6818 resultaten.
"er bestaat geen medicijn
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.034 "er bestaat geen medicijn
tegen oud en eenzaam zijn"( H v Veen)
ze zaten daar getweeën
zo langzaamaan
een beetje dood te gaan
in het stille huis
als't goed ging
hand in hand
als 't slecht ging
achter de krant
samen haast
twee eeuwen oud
geërgerd om het falen
van hun geest en organen
wijl in het hoofd
herinneringen malen
houden…
de nachten droom ik korter
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
683 vingers
van een droom gekregen
ze aaien teder en ik lach
onverhoeds verkrampen ze en
scheuren dat wat ik als kwetsbaar zag
ze graaien buiten zinnen
met nagels in mijn geest
wat heel voorzichtig
was geheeld blijkt nooit
echt dicht te zijn geweest
ik gil de werkelijkheid te hulp
jank badend in mijn zweet
verbijsterd tast ik naar
herinneringen…
De stenen bleven koud
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
609 stukken verdriet
dacht ik in steen
een beeld te geven
mijn werk brokkelt af
de dagen zijn gekrompen
handen in gepeins verzonken
ik hakte op herinneringen in
maakte een sterk begin
het is bij pogingen gebleven
ik liet mijn harten bloeien
maar de stenen bleven koud
er konden weer geen tranen vloeien
ik sleep mijn puin
naar de ravijnen…
Waar de tijd blijft
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
570 Ook dit jaar gaat veel sneller
dan ik van een jaar verwacht
en ga op zoek naar al die
vervlogen dagen van weleer
Met de tijd zelf is niets mis
maar ben niet altijd bij de tijd
ontsnapt soms aan m'n aandacht
en hij gaat zonder mij voorbij
Wat ik niet bewust meemaak
en mij niet kan herinneren
doet de gevoelsduur verkleinen
Doornroosje…
Dood is de ultieme schikking
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
592 ze barsten in mijn hoofd
flitsen hun verschrikking
martelen wat ik geloof
dood is de ultieme schikking
ik had het weggeduwd
verborgen in herinnering
wachtte tot de storm was geluwd
hoopte dat het overging
het is een rotte plek
het voelt heel vies van binnen
je handen hebben mij besmet
mijn jeugd moest nog beginnen
ze jagen door mijn…
De stem
hartenkreet
2.3 met 27 stemmen
3.174 Zwijgende gedachten slapen in de herinnering
aan de ogen die me vaak vertelden
wat ik nog moest leren
toen ik mezelf zocht
en hij wilde zeggen
wat de tijd niet verandert.
Zijn gezicht was het verhaal
dat ik kende maar dat ik koppig
zelf wilde schrijven.…
De zee wenkt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Ik zie in heldere dromen
verre voorouders foereren
in de getijden stromen
toen de mensheid jong was
en we onze vacht verloren
De oeroude herinneringen
in mijn genen geschreven
doen me verlangen naar zee
waar ooit het leven begon
om er naakt te spelen met
zand, water en zilte lucht
onder het vuur van de zon
We kozen voor ‘n landleven…
Geheime liefdes
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
704 stukken verdriet
dacht ik in steen
een beeld te geven
mijn werk brokkelt af
de dagen zijn gekrompen
handen in gepeins verzonken
ik hakte op herinneringen in
maakte een sterk begin
het is bij pogingen gebleven
liet mijn harten bloeien
maar de stenen bleven koud
er konden weer geen tranen vloeien
sleep mijn puin
naar de ravijnen die…
Vier foto's.
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
708 Bij vier foto's blijft het niet
vele zullen er nog volgen,
ten bewijze van, en als herinnering
aan hun nieuwe later.…
Toch blijf ik van de heide dromen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
593 Toch blijf ik van de heide dromen,
al groeit de weemoed met het uur
en gaan herinneringen komen
aan wat ooit gloeide als een vuur.
Als kind kon ik verloren lopen
in 't purper en het gouden licht
maar later leerde ik te hopen
en groeide ook het vergezicht.…
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 mag het gevelde bos niet raken
zoals de dij van een vrouw, de draken
daar zijn sober en zoals het lijkt
voor eeuwig ontrouw
even dacht ik nog dat er hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen…
Noorderlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
585 met het noorderlicht
in aanschouw
vliegt het voorbije leven
langs mij heen
zo dierbaar en
voor altijd in
mijn hart
zoete herinneringen
suizen langs mijn oren
om voor immer op mijn
vleugels mee te dragen
met mijn ogen gericht naar
de horizon
trekt de ijskou aan mij voorbij
zie ik aan de evenaar
de zon weer schijnen…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 er is hier en er is nu
maar ik vraag me af hoe ik later
de stilte kan herinneren
zou ze spoorloos
verdwijnen
of zou er plaats zijn
om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt…
Holbewoner
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
534 Toen er een ziel kwam
in zijn nachtmerries,
en vleermuizen vlogen
bewogen door de nacht
las hij de brief van zijn moeder
liet tranen in hout branden
folterde zijn geweten
met schuldgevoelens
wilgentenen aan de rand
van het meer, dat spiegelde
herinnering vol oude poppen
verweerde weemoed in de nacht
met als slot het schimmenspel
van…
Zwanennacht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
510 Herinner me oeverloze liefde
onstuimige lijven aan de kust
schaduwen van treurwilgen
blauwe reigers loerend naar lust
midden in de vakantiezomer
de zwanennacht
onze nachtelijke oertooi
zelfgemaakte liefdeswapens van eenvoud
verstrooide ratio in regenjassen
toen de maan achter een wolk dreef
zoals dromen wolken manen doen schuilen
nam…
Ik mis je...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.531 Pa, ik mis daardoor je vaderdag
om je iets te geven, maar
ik heb wel de herinnering
waarmee ik door kan leven.
Pa, ik mis je zo, elke dag
en het is gek..dat gebeurt
na jaren..want nu besef ik
wie je was..Kan jij dat verklaren?…
Uit Losse Stenen
netgedicht
4.7 met 113 stemmen
4.429 Ik heb voor jou, uit losse stenen
een heel klein eilandje gebouwd
niet zo heel stevig welbeschouwd
want later was het weer verdwenen
de stroom sleurt zo de dingen
een wereld van voorbij gaan in
waarna ik weer opnieuw begin
wat blijft zijn de herinneringen
soms vind ik langs de oever vrede
en toont het water oude beelden
van wat…
er bestaat geen medicijn....*
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
763 ze zaten daar getweeën
zo langzaamaan
een beetje dood te gaan
in het stille huis
als't goed ging
hand in hand
als 't slecht ging
achter de krant
samen haast
twee eeuwen oud
geërgerd om het falen
van hun geest en hun organen
wijl in het hoofd
herinneringen malen
houden z'elkander vast
om niet alleen te moeten dwalen
* "er…
Antonie
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
947 bloemen zullen zich mettertijd,
weer ontbloten aan de zon,
harten worden weer verwarmd,
door herinneringen los van de tijd.
de vlinder zal weer vliegen.
de tovenaar zal weer toveren.
De kleine blonde,
is niet dood.
-------------------
- Eerder verschenen (7 oktober 2010) op www.dichttalent.nl onder pseudoniem Rui M. Prichard)…
Schemerliedje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.704 De hemelen duisteren,
Maar klaar glanst hopen en herinnering:
Lieveling, lieveling !
Kom in de schemering.
Handen zullen teer strelen,
En aan uw oor de hele
Hele stille fluistering:
Lieveling, lieveling!
En aan mijn wang uw hoofd gevleid.
Om mij de warme zaligheid
Uws adems ; en een tinteling
Licht in uw ogen.…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 Zo stil en bestorven
het stoffelijke opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier…
Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Vroege herinnering
onverslijtbaar, onbreekbaar,
toetssteen van wijsheid.
Naam van kinderen
vergeten in onwetendheid,
verlicht de notendop.…
vuurtoren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 Naar mooie en fijne herinneringen in gedachten voor altijd.
Naar wat is en niet geweest is.
Naar liefde en naar spijt.
De vragen over het leven en waarom het soms zo gaat.
Het verlangen naar zoveel meer.
En het zoeken naar iets wat vaststaat
Geen antwoorden nog gevonden.
Zo dwalen we rond.
Geloven gaat me makkelijker af.…
groot groeien
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
593 dagelijkse
herinneringen bijkleuren
en straks weer terug
naar de stad.
waarschijnlijk tot
volgende zondag
als er niets tussenkomt.
groeien is vooral loslaten
soms met pijn in het hart
om verder op eigen benen
te kunnen gaan.…
dromer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
581 Bedachtzaam droomt hij verder
laat hem leiden door zijn brein
dat mooie afbeeldingen kleeft
van verre herinneringen.…
Zo vol van
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
878 jou ontmoeten en ontdekken
hoe je bent, de buitenkant
Iemand ontstaat uit de basis
van houding en er zijn
Hoe je uitbot in dunne takken
met rijpende vruchten daaraan
Herinnering aan bloemen en insecten
zij zorgden voor voortbestaan
Zachte romigheid van jouw dijen
kruis gevat in horige bilpartij
Jij bent door niemand te verklaren…
"Miss-Communicatie"
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
668 en ik met haar
Ik mis haar
Zij die mij kende
Zij die me begreep en ik haar
Ik mis haar
Zij die mij doorzag
Zij die me aanvoelde en ik haar
Ik ben haar kwijt
al een hele poos
Langzaam zag ik haar afdrijven
toen ze "socialmedia" als nr.1 verkoos
Verkoos boven het écht
van mens tot mens communiceren
Ik zal voortaan
op de herinneringen…
paasfeest voor de wereldleiders
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 het klassiek van bladwijzers
nestelt pasen op een bed van
schroom, het leven kan niet sterven
achter steen van rollend gruis
orthodox geween, klaaggezang en
religies zijn het houvast van angst
en verloren momenten, eigengereide
machthebbers die het zwaard laten
spreken zijn de wereldleiders in
alle kleuren
gebeden herinneren slechts fantasieën…
jeugdherinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 wel was
onbekommerd door 't leven
geen zorgen
en mijn ouders
altijd aan mij zij
samen met mijn vriendin
een tent maken
in de tuin,
stripverhalen lezen,
een hele middag lang
of samen op de fiets
rondjes rijden
tot we duizelig werden
het deed er allemaal
niet zo toe
we amuseerden ons gewoon
zonder nintendo of computer
deze herinneringen…
Herfst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Het is net of ik het gehuil
hoor van een ontwakende
wees, de poort naar
vrijheid is gesloten
achter elke boom ligt
een rugzak vol herinneringen
ik loop door het bos gevolgd
door de geur van dood
steeds vrolijk lachend op
het moment dat het moet
het smink zal steeds dikker
aangebracht moeten worden
ter verberging van de pijn…