de wolken om mij heen…
Eenrichtingsverkeer
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.614 Waar je overheen loopt
Tijdens je sterven
En dan je vleugels spreidt
Net als een vogel
En vliegt dan naar de zon,
Waar de wolken op je wachten…
Of bestaat er een wegwijzer?
‘Hemel’, ‘Hel’?
Zijn we misschien net als blaadjes?
Vallen van de boom
Verteren
En komen nooit meer terug...…
"Tussen Wiel en Waal"
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
854 Verbergt zich in de elementen
Tussen beide trage stromen,
Waar de Maas als kind zich
bindt met grote broer de Waal,
Jachtige wolken brengen regen,
Spreken een sobere en eenduidige taal,
Vermengd in het land van zotte kolder
Met de regen, het water en een weerbarstige wind,
Zich immer in één richting bewegen,
Rollen door de altijd groene polder…
Toekomst
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.109 Nu woest
En kwaad
En grimmig door de wolken.
’t Is of er woeste buien komen
En moenen zich verbergen in de eik
En zoogdieren bang verstijven
Hoe bevreesd ik was
En later ik vertel
Nu is de moen gevangen.
Ik vervolg mijn weg met spoed,
(Als de hoge hemel ziet) .
En de angst beweegt door de bossen…
Aardse bodem
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
921 V-vormige vluchten,
verbinden een ieder die luistert en tuurt,
met de eeuwige oertijd van zomer en winter,
steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af,
terwijl op de grond rottend blad van populieren
een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren,
heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht,
dat wikt en vecht en strijdt met lage wolken…
Gember en graan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
507 Vlieg met rebellen door de lucht
zwarte blikken braken doden
boven groen, boven moeders
wolken jagen de wereld weg
alles klein, alles zon
is er - godzijdank - een boom
met frisdrank flesjes
en veertien buurtoudsten
maisgele dotten drooggebarsten aarde
bevechten heiligen op borsthoogte
met graanvelden en avondrust in zicht
is de hemel…
Een wonder
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
857 De zon, de sterren en de maan
de planeten in hun eeuwige baan
het universum zo bijzonder
is er door God, dus een wonder
De jonge adelaar die zweeft
het zonlicht dat goud om de wolken weeft
het uitspansel zo heel bijzonder
is er door God, dus een wonder
De bossen, de hei of een meer
en ook de zee trekt ons steeds weer
de mooie Aarde zo…