6348 resultaten.
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 avond valt
en de zon van mijn ogen
neerdaalt in mijn hart
wees mijn gade
als ik afdaal in
de vergankelijkheid
van geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even,
een tel van eeuwigheid…
1914-1918
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
819 Hun geweren zullen eeuwig zwijgen.
Tranen zullen voor altijd opdrogen,
zoals de inkt van 't gedicht dat ik schreef.
En zij, de soldaten die hier naamloos zwierven,
zullen als wilgen naar vrede nijgen.…
Voor de liefste onbekende
gedicht
3.6 met 232 stemmen
76.660 Wacht een maand, een jaar,
de eeuwigheid en één seconde meer -
maar kom, voor ik mijn ogen sluit.
----------------------------------------
uit: 'Het ging over rozen' (2002)…
schakeringen onderweg
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.323 parmantig paradeert puntig de pointe
hand in hand met provocerend proza
een wonderlijke optocht
ontrolt zich aan mijn ogen
opgetogen, terneergeslagen
eeuwige trouw, op de hak genomen
liefdesmijmering, vers in geheugen
lettergepenseeld vergezicht
een bontje met een kort lontje
verwondering, verbazing, woede
liefkozing en oorwassing
doodsklok…
Graan en druiven (sonnet)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.003 Je mag niet eeuwig graan en druiven zijn.
Ontledigd van jezelf, genoeg geleefd !
Ik maai je schoonheid weg en in die pijn
word jij herboren tot wat vreugde geeft.…
Kent iemand dat gevoel: 't is geen verdriet
poëzie
4.6 met 17 stemmen
2.853 Tot zekerheid je twijfel opgeheven,
Zo hang je als eeuwig boven je eigen leven:
Je bent de wolken en je bent de hei.
---------------------------------
uit: Brahman, deel I (1919)…
Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.816 Dan mis ik wie ik liefhad meer dan een;
Besef van eeuwige Eenheid gaat te niet:
Mijn blik, door mens'lijkheid verduisterd, ziet
Smartelijke gescheidenheid alleen.
En ik lach om machteloze dromerij
Van Yâjnawalkya's Zelf-vergodlijking:
'T leed- en verand'ringsloze - baat het mij,
Die lijd in wereld van verandering?…
Volle zomer,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Nu heeft de natuur haar droom van
licht gebouwd, Van lust en liefde:
Gezonde blijheid; En wie slechts
eenmaal 't wonder heeft aanschouwd,
Voelt zich voor altijd een vreemdeling
in eigen stad, En treurt om die lieve
en onbeperkte vrijheid, En heeft,
Voor eeuwig heimwee naar dien schat.…
't Is lang geleden (11)
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.129 weggedaan;
Mijn vleugels zijn weer wit en waard te slaan
In Brahman's licht; want wat van slijk bleef kleven,
Met blijde tranen heb ik 't weggewreven:
Nu mag, nu durf, nu kan, nu moet ik gaan,
Ik die, uit angst van aarde, hijgend wou vluchten
Naar bevrijding in storm, in sterreluchten,
In koele smartenloosheid van natuur,
Tot waar, van eeuwigheid…
Lang Geleden
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.189 Liefde voor eeuwig dat is een lange tijd,
maar wel mogelijk (ik raak je nooit meer kwijt).
Maar helaas herinneringen vervagen,
alles glijdt weg, al die mooie dagen.
Alles drijft weg, de tijd neemt alles mee,
ook jij wordt vaag, verloren in geheugen,
als onze namen uitgewist door de zee.…
Bezwangerd door ....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.120 de regenboog ontrolt zich
net binnen je gezichtsveld
dominerend getekend tegen
een onbestendige horizon
gemarkeerd en ingesloten
door grijs-zwarte wolken
slechts gevormd door
hun overvloedige lading
bevochten door de zon
ruimte prijsgevend voor
een kortstondig samenspel
gebogen als een lans met
een overvloed aan kleuren
eeuwig verankerd…
herfstbladeren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.438 tastend in het donker
op zoek naar zekerheid
verlies ik mijn vertrouwen
in mens en eeuwigheid
verdwaal ik in de gangen
van elk droomkasteel
waarin ik mijn verlangen
luchtig met een ander deel
verkoop ik mijn gedachten
tegen ieder aannemelijk bod
waarmee ik zwoele nachten
verkwansel met mijn lot
vergeet ik mijn bestemming
verdoe ik steeds…
De kustlijn verandert niet voor de visser
gedicht
3.5 met 26 stemmen
20.999 De kustlijn verandert niet voor de visser
die dagelijks zijn netten uitgooit
en onder het slijk het aardewerk niet vermoedt
Het land was steeds land voor de boer
die over haaienkerkhoven heen
zijn wiede afstapt
Graniet is hard en eeuwig en zo ook het marmer
voor het kind dat metershoge
tot kiezels afgesleten rotsen
over het wateroppervlak…
Verraad
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.806 Geen hertenleed, o vrienden, komt mij nader
Als dat de man die mij te volgen placht
Om 't aardse goed het eeuwige veracht,
En wordt aan mij een schandelijk verrader.
Iskarioth uw boosheid ik wel weet.
Neem nog van mij die minnelijke beet,
En scheid daarmee terstond van deze elven.…
judassen zijn in de meerderheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.258 bochten en
het stinkt naar angst
geef mij spelonken
waar geluiden dronken
worden van het zwart
het duister je verwart
in de diepte loeit het vuur
het vage was van korte duur
dit is de echte hel waar
alle zielen pijnlijk branden
wit marmer wordt hier zwart
fel donderpreekt de haat
voor smart is nu geen tijd
in het lijden aan de eeuwigheid…
Liefde Van Nu
hartenkreet
3.2 met 37 stemmen
2.838 Mijn eeuwige liefde wil ik je geven
Maar ik kan niets beloven
Oneindige liefde, samen voor altijd........…
Je zag met de x de spokig toov'rende i
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.733 En je dacht:
'Io TRIUMPHE' voor mijn eeuwig Zelf!
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet XVI in de cyclus 'In de Hoogte'…
Modderregen
netgedicht
3.9 met 104 stemmen
37.724 Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel herdenkend, maar vooral vervloekend
De berg weerspiegelt de omvang van haar zorgen
Het gevoel verlaten te zijn, niets meer voor morgen
Ze staat langzaam op, “laat het dan zijn”
Na een paar kreupele passen voegt zij zich bij haar zoon
In het ravijn
Van het eeuwig…
'Paradise regained'
poëzie
3.9 met 38 stemmen
8.774 zwervende tussen fonteinen van licht
en langs de stralende pleinen van 't water
voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
die zorgloos zingt langs het eeuwige water
een held're, verruk'lijk-meeslepende wijs:
'het schip van de wind ligt gereed voor de reis,
de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen,
de morgen en nacht twee blauwe matrozen…
Zie de mens
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.111 O crux salus,
stom en stil sta ik voor dit baken
dat ons allen leidt en vrijwaart van eeuwig dwalen.…
Een duw tegen de duisternis
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.971 tegen de duisternis
voor het licht
ik weet nog hoe het verdween
met een stroef geluid
de laatste lichtstraal
overspoeld met duisternis
tot er niets meer scheen
en ik duw terug
mijn gewicht als wapen
licht als doel
weten ze niet dat ik
niet lig te slapen
ik duw
de vijand kraakt als de botten van
mijn toekomstige buren
hun eeuwige…
postmodern
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.378 Eindigt eeuwig zoeken in het graf ?
van materie die er geen is…
Afscheid
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.632 Kijk, eeuwig leven
dat hoeft nou ook weer niet,
maar mensen die jong sterven,
geeft nog steeds zoveel verdriet.
Hoeveel kan een mens verdragen,
ja, ik weet wel, kruis naar kracht,
maar ik mag dit toch wel vragen,
al is de dood nog zo zacht.
Tenminste, daar ga ik maar van uit,
er is niemand die wat anders zegt.…
De leerstellingen van een arrivist
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
916 Gelijk wetenschappers beweren alles is gewoon licht,
niet gecreeerd, vernietigd maar eeuwig(durend) helder,
meesters in altijd en God in overal.
Zij die, opstonden voor de liefde
in wrevel met de haat, in weerwil van de haat.
Wie stopte de bloem in de cilinder van dat geweer?…
Plat gecomprimeerd
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.384 Mannen kunnen maar één ding tegelijk
en vrouwen kunnen daar eeuwig over treuren
of over kleine dingen beginnen te zeuren
maar mannen kunnen maar één ding tegelijk
Mannen zien vaak langs die kleine dingen
trappen ongemerkt lomp van alles plat
fanten in porseleinkast noem je dat
ja, mannen zien vaak langs de kleine dingen
Mannen zijn van…
Wat mijn tranen vertellen.
hartenkreet
4.2 met 34 stemmen
4.432 Ze bedanken je dat je dit hart hebt gereanimeerd,
eeuwig dankbaar voor alles wat je me hebt geleerd.
Ze vertellen je hoe onschatbaar jouw vriendschap voor mij is.
Ze vertellen je hoe lang ik al menselijke warmte mis.
Dus wees niet ongerust om al mijn tranen die vrijkomen,
het is mijn manier om mijn geluk en dankbaarheid te tonen!…
De Zwerver
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.500 In m'n linkerhand een fles zure wijn
Dronken, met een straaltje spuug op m'n kin
M'n walmende adem stinkt naar azijn
Met m'n hoofd op een steen
Onder een brug aan het Louvre
Bloedend het hoofd, opengehaald het been
Doch vrolijk klinkt mijn ouvre
Het zwerversbestaan zit in m'n bloed
Ik zweet m'n vuile kleren vol
Denkend aan de eeuwige…
Als klare klanken klinken
netgedicht
3.4 met 247 stemmen
32.911 Als klare klanken klinken
in een helder kristallen glas
kun je jezelf verdrinken
Aanzwellingen van gevoel volmaakt
Uitstromingen van wondere klank
in de diepste ziel geraakt
Dromend op muziekwolken drijven
Klankenrijkdom in volle kleur
momenten van eeuwig blijven
In vergetelheid verlangen
waaiend in lichte geluiden
door golfjes klank…
Modderregen
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
2.255 Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel herdenkend, maar vooral vervloekend
De berg weerspiegelt de omvang van haar zorgen
Het gevoel verlaten te zijn, niets meer voor morgen
Ze staat langzaam op, “laat het dan zijn”
Na een paar kreupele passen voegt zij zich bij haar zoon
In het ravijn
Van het eeuwig…
macht
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.420 voor, zeer gegrond
want jij opende het offensief
maar wanneer ik verder wil gaan
zal ik je moeten tonen wat in mijn hart omgaat
en dan kunnen we beiden bepalen waar we nu staan
ik kan alleen maar hopen dat je me niet weer verlaat
maar zou je die keuze maken
en raak ik je definitief kwijt
dan zal me dat enorm raken
en voel ik het een eeuwigheid…