6352 resultaten.
TUCHT EN KWIJTSCHELDING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
86 Dan zal het vrije denken zich verbinden
met eeuwige kracht, helpend maar onvatbaar,
rond gaan als adem uit geurige linden.…
Universeel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
39 Elk licht vanaf de aarde
Ooit uitgezonden
Verspreidt zich over eeuwige velden
Door wie ooit hervonden?…
Carpe diem
snelsonnet
3.4 met 9 stemmen
797 De lijstjes tieren welig getverdemme.
Van weer zo’n jaar waarin er muzikaal
een hoop gebeurd is maar wij toch massaal
weer op ons ouwe favorietje stemmen.
Nu Queen weer aan de macht is denk ik even:
Als winnaar zou je eigenlijk moeten leven.…
Non pauper est
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
503 "Ego sum pauper", zingt hij
luid en klaar
"Nil habeo, ergo nihil dabo
Sum pauper ego!"
...maar is dat wel waar?
Volkomen legaal en zelfs
officieel
te boek staand als burger
die 't leeuwendeel
zijner tijd beidt doch 't liefst
met zijn krachten nog smijt
fingerspitzengefühl
und wortspielerei
staat die pensionado
nog altijd…
Het testament van dr. Mabuse.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.104 De tralies van de cel kunnen nooit krachtig
Genoeg zijn voor de greep, die eenmaal lag
En eeuwig ligt om 't stuurwiel. Overmachtig
Onttrekt hij zich aan menselijk gezag.
Wéér rijdt de waanzin door de nacht; Koortsachtig
Glinstert in het spatbord de nieuwe dag.…
Ondeelbaar zonder troost
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.686 Het was de grote sprong, van bloesem;
de droom in niemandsland en eeuwigheid
die tekende voor afstand en spijt
en bracht de treurwilg in ons midden.
De drank van overmacht, voorbij
van vluchten, door felle blindheid bedot
lijken we thans van verre oorsprong
zonder troost, droefgeestig lot.…
Internet dating
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.640 ideaal
daten met een "voor-selectie"
Ieder naar zijn of haar smaak
zoekt een partner met perfectie
Uiteindelijk maar één ding
wat na bezinning echt blijkt
Bij het hele internet-dating
is niets echt wat het lijkt
Verjaarde foto's en info
en een vertekend zelfbeeld
Volgens mij de twee groepen
waarin zoekenden zijn verdeeld
Door eeuwig…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 avond valt
en de zon van mijn ogen
neerdaalt in mijn hart
wees mijn gade
als ik afdaal in
de vergankelijkheid
van geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even,
een tel van eeuwigheid…
1914-1918
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
819 Hun geweren zullen eeuwig zwijgen.
Tranen zullen voor altijd opdrogen,
zoals de inkt van 't gedicht dat ik schreef.
En zij, de soldaten die hier naamloos zwierven,
zullen als wilgen naar vrede nijgen.…
Voor de liefste onbekende
gedicht
3.6 met 232 stemmen
76.660 Wacht een maand, een jaar,
de eeuwigheid en één seconde meer -
maar kom, voor ik mijn ogen sluit.
----------------------------------------
uit: 'Het ging over rozen' (2002)…
schakeringen onderweg
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.323 parmantig paradeert puntig de pointe
hand in hand met provocerend proza
een wonderlijke optocht
ontrolt zich aan mijn ogen
opgetogen, terneergeslagen
eeuwige trouw, op de hak genomen
liefdesmijmering, vers in geheugen
lettergepenseeld vergezicht
een bontje met een kort lontje
verwondering, verbazing, woede
liefkozing en oorwassing
doodsklok…
Graan en druiven (sonnet)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.003 Je mag niet eeuwig graan en druiven zijn.
Ontledigd van jezelf, genoeg geleefd !
Ik maai je schoonheid weg en in die pijn
word jij herboren tot wat vreugde geeft.…
Kent iemand dat gevoel: 't is geen verdriet
poëzie
4.6 met 17 stemmen
2.853 Tot zekerheid je twijfel opgeheven,
Zo hang je als eeuwig boven je eigen leven:
Je bent de wolken en je bent de hei.
---------------------------------
uit: Brahman, deel I (1919)…
Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.816 Dan mis ik wie ik liefhad meer dan een;
Besef van eeuwige Eenheid gaat te niet:
Mijn blik, door mens'lijkheid verduisterd, ziet
Smartelijke gescheidenheid alleen.
En ik lach om machteloze dromerij
Van Yâjnawalkya's Zelf-vergodlijking:
'T leed- en verand'ringsloze - baat het mij,
Die lijd in wereld van verandering?…
Volle zomer,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Nu heeft de natuur haar droom van
licht gebouwd, Van lust en liefde:
Gezonde blijheid; En wie slechts
eenmaal 't wonder heeft aanschouwd,
Voelt zich voor altijd een vreemdeling
in eigen stad, En treurt om die lieve
en onbeperkte vrijheid, En heeft,
Voor eeuwig heimwee naar dien schat.…
't Is lang geleden (11)
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.129 weggedaan;
Mijn vleugels zijn weer wit en waard te slaan
In Brahman's licht; want wat van slijk bleef kleven,
Met blijde tranen heb ik 't weggewreven:
Nu mag, nu durf, nu kan, nu moet ik gaan,
Ik die, uit angst van aarde, hijgend wou vluchten
Naar bevrijding in storm, in sterreluchten,
In koele smartenloosheid van natuur,
Tot waar, van eeuwigheid…
Lang Geleden
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.189 Liefde voor eeuwig dat is een lange tijd,
maar wel mogelijk (ik raak je nooit meer kwijt).
Maar helaas herinneringen vervagen,
alles glijdt weg, al die mooie dagen.
Alles drijft weg, de tijd neemt alles mee,
ook jij wordt vaag, verloren in geheugen,
als onze namen uitgewist door de zee.…
Bezwangerd door ....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.120 de regenboog ontrolt zich
net binnen je gezichtsveld
dominerend getekend tegen
een onbestendige horizon
gemarkeerd en ingesloten
door grijs-zwarte wolken
slechts gevormd door
hun overvloedige lading
bevochten door de zon
ruimte prijsgevend voor
een kortstondig samenspel
gebogen als een lans met
een overvloed aan kleuren
eeuwig verankerd…
herfstbladeren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.438 tastend in het donker
op zoek naar zekerheid
verlies ik mijn vertrouwen
in mens en eeuwigheid
verdwaal ik in de gangen
van elk droomkasteel
waarin ik mijn verlangen
luchtig met een ander deel
verkoop ik mijn gedachten
tegen ieder aannemelijk bod
waarmee ik zwoele nachten
verkwansel met mijn lot
vergeet ik mijn bestemming
verdoe ik steeds…
De kustlijn verandert niet voor de visser
gedicht
3.5 met 26 stemmen
20.999 De kustlijn verandert niet voor de visser
die dagelijks zijn netten uitgooit
en onder het slijk het aardewerk niet vermoedt
Het land was steeds land voor de boer
die over haaienkerkhoven heen
zijn wiede afstapt
Graniet is hard en eeuwig en zo ook het marmer
voor het kind dat metershoge
tot kiezels afgesleten rotsen
over het wateroppervlak…
Verraad
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.806 Geen hertenleed, o vrienden, komt mij nader
Als dat de man die mij te volgen placht
Om 't aardse goed het eeuwige veracht,
En wordt aan mij een schandelijk verrader.
Iskarioth uw boosheid ik wel weet.
Neem nog van mij die minnelijke beet,
En scheid daarmee terstond van deze elven.…
judassen zijn in de meerderheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.258 bochten en
het stinkt naar angst
geef mij spelonken
waar geluiden dronken
worden van het zwart
het duister je verwart
in de diepte loeit het vuur
het vage was van korte duur
dit is de echte hel waar
alle zielen pijnlijk branden
wit marmer wordt hier zwart
fel donderpreekt de haat
voor smart is nu geen tijd
in het lijden aan de eeuwigheid…
Liefde Van Nu
hartenkreet
3.2 met 37 stemmen
2.838 Mijn eeuwige liefde wil ik je geven
Maar ik kan niets beloven
Oneindige liefde, samen voor altijd........…
Je zag met de x de spokig toov'rende i
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.733 En je dacht:
'Io TRIUMPHE' voor mijn eeuwig Zelf!
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet XVI in de cyclus 'In de Hoogte'…
Modderregen
netgedicht
3.9 met 104 stemmen
37.724 Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel herdenkend, maar vooral vervloekend
De berg weerspiegelt de omvang van haar zorgen
Het gevoel verlaten te zijn, niets meer voor morgen
Ze staat langzaam op, “laat het dan zijn”
Na een paar kreupele passen voegt zij zich bij haar zoon
In het ravijn
Van het eeuwig…
'Paradise regained'
poëzie
3.9 met 38 stemmen
8.775 zwervende tussen fonteinen van licht
en langs de stralende pleinen van 't water
voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
die zorgloos zingt langs het eeuwige water
een held're, verruk'lijk-meeslepende wijs:
'het schip van de wind ligt gereed voor de reis,
de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen,
de morgen en nacht twee blauwe matrozen…
Zie de mens
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.111 O crux salus,
stom en stil sta ik voor dit baken
dat ons allen leidt en vrijwaart van eeuwig dwalen.…
Een duw tegen de duisternis
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.971 tegen de duisternis
voor het licht
ik weet nog hoe het verdween
met een stroef geluid
de laatste lichtstraal
overspoeld met duisternis
tot er niets meer scheen
en ik duw terug
mijn gewicht als wapen
licht als doel
weten ze niet dat ik
niet lig te slapen
ik duw
de vijand kraakt als de botten van
mijn toekomstige buren
hun eeuwige…
postmodern
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.378 Eindigt eeuwig zoeken in het graf ?
van materie die er geen is…
Afscheid
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.632 Kijk, eeuwig leven
dat hoeft nou ook weer niet,
maar mensen die jong sterven,
geeft nog steeds zoveel verdriet.
Hoeveel kan een mens verdragen,
ja, ik weet wel, kruis naar kracht,
maar ik mag dit toch wel vragen,
al is de dood nog zo zacht.
Tenminste, daar ga ik maar van uit,
er is niemand die wat anders zegt.…