5143 resultaten.
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 Als een god die zou beluistren
Aards gerucht uit hemels vreê,
Hoor ik uwe adem fluistren
Door de stem van wind en zee.…
beweeg mee met je dromen en vlieg
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
982 zegt de dromer
dromen zijn waarachtig
ze zijn jouw waarheid
je enige waarheid
ze zijn altijd en overal
ze ontstaan uit - niets
en bevatten - alles
maar open je ogen niet
om bewijs van waarheid te vinden
je vind niets - je verliest
je ziet meer of minder
anders of niets
en jouw waarheid raakt verloren
tussen duizend dingen
dan adem…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 ( uit naam van de getroffenen in welke oorlog dan ook )
Waar zijn dorre adem tranen schuwt
en littekens op hun huid striemt
leven zij zwarte gestalten in versplinterde hoofden
De snijdende kou blijft wentelen om
starre gebaren die stenen wreedheid werpen
naar inslapende zielen
Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en
snijdt diep in samen…
Zuring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 Verwachting stort gaten in het gewelf,
verschiet het licht uit de bronnen van de
wijsheden, omarmt het in eb en vloed,
schede en de roede tegelijk, we zijn de
barenden en de wedergeboorte in een hand,
als de tong op zilte lippen een bijsmaak
proeft van zelfbevruchting met onderscheid ,
verleidt door werelds vuur, ervaart als
in de adem…
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap erop volgt
In jouw halve woord zitten wel tien zinnen
De klanken van onze stemmen vermengen zich
tot een wolk die licht geeft, waardoor we met zijn drieën zijn -
jij en ik en dat vertrouwde klankbeeld, onze wereld
Ademend…
De nieuwe man
gedicht
2.4 met 5 stemmen
13.665 ."
"Ik voelde me eigenlijk een beetje leeg, had geen gedachten van gewicht
uit-in-adem maar ik genoot van mijn gebrek."
Ook dat kan een begin zijn. Een aantal liep deze week de stad in
op zoek naar een nog ongebruikt cv. 'Iemand enig idee van wie?'
'Mag dat zomaar?…
VERSLAVING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 mijn denken, lopen, kijken wordt steeds trager
met mijn 28 jaren ben ik oud
ik hijg en kots, voel me benauwd
de dood is niet meer af te wenden
wie zal er voor mij een rouwkaart zenden
herkennen zal men mij niet meer
niemand die van me houdt, dat doet toch zeer
ik voel de kou al in mijn lijf
mijn armen en benen worden stijf
de laatste adem…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte ganzenbuik verkleurd
zijn hoge wereld als een zucht
waar nog het oude leven geurt
zijn adem…
Tonen zetten op je ranke lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Geconcentreerd, bloed serieus sta je erbij, lang, slank, beheerst met ingehouden adem.
En ik zet de tonen op je lijf met flinke halen, zwieren, sla ik mijn kwast tegen het tere doek.
En jij wacht af als een halm een aar als staand riet sta je daar.…
In mijn stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 In mijn eigen stilte
haalde ik adem.
Ik luisterde naar de werking van mijn longen.
Al mijn organen functioneerden nog.
Het lichaam werkt en voldoet aan haar taak.
En ik keek naar de rivier
waarin de lampen van huizen weerspiegelden.
Er was schijnbaar leven overal. Ook in de nacht.…
Prima ballerina, dans nog eenmaal...
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.202 Frivool beent haar danspas
Een glimlach in een ver verleden
lonkt de beminde
Een beetje ‘ unter den Linden ‘
Net dat vleugje romantiek
waarin de prima ballerina zich verliest
Als elastiek wervelt zij hemellicht
in pirouettes
haar minnaar houdt zijn adem in
Met tenen gespitst spreidt zij haar tutu glad
in een rustpunt...…
Zeven huismussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 “
vroeg je aan een vreemde vogel
van gevederde schoonheid
je hield jouw adem in
en je vroeg voorzichtig
of huisvogels naar vrede vlogen
en of de bijbel met een ganzenveer
geschreven was, door een zondaar
moeder zei dat vliegen overbodig was
en ze sloot de deur voor verdere vragen
zij liet de huisvogels weer los
om te ontsnappen…
Vanwaar die dode letters..?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
644 Nu diepte zonder water is
en hoogte zonder adem
kraalt rond jouw dode ogen
verlaten in de schemer
dat liederlijke carnivoor
wat elk kadaver vreten moet
het bloed huivert zijn ondergang
in een verzonnen hemel
De Bijbel die de leugen dekt
Het vromen van de handen
Gewassen Maan van Golgotha
Die rood ziet van de schaamte
Ik zie dat…
Adembenemende reis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 in diepe armoede
Nauwelijks of niet in staat
zijn kind te kunnen beschermen
Een krijs
door merg en been
Je zou maar
zo'n reiziger zijn
Daar, waar oorlog, macht
en onderdrukking
je levensreis bepaalt,
en levenslust steeds weer
door geweld om zeep geholpen
of door diepe angst
wordt ingehaald
Die je gebroken en ontheemd
alle adem…
Sprong naar het einde.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.569 grijs kleurt de lucht in een
aangesloten dikke wolkenmassa
de eerste regendruppels vallen reeds op
de tengere gestalte bij de brug
ze haalt nog eenmaal
diep en amechtig adem
grauw kleurt het water van
de stinkende stadsgracht onder haar
terwijl regendruppels kringen laten
ontstaan op het kalme wateroppervlak
waar dode bladeren stil op…
de ijssteden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 donkere hal nacht bedekt de aarde
door het schijnsel van een lamp wolkt
adem van mannen die wachten op trage
seconden kort door een explosie ontbonden
stort de troep uit de benarde ruimte
in het zwarte blok duister
langzaam klaart de verste rand
over een wijde baan trekken schaatsers
groepen lossen van trossen
schuiven zon aan de…
"Bij De Beesten Af"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Al spoedig blaast hij zijn laatste adem uit
Als hij geveld wordt door een dodelijke spuit.
Een chimpansee lacht zijn tanden bloot.
Als zij gefilmd word voor een apennoot.
Is zij het clowneske menselijke evenbeeld?
Een spiegel, die om zijn menselijke trekken niet verveelt?…
DERNIER REFUGE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.570 De juwelen van een Carmen
zijn de zonde, die verwondt,
ik wil liggen in uw armen,
met uw adem op mijn mond.
'k Stoot dan 't hoge venster open
op de neergevelde nacht,
waar verdoemde zielen lopen
in een onbegrepen pracht.…
Atmosfeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Met een zachte bries langs mijn oor
verheldert de duiding van de dag
met het perspectief van de buitenlucht
vergezeld van jouw zuurstofrijke adem.
Het ochtendgloren bereikt mijn gezicht
ons ideaal smelt onbegrensd samen
met een frisse wind door mijn haar
en de condens tegen de ramen.…
als de dag komt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
653 als de dag komt dat mijn benen breken
omdat de weg van leven langer is dan ik lopen kan
laat dan het loslaten jou niet weerhouden
de weg naar de einder verder te gaan
als de dag komt dat mijn longen leegzuigen
omdat de weg van leven een langere adem vraagt
laat dan het verlies jou niet beletten
want de vaart der volkeren kent geen einde…
hou moed
gedicht
3.6 met 5 stemmen
6.798 ligt opgeslagen in zijn
dikke vel het onbehagen van zijn gesneuvelde kameraden
boeddha verraadt ze niet kauwt zonder oponthoud zijn
bamboeblaren
blaast en verruft de lucht naar eigen inzicht
wandelt achteruit een boomstronk op
sproeit geurtekens aan de overlevenden:
hou moed
verander in ademend woud
kauw jezelf halsstarrig richting verlichting…
Weduwe vraagt zich af
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
892 Ze had het manmoedig doorstaan
het overlijden van haar man
ze had minuten lang gestaard
toen hij z'n laatste adem uitblies
ik stond erbij en keer naar haar
ik las in haar gedachten
dit was het, dit was het dus
50 jaar lief en leed
dag lieve, lieve man van me
ze had hem liefdevol verzorgd
ze had zich weggecijferd
soms met moeite, maar…
Kwan Yin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 in het donkerblauw, haast zwart
aan jouw gezicht viel niets te zien
Het gebedssnoer naast je op de grond
wierookstaafjes niet aangestoken
voldoende aan jezelf hebben
als een onuitgesproken gebed
op de slagen van een gong
gemaakt van zeven heilige metalen
echo's makend in het hoofd
Telkens bij het zien van jou
stokt de tijd, houdt de adem…
Het stille verdriet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
820 Nachten hadden zo hun eigenaardigheden
speels en avontuurlijk als een kinderlijke held
die het bed deelde met hemelblauwe luchten
tranen vielen als regen in het openlijke veld
hij hield zijn adem in, als verdriet te hevig werd
dan zag hij weer ganzen die in formatie vlogen
om een ander land te gaan verkennen
met dezelfde emoties als die er…
Verzadiging
poëzie
3.4 met 5 stemmen
920 Dra wordt de lucht in de bedompte hut
Duf door de eigen adem als men dut
En toch het verre slaan der glazen hoort,
De stille achtermiddagen aan boord.
Des nachts op wacht ziet men de sterren schijnen
En kan men soms met andre schepen seinen,
De blik wordt aangetrokken door een koord,
De lange achtermiddagen aan boord.…
Schrander dier?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 herhaling van partijdigheid van elk conflict
wordt het beeld van het verleden
vervangen door een kille wind in de fictie
van het nieuws, als spartelend dier in de
touwen hangt wat naar adem snakt, hoe
noemt men ook weer dat schrander dier?…
Autobiografie van de Status Quo (essay)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
506 , zo mij dat lukt,
en besef dat ik mijn dan richt
op een verleden gewelf
het gaat dan over wat is geweest
immers over het nu, het heden
schijnt nog niet het verklarend licht
nu moet gezegd, zo stel ik vast,
als ik alles zou vertellen
is mijn toekomst tekort
ik kan natuurlijk de film versnellen
zoals blijkbaar tijdens mijn laatste adem…
Onze grootste buur?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
470 gedolven graf,
ratelend de aardkorst raken
ontspringen heerlijke bronnen
spinnend lispelt het water,
opgeschreven als heldere verhalen
waaruit de liefde als spelend kind
in werd geboren, soms vertragend
in de koelste meren, daarna de
versnelling tot aan een waterval,
het spat uiteen, het is overal
het vloeit als goud als we
het ademen…
Schaduwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
455 Land zonder grenzen;
over de grens
De lucht kleurt vlammend rood
Hoe maken wij ons los
die dolen in zijn schaduw die ons vergezeld
Zijn adem raakt ons soms heel even
waar de hoop van
de verwachting hunkert
naar de frisse waterstromen
O stuwende kracht van de macht
met onze zinnen geboeid
opnieuw tot buit
ten dode vermoeid
moeten…
In elke ader..
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
619 Al weet ik tegen beter weten ,
in mijn teloorgang spreek ik haar
elke morgen als ik wakker wordt
haar plaats waar licht en schaduw
in balans volmaakt gedijt, ons
onafscheidelijk gemaakt in
haar vergeving in het gewogen hart
geraakt, waar de tijd zich even
heeft neergevlijd, de adem van haar
beeltenis, raak ik nooit meer kwijt..…