8617 resultaten.
Wond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Ben ik jouw oefening
om te luisteren, alleen
een vraag te stellen
als ik niet verder durf
om fragmenten van feiten
en verwarring uit te braken
in een horten en stoten
van stiltes
die jij ondergaat
zonder comfort, zonder
dichterbij te komen
zo dichtbij ben je al
vol vertrouwen
dat ik diep durf
te ademen, te huilen
en verder te gaan…
Zalig eetfeest
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
644 De wereldse mens van vandaag
kent De Verlosser nog maar vaag
Voor hem rijst met Kerst de vraag
Met wie zit ik aan tafel en
met wat vul ik m’n maag?…
Slikken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
547 Ik wilde dat ik vliegen kon
naar een land op verre afstand
vroeg engelen hun vleugels af te staan
soms komt er eentje op
m’n frêle schouder zitten
even vragen hoe de dag is vergaan
ik vertel van mijn zoon
zijn Parkinson en ons verdriet
en steek een kaarsje aan
na een poosje komt rust
duidelijk voelbaar over me gedaald
moet alleen een…
Naamloze liefde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 jouw
entourage bracht
slechts een eerste
voorspel van liefde
vingers handen
en jouw armen
dirigeerden de
speelse dromen
die zij aan haar
stemmingen gaf
waarin aanbidders
naamloze liefde zagen
iedereen kent
mijn muze in
haar bewegen
dansen op kleur
in het haar even
raken iets van warme
intimiteit smaken
zonder naam te vragen…
Zo vrij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 droom in het licht
We lopen hand in hand
Op een warm zomerstrand
En over een hert in het bos
Die loopt daar helemaal los
Ook over zwemmen onder een waterval
En de zon zo rood en rond als een bal
Mijn haren zo los in de wind
Jij kijkend naar mij en vindt
Dat ik jou adem in en uit blaas
Zo een en zo in een waas
Word ik wakker en vraag…
Als een hond zo blij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
668 Ik vraag me verlangend af,
hoe ik weer reu kan worden,
zonder aangebonden vrouwtje.
Getrouwd met hondse trouw.
Vervuld van hondse liefde,
zonder aangelijnd te zijn.
Gelukkig, zoals een vrij mens is.
Zoals een lieve hond kan zijn,
die kwispelen en likken wil.
Die daarna blij durft zijn.
Zo hecht verbonden.
Zo vogel vrij.…
Van Nature
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 Bieden wat vrouwen vragen.
Willen net zo sterk worden,
zoals vrouwen van nature,
zijn.
Ave Mater !…
Chinese thee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 De vrouw achter mijn zusje
kijkt naar buiten, ook haar man
is bezig
met zijn eigen gedachten
Ik vraag me af waarom
zijzelf langs mij heen kijkt
terwijl ze de afstand die zij voelde
juist wilde overbruggen
en nu voel ik die ook
Ze is veranderd
haar borsten zijn te vol
in het strakke truitje
en haar lippenstift is te rood
zo ongenaakbaar…
Metoodeloo
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 haar eigen punt gezet
Al ga je nog zo graag van bil
't Is niet zoiets als ja ik wil
_______________________________
ME TOODELOO
O nee, wéér vraagt #metoo om een reactie
Van stiekem voor- en boze tegenstanders
Ik hou me in, hier sta ik, kan niet anders
Mijn woordenvloed getemperd tot een fractie
Het manvolk zie ik zwijgen met de vraag…
INTROSPECTIE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 toen ik heel even
van een afstandje
naar mezelf keek
er slechts
teleurstelling
ontgoocheling
verlatenheid en
een zeker falen
bleek
en de vraag rees
zoals bij zo velen
wat ging er mis of juist goed toen
en hoe zou je dat nu anders doen
helaas het is gelopen
zoals het nu eenmaal is
ooit verkeerd begonnen
wordt er veelal
niets meer…
OPWAARTS NEERWAARTS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 wat wil Hij antwoorden
op dringende vragen?
het oneindige Hoge Rijk
bewaart veel geheimen
mag meteen verhoren
of lang wachten
laat soms regenstralen
dikwijls fijne druppels neer
die duidelijk
misschien ook onbegrepen
de wil en bijstand
van de Heer en Diens engelen
in zich houden.…
Heel het zacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
588 Oneffen en gebroken
niet meer heel en ongedwongen
Hard klinkt het breken en de trilling diep en doordrongen
Hoe heel ik dit
vragen mijn voeten,
hoe bewandel ik dit kapotte deel
Zacht, zegt mijn hele natuur
zacht is hoe ik dit heel..…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 hij ooit
voor bekende gezichten
in de vertrouwde intimiteit
van huiselijke kringen
een vreemdeling is hij geworden
voor mensen die hem niet kennen
zijn vriendschap zoekt hij voortaan
in drank en drugs onder maanlicht
soms schrijft hij een fraai gedicht
over onherkenbare gezichten
mensen die hem ooit zagen
geen antwoorden, geen vragen…
HEMEL EN AARDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 gevraagd
haar rust te behouden
de hemel om haar
hemelse zegen te geven
en de aarde slechts of
ze zich naar behoren gedraagt
beiden waren genegen
het verzoek te overwegen
om met ons mede te leven
het is immers ongevraagd
maar of ze luisteren
naar mijn smeekbeden
en of het iets bijdraagt in mijn streven
naar een beter leven blijft de vraag…
woorden van vroeger
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
442 weet je nog dat we ergens naar zochten
een gedachte een vermoeden een boek
vragen zonder antwoord
dat we steeds meer verdwaalden
tussen zinnen en beelden
dat we onze gezichten hadden afgewend
weet je nog dat we ergens wel wisten
dat tellen en meten ons niet verder brengt
dat de kraai altijd de vogels verjaagt
dat de wereld een landschap…
VERBINDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De Almachtige God
is niet te zien als
't geloof zelf van mensen
vertrouwen op de Heer
is een ladder
staande op harde grond
vol stenen en distels
die tot de Hemel reikt
bij alle treden
zweven eng'len rond
zenden vragen omhoog
laten zegen dalen
het begrip geloof
zal steeds stijgen
om weer de aarde
op te zoeken
vertrekt en komt…
De ruil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 's Avonds loop ik graag
door de straten, kijkend
naar de mensen in hun huizen
en dan vraag ik me af
met wie ik zou willen ruilen
en wat voor ruil dat dan is
Wat geef ik en wat krijg ik?
Een ziel voor een ziel, misschien
niet om voor altijd te houden
maar, wie zou de mijne willen
met alle gevolgen van dien?…
Comfortzones [2]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
451 In de stad zijn er veel deuren
die 's nachts openstaan
naar wakker zijn
samen iets beleven
over de drempel
geen buitenstaander meer zijn
In de stad zijn er veel stoepen
waar mensen staan
en verre gebieden verkennen
met wendbare woorden
vragen en gedachtesprongen
om er thuis te raken
In de stad zijn er veel tuinen
waar kinderen spelen…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 Meestal komt hij een dag voor
of na zijn verjaardag
Om zijn kado in ontvangst
Hij vraagt er niet om
Meer nog, ik vraag erom
Zal ik je masseren?
Dit keer op zijn verjaardag
Ik geef mijn energie
Hij de zijne
Blij gaat hij weer weg
Ik apte of de les goed ging
Bedoelde de vioolles
Hij apte daarop
Ja prima!…
NU ER DIE STILTE HANGT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen
en nu het stil geworden is
blijft er dat wroeten naar verledens
waarvan ik nooit de sleutels had
wiens kind…
Subterranean blues
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
491 De vraag die onderligt voor archeologen:
Wie heeft die explosieven daar gelegd
Die uit de modder werden opgedregd
Was het dat ene neefje van Mancini
Die tegen Hitler vocht en
Mussolini
Wie heeft z'n hele leven lang gelogen?…
jij, mijn leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.309 Als achter de wolken de zon verdwijnt
En de nacht de dag langzaam verdrijft
het duister het licht steeds dooft
Dan weet ik dat jij me zult vinden
Als doorheen mijn onvervulde dagen
Van zoeken en zachtjes vragen
Onrust in mijn hart begin te groeien
Dan weet ik dat jij me zult dragen
Als tegen het ochtendgloren
De dag steeds nieuw wordt…
Wat telt...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Wat zoeken wij wanneer we durven stilvallen,
wanneer de vragen er weer zijn,
het uitzicht op wat komen gaat,
de droeve of de blije herinneringen?
Het gaat voorbij, zoals alles voorbijgaat,
alleen de liefde blijft, het steeds opnieuw
de anderen zien staan, horen en begrijpen.…
Enigmatische neus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 Hoeveel verba niet meer manent,
vervlieten in het eeuwig niets
blijft voor immer
een vraag voor niemand
hooguit voer voor filologen,
gepromoveerd in het sanskriet
zich stukbijtend op raadsels
in de enigma's van Rosetta
maar ziedaar, ex nihilo
dient zich un nez aan in het Frans
herboren nazaat der Renaissance
nieuwsgierig agend…
Een oeuvre no(u)velle
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 ‘La Vie’ is zo kort
dat het de vraag is
of het wel een leven heten mag
zeker als ik haar ogen houdt
tegen de achtergrond
van die hemelsblauwe lucht
Maar ze straalden
als sterren bij daglicht
toen ik het lastig vond
om haar aan te kijken
omdat ik haar gezicht miste
van toen ook zij wilde
en ik haar optilde uit de beeldspraak
van…
Als luisteren wegkijken werd
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
474 De stoel in de hoek
kijkt me niet weg,
de schaduw op de vloer
blijft bij me zitten
zonder vragen te stellen.
Dat is genoeg.…
Nog eenmaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Wat ik zo graag weer horen zou,
Is jouw ‘Ik hou van jou’,
Niet eenmaal hoorde ik ’t weer,
Al vraag ik ’t keer op keer.
Soms in mijn dromen hoor ik jou,
Niet jouw ‘Ik hou van jou’,
Verwijten doe ik ’t je niet,
Hoewel ‘t mij doet veel verdriet.…
Wilders is in de wolken: asielwetten aangenomen
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
474 Meneer Wilders is in de wolken
zijn asielwetten zijn aangenomen
ik kijk naar Wilders z'n wolken
vraag me af: zullen ze d(r)oog blijven
gaat het minzaam zacht 'gedogen' regenen?…
Uitzichtloze queeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
193 Ik vraag me af,
Heeft mijn zoektocht zin,
Het is hopeloos,
Al vanaf ’t pril begin.
Ik doe ’t al tijden zonder,
Heb geen hoop op ’n wonder,
Kan net zo goed stoppen,
Wijl ik kennelijk niet goed kan kijken
Uit mijn doppen.…
Ritsels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
245 De herfst ritselt
de laatste warmte bij elkaar
en de kruinen scheef
van wat niet houden kan
wijl witgeblazen wolken
schuiven over stervend groen
het licht valt anders nu
en zet de toon
voor krimpende dagen
het blad bekent weer kleur
en geur van
schoonheid door verval
de bladeren ritselen
in ons gemoed
en vragen
vinden weer hun weg…