Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Verdrongen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
Weet je dan echt niets meer van het leven dat wij deelden geen glimp van herinnering de weg die jij elke nacht opnieuw zoekt tussen dromen zegt jou dat dan helemaal niets misschien wil jij het niet meer weten klamp jij je vast aan de dagen die jou zekerheid geven in bestaan en durf jij niet meer bij jouw gevoel te komen ver weggeborgen…

Verdrongen

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 930
Weet je dan echt niets meer van het leven dat wij deelden geen glimp van herinnering de weg die jij elke nacht opnieuw zoekt tussen dromen zegt jou dat dan helemaal niets misschien wil jij het niet meer weten klamp jij je vast aan de dagen die jou zekerheid geven in bestaan en durf jij niet meer bij jouw gevoel te komen ver weggeborgen…

Blozende remise

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 900
je woorden schuinen naast de mijne die zinnelijk hun ruggen rechten terwijl ze om wat ruimte vechten om sprekende punten, al zijn het kleine tussen je aanvalstechniek te vlechten als ik je aankijk na sportieve strijd zie ik geen plagende ogen meer elk eerder zogenaamd verweer is opgelost in evenredigheid met begeerte als drijvende veer…
Nina Laverona18 februari 2008Lees meer >

Apéritif

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.308
'Vous l'avez bien fait', mamie Delrieu met hond en Lune, haar bazin en ik met kleine zwarte Spot lopen de heuvel op en praten het kerkhof is de halteplaats er wordt gezwegen, dan geschikt het leven van een man, een broer, de ouders uit een ver verleden over de doodsgrens heengetild ik wacht.…

Soms is het ...

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 792
Hoe je gelaat geëtst staat op de wanden van mijn ziel en je ogen die mij ooit aanzagen en je stem die mij ooit sprak ik ben de kleur niet vergeten en de klanken niet van ver zal ik je herkennen aan het geluid van je schreden waar ik lang geleden mijn eigen voetstappen deed volgen tot waar je ook liep soms is het dat ik je hoor roepen…

achterblijven

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.368
met de laatste trein is ook mijn ziel vertrokken ik riep nog en wuifde voelde vocht in de ogen mijn arm was kort de hand te klein om naar de verte te grijpen of haar terug te lokken ik hoorde, heimelijk, de duivel juichen wat kan leegte, zo ingesloten, eindeloos ver lijken mij nog verder in de winter doen zuigen slechts een…

de schelp en het doel

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 706
Onrustig dwaalt zijn pelgrimsoog hij spreekt mistroostig in zichzelf het doel is oneindig weg hoe ver moet ik niet gaan om daarginder te geraken Naast hem spreekt de proost van het broedergenootschap dit is zoals het was de grande route waar mensen zich op begeven met velerlei bestemming of reden misschien de pest de post onrust in het…

Zij zijn niet dood

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 959
ik rembrandt licht vermeer de zachte lijnen in de haren van de dienstmaagd met baleinen die een kan met verse melk schenkt speel met kleur de wind en schaduw in gordijnen het glas in lood van een half geopend raam weerkaatst haar gaan rubens ook de zachte vormen die in schaars bedekken een welkom roepen aan de meesters en gezellen…

Hoe is het zo kunnen gaan...?

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.084
Hoe heb je het zo ver kunnen laten komen, Waren dit al die gekke dromen? Dat je je altijd al wilde laten verdrinken, Maar het niet eerst tot je hebt laten bezinken..? Je beseft niet hoe moeilijk dit is, En hoe erg is je nu al mis. Over mijn wang rolt een traan, Verdriet, dat is wat ik voel.…

Mijn verliefde land

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.455
toen het onraad werd geroken door het zinderende zand Waar de witte lammerluchten zich verdronken in het gras stonden nu verbroosde bomen over zoute zee te dromen van een land dat nooit zou komen en een volk dat nooit was Maar van al die boze dagen en een tuimelende traan zal ik nu door zomerkoren weer een klokkentoren horen en langs vers…

Brandend Hart

hartenkreet
0.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Misschien hoor je daar toch gefluister Lispelende woorden, van hier, van ver Je laat ze eindweegs Nu niet nabij, tot trouwhartigheid klinkt De moed en dynamiek is aangrijpend Schrijnend wel Dan een gloeiende torso, Aan beide zijde enigermate?…
Fons12 augustus 2008Lees meer >

Het bergmeer

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
Ik blijf ze dragen: vage beelden van die vlucht met U, de dagen uit en hoog omhoog een windzucht door, de tijd bewoog niet meer,ik scheerde door de lucht en dan zo ver de wolken in, dat ik niet kan beschrijven hoe, verrezen in een boog de witte spitsen van een berg.…

HEI DA LIEVE DREUPEL WATER

poëzie
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.279
Neen en daal niet, och en daal niet, aardse grond is al te vuil, houd u ver van hier, en val niet: houd u in de hemel schuil.…

`Pietie`

hartenkreet
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.371
ze was geen ster Ze zong haar eigen aria je hoorde haar van ver Ook aan een schoonheidswedstrijd hoefde ze niet mee te doen maar we wilden haar niet ruilen oh nee, voor geen miljoen! En als je later in de hemel een heel klein engeltje ziet en het heeft een heel klein snaveltje dan is dat vast `onze kleine Piet`…

En het verdriet dan

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 775
zo stil, zo doods het wintermuseum ver weg van wijsheid en brede straten ik hoef niet na te denken binnen zijn ramen, verdwenen vaders en kinderogen zonder voedsel de nacht naast me, ellendig als een koud, kil huis en ik schep geraamtes in de bevroren spoelbak naast label nummer één de opgehoopte sneeuw scheur ik tot stilte ineengedoken…

Nacht op het water

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.063
Misschien zit er ergens achter een ver venster eenzelfde stille woekeraar in oude liefde te spotten met de regels van de evolutie; te dromen over verbrande schepen en oude koeien en kijkt daarbij omhoog, omlaag naar mij…
Jan Mast2 februari 2007Lees meer >

vlinderzoenenzacht

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.048
hoor hoe stilte jouw lied zingt in het glimlachen van de lente tussen zijn en dromen het daglicht geeft aan de wolken op ons gelaat hoe ogen sluiten door een ver vergeten voelen wanneer witte vlinders het veld bloesemen als kleine scheepjes met bolle zeilen hoe de wind slaperig haar vleugels legt op mijn lippen wanneer…

Poetsster

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.497
Vanaf hier is niets meer van mij Ze heeft de mouwen opgeschoven tot ver boven de ellebogen Het huis wordt stofvrij onder mijn voeten weggezogen Waar het om gaat mag een tante weten Als door de microbe gebeten zwaai ik met een zwangere pluim Zij maakt met mijn scheerschuim kammen en borstels schoon Ze zegt dat ik de lakens onder de dekens…

De hoveling

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.191
't Is een ellendig vers, niet waardig om te lezen. De koning zeide: Ik heb 't gemaakt. Hoe! gij, mijnheer? Hernam de hoveling: 'k wil zweren, op mijn eer, Dat gij 't met voordacht, dan zo slecht hebt willen maken: Uw majesteit is toch bekwaam tot alle zaken. 1793…

Ergernisjes

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 785
Weer zo’n onderzoek ik vind dit en ik wil dat gevraagd is mij niets het zal wel betrouwbaar zijn met vijftig ondervraagden -------------------------------- CO2-probleem (senryu) Een klein deel wereld verzwelgt meer energie dan de rest bij elkaar / produceert ------------------------------------- Stilte (senryu) Voor stilte ver…
Gerardo27 december 2007Lees meer >

Morgen probeer ik het weer

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.411
moed om jou te bellen de zoemer ging over vijf zes keer en ik wachtte met een brok in mijn keel maar het bleef stil er werd niet opgenomen de moed zakte in mijn schoenen tranen sprongen in mijn ogen driftig veegde ik ze weg morgen probeer ik het weer maakte ik mezelf wijs als verdoofd zittend op mijn stoel me afvragend hoe het zo ver…
Windwhisper25 januari 2008Lees meer >

MOOIE LIJVEN

hartenkreet
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.651
'k Had zelf ooit ook zo'n mooi lijf in een heel ver verleden 'k draag nu wat wijde bloesjes want nu leef ik in het heden. Ooit zullen ook die mooie lijven oud, en niet zo strak meer zijn denken zij hetzelfde als ik nu of blijven ze eeuwig aan de lijn.…
Moeke30 april 2004Lees meer >

kuste je rode lippen fel

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.374
mijn stappen waren licht heel doelgericht ik danste tussen lach en ogen kuste je rode lippen fel we gingen door de hel van ons erotische vermogens je putte me niet uit bracht steeds vers fruit in eindeloze stromen bleven we godzalig komen jij was het sprookje uit mijn meest intieme dromen nog zijn mijn sporen niet te vinden tussen…

Glimlachend verdriet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 868
Ik wandel op het zandpad van marmeren steen naar steen sommige teksten raken gaan écht door merg en been vooral de kindergrafjes met beertjes her en der laten geloof wankelen vertrouwen is dan ver rustig loop ik naar het graf richting het houten kruis vogels vliegen met mij mee naar jouw laatste aardse thuis tussen bloemen en het groen…
metha22 juni 2004Lees meer >

Zomernachten

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.644
Klaar voor hoogtij en onbescheidenheid De nacht geslonken tot een slanke maansikkel transparant cellofaan waarin ik de uren wikkel Zo ijl en flinterdun de overgangen de laatste stralen kussen al het schemerlicht van de volgende morgen en het verse vergezicht het duister is te kort voor hartstocht en verlangen De zomernacht waarin de dag…

Mijn grijze tintelreine

poëzie
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.369
Mijn grijze tintelreine mijn witte strelefijne met hoog van omhoog gezwier van uw handekens, schier het vlerkegezwaai van vogeltjes, het omkomen van wiekmolentjes, ze veren zo fraai door de lucht, mijn oor hoort geheel geen gerucht, en uw wangen glijden aan en uw lippen staan saam aan beweegloos rood en in eens daar vlood een…
Herman Gorter22 december 2003Lees meer >

mailen

hartenkreet
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.867
Ze woont ver weg maar 't lijkt zo dichtbij tenminste zo voelt het voor haar en voor mij. Elke dag eventjes maar dan praat ze tegen mij en ik tegen haar, zij en ik zijn gewoon wij. We kennen elkaar van het dagelijks mailen, en een dag niet gezien, wat zou er aan schelen?…
moeke23 december 2003Lees meer >

vingers die me nooit vervelen

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.879
een handvol zand een strand met dromen ik tel de korrels hoor de golven komen ze schitteren de zon in kleur, de zilte geur waarvan ik nu, voor altijd afscheid zal gaan nemen ik zie je lach, het liefste dat de wereld bracht ik voel je handen strelen vingers die me nooit vervelen die altijd praten met mijn huid, passie ver vooruit…
wil melker12 januari 2004Lees meer >

Writer's block

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 848
Ieder vers wordt verpulverd door de maalsteen van de chaos in mijn hoofd. Ieder woord wordt uiteengereten door het zwarte gat van de waanzin in mijn ogen Iedere gedachte wordt begraven door de dode aarde van mijn uitgeputte geest. Iedere kracht wordt ontmand door de doelloosheid van mijn weerloos streven.…

Uitputting

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.288
Je huid kleurt o zo zoet in lagen van kersenbloed Je pit put in mijn vleespot, je naald hecht de verse wonden. We vliegen als vleermuis en mot tegen de lamp van alle zonden. We scheppen in mosselbanken, het dobberdeinst van ademklanken. We donderlagen in eendedons, de verten roepen nu de verten.…