28808 resultaten.
Dezelfde Zon
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
834 Zo ik waarneem een zee van smart
En ik zie de wijd gesperde monden
Ontgaat mij de schoonheid rondom
Van groen en lachende jonge mensen
Wie spreek ik aan om hulp te vergaren
Wie leert mij hieraan voorbij te staren
Steeds weer grijp ik het leed om mij heen
Nooit meer zie ik het groen van voorheen
Doch zij die de wereld zo rijkelijk beheren…
Volledige bezinning
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
686 De zee legt zijn hoofd op het strand
middels ontelbaar veel koppen van schuim
het tij neemt het recht in eigen hand
de wind verdwaalt in het hemelruim
Het goudgele zand knispert een lied
tussen schelpen, zeewier en kwallen
de melodie van een rustgevend gebied
waar ’s nachts sterren zich laten vallen
De frisheid van de golven nodigt uit…
Jij bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.276 Jij bent de open zee in mijn hart
waarop ik grenzeloos mag verdwalen
het mooiste bloemenveld in mijn leven
waar ik steeds mijn hart kan ophalen
Jij bent de fantasie die echt bestaat
waarin ik graag de hoofdrol speel
de rustgevende oase in mijn ziel
die ik onzichtbaar dagelijks streel
Jij bent de sterrenhemel overdag
waaraan ik mij urenlang…
Zomer in Friesland
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.190 ik maak een verrukkelijke reis
naar gene zijde, heen en weer
in mijn hangmat van gevlochten leer
met een achteloos gemak
trek ik mij voort aan een tak
ik heb de zomer aan twee bomen
beweeg me tussen lust en dromen
stop de warmte onder mijn huid
en mijn oren vul ik met geluid
dat buitelt uit fluitende vogels
voor mij geen volle zee of zonnebrand…
kom over tien jaar terug
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.997 rijpen
boven ons hoofd
en een griek schenkt de nieuwe wijn
zijn zoon stierf voor vrijheid
kom over tien jaar terug
de troebelste wijn wordt helder
in veel kortere tijd
het gaat om gewone dingen
om schoenen en een dak voor je kind
dan komen ook de poëten
met wijn die steeds sterker wordt
en wij leren zien met heldere ogen
als de zwarte zee…
zomert op je laatste benen
netgedicht
2.6 met 708 stemmen
110.469 verleidelijk naar mij
bruin gebrand met
zon van lange dagen
je kijkt me herfstig aan
je ogen vol met vragen
we dansen branding
golfen passie deinen lust
ik koester warm je lichaam
tot de maan je zachtjes kust
nu raas je tegen mij en
drift het zand in stormen
het strand zal zich weer
vormen in een spetterend hoogtij
hier is de zee…
in sluiers zoet van nacht
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
934 in het griekse blauw
brak ik je glimlach
mijn ogen hongerden
te veel naar jou
we aten zon
en dronken wolken
je voeten zongen zee
in sprongen over golven
de avond viel
in sluiers zoet van nacht
de warmte gonsde leven
in zweet herwon de liefde kracht
ik keek je aan en
zag de maan verdrinken
de wind streelde je borsten
in het zilver…
Gillen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
997 Een loodzwaar gevoel
tranen branden
een nieuwe dag zonder doel
Wandelen langs het strand
de herfst ademt een frisse adem uit
de hemel traant zonder geluid
Alleen, voorovergebogen
huiverend, bedrogen
de wind giert met me mee
Gedachten buitelen in zee
mensen passeren zonder groet
aan mezelf heb ik genoeg
Stemmen in de branding
vermoeid…
Ken je me nog?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
891 De zee was het doel van de fietstocht,
en zalig zoel waaide de wind,
je duwde me aan toen ik moe werd,
’t ging regenen, ’t werd ander weer,
ken je me nog van die keer?
Ken je me nog, van die keer
waarop je zo zacht naar me lachte,
ik vast in je woorden geloofde,
je loog nooit was wat je beloofde,
ken jij je nog van die keer?…
godverlaten staart de lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.049 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen…
Stilzitten
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.436 Stilzitten is moeilijk
Stilzitten doet pijn
Ik moet mezelf bewegen
Wil ik iemand zijn
Motorisch ben ik in orde
Mijn hart bonkt vol energie
Ik ben niet te temmen
Ik zing het hoogste lied
Mijn gedachten volg ik zwijgzaam
Mijn instinkt neemt me mee
Naar de wolken vol spanning
Naar de golven van de zee
Bezig zijn is erin geloven…
aards goed
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.634 Een zwangere zee van stilte
baart rijk omrande dromen.
Wij bewegen licht geroerd.
Mijn hand rust op je golvende dij,
jij raakt mijn verheven tepel.
Aarden in het hemelse bestaan
geeft ons vurige zonnegloed.
In de volheid van de maan
heeft het daglicht geen schijn van kans.
Jouw uitstraling is mijn grootste goed.…
weer
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.011 Weer geeft de wind
en reiken wolken over
en flarden wol
van schapen vaal
geschuurd
aan rotse randen
Een beeld van gras en vlak
en langzaam stijgt een dal
Het klettert kort
en amper raakt
één zonnestraal
het vochtvervulde land
Een vale damp van zee en ver
omhult
en hevig trillend
klinkt de lucht
en dempt
het grommen van
de zwav…
VIJF VIJF VIJF
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.427 In ons land zal de aarde niet snel beven
En houdt de zee, die rustig daalt en rijst,
Zich buitendijks gewoonlijk braaf gedeisd;
Dus bent u maar wat blij om hier te leven.
Hier wordt u niet van huis en haard verdreven
En ongetwijfeld bent u nog het blijst
Omdat niet op een zwarte dodenlijst
De naam van wie u lief is staat geschreven.…
Cumulust in wolken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
618 zag de bui
al dagen hangen
je cumulust in wolken
onweert in het binnenland
maar aan het strand
heeft kou van zee en
zon alweer de overhand
we duinden in
het groen en geel
zagen vossen en konijnen
in een fractie van bewegen
warmte werd ook hen te veel
toch kwam nog onverwacht
een stil gordijn van regen
zag druppels
op je witte shirt…
zo ongeveer
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
744 in deze rechterhand
met haar littekenwaas
getuige van wat leven
houd ik het heelal gekneld
tussen gisteren en morgen
verborgen achter toen en later
en de heerser over het lijden
in het hier bevoel ik
het eindeloze nu
dat getijdeloos gemurmel
van water in een beek
die hopeloos blijft zoeken
tussen bron en zee
nu adem ik niet
dat doet…
De Normandische kust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.067 Geuren van de zee opsnuiven.
De Normandische kust nog steeds
verstrengeld met de oorlog
rakend, treffend.
Kerkhoven, die respekt, sereniteit
afdwingen,
om stil van te worden.
De Normandische kust.....
kuieren langs visserhaventjes,
lekkerbekken van een fruits de mer
met een glaasje witte wijn.…
croissant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.093 bedekt
ik kneed de gladde bal
die nog stijven moet
jouw duim drukt een klonter boter in zijn hart
nu ligt hij uitgespreid
met meel bestoven
kromgebogen maar gaaf
schuift hij in de oven
ingesmeerd met eigeel
hij dampt nog wat na
van rooster naar bord
Naar jouw schoot
schilfers op de sprei
een halve maan op ons bed
de donzige zee…
Pijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
793 Waar bloed is te volgen en tevree
als vanzelfsprekend leest, als de zee;
de wolken.…
Vrees niet
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
865 Vrees niet, je naam staat opgeschreven,
al blijft de zee een waterplas,
al zullen bergen het begeven,
al weet je niet meer hoe het was
toen je als kind vol oervertrouwen
de toekomst droomde als een stad
waar iedereen in samen bouwen
genoeg aan vred'en vreugde had.…
Zachter
gedicht
3.3 met 30 stemmen
20.155 Het strand is wel mijn vaderland,
de zee synchroniseert nog monotoon
stromen van tegenstrijdigheden.
Toch droom ik soms, dat er een hoge boom
zou staan waaronder ik mij neer kon leggen,
een boom, die breed geloverd in terrassen
van takken vogels bergen zou.
Vogels, die zingen een voor een,
niet tegelijk, en luistrend naar elkaar.…
Identiteit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
907 Steken kop niet boven maaiveld uit
dan zijn we prooi van politiek correct
van nuchter volk beneden de zeespiegel
in een land zonder persoonsverering
Watermens aan de voet van de zee
Europa’s rivierendelta in z’n aderen
duizend jaar in staat van wateralarm
creëert een volk als de Hollanders…
Als een kind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Als een kind met open ogen
staarde ik over zee
waarboven meeuwen dartel vlogen
en buitelden naar benee
Schitterlichtjes in het water
bruisen uiteen op het strand
waar golfjes kabbelend terugstromen
van het geribbelde zand
Schepen lichten op aan de evenaar
in een stralend zonlicht verschijnen ze
groeien van een vaag silhouet
tot een beeld…
Who is afraid of Naomi Wolf?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
751 Reeds rijst haar hand
toornig boven het kopje uit,
reeds wordt het donker, een siddering
rolt als golven door de zee.
Verwondering.
Minder is meer, oreert zij rozenpinkig.
Een leeg kopje is er meer waard en
giet het binnen en
ze heeft gelijk.…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
Doordrijven
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
7.210 Alles gaat goed, buitengewoon
geen zee te hoog, taak te zwaar
noch probleem, komt voor elkaar
de wind staat gunstig en is schoon
Dan volgt een -slag op donderdag
of welk etmaal ook zwart blad zij
de sprong uit nood d`r niet meer bij
doch smeken om een wonder mag
Het vloeken na `t gebed tevoren
als niks meer in de puzzel past
terwijl het…
De wereld was net zo klein als ik
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
4.122 Destijds kende ik de wereld niet
je liet mij nog een sprookje leven
door warme veiligheid omgeven
en kussen heelden mijn klein verdriet
Ons gezin was een kalme haven
waar onze bootjes lagen gemeerd
hier werd ons het varen aangeleerd
voordat wij ons op zee begaven
Nu is mijn verlangen groot
naar thuis voor boot en zeilen
zoveel reizen,…
Mijmering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
893 Flonkerend als een fontein,
sprankelend en dansend
boven de machtige zee van het orkest
de viool die zingt
zijn meesters roem
door de eeuwen heen
de klanken van de eigen tijd,
de klanken van weleer,
zij binden wat was, komt en wat is
de blijvende schoonheid
die steeds weer ontroert,
die altijd weer boeit.…
vingers die me nooit vervelen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.879 golven komen
ze schitteren de zon
in kleur, de zilte geur
waarvan ik nu, voor
altijd afscheid zal gaan nemen
ik zie je lach, het liefste
dat de wereld bracht
ik voel je handen strelen
vingers die me nooit vervelen
die altijd praten
met mijn huid, passie
ver vooruit in koestering
de branding dreunt voluit
ik wil deinen in de zee…
Ogen kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.699 Ik ben gegijzeld in de iris van jouw ogen
starend naar een hemelse eeuwigheid
de jeugdjaren zijn echt voorbij gevlogen
maar oh…jouw ogen voor sluitingstijd
Tussen de regen en zonnestralen door
gaan we samen aan het strand ogen kijken
onze wenkbrauwen waaieren in koor
trachtend de zee stiekem glad te strijken
Het spiegelbeeld van mijn eigen…