Alle inzendingen over mens

8157 resultaten.

Sorteren op:

Met de verwondering van de verbijzondering

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
Met de verwondering van de verbijzondering van die mens in het stralend licht van die Oostelijke ster. Plaatst die straling steeds weer opnieuw voor het voetlicht die blijde mare van zo ver. Daar in het Oosten straalt een nieuw licht. Krijgt het wonder opnieuw een menselijk gezicht.…

Hoe God werkt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
Waarom, weet geen mens. Het woord dat God beschrijft, is niet meer dan een symbool. Dat beseffen ook theologen. God werkt als zuiver moederbloed, dat door onze aderen stroomt. God werkt als trouwe moederliefde. Liefde, die in moeders wakker ligt. Liefde, die in boze mannen droomt.…

Mag ik alsjeblieft?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
Zit je hier liever eenzaam stil zodat geen mens je huiveren ziet? Mag ik schuilen bij je, als ik wil of laat je me zitten, heel alleen Kijk je opzij en denk je stil 'k weet nu echt niet wat ze wilt? Mag ik huilen op je schouder want ik voel me zo alleen en jou schouder lieve schat 'k weet: die is van jou alleen!…
An Terlouw24 december 2016Lees meer >

Helpen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 714
lege blik kijk jij dan mee met mij als alles mij teveel wordt zorg jij dan voor rust bij mij Als ik traag en stijf ben help je me dan om vooruit te komen zodat ik weer op pad kan Als ik verdriet heb troost mij dan om weer blij te worden zolang als het nog kan Als ik niet meer mezelf kan zijn behandel je me dan nog steeds als mens…
Leidy6 januari 2017Lees meer >

Zandkorrels

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Zandkorrels de mensen, nietig, mieren Holderdebolder, haastig, want straks dood Wezens door elkaar sterk uitvergroot Bovenaan de keten van de dieren Staat de mens te vloeken en te tieren Altijd immers wacht hem Charon’s boot Zandkorrels de mensen, nietig, mieren Trachtend om zichzelf wat te plezieren Vechtend voor hun dagelijkse brood Zoekend…

Gevleugelde initiatieven.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Zij zijn oprecht en behoeven zonder verder een ander mens te grieven enig verder betoog. Gevleugelde vrije vogels. Mensen met een blijmoedig hart. Zij zoeken de hemel te bestormen. Een gedreven hartstocht voor een innig vuur dat nimmer tot aardse meester bad. Gevleugelde initiatieven vliegen hun koers op eigen wijs.…

Er willen zijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Het is die spirit in ons dagelijks leven uit welke elke mens leven mag. Die ons opwekt om voort te leven. Fundamenteel doet opzien met gezag. Het avondrood dat eens zal gloren. Elke dag brengt ons dichter bij dat doel. Beleef het leven hoewel beschreven als een blad dat opstijgt met het juiste gevoel.…

ozonlaag

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 438
de aardse vlaktes voelden wat bevroren veel grijze lucht met schimmig wit slierten zweefden vanonder naar boven de hemel oneffen, leek omgespit de zon was weg, ik had het koud alles draaide er nu omgekeerd mens en dier waren benauwd de lucht werd ijl, geterroriseerd een engel kwam vertellen in paniek dat we straks allemaal gaan sterven…

Geen herstel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 786
Je het leven niet meer bevatten kan Je herinneringen vage contouren van de werkelijkheid zijn worden Je een lepel ziet En een vork Daas Over de tafel staart Iemand je gemoedstoestand bedaart Terwijl je schreeuwt Om hemel en hel Er is geen herstel Dof wordt het licht in je ogen Het is het totale onvermogen Van je zijn Je voelt je als mens…
ebba3 juni 2017Lees meer >

Muziek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 669
Het heelt de wonden, het verdringt uw verdriet Ieder instrument heeft zijn waarde, de klank verbindt zich met mens, heelal en aarde. Muziek wordt gekoesterd door jong en oud, voor het plezier, of voor zelfbehoud. In stilte leven, is wegkwijnen muziek doet veel hartenpijn verdwijnen.…

Dat vage

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
er is altijd dat vage voor een mens alleen bijna niet te dragen gevoel dat alles onecht is ik zie maar kan er nooit bij komen de horizon is vaak een obstakel voor mijn dromen filosofeer over de diepte van bestaan daal dan af in een steeds nauwer wordende spiraal waar angst de sfeer bepaalt in een totaal verloren zijn door existentiële…

Dat wat is

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 804
Dat wat is openbaart zich Geschapen Of geëvolueerd leven ontstaan Vanuit een kiem Een cel Een bacterie Een organisme Dat wat is de mens Die in de chaos orde schept En In de orde chaos veroorzaakt immer zoekend naar adem In de storm Dat wat is Openbaart zich In alles Vloeit Groeit Sterft Laat los Dat wat is Is in samenhang…
ebba31 augustus 2017Lees meer >

Wandelen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
Wat een mens niet ziet in de gehaaste blindheid van elke dag, is het bescheiden leven van dieren en planten. Bescheiden, maar daarom niet minder wreed. Planten gaan nu en dan dood, dieren eten elkaar weleens op. Zoals mensen dat figuurlijk doen. Mensen uit wellust, dieren uit noodzaak.…

de kolk

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
zich verschuilt voor mij, zij wil er niet zijn zichzelf niet zien in de ander of de spiegel aan de wand ze voelt zich nederig, zo klein steunend op de vloer, haar land zwart spreidt zich over haar vlakke huid, zacht van aard met diffuus licht in slierten rondom ooit is zij tot minder verklaard in waarde; nutteloos en dom zie hier de mens…

kat

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
hooghartig als een gigolo langs benen strijkend verleidt hij kopjes gevend laatdunkend het voetvolk zijn stokpaard rijdend tot aandachtig kroelen eens de schoot veroverd nestelt baarden likkend hij tevreden snorrend zolang het hem bevalt hautain vertrekkend weer omdat het hem verveelt de mens verwijtend kijkend met donker felle ogen…

snater - wilde eend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
tussen huis en water waggelend paraderend het straatje op en neer kijkt kleurrijk gevederd met peinzende argwaan de wilde eend mij op zwijgend verwijt hij stil wat mens toch kijk je nu dat ik spetteren wil zoals ik snateren moet is deductief en inductief de aard toch van mijn zijn alleen onze eieren leggen wij niet zoals de mensen…

waarom.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
ik kan jou niet verstaan, want ik hoor jouw stem niet, maar ook jouw leven is gegaan, met vallen, opstaan en verdriet, kijk naar buiten, kijk daar, de zon, oh en kijk, die vlieg op jouw ruiten, ik wilde dat ik die even wezen kon, dan zou ik kunnen horen mijn lief mens, waarom, waarom jouw hart soms huilt, dan wist ik jouw aller diepste…
j.m.hofman30 januari 2018Lees meer >

Van bovenaf gezien

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Een vogel vloog hoog langs de wolken En zag de aarde steeds minder groen Hij dacht hoe moet ik in een lied vertolken Dat de mensen daar iets aan moeten doen Steeds komen er minder insecten Bloemen en planten worden niet bevrucht Mens waar blijf je met je intellecten Ben je voor ondergang niet beducht De vogel vloog verder en verder En overal…

In relativeren

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
bron ontluikt in rood haar seizoenbaan trekt met ons planetenstelsel hijgend in de nek wie weet is zij de mooiste uit de interstellaire bloemenwei brekend in het zomerlicht dat in eeuwigheidswaarde zijn grootsheid heeft benoemd in het voeren van de passende titel zonnewind ik lach in relativeren tussen deze grootheden kan de mens…

Fata morgana

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
laten zien in de scherpe kammen van het gebergte ze doen snakken naar adem op hete glooiingen vol klein gesteente waar hitte de fata morgana laat zinderen zuurstof lijkt uit de lucht gebrand die verschroeiend raspt door longen zonder verkoeling direct bij de hand dit is ons land al eeuwen in een magische balans waar de mens…

Onvoorstelbaar dankbaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Dat je de last niet hoeft te dragen, van een dankbaar mens te moeten zijn. Stellen we ons voor, dat toeval nooit kans zou krijgen, om uit te groeien tot bedoeling. Zo stel ik me onvoorstelbaar voor, dat het levenswerk van een Mozart, nooit zou zijn gemaakt.…

de archeoloog

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 750
Hij graaft en graaft komt van alles tegen en herkent dat wat afwijkt van gebaande wegen hij legt het verleden bloot en de invloed daarvan die nog tot op heden doorstoot er is zoveel materiaal waaruit het menselijk streven blijkt en toch weet hij is de mens nog steeds dezelfde naar het lijkt hij graaft en graaft na thuis te zijn…
catrinus22 februari 2019Lees meer >

vuurduvel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
laat je niet stangen (zegt een helder moment) je bent en blijft als mens an sich…
switi lobi14 september 2019Lees meer >

Met een veer tussen de vingers

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
slechts de witte lelies weten het wanneer ze luisteren naar het ruisen van de wind achter een optrekkende mist van tranen, troost daar waar de vlinder zijn vleugels spreid terwijl de arme dichter met een veer tussen de vingers de kwalen lichter schrijft balsemende woorden honing dat de rauwe wonden zalft, een nieuw mens de hoop…

Op de rug van een libelle

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 683
klanken Voor het menselijk oor onhoorbaar Zachtjes over de gladde waterspiegel Vele viooltjes vielen bij Om het lied der natuur te vervolmaken Dit vertoon werd foutloos belicht Door de luister van de lentezon Het toonde een mysterie Dat ik altijd al aanvoelde Maar met woorden nooit benoemen kon Dat er vele grootse zaken zijn Waar de mens…
M. Bos25 november 2019Lees meer >

Haiku van het eeuwige leven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 713
Ik heb besloten Om maar te accepteren Dat mensen dood gaan Ik heb besloten Om zelfs te accepteren Dat dieren dood gaan Maar ik verdom het Om ooit te accepteren Dat de aarde sterft Moeder Aarde zal Steeds opnieuw leven baren Mens, dier, boom en plant Want er is een wet Van behoud van energie Van oneindigheid Die ons…

stofgoud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 363
terughoudend ook keert het moment in zichzelf waarbij geen sprake is van herhaling ter hoogte van de plaats die als ter plekke bekend staat de sleutels liggen verspreid over eigenschappen, gelijkend op een deur verwijderd van huiselijke kringen in een stofzee van goud dooft een zon onthaal ik verloren dagen kijk ontkennend achterom en meen…
Iniduo31 januari 2020Lees meer >

WAAR NIEMAND JE KENT

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
ik heb gehuild ik heb gejankt ik heb je alleen eigenhandig in de tuin begraven ik heb je voor je liefde en trouw op m’n knieën bedankt een zwerfkei vormt jouw grafsteen en ja dat kan want je was mijn hond jij hoort en blijft bij mij maar een mens moet als hij is ontzield terstond worden weggedragen naar een plek waar het voor jou en…
catrinus23 februari 2020Lees meer >