7972 resultaten.
Geen woorden voor
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
974 Blijft nu eenzaam achter
leven met zielsveel verdriet.
Bij wie ligt de schuld, het
blijft misschien altijd een vraag,
wij willen even stilstaan
bij die familie vandaag.…
Armoe
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.205 Haar man had haar verlaten
liet haar achter met een groot gezin
ze wilde niet gaan bedelen
want dat was haar te min.
Toen is het ventje gaan stelen
want zijn buikje deed zo zeer
heeft het brood naar huis gebracht
nu hadden ze even geen honger meer.…
ik zie haar nog wel eens
gedicht
2.8 met 76 stemmen
26.753 ik zie haar nog wel eens
blond en aangepaste lippenstift
verkreukeld perkament van dichtbij
een vrouw met bontjas in een bus
tas dichtbij haar
lippen dicht op elkaar want je weet
nooit wat er kan gebeuren
de ogen vosachtig wantrouwend
achter de kooi van een modieuze bril
dan zit ze op de bank en praat
ratelend uit een oud plakboek
en…
Tocht
gedicht
2.9 met 9 stemmen
13.340 Van achter bewasemde raampjes
kijken gewassen vrouwen
tochtloos, grootmoedig naar buiten.
Een zwartharige heks
roept met rode stem
een verwensing op oude wijze.
---------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
de man in het zwart
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
872 hij is lang van stuk
deze man
voortstappend in een
doortastende pas
gedragen door
zijn zwarte jas
waaronder, onzichtbaar,
zijn schraal postuur;
een lopend skelet alras
zijn bleek gelaat
met ingevallen wangen
en uitstekende botten
lijken de ogen achter
tralies te hebben gevangen
en de geest te verrotten
zijn vilten hoed
ruim…
Gekonkel op straat
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
2.925 Waarom zeggen mensen vaak niet
de dingen waar het echt over gaat
waarom steeds dat gekonkel
en geklets achter je rug op straat.
Kijk eens hoe goed ze eruit ziet
best wel dik en oh zo rond
zou ze echt ziek zijn denk je ?
volgens mij is ze gewoon gezond.…
vreugde voor morgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
698 wanneer jij
naar mijn tranen luistert
ze wentelt in je diepste lagen
maak ik plaats in mijn armen
en wieg je tedere woorden
met het hoofd voorovergebogen
zoals regen tegen het raam
glijden schaduwen
van uren zwaar gevuld
niet in de verte
achter afgesloten deuren
maar dichtbij in de eenheid
van mijn oorsprong
ik kus je ogen, ongestoord…
Indonesië even...
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.363 Groot land, vol van moskeeën en vreemde klanken,
zoekend en soms vindend, lang gevonden reeds
miljoenensteden en toch de zang van krekels
ginder, achter die hoek, die draai, dat water.…
Die zwarte steen
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.268 Het is hier stil tussen de zerken
alleen het grindpad maakt geluid
het ijzeren hek piept achter mij
wanneer ik het weer zachtjes sluit.
'k Zag ook de plek met oorlogsgraven
van vele onbekende soldaten
ook zij rusten hier in vrede, zij
die voor ons hun leven hebben gelaten.…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 ik deed het voor jou
en telkens weer
die moeheid
op zoek naar slaap
achter het bekraste engelenraam
kriskas kruipend door de uren
die alleen ’s nachts de spiegels
bedekten met stenen
van opgestapelde zondes
en na afloop
wanneer wind mijn naam deelde
met de dood, het dorstend antwoord
gaf
zonk de stilte opnieuw
in bomen…
Vijftiger jaren
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
640 Hoe stil stond de kar van de bakker
met koek banket en gewoon brood
’s middags op de hoek open en bloot
in alle verkeer toen nog geen rakker
of fietser die een greep deed
Veilig achter gesloten gordijnen
lag hun moeder met droge bleinen
had geen broek meer aan de reet
waar ook pa stil van profiteerde
De verhouding lag op kantoor scheef…
Na de hausse
gedicht
3.9 met 36 stemmen
13.222 lage landen gouden bergen
boter tulpen boter trofee
droomde dat ik met mijn jetski
naar de bank van lening ging
achter het loket zat te verbolgen
om te rijmen de oude Vondel
maar we hebben toch op de Oost
op werkelijk overal gevaren
desondanks blijven ze jagen
op meer en groter wild
de captains of industry
en blijven…
Chemin de la Machine
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
812 Scholen ongestookt verholen
achter stoïcijnse muren van
gebleekt week maché geplakt
Troosteloos deprimerend in
stilte bekerend deze ontering
en bezetting van kristallen
ketters
Gevelglimmend oogverblindend
verminkend de brede basten
en tere sponzige wortelgestellen
gillend in ongewoon kwetsende
hersenpan tonen
Splijten karrewielen…
Ontsomberen
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
631 Somberheid verlucht zich
en gaat ontluikend over
in jubelende versies
die haar oorsprong
zonovergoten verdund
Maar de zomer kan ook
verkillend zijn
Ontsomberen geeft
de zomer een zetje
De onthulde warmte
maakt plaats voor zachtheid
Bruine kleuren bedekken
gebronsde lichamen
in innige omarming
Depressies verdwijnen
achter…
Blauwe Maan
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.521 een deuntje, fluitend door de nacht,
een kater, die op paring wacht,
een open hemel met sterrenpracht
een dompelaar die hikt en lalt,
brallend een vuist naar boven balt
en dronken in een voortuin valt
een jongen die zijn meisje kust,
vechtend tegen gezonde lust,
zich van gordijnwacht goed bewust
een fietsbel, rinkelend langszij
achter…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…
thea ter graf
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.187 thea kon t niet laten om te zeiken
op andermans deels vrouwelijk falen
haar stokpaardjes doubleerden palen
daar mocht van haar geen lijn van wijken
een stip kon nooit een komma blijken
dat zou leestekens achter halen
ze bleef daar keer op keer op malen
dacht nota bene juf te lijken
door tekst op punten in te schalen
en steeds een eender…
een modern sprookje
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.109 maar die vermomming heeft hem wel gespeten
hij werd gezien en achternagezeten
door boze dienders met een lange stok
zo werd de arme wolf een zondebok
een hoofddoek ... tja ... hij had het kunnen weten
voor hem geen mals en lekker geitenhapje
hij moest het doen met water en droog brood
met Kerstmis gaf men hem een varkenspoot
het leven achter…
Diepe stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
776 Hier heb jij
het roer terug in diepe stilte
draai met de wind
achter de horizon
die niet meer beweegt
rond de rimpels van jouw lach
toe omarm nu de stilte
geef mijn hart nog een kans
en gun mij de benen van een antilope
wij zullen in dit stilteland
een nieuwe zon gebaren
naar diepere wortels
rauw en ongekookt
voor diepere lagen…
Nachtwacht
gedicht
3.1 met 52 stemmen
16.219 De kap buigt koud over beton
En tijd hangt ingeblikt in klokken
Verkrampt bewegend soms met schokken;
Dit barre eiland heet station
Achter een zwarte horizon
Zijn alle treinen nu vertrokken
Ofwel ze liggen tegen blokken
Hier languit naast een leeg perron.
Geen mens te zien.…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
601 Terwijl de boot
langzaam verder vaart
blijft de drenkeling
navelstarend achter
geheel omringd door
bovendrijvende gedachten
zwemt hij richtingloos rond
klemt zich dan vast
aan zijn levenstaak
lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril is
van weer voorbijgaande aard
dat er nog genoeg tijd over is
om niet zomaar weg te kwijnen
in…
Webmaster
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
922 splitsing hier en daar
perfectionist als ik ben
ziet mijn geoefend oog meteen
dat sommige knooppunten
de zelfkritiek niet zullen doorstaan
dat houdt mij scherp en artistiek
Voorwaar, ik ben een groot kunstenaar
bedenk almaar nieuwe wegen
de structuur van mijn volmaakte werk
loopt als een draad door mijn leven
Ik spin door, vis nooit achter…
BRANDEND VEL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 Ik wring en wrijf en lig te woelen,
vlij mijn verlangen aan jouw zachte borst,
kom weer open, golf van voelen
en krijg verschrikkelijke dorst
naar nieuwe woorden, vrije lijnen,
verse vellen voor mijn oercontouren,
een pen die een punt zet achter oude pijnen
en haakjes opent voor wat mij mag beroeren.…
nep vriendin
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.619 zo stom dat ik dacht
dat zij altijd voor me klaar zou staan
zo stom dat ik dacht
we gaan er SAMEN tegenaan
maar nee hoor dat is niet zo
ze blijft bij je uit de buurt
en loopt dan als een hondje
achter iemand anders aan
ik bedoel dat als er iemand is
die zich een vriendin noemt
maar als je ruzie hebt
ze er niet meer voor je is…
haantje de voorste.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
755 toen kwam de haan binnen in het hok
en nam er aantal in zich op, een paar a-
part en eentje van achter.- daarna ging
ie weer, de patser. Maar vertel het niet
door, ik wil geen problemen, verklapte
een roddelzieke kip, en vloog toen weer
met klapperende veren door het hok.-…
Billen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
686 De billenfotograaf zit in de cel
Want hij heeft stiekem bij wel meer dan honderd vrouwen
Een camera voor hun achterwerk gehou'en
( Ja, voor = achter, maar dan raak ik in de knel)
En nu hij zelf op de foto is gegaan
vindt ie er ineens geen reet meer aan.…
Exit
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
782 De tijd liep voor
en soms wat achter
in de tijd
soms spijt
soms berijdt
om te sterven
gewoon maar wat
verven
de wolken blauw
de hemel wit
doorgaan met slapen
om ooit een dag
in ieders ogen
te ontwaken
wij zijn wachters in de nacht
wij zijn de gehatenen
en vereerde
de juiste
en o zo verkeerde
wij zouden alles opnieuw moeten leren…
Tegen en mee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 Ga mee door ruisende velden
saam weerstaan loeiende wind
bulderende golven schuim
waar lach klinkt achter koppende duin.…
Continenten ver
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.735 wuivend,
leek zorgeloos, keek vanuit
je hoge plaats op mij neer,
ik maande je stil te blijven
staan, wat je beantwoordde
met nieuwe vragen zonder een
stap te vertragen, verkoos
je de tocht naar boven, zonder
werkelijk doel voor ogen, in
die toenemende afstand,
verbleekte jouw heldere ster,
je keek niet meer achterom,
je liet me achter…
Madeliefjes tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
575 Alle woorden zijn verdwaald
ze kwamen zonder antwoord terug
Hoe zou ik weten of je wacht
achter die toegesloten deuren
die nimmer eerlijk open gaan.
Ik voel verlangen in je blikken
maar nog nimmer werd daarbij
ook werkelijk mijn naam genoemd.…