16728 resultaten.
KIND, als ik kijk in de ogen van een kind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.226 Als ik kijk in de ogen van een kind
dan leer ik weer puur te beminnen
omdat een kind nog echt niets vindt
laat staan spreekt met moeilijke zinnen
Juist dat gebrabbel, dat leuke gepraat
dat geaai, die reuze vriendelijkheid
met veel muzikale momenten zonder maat
een kind is nog zo'n volkomen eigenheid
Het kind maakt ook het kind in mij los…
INTERMEZZO
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
582 Men valt binnen,
struikelend,
ontdoet en ontknoopt zich,
gooit het haar los,
verlost zich van beknelde voeten.
Gedachten stromen
uit ontgrendelde kooien,
vliegen doelloos in het rond.
Zuurstof wordt bijgetankt.
Zware lucht
van zwijgende woorden
benevelt ieder
tot een roes verzonken.…
Pasen - De opstanding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 Ik laat je niet los.
Mijn geest is sterker dan de materie,
Ik ben de dood voorbij…
stil (voor V S - M)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
928 het kind dat niet weet
hem tart tot op het bot
en hartverscheurend huilt
het is stil op de gang
zachte klassieke klanken
in een verlaten kamer
niemand luistert
ze loopt haar kamer binnen
na de autopsie altijd
de muziek troostend ritueel
nooit redt ze het kind
dat op de tafel ligt
telkens zoeken en later
vinden van evenwicht
om los…
God noch gebod
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Los van tijd
dwaal jij door
geesten van
het leven
Zielen die
verloren
ten onder zijn
gegaan:
'Wees nooit en te nimmer echt bang'
Angst
stagneert
en
blokkeert
'Geef een dubbel portie liefde'
Eén
is ook
maar
summier
'Overtreed in principe God noch gebod'
Hoewel ik
als mens fair
probeer te leven
laat ook ik
afdruk…
Het zat ooit weer morgen worden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Van eind'loos hoopvol wachten,
van wie weet vergeefs en voor niets.
Refrein:
Komt het licht weer tevoorschijn,
zo is 't altijd geweest.
Dus zal 't morgen,
morgen ook zo zijn.…
Oblivion
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
613 dat het kan
Draag me bespeel me met je hand
Hoor mijn hart en voel mijn verstand
Begeer me beken me wat je voelt
Vertel en vertaal me wat je bedoelt
Kom in me, bemin me totdat ik zucht
Dans met me omarm me ontneem me de lucht
Leer me en laat me als het moet
Beroer me verteer me en behoed
Verlies en vergeef me maar laat me los…
SINKSEN IN LA ROCHE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Op de Ourthe peddelt spreken
Mensentongen storten klanken
Uit over de houten banken
Vanwaar stil wordt uitgekeken
Naar het ooit gegeven teken
Waarvoor velen God nog danken
Kerkgang begon af te slanken
Dogma wist zich los te weken
Pinksteren, vuur op mijn hoofd
Felle zon op huid en haren
Vlammen dansend op mijn kruin
Heilig was de Geest…
Confronterend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
586 Ervaringen van eenzaamheid,
Vreugde, treurnis maken zich uit
Mijn onderbewustzijn los wanneer
Ik de Canto speel, ook al is het
Voor de zoveelste keer,
Bach helpt mij om deze
Wonderlijk veelzijdige muziek
Te spelen, en toch neem ik
De moeite om met mijn diepste
Gevoelens de confrontatie aan te gaan -
Essentieel in deze muziek
Is…
Met de zalmen mee
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 Jij hoort hier niet,
Zegt de getroubleerde
Geest in jou, jouw hand
Omklemt ongevraagd de mijne,
Terwijl je ogen me nietsziend
Aankijken, immers ze kijken mij
Niet echt aan, maar eerder voorbij,
Met de zalmen mee moet
Je gaan, zeg je, -
Je starre ogen fixeren mij
Om mij nooit meer los te laten,
Tegen de stroom in moet je gaan,…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Het onvervangbare, toevertrouwd
aan rustbarend papier
om te bewaren in kantlijn
aan randen van doortast
in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse…
dromen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
757 ook dromen
die vleugels in zich dragen
laten sporen na
ze ravotten als kinderen
in ongeremd lawaai
hinkelen roze op wimpers
en rennen roekeloos door huizen
ze worden stil
als nerven in een boom en bovenop
baden ze zich in regen
en eenmaal vastgeworteld
draaien ze het hoofd naar alle richtingen
laten vogels uit ogen los
wie zal…
CEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 omdat ik je niet bemin, ook al is het zo dat jij
je aan me vastklampt, en mocht het je lukken
mij los te laten, laat me dan alsjeblieft met rust.
.
Belieft het jou, op een onverhoeds moment,
toch weer de kop op te steken, sta ik niet voor
mijzelf in om mij door je te laten meeslepen.
.…
Karkas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Kabaal verstoorde de morgenstond,
zagen beukten erop los,
de takken van die prachtige bomen,
waren ineens de klos!
Het enige wat restte is een kaal karkas
wat nu al weken het pad ontsiert.
Begrijpen doe 'k het niet,
wat deden ze nou dan toch verkeerd?…
WAANZIN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
624 De zon haalt de vorst van de daken
De mollen bezetten de dijken
De wind tracht een geest te bereiken
Die los is geraakt van zijn baken
Die duivels ziet, monsters en draken
Die alles opnieuw moet bekijken
Er zullen veel maanden verstrijken
Die opgaan aan smerigheid braken
Totdat hij volkomen genezen
Het leven weer weet te omarmen
Verheugd…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 De trossen gaan los
en zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt…
IJzeren Hein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Het is een oude houten klok
maar zonder moeite stuurt hij
tinnen benen los en vastberaden
ritmisch in een cirkel rond.
Er zijn momenten dat het lijkt
of hij me provoceert, net als ik
in een droom beland ben
dreunt zijn bronzen donderslag.…
Staalde het skelet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
393 ik zag de blokken
in je handen veranderen
jij speelde met hout
wist van bomen
zag het groen komen
in warme affiniteit
jij timmerde geen muren
of staalde het skelet
maar bloeide puur natuur
los van vorm
en structuur deelde
iedere jaarring zijn eigen vuur
jouw bloemen
zongen in het bouwen
hun veelkleurige melodie
kwamen in jouw…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 nu dan
tellen we de banen van de vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf…
Toiletboek
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
481 Ondanks dat mijn toiletpot
wat beweegt door losse schroeven
zit ik er behaaglijk en stilletjes
een boek van Yvonne Keuls te lezen.
De langwerpige, rode lampekap doet
mijn schijthok tot een peeskamer
op de Wallen omtoveren, maar ik
verzeker je, dat is het niet.…
De zingende dagdief
poëzie
4.0 met 2 stemmen
950 Over de hei stapte ik,
Zocht een ouderwets wijsje -
Zo arg'loos betrapte ik
Het aldermooiste meisje!
Over de hei lachte ik,
- Hoe zou ik beginnen? -
Wat is dat mooi, dacht ik: -
Twee mensen, die minnen!…
Het zout der aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 ik rook ziltige lucht
proefde het zout der aarde
zag in de duinen
wat verlaten eieren
van vogels op de vlucht
zand knarste
in losse gedachten die
zich niet lieten ordenen
tot een vriendelijk geheel
alles werd me te veel
maar zee spoelde
de bitterheid weg
door monologen
van talloze golven
kwam ik langzaam tot rust
heb het strand…
Rommel- rommelen- onweer.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 En als het eenmaal los is
dan gaat het meteen goed
maar eenmaal achter de rug
Is de rust ook weer terug.
Gewoon een bui, meer niet…
Herfstig is mijn tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 De stormen van de tijd
hebben mijn wortels los gewrikt,
mijn grootste tak is onlangs afgescheurd
en open ligt mijn zij.
Dit is mijn laatste zomertooi
want allengs herfstiger
wordt nu mijn tijd.…
Vredig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 Hoe vredig kan het dwalen
tussen graven zijn
zoekend naar geliefden
de dood in namen uitgehouwen
verweerde muren omsluiten
liefdevol hun dierbaren
stille najaarswolken
hangen zwaar van regen
over aangeharkte paden
zelfs de stille wijsheid
van de oude bomen
traag bewegend in najaarswind
laat troostende woorden los
het zijn woorden…
Laatste halte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 me nog een laatste hand
sprak zij zacht maar gedecideerd
ik aarzelde, voelde nog een band
ook al lag zij daar nu uitgeteerd
reeds op vleugellange afstand
maar wie ben ik om te bepalen
of het eindpunt al is gekomen
dus kuste ik na enig dralen
de liefste hand van mijn dromen
die ochtend werd een vreemde dag
omdat de droom me niet meer los…
Sluiting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 het was een plek die wekelijks houvast bood
terwijl je verder steeds meer los moest laten
dierbaren, gezondheid, werk en jeugd
je ervoer daar momenten van genade
waarin de eeuwigheid zich openbaarde
velen werden er geroepen tot nieuw leven
er werd een stukje meegelopen op de laatste reis
en als je het gewoonweg niet meer wist
dan brandde…
Het schip en zijn Haven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
554 Een storm breekt los,
het schip slaat op drift.
Het schip zoekt en zoekt
maar vindt de haven niet.
Het schip ontdekt nieuwe gebieden,
maar mist zijn eigen haven.
Het schip blijft zoeken
en vindt zijn beschadigde haven.
Het schip brengt nieuwe kennis mee,
waarmee ze de haven herstellen.…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Dan breekt de hel los
of gaat de hemel open
wat maakt het hun uit?
Na de verlichting
naakt en verlegen zijn ze
ineens jij en ik.…
Afgifte goederen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.250 Zeven kraaien bij een dooie meeuw
drie advocaten bij een koffieapparaat
oude aantekeningen voor een pleitnota
tussen de contracten en de uitgeprinte e-mails
in een map
ik kon niet slapen vannacht
en ik stond op om nieuwe aantekeningen te maken
de lucht betrekt, de zon breekt door
en er barst een regenbui los
een bordje 'afgifte goederen…