9746 resultaten.
Zachte zijde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
631 mijn vingers
die in geuren wenken
strelen heur haren
aanvoelend als van zijde
haar borsten bewegen
in zacht zuchten
die meer dan schoonheid schenken
en niet in afstand vluchten
terwijl de huid als pril gras
schemert in een open weide
ogen als zwarte kralen
bespelen in andante
het ritme van het hart
verborgen achter voile
mij…
STERKEND LICHT
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
577 De milde nacht geurt
het verlaten veld toont
zijn korte ontluiking
gewekte teunisbloemen
gaan langzaam open
verlangen naar al wat
door het duister waart
naderbij zweeft en verdwijnt
in hun wijde kelken
dalen sterrenstralen neer
als zachte degenstoten
treffen diep _ bezingen
het gewone gebeuren
zich toe te vertrouwen
aan welbekend…
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
Gemeenschapszin
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
945 ------------------------------------------
(Het CVZ heeft een advies uitgebracht om bepaalde dure medicijnen niet meer te vergoeden, hiermee een onzalig debat openend over de vraag waar dan de grens van de vergoeding komt te liggen)…
zeewind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
589 zeewaterwind zweept
golf op golf woest
tot zoutige vlokken
en wij
schuimwind vangend
wij lopen daar
tegenwind treitert ons gelaat
zoutvangende wimpers
als vegende wissers
met zachte zee ogen
hand in hand
lopen wij daar
gehoorgangen gehuld in geraas
de adem afgesneden
lippen opeen geperst
de tanden zandknarsend…
benen en vinnen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
599 sterfelijk
vertraag ik mijn verhaal
het breekpunt zichtbaar
wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden
die ik schep tot schuimend lichaam
er waait een gedicht uit
grillig gevormd
ook door het zilte aangetast
mijn handen halen zich open aan de horizon
versieren illusies
met
schelpgeruis
opnieuw
in deze volgorde van emotie…
vandaag, in mei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 (we zijn begonnen met een goed gevoel)
nu de dodenweg zichzelf verlaat
en korte passen richting witte bloemen zet
noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam
we hebben zacht gestrooid
de witte bloemen stil geplukt, waarna
ze teder rusten in hun bed
van grijs geworden blad
ik huil
en laat het raam dat altijd uitkijkt
op weleer
open…
Een vrolijk vooruitzicht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.733 Kerken zijn open, bedelaars beenloos.
Langs lanen met schilferige platanen
flaneert men heel mooi.
Hotels ruiken naar boenwas;
je krijgt er badschuim en shampoo
en in je nachtkastje het evangelie.
Nu ben ik nog niet in zo'n stad,
maar volgende week lekker wel.
-------------------------------------------
Uit: 'In handen', 1997.…
De blik zag wereldwijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 of hem
de stem indifferent
heel anders
dan ik ooit had gekend
de lucht
droeg geen woorden
maar ik kon de resonans
diep van binnen horen
de blik
zag wereldwijd
en toch gericht op mij
in het leggen van contact
voelde een hand
aarde wilde mij niet dragen
ik was verlicht
met zoveel vragen
een lach spleet
onverwacht de hemel open…
Heel ver weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 Wanneer ik mijn hand uitsteek, voel ik je
Als ik dan mijn ogen open, ben je weg
Even dichtbij als mijn oogwit naar dat donkerbruine
Is het echt voorbij?
De zon twijfelt of hij wel zal komen
De maan blijft vannacht weg
Alles lijkt zo ver weg, niets dichterbij
Is het echt voorbij?…
Eeuwige sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 achteloos, in het voorbijgaan
zomaar flarden van schone schijn
verder niet iets om bij stil te staan
bij waterdruppels hoog in de lucht
maar dan wazig en buiten bereik
ben liever voor regen beducht
zo gaf men van zorgen blijk
ik dacht in mijn onschuld
dat het bergtoppen waren
in zwijgende nevelen gehuld
of drijfijs, op drift naar open…
lezen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 alles duikt op
uit de letters
een dikke man
een erge moord
of een aanbieding
voor luiers en baby's
en ruisende bomen waar
opeens bommen op vallen
zeker ook grote liefde
in tijden van steniging
dit alles maak je mee
aan je ontbijttafel met koffie
naast je ligt nog een boek
van honderden jaren geleden
in den beginne begon…
Door mijn kleindochters ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
637 Als een kind je vol eigen energie
rechtstreeks in de oude ogen kijkt,
weet je jezelf ook weer de uk van drie
en diep in die kinderlijke blik blijkt
een tijdloosheid, een opening die ont-ijkt
wat gewicht had, wat echtheid leek te zijn;
er is slechts vraag, de korte nu-termijn;
niets staat vast tot het waargenomen is.…
De ruimte die je achterliet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 wrede tijd
Heeft jou uit
De volheid van mijn
Woonkamer getrokken,
Kamer gevuld met
Tekens van leven:
Schoteltjes met banket
En gebak waarmee we
Onbewust ons leven vierden,
Drukte die daag'lijks over
Mijn vingers kroop -
Nu woon ik in de
Lege ruimte die je
Achterliet, ramen en
Deuren houd ik gesloten,
Doe ze alleen nog open…
de waarheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 die verdwijnen als je ogen weer open gaan.…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
Vertrouwen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
510 Alleen al jouw lach
brengt iedere morgen
de belofte dat die dag
er één zal zijn
waarin ik mij geen zorgen
hoef te maken,
dat ik de straat kan oversteken
zonder mijn ogen open te doen
alle stoplichten staan voor mij op groen
geen voertuig zal mij ooit raken
voor hun staat dat licht op rood
en mocht er één het toch eens wagen
dat te…
aan de rand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 aangekomen aan de rand
van het stille leven
kijken we ontroerd
naar de dans
van de spreeuwen
in de schemering
opgetild uit onaanzienlijkheid
waaiert de zwerm uiteen
verdicht om dan weer
open te vouwen
bestaan in geleende tijd
vanwege elkaar
in de stilte schuilen we
boten varen aan ons voorbij
wie zal ons
in verlatenheid kennen
onze…
Ter inzage
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 De golven slaan haar logboek open
Ik mag de glazen letters lezen
Hoe stemmingen daalden en rezen
Hoe krabbetjes het strand opkropen
Hoe zij genoot van schepen slopen
Om zeebanketten werd geprezen
Maar ook hoe zij werd nagewezen
Door tevergeefs op terugkeer hopen
Van schipper, stuurman en matroos
Maar buiten dat trakteerde zij
Op schelpen…
Uit donkere plooien
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
448 ik heb
het bos ontkleed
zijn bladerjassen uitgedaan
alle spinrag
is verdwenen
naakt komt het voor mij staan
ongenadig hakt het licht
de laatste spaanders
uit donkere plooien
verwaait wind
lichte varens en de
stilte van het beschutte ven
de open plek
is kaal bij volle maan
wat heksenhout is blijven staan
troosteloos steken…
Ik mag nog een dag
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
456 Soms slaap ik uit
tot een uur of negen,
maar ook dan gaan
mijn ogen gewoon open.
Mijn lief vertoeft dan
nog in dromenland,
terwijl ik al uren luister
naar de stippen op het
plafond, en de krant
al drie keer heb gelezen,
slaapt zij haar hoofd schoon
om blanco te ontwaken,
en lig ik me hier af te vragen
nog hoeveel slagen...…
Vogels
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
621 Vluchtig kijk ik omhoog
En zie een zwerm vogels
naar het zuiden vliegen
Ze zweven pal boven mijn hoofd
Maar lijken dan
hun eigen weg te kiezen
De zwerm is opeens opgelost
in de naakte, blauwe lucht
Onzichtbaar voor het blote oog;
verdwenen en weggevlucht
Het beeld blijft eeuwig ingeprent
in de geest van mijn gedachten
Ik neem ze…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
723 Je mag best weten dat ik even aarzelde
bij het openen van de urn
het voelde zo onwerkelijk
jouw lijf als as te zien
maar nu rust je
in de holte van mijn handen
voor de laatste keer
voel ik ons dichter dan bijeen
ik laat je gaan lief
als alles wat je was
glijdend door mijn vingers
in de stilte van voorbij
en mijn adem geeft je vleugels…
Het zeilschip en de zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 een zeilschip gaat voorbij
wit tussen de bomen verdwijnt
de wind wiegt de takken
zachtjes de bladeren
dakpannen rood in de rij
schouder aan schouder
de zonnestralen tegemoet
wetend warm zijn nabijheid
brengt mij terug
verankerd
met open armen in mij
warm en licht
de verte is hier
de zeilboot ben ik
luister naar de zee
zij zegt…
Laudate Dominum in Sanctis.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.719 Loof met zang,
Onder harp en cythersnaar
Openbaar.
Loof met koorgezang en trom,
Hem alom.
Loof de Heer met blij geluid,
Snaar en fluit.
Loof met klinkende cimbaal
Van metaal;
Loof met vrolijke cimbaal
Van metaal.
Loof, met al het geestendom,
Hem alom!…
Wankel perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
492 vroeger was alles vlak
maar waar wij nu lopen
zie ik vaak een gat
een afgrond waar ik
niet in wil kijken uit
angst voor verborgen lijken
zij ontstaan in
een steeds sneller leven
als anderen geen hulp geven
je komt ze altijd tegen
op een ongelegen moment
voelt dan hoe alleen je bent
in dit wankel perspectief
openen zelfs valkuilen…
Gelukkige dwaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 bekijken
maar ik heb haar aanschouwd
en een betere plaats weten te bereiken
Een nieuw innerlijk opgebouwd
Niet het oude verdrongen en ontkend
maar veranderd in liefdevolle herinnering
Eindelijk weer de bewondering verkend
en zoekend naar ontregelende bekoring
Haar onwetende betovering
zorgt ervoor dat ik mij weer verbaas
Mijn ogen zijn weer open…
Uit oude roots
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
521 ik heb gesnoeid
in de meest
wonderlijke perspectieven
alles weggeknipt
wat me ooit heeft geboeid
soms verbaasd
ook vaak teleurgesteld
heb ik die toekomst
met hartzeer geveld
en weer geëgaliseerd
nog resten uitvalsrouten
begaanbaar in open terrein
niet meer de sociaal
ingewikkelde constructies
zoals ze vroeger plachten te zijn…
Guur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Vroege duisternis
In deze dagen
Omarmt mij
Als een ziek geschenk
Haalt de diepte
Weer naar boven
Op plaatsen waar
Ik niet aan denk
Herinneringen
Lang vervlogen
Teleurstellingen
Nooit verwerkt
Mijn zwarte ziel
Stelt alles open
De pijn van toen
Wordt meer versterkt
De sombere dagen
Zo vlak voor kerstmis
Donker, koud
En onbemind
Voor…
Vergeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 Een arm waaraan een vol gevulde tas
de deur zwaait open naar het weten
je weet weer waar ik naartoe was
een intense welkomstzoen
ach je was het even vergeten
dat ik enkel boodschappen
voor je ging doen…